Sound of Town 11/05/2015

Ψάχνοντας την άκρη της κλωστής

Εσύ επιλέγεις την διαδρομή, εσύ βάζεις τα σημάδια,εσύ αποφασίζεις την αφετηρία και τον προορισμό.....μονάχος βρες την άκρη της κλωστής....ξεκινά πάλι!!!
Το δυσκολότερο  πράγμα όταν ξεκινάς να γράψεις κάτι, είναι εκείνη η πρώτη φράση που θα ξεκλειδώσει μαγικά την σκέψη σου. Η άκρη της κλωστής από το νήμα των συναισθημάτων που έχουν φτιάξει το κουβάρι του ψυχισμού σου. Με έναν άγνωστο τρόπο η άκρη του νήματος σηματοδοτεί και καθορίζει αυτόματα και το τέλος του.Στην πραγματικότητα ένα τεντωμένο νήμα δεν έχει αρχή και τέλος.

Αν για παράδειγμα ξεδιπλώσουμε όλο το κουβάρι, το γυρίσουμε στην παλάμη μας και το ξετυλίξουμε ξανά, πολύ δύσκολα θα ξεχωρίσουμε  την  αφετηρία και το τέλος . Πάντα βέβαια με προσοχή και με απαλές κινήσεις διότι παραμονεύει ο κίνδυνος του τεντωμένου σχοινιού.Να κοπεί δηλαδή ξαφνικά στην μέση  και να  μας δώσει πολλαπλά άκρα. Η μόνη λύση τότε για να ενώσουμε τα νήματα της σκέψης μας, είναι ένας κόμπος. Είναι το σημείο εκείνο δηλαδή που μένει να ενώσει απροσδιόριστα νήματα της σκέψης μας. Ο κόμπος που στην πραγματικότητα δεν θα θέλαμε να υπάρχει, αλλά πάντοτε είναι το σημαντικότερο σημείο και το σημάδι που μας δείχνει την ένωση διαφορετικών διαδρομών.
Όσο προσπαθείς να απομακρύνεις τα δύο άκρα, τόσο ο κόμπος σφίγγει και γίνεται δυνατότερος. Αν πάλι προσπαθήσεις να ενώσεις τα άκρα μεταξύ τους, φτιάχνοντας έναν νέο κόμπο, καταλήγεις σε έναν φαύλο κύκλο χωρίς αρχή και τέλος, μη μπορώντας να ξεχωρίσεις τον αρχικό σκοπό της ένωσης και της δημιουργίας του πρώτου κόμπου, από τον δεύτερο.

Θα μπορούσαμε να δώσουμε πολλά παραδείγματα ή να βάλουμε μια ταμπέλα σε κάθε άκρη της κλωστής.

Ας φανταστούμε την ύπαρξη μας σαν το κουβάρι. Μπερδεμένες υπάρξεις χωρίς αρχή και τέλος. Ξεδιπλώνουμε άλλοτε αργά και άλλοτε γρήγορα το νήμα και το πιέζουμε μέχρι να κοπεί και να σηματοδοτήσει το νέο ξεκίνημα. Αυτή η θηλιά, αυτός ο κόμπος θα στοιχειώνει την σκέψη και τα βήματα μας για πάντα αποτρέποντας μας να περάσουμε από την αρχή στο τέλος .

Σκεφτείτε τώρα την ίδια κλωστή σαν μια γραμμή που θυμίζει τους έρωτες που πέρασαν ή εκείνους που θα θέλατε να έρθουν. Σίγουρα ο κόμπος στον καθένα μας τώρα άλλαξε λόγο ύπαρξης και νόημα. Έγινε αυτόματα το πιο σημαντικό κομμάτι του νήματος . Αυτό που καθορίζει το παρόν και το μέλλον. Μια σημαντική ανάμνηση που ενώνει όλα τα κομμάτια του σχοινιού.Η βάση εκείνη και το σημάδι που επιστρέφει το μυαλό κάθε φορά που αναρωτιέσαι ποία είναι η αρχή και  ποιο το τέλος . βάλτε ότι τίτλο νομίζετε στο κουβάρι .Πείτε το ζωή, Πολιτική,εργασία, έρωτα, οικογένεια, ιστορία, μην προσπαθήσετε όμως να το λύσετε.

Δεν μπορείς να λύσεις τον κόμπο. Δεν υπάρχει λόγος εξάλλου . Μπορείς όμως να τον καθορίσεις . Πώς; Πολύ απλά βάζοντας νέα σημάδια και φτιάχνοντας νέους κόμπους. Νέες ενώσεις, νέες αφετηρίες. Έτσι αυτόματα δυναμώνει το νήμα, κόβεται δυσκολότερα και παύει ένα και μόνο σημείο να σε καθορίζει.

Εσύ επιλέγεις την διαδρομή, εσύ βάζεις τα σημάδια,εσύ αποφασίζεις την αφετηρία και τον προορισμό.....μονάχος βρες την άκρη της κλωστής....ξεκινά πάλι!!!

Υ.Γ Ακόμα ψάχνω την πρώτη φράση για το άρθρο μου.
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση