Η προκλητική Τουρκία

Αλεξία Κατσίλα-Καλατζή , Διεθνολόγος
Zούμε σε μία εποχή με έντονα οικονομικά ζητήματα που οδηγούν τα κράτη νομοτελειακά σε κινήσεις προστασίας των συμφερόντων τους ανάλογα με την ισχύ τους. Είναι ανάγκη να αναγνωρίσουμε και να αντιδράσουμε σε πολιτικό επίπεδο.
Τα σύγχρονα μεταπολεμικά κράτη, σύμφωνα με τις επιταγές του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και της Χάρτας των Παρισίων συνυπέγραψαν το 1972 στην Τελική Πράξη του Ελσίνκι Σύμφωνο για τη διατήρηση της ασφάλειας και της ειρήνης στα ευρωπαϊκά σύνορα. Δηλαδή θέλησαν να διασφαλίσουν τα υπάρχουσα σύνορά τους ως απαραβίαστα, υπενθυμίζοντας με αυτό το τρόπο την υποχρέωση όλων των κρατών να μη παρεμβαίνουν με οποιοδήποτε πρόσχημα στις εσωτερικές υποθέσεις γειτονικών ή μη κρατών. Η παραπάνω αρχή, εκτός από κρατικό-εθνικό και κατ’επέκταση εξαιρετικά σημαντικό για το διεθνές status quo περιεχόμενο, έχει και έντονο ανθρωπολογικό περιεχόμενο. Είναι ανάγκη για κάθε άνθρωπο-πολίτη να νιώθει ασφαλής να διάγει το προσωπικό και επαγγελματικό του βίο μέσα στα σύνορα του κράτους του.

Τις προηγούμενες ημέρες γίναμε μάρτυρες μιας όχι και τόσο πρωτοφανούς δήλωσης του Τόυρκου Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που έθιξε άμεσα και απρόκλητα την πραγματικότητα των ελληνικών συνόρων. Πιο συγκεκριμένα δἠλωσε στις 09/12/2013 σε ομιλία του στην Ανατολική Θράκη ότι «Η Θράκη έχει ξεχωριστή σημασία για την Τουρκία και όταν μιλάμε για τη Θράκη εννοούμε και την Κομοτηνή, τη Θεσσαλονίκη, το Kircaali και το Deliorman της Βουλγαρίας, ακόμα και περιοχές έως τα Σκόπια και την Βοσνία.» Συνέχισε λέγοντας: «Η Θράκη είναι η ζωντανή κοινή ιστορία μας στην Ευρώπη. Είναι εκπρόσωπος μας σ" αυτή τη γεωγραφία. Στη γεωγραφική περιοχή των Βαλκανίων, στο επίκεντρο των σχέσεών μας βρίσκεται η Θράκη με την Ανδριανούπολη, το Τεκίρνταγ, το Κιρλαρελί και βέβαια η Κωνσταντινούπολη.»

Οι θεωρίες διεθνούς πολιτικής τονίζουν πως οι δηλώσεις ενός Πρωθυπουργού δεν είναι σχεδόν ποτέ μόνο προς εσωτερική εκμετάλλευση και κυρίως επιπόλαιες. Ο επιθετικός ρεαλισμός του Mearscheimer στο εγχειρίδιο του «Η Τραγωδία της Πολιτικής των Μεγάλων Δυνάμεων» σημειώνει πως, όταν ένα κράτος αποκτά ασφαλή διαφορά ισχύος σε σχέση με τα γειτονικά του κράτη έχει ως στόχο του να γίνει η μεγαλύτερη περιφερειακή δύναμη. Η Τουρκία, αναμφίβολα αυτή τη στιγμή, είναι το πιο ισχυρο οικονομικά και στρατιωτικά κράτος στην περιοχή μετά τη Ρωσία, της οποίας όμως τα ενδιαφέροντα δεν είναι αυτή τη στιγμή στο βαλκανικό χώρο. Δια στόματος Ερντογάν ακούσαμε τις προθέσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, κύριου Σύμβουλου του Πρωθυπουργού και κύριου εκφραστη του νεο-οθωμανισμού Αχμέτ Νταβούτογλου όπως ακριβώς τις σημειώνει στο βιβλίο του «Το Στρατηγικό Βάθος». Των προθέσεων, με λίγα λόγια, για επέκταση μέ τη χρήση της οικονομίας ή της θρησκείας πέρα από τα τουρκικά σύνορα. Οι περιοχές της Θράκης και της Μακεδονίας υπήρξαν ανέκαθεν εξαιρετικού στρατηγικού ενδιαφέροντος για την Τουρκία καθώς με αυτές διασφαλίζονται τα στενά του Ελλησπόντου, η έξοδος στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο και η γειτονία με αδερφά κράτη του τριγώνου Σκόπια-Κόσοβο-Αλβανία.
Η ελληνική απάντηση υπήρξε ισχνή και η διεθνής μηδαμινή.

Συμπερασματικά, ζούμε σε μία εποχή με έντονα οικονομικά ζητήματα που οδηγούν τα κράτη νομοτελειακά σε κινήσεις προστασίας των συμφερόντων τους ανάλογα με την ισχύ τους. Είναι ανάγκη να αναγνωρίσουμε και να αντιδράσουμε σε πολιτικό επίπεδο.
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση