Διεθνή 22/06/2016

Η δολοφονία της Cox και ο Έλβις

Δεν ξέρω αν ο Έλβις ζει, αλλά πιο πιθανό μου φαίνεται αυτό από το να δολοφονήθηκε η άτυχη Cox άπό τις μυστικές υπηρεσίες για να επηρεάσουν το δημοψήφισμα στη Βρετανία.

Με αφορμή τη δολοφονία της άτυχης Jo Cox διαβάζω στο διαδίκτυο ή λαμβάνω στο inbox άρθρα που συνωμοσιολογούν ως προς τον εγκέφαλο της πράξης.

Ένα τέτοιο άρθρο έβλεπε ομοιότητες ανάμεσα στο θάνατο της Σουηδέζας ΥΠΕΞ Άννα Λιντ το 2003 και της βουλευτίνας των Εργατικών καταλήγοντας ότι οι θάνατοι αυτών των Ευρωπαϊστών πολιτικών ευνοούν την ιδέα της ΕΕ άρα ενορχηστρώθηκαν από την ίδια σε μια προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης.

Δεν πτοείται καν ο αρθρογράφος από το ότι λίγες αράδες πιο κάτω θέτει τον ίδιο τον συλλογισμό του σε αμφισβήτηση γράφοντας ότι στην περίπτωση της Λιντ ο κόσμος ψήφισε παρόλα αυτά υπέρ της διατήρησης της Κορώνας έναντι του Ευρώ.

Και όμως οι φόνοι δεν είναι σύμπτωση. Αντίθετα αποτελούν μια στατιστική επιβεβαίωση ότι οι ακραίες ιδέες για να στεριώσουν, ακριβώς επειδή εκ φύσεως είναι ανελεύθερες και παράλογες, απαιτούν βία και φανατισμό.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα ευρωπαϊκά κόμματα που εμφορούνται από κοινωνική και οικονομική λογική, άσχετα με τον πολιτικό τους προσδιορισμό, έχουν φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό. Ούτε είναι τυχαίο ότι τα ακροαριστερά ή ακροδεξιά κινήματα υιοθετούν αντιευρωπαϊκά μηνύματα.

Είναι η προσπάθεια κατασκευής εξωτερικών εχθρών που αποτελεί πάγια τακτική των εθνικιστών όπως και η καπηλεία του πατριωτισμού. Χωρίς αυτά το ιδεολογικό ένδυμα είναι κενό νοήματος. Στόχος τους είναι να κυριαρχήσουν σε ένα οικονομικά και πολιτικά αποδυναμωμένο κράτος απαλλαγμένοι από την κεντρική εποπτεία και την υποχρέωση να κινούνται εντός ενός κανονιστικού πλαισίου. Όχι βέβαια για το "καλό του λαού" αλλά για τους δικούς τους ιδιοτελείς σκοπούς.

Αναπτύσσοντας λοιπόν τη ρητορική της αντιπαράθεσης, ως εργαλείο για να πείσουν τους ψηφοφόρους ανοίγουν δίαυλο εκτόνωσης και σε πάσης φύσεως ψυχολογικά επιβαρυμένους ή συμπλεγματικούς ανθρώπους οι οποίοι είναι έτοιμοι να καταφύγουν σε ακραίες πράξεις επιχειρώντας να εξορκίσουν τους προσωπικούς τους δαίμονες. Μόνο που τώρα έχουν και ένα σκοπό να αιτιολογήσει τις πράξεις τους. Στο όνομα π.χ. του Ισλαμικού Κράτους, της θρησκείας ή του εθνικισμού μεμονωμένοι ψυχασθενείς εισβάλουν σε ένα μπαρ στο Ορλάντο και πυροβολούν τυχαίους θαμώνες ή μαχαιρώνουν όποιον πολιτικό θεωρούν ότι είναι εμπόδιο. Δεν διαφέρει ποιοτικά σε κίνητρο από τον Τσάπμαν που δολοφόνησε τον Τζον Λένον επικαλούμενος μεταφυσικές αιτίες ή τον Hinckley που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Ρήγκαν για να εντυπωσιάσει την ηθοποιό Τζόντι Φόστερ.

Οι θεωρίες συνωμοσίας όμως κάνουν πάρτι σε τέτοια γεγονότα. Τι είναι πιο πιθανό, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι μιας συλλογικότητας που, πέρα από τα συμφέροντα, υπόκεινται σε ελέγχους από θεσμικά  όργανα να οργάνωσαν κάτι τόσο τερατώδες με κίνδυνο να αποκαλυφθούν ή ένας τρελός να διέπραξε την πράξη νομίζοντας ότι απαλείφει ενα εμπόδιο;     

Δεν ξέρω αν ο Έλβις ζει, αλλά πιο πιθανό μου φαίνεται αυτό από το να δολοφονήθηκε η άτυχη Cox από τις μυστικές υπηρεσίες για να επηρεάσουν το δημοψήφισμα στη Βρετανία. Έλεος κάπου!

Υ.Γ. Συντάσσοντας το άρθρο αυτό από κινητό τηλέφωνο διαπίστωσα ότι ο ορθογράφος του περιλαμβάνει την λέξη "ακροδεξιά" αλλά όχι και "ακροαριστερά". Ποιος ξέρει ποια σκοτεινά κέντρα επέβαλαν την εξαίρεση!

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση