Εμπόριο 07/03/2012

Ευκαιρία ανάκαμψης οι εξαγωγές

Ακόμα, η ανάπτυξη των εξαγωγών θα βοηθούσε την παράλληλη ανάπτυξη όλων των νομών της Ελλάδος και κυρίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στις περιοχές αυτές.

Βομβαρδιζόμαστε τον τελευταίο καιρό από άσχημες ειδήσεις, απαισιόδοξες προβλέψεις και ανησυχητικές αντιδράσεις από τις αγορές. Όλα αυτά μας δείχνουν πως τα πράγματα, μάλλον, θα χειροτερεύσουν. Μπορεί όμως να καλυτερέψουν; Υπάρχει στην οικονομία ο διάσημος δείκτης Gidi. Με την χρήση του δείκτη αυτού μετράει κανείς την δίκαιη κατανομή του διαθέσιμου εισοδήματος. Στην Ελλάδα αυτός ο δείκτης είναι 32,9. Υπάρχουν τομείς της οικονομίας που η περαιτέρω ανάπτυξή τους θα βοηθήσουν στην μείωση του δείκτη αυτού;

Έτσι, αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε την ανάλυση ορισμένων τομέων της οικονομίας στους οποίους τα πάμε καλά ή έστω σχετικά καλά.Αυτό βέβαια δεν το επιχειρούμε για να είμαστε αρεστοί, αλλά για να δείξουμε σε ποιους τομείς οι περαιτέρω επενδύσεις μπορούν να μας επιφέρουν την μέγιστη ωφέλεια (προστιθέμενη αξία).Σίγουρα και σε αυτούς τους τομείς θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι πολύ καλύτερα. Θα μπορούσαν να είναι πιο καλά σχεδιασμένα και εκτελεσμένα, πιο προσοδοφόρα και ακόμα πιο ελπιδοφόρα για το μέλλον.

«Μικρό εξαγωγικό θαύμα. Πρόκειται για το πολυπόθητο φως στο τούνελ; Οι οικονομολόγοι εξακολουθούν να αναζητούν τα αίτια του μικρού εξαγωγικού θαύματος. Το σίγουρο είναι ότι δεν πρόκειται πλέον για φέτα και ελαιόλαδο», Manager Magazin 12/2010.

Ο πρώτος από αυτούς του τομείς που θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε είναι οι εξαγωγές. Οι εξαγωγές είναι κατά γενική ομολογία ο κινητήριος μοχλός της ανάπτυξης μιας χώρας. Δημιουργούν πλούτο για την χώρα και σταθεροποιούν τις σχέσεις της όχι μόνο με τα γειτνιάζοντα κράτη αλλά και με όλες τις χώρες που εξάγει προϊόντα. Αποδεικνύουν την παραγωγική ικανότητα μιας χώρας και την εδραιώνουν ως κάποια οικονομική δύναμη η οποία μπορεί να σταθεί εν μέρει μόνη της στα πόδια της.

Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε για την "μοναδικότητα" των ελληνικών προϊόντων, όπως το λάδι και άλλα γεωργικά προϊόντα καθώς δεν αναφερόμαστε μόνο σε αυτού του είδους τις εξαγωγές αλλά και στις εξαγωγές πετρελαιοειδών, βιομηχανικών προϊόντων κτλ. Η χώρα πλέον έχει μια αξιοσημείωτη αγροτική παραγωγή και αρτίως εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό. Αν λάβουμε υπόψη και το ποσοστά ανεργίας θα μπορούσαμε να πούμε πως υπάρχει και ένα διψασμένο εργατικό δυναμικό που μένει ανεκμετάλλευτο λόγω της οικονομικής αστάθειας της χώρας. Πλέον δεν είναι καν ακριβό (αν αυτό είναι θετικό ή όχι θα το δείξουν τα αποτελέσματα.)

36,8% ήταν η αύξηση των εξαγωγών για το έτος 2011. Αυτό σημαίνει πως οι ελληνικές εξαγωγές έφεραν 22,45 δις εκατομμύρια ευρώ. Εδώ πρέπει να τονίσουμε πως παράλληλα υπήρξε μεγάλη μείωση και των εισαγωγών. Η μείωση ήταν κατ' ελάχιστο ανώτερη του 10% (η αξία δηλαδή των εισαγωγών για το έτος 2011 ήταν 43,27 δις εκατομμύρια ευρώ). Από τα παραπάνω βέβαια φαίνεται και γιατί το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας μας είναι τόσο επιβαρυμένο. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το γεγονός πως οι Ελληνικές εξαγωγές αποτελούν το 51,8% των εισαγωγών είναι ρεκόρ 10ετίας και δείχνει πως πρέπει να κινούμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση. Η κυρία Χριστίνα Σακελλαρίδη, πρόεδρος του ΠΣΕ (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εξαγωγέων) τόνισε πως «αυτά τα ιστορικά ρεκόρ των ελληνικών εξαγωγών, αποτελούν κληρονομιά εθνικής ευθύνης για περαιτέρω ενίσχυση της εξωστρεφούς επιχειρηματικότητας στη χώρας μας».     

Το ποσοστό των εξαγωγών προς τις χώρες τις Ε.Ε είναι 50,6% και προς τρίτες χώρες 49,4%, οδηγώντας σε ένα απίθανο equilibrium κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάποιες από τις χώρες στις οποίες εξάγουμε προϊόντα με αυξητική τάση είναι η Ιταλία (αύξηση κατά 27,4%, κυρίως βιομηχανικά προϊόντα), η Τουρκία (αύξηση κατά 126,3%, πετρελαιοειδή προϊόντα, εμπιστευτικά είδη και τρόφιμα), οι Η.Π.Α. (κατά 129,9%, πετρελαιοειδή και βιομηχανικά προϊόντα) κ.α. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε πως υπάρχουν και χώρες στις οποίες η τάση των εξαγωγών ήταν καθοδική. Κάποιες από αυτές ήταν η Γερμανία (μείωση της τάξης του 3,8%, 7,6% η Ρουμανία και τέλος 13,8% η Ελβετία). Τέλος, υπάρχουν και αγορές που η εξαγωγική διαδικασία δεν έχει καλά-καλά αρχίσει ακόμα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ρωσίας, η οποία είναι ακόμα παρθένα στα ελληνικά προϊόντα και γίνονται προσπάθειες για την συνεργασία των δύο χωρών. Είναι όμως, ιδιαιτέρως ενθαρρυντικά τα αποτελέσματα έως και σήμερα καθώς η εξαγωγές ελαιόλαδου σε χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα καταρρίπτουν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο ποσοτικά.

Κατά την προσωπική μου άποψη το κράτος θα πρέπει να καταβάλλει την μέγιστη προσπάθεια να βοηθήσει τις εταιρείες που έχουν ως στόχο την εξαγωγή των προϊόντων τους στο εξωτερικό με κάθε δυνατό τρόπο.

1. Να τους παρέχει κεφάλαια (π.χ. ΕΣΠΑ, επιχειρηματικά δάνεια μέσω της ΕΤΕ, αλλά και άλλων τραπεζών) για την περαιτέρω ανάπτυξή τους και την αύξηση του όγκου παραγωγής τους. Ο κ. Στέλιος Αγγελούδης, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΘ περιέγραψε με τον πιο ανησυχητικό τρόπο την εικόνα των εξαγωγικών επιχειρήσεων, λέγοντας, ότι «είναι πράγματι απογοητευτικό να αυξάνονται οι παραγγελίες των εξαγωγών και οι ελληνικές επιχειρήσεις να ξεμένουν από ρευστότητα, καθώς αδειάζουν τα ταμειακά τους διαθέσιμα και αδυνατούν να αντλήσουν κεφάλαια κίνησης».   

2. Να προβάλλει συστηματικά τα προϊόντα τους στο εξωτερικό (κάτι που θα έχει ως στόχο και την αύξηση της προβολής της χώρας στο εξωτερικό και για τουριστικούς λόγους - χωρίς όμως αυτά να συγχέονται) καθώς και να περιορίσει με κάθε νόμιμο τρόπο τις εισαγωγές, στην προσπάθεια να τις αντικαταστήσει με Ελληνικά προϊόντα. Τα παραπάνω βέβαια πρέπει να γίνονται με απόλυτη διαφάνεια, αξιοκρατία και προσοχή στην λεπτομέρεια. Το «άρπα-κόλλα» των προηγούμενων ετών πρέπει να διορθωθεί και οι εταιρείες οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στα σημερινά σύγχρονα δεδομένα να κλείσουν άμεσα. Οι ανωτέρω οικονομικές διευκολύνσεις θα πρέπει να προσφέρονται μόνο βάσει αντικειμενικών κριτηρίων. Το παράδειγμα των επιχορηγήσεων στην αγροτική παραγωγή πρέπει να λειτουργήσει ως "παράδειγμα προς αποφυγήν".   

3. Οι ίδιες οι εταιρείες θα πρέπει να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν συνεργατικά οχήματα που θα έχουν την δύναμη να αντιμετωπίσουν τον διεθνή ανταγωνισμό. Ο συμβουλευτικός ρόλος του κράτους μέσω μελετών, πανεπιστημιακών ερευνών και τεχνογνωσίας και που παρέχει σε αυτές τις εταιρίες είναι σημαντικός και εκ των ων ουκ άνευ.

Ακόμα, προσωπική μου άποψη είναι πως ο μόνος τρόπος για να είναι αυτές οι εταιρείες αποτελεσματικές είναι να παραμείνουν στην απόλυτη πλειοψηφία τους ιδιωτικές. Έτσι, οι εργαζόμενοι σε αυτές θα έχουν σαφείς μηνιαίους στόχους παραγωγής, ανταποδοτικά πακέτα μισθοδοσίας καθώς και αξιοκρατικές προοπτικές περαιτέρω εξέλιξης στον τομέα εργασίας τους. Βέβαια, η κρατική εποπτεία για τους ποιοτικούς ελέγχους των προϊόντων καθώς και η εποπτεία της τήρησης των συμφωνηθέντων εργοδότη-εργαζόμενου θα πρέπει να είναι απολύτως ελεγχόμενα, άρτια οργανωμένα και μη διαβλητά. Άλλωστε και η μέχρις σήμερα πορεία των κρατικό-ελεγχόμενων συνεταιριστικών εργοστασίων έρχεται να δικαιώσει αυτήν την άποψη. Ακόμη, το όραμα αυτών των εταιριών θα πρέπει να ξεφύγει από την βραχυπρόθεσμη μεγιστοποίηση -με κάθε τρόπο- των κερδών τους αλλά να προσπαθήσει η ίδια η βιομηχανία εξαγωγών της χώρας να δημιουργήσει "πυλώνες" για την παραμονή της στις αγορές που δραστηριοποιείται για πολύ καιρό ακόμα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της αγοράς τροφίμων. Σε αυτήν την αγορά οι πυλώνες που πρέπει να διαμορφωθούν είναι πολύ ευκρινείς: i. Ποιότητα, ii. Το ελληνικό τραπέζι (ο μεζές, καθώς παρέα μοιράζεται ένα πιάτο και το φαγητό μετατρέπεται έτσι σε είδος κοινωνικής εκδήλωσης), iii. Νόστιμα αλλά και πολύ υγιεινά (wellness της Μεσογειακής διατροφής).

Ακόμα, η ανάπτυξη των εξαγωγών θα βοηθούσε την παράλληλη ανάπτυξη όλων των νομών της Ελλάδος και κυρίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στις περιοχές αυτές. Πρέπει να στηριχθούν οι ΜΜΕ εξαγωγέων κυρίως στην περιφέρεια. Αυτές οι εταιρείες έχουν το εγχώριο συγκριτικό πλεονέκτημα του εκμηδενισμού της απόστασης των προμηθευτών με τις εγκαταστάσεις όπου διαμορφώνονται τα τελικά προϊόντα. Έτσι έχοντας υπόψη πως ένα σύστημα διαχείρισης πρέπει να επιτυγχάνει την μεγιστοποίηση τη παραμέτρου της συχνότητας αλλά και του όγκου, θα δοθεί μία νέα πνοή στην περιφέρεια και βραχυπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα.

Εν κατακλείδι, συμπεραίνω πως με την πρόσφατη αύξηση των εξαγωγών και μείωση των εισαγωγών εν μέσω κρίσης, πρέπει πλέον να μας είναι προφανές πως η περαιτέρω αύξησή τους και καλύτερη οργάνωσή τους θα μας επιφέρει πολλά στο μέλλον τα οποία δεν έχουμε σήμερα. Θα εξελίξει το εργατικό δυναμικό της χώρας μας, θα φέρει καινούργιες θέσεις εργασίας καθώς και θα δημιουργήσει μία χώρα η οποία θα εκμεταλλεύεται τον πλούτο της κατά τρόπο αποτελεσματικό και προσοδοφόρο.

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση