Sound of Town 10/06/2015

Το τέρας βρυχάται μέσα μας

Φόβος για τον θεό . Φόβος για τον έρωτα, φόβος για την διαφορετικότητα, φόβος για την καθημερινότητα, φόβος για την εξάπλωση του φόβου.
5:15 στην Άδεια πόλη. Όλα τα παράθυρα κλειστά, σαν να φοβούνται την μέρα  που σκέπασε με τα αρώματα της τον μουντό ουρανό. Κάπου εκεί έξω παραμονεύει κάποιος εχθρός. Αόρατος πάντα, αλλά ικανός να μπει από το παράθυρο μας. Δεν είναι ο φόβος αλλά η πραγματικότητα. Κάποτε ζούσαμε με τα παράθυρα μας ορθανοιχτα στον κόσμο. Τώρα ο κόσμος μας τρομάζει.

Κανείς δεν ξέρει τι κρύβεται εκεί έξω τις νύχτες,κάτω από το μπαλκόνι μας κοιμάται το τέρας έτοιμο να μας επιτεθεί. Ποτέ κανείς δεν το έχει δει αλλά όλοι μας ξέρουμε πως υπάρχει και είναι επικίνδυνο, αιμοβόρο, τρώει τις σάρκες και ξεσκίζει τις ψυχές μας.

Πάντα υπάρχει ένα τέρας και αν δεν υπάρχει τότε πρέπει να το δημιουργήσουμε. Τα τέρατα αλλάζουν από εποχή σε εποχή και πάντα είναι πιο άγρια από τους προγόνους τους . Τουλάχιστον τα παλιά τα ξέραμε, είχαμε δει την μορφή τους ενώ τώρα κάτι εκεί έξω παραμονεύει έτοιμο να μας κατασπαράξει. Δεν υπάρχει τέρας,ποτέ δεν υπήρξε. Πρέπει οπωσδήποτε να έχουμε κάτι να φοβόμαστε, διαφορετικά η ζωή μας θα ήτανε ελεύθερη. Φαντάζεστε μια κοινωνία γεμάτη ελεύθερους ανθρώπους; Μια κοινωνία χωρίς κανένα ιδανικό, χωρίς καμιά προοπτική εξέλιξης, αφού θα είχε κατακτήσει το υπέρτατο τρόπαιο των αγώνων των αδικημένων και των επαναστατών.Την Ελευθερία. Αυτή που φυλάει με νύχια και με δόντια τόσα χρόνια το ανύπαρκτο τέρας.

Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος. Πάντα ήτανε. Όπως όλα τα ζώα, έτσι και εκείνος δημιουργήθηκε για να ζει ελεύθερος σε αρμονία με την φύση και το περιβάλλον.

Η πραγματική ελευθερία, του ανθρώπινου είδους χάθηκε ακριβώς την στιγμή εκείνη που αποκτήσαμε συνείδηση και αυτή είναι η μόνη και η πραγματική μας διάφορα με τα υπόλοιπα όντα.
Μόνο που η συνείδηση μας έκανε να χάσουμε τον δρόμο μας.

Έπεσε σαν μαύρη σκιά μπροστά στα μάτια που κάλυψε τον ελεύθερό εαυτό μας.
Δημιουργούμε συνειδήσεις και συναισθήματα υπό το πρίσμα πάντοτε ενός φόβου για το αύριο μην μπορώντας ή μην θέλοντας να τονώσουμε το παρόν.

Δανεικές ιδέες, δανεικές σκέψεις, δανεικά κομμάτια μνήμης από το παρελθόν,φόβος για το αύριο και νοσταλγία για το χθες.

Τα πάντα στηρίζονται σε έναν αιώνιο φόβο. 

Δημιούργημα της ανθρώπινης μοναξιάς.

Φόβος για τον θεό. Φόβος για τον έρωτα, φόβος για την διαφορετικότητα, φόβος για την καθημερινότητα, φόβος για την εξάπλωση του φόβου.Τι θα ήτανε ένας κόσμος χωρίς αυτό; Απλά μια πόλη με ανοιχτά παράθυρα στο φως. Μια κοινωνία αλληλεγγύης,ισότητας,αγάπης και φαντασίας.Οχι ελεύθερη γιατί ελεύθερη ήταν πάντα.Μια κοινωνία δημιουργική και παρούσα στο τώρα,κάτι δηλαδή  που δεν ήταν ποτέ στην πραγματικότητα.

Μια κοινωνία που πρέπει να αλλάξει συνειδητά χωρίς συνείδηση.

Και εδώ μπαίνει το μεγάλο δίλημμα.Το δίλημμα της υπακοής στo φυσικό δίκαιο (άγραφοι νόμοι) ή στο θετικό δίκαιο, όπου η συνείδηση παίζει πρωταρχικό ρόλο στη συμπεριφορά του ατόμου.
Το τέρας βρυχάται μέσα μας.Ζει και τρέφεται από μας.

Μόνο αν σταματήσει να τρώει από τις φοβίες μας θα πάψει να υπάρχει.
Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση