Sound of Town 07/03/2015

Μέσα στις νύχτες των άλλων

Η Αθήνα είναι ακόμη γειτονιά. Εδώ δεν υπάρχουν ξένοι γιατί απλά δεν υπαρχουνε γνωστοί. Μόνο φάτσες που κάτι μας θυμίζουν.
Κοιτάζω την πόλη απο το μπαλκόνι μου.Η Αθήνα είναι υπέροχη όταν την κοιτάζεις απο ψηλά.Η βροχή διώχνει την σκόνη απο τις  οδούς και τους δρόμους,γεμίζει παντού αρώματα ξεχασμένα,ένοχες μνήμες απο το παρελθόν,ξεθάβοντας μια πόλη στοιχειωμένη κ δεμένη στην ιστορία της.

Η φωτισμένη ακρόπολη με το αιώνιο ντεκόρ μιας ιπτάμενης σκαλωσιάς κ τις ξενιτεμένες νύφες. Ο λυκαβητός σαν μια τεράστια τηλεόραση γεμάτη κεραίες σε ένα μόνιμα παγωμένο πλάνο. Ο δρόμος απο κάτω έχει κ εκείνος τις δικές του μνήμες. Πάνω του έχουν ματώσει έρωτες, μνήμες, ζωές, σώματα. 'Εχει δει ανθρώπους να φεύγουν, ανθρώπους να περπατάνε πάνω του σκεπτικοί, μελαγχολικοί, χαρούμενοι, αγκαλιασμένοι. Πάνω στο σώμα του έχουνε χαραχθεί οι ιστορίες μιας πόλης,μιας χώρας.

Ένα ολόκληρο παρελθόν,ένα βρεγμένο παρόν κ ένα βήμα ακόμη για το μέλλον.

Η Αθήνα είναι ακόμη γειτονιά. Εδώ δεν υπάρχουν ξένοι γιατί απλά δεν υπαρχουνε γνωστοί. Μόνο φάτσες που κάτι μας θυμίζουν. Σαν ένα επαναλαμβανόμενο ασπρόμαυρο φιλί,με γεύση απο τα παιδικά μας χρόνια,τα πρώτα μας παιχνίδια,τα πρώτα βήματα,τις πρώτες ανάσες μας.Πόσο όμως ταιρίαζουν όλες αυτές οι ιστορικές μας μνήμες με το παρόν;Πόσο ίδιο είναι το νόημα της πινακίδας στην γωνία που γράφει ¨Φωκίονος Νέγρη"με εκείνη την στιγμή που τοποθετήθηκε ψηλά στον τοίχο;

Η γειτονιά των αγγέλων,των καλλιτεχνών,της παλιάς μποέμ Αθήνας,των ευέλπιδων,οι κυρίες με τα ακριβά ρούχα και τα ανοιχτά μαγαζιά,γεμάτα αρώματα κ μουσικές.όπως μου διηγούνται οι παλαιότεροι.Και τώρα τι?Μια γειτονιά χωρίς χρώμα,κλειστά καταστήματα,γκρίζα κτήρια,κλειστά πατζούρια.Με τις πρωτοβουλίες κ τα δίκτυα πολιτών να παλεύουνε απλά για το αυτονόητο.Για το δικαίωμα να μπορούν να ζήσουν στις γειτονίες που ονειρεύονται,στις γειτονιές που μεγαλώσανε.Μνήμες απο ένα άλλο παρελθόν.

Πόσο σημαντικό είναι άραγε στις μέρες μας να θυμόμαστε το παρελθόν;

Λένε ότι σε καθορίζει,σε οδηγεί,σε συμβουλεύει για το μέλλον. Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα ή επιλέγουμε μονάχα τα κομμάτια απο το πάζλ της ζωής μας που ταιριάζουν καλύτερα στο παρόν μας; Η μνήμη μας είναι επιλεκτική .Θυμόμαστε μονάχα όσα πρέπει να θυμηθούμε.Ξεχνάμε γρήγορα.Πόσο εύκολα θα ανατρέξει κανείς για να βρει το λάθος στο δικό του παρελθόν κ όχι στου άλλου; Π.χ ποιός θυμάται το λεφτά υπάρχουν; 'Ολοι μας!Ποιός όμως απο εμάς στην πραγματικότητα θυμάται ότι με την δική του ανοχή κ την δική του ψήφο φτάσαμε ώς εδώ?Ποιός θυμάται τους αγανακτησμένους της πλατείας,τους Σύρους στο Σύνταγμα,τον Παύλο,τον Αλέξη,τον Ισαάκ,τον Σολωμού?Κανείς!Γιατί οι μνήμη μας κρατά όσο ένα δελτίο ειδήσεων. Σαν ένα σπίρτο που καίει,καίγεσαι μαζί του κ μετά το πετάς.Εκτός αν ξεχαστείς κ κάψεις το δαχτυλό σου.Το σημάδι σε κάνει να θυμάσαι.

Ζούμε στην χώρα των χρυσόψαρων.Γυρνάμε γύρω γύρω απο τον ιδιο μας τον εαυτό εγκλοβισμένοι σε σημάδια της μνήμης, που κάποιοι άλλοι τοποθετήσανε στο ενυδρείο μας. Μεταπολίτευση,πολυτεχνείο,εμφύλιος, Βελουχιώτης, 17 Νοέμβρη, Ίμια. 'Ολα όσα οι άλλοι θέλουνε να θυμόμαστε. Ακόμα κ οι ταμπέλες χάσανε το πραγματικό τους νόημα.Πάντα την ιστορία την γράφανε οι νικητές. Οι χαμένοι απλά χαθήκανε στα συρτάρια της. Μια χώρα χωρίς παρελθόν είναι μια χαμένη χώρα.Μια χώρα όμως εγκλωβισμένη στις μνήμες των άλλων,είναι απλά νεκρή.

Ας υποθέσουμε 'οτι πετάμε ένα κέρμα στον αέρα. Το κάθε στρίψιμο κέρματος είναι ανεξάρτητο απο το κάθε άλλο.Το κέρμα δεν έχει μνήμη. Το γεγονός ότι την προηγούμενη φορά φέραμε κορώνα ή γράμματα δεν μεταβάλει την πιθανότητα να φέρουμε κορώνα η γράμματα την επόμενη φορά.Το πέρασμα του χρόνου,δέν σημαίνει αυτόματα ότι γινόμαστε καλύτεροι στο στρίψιμο του κέρματος. Κανείς δεν θα θυμάται τι έφερε,εκτός αν χαθεί το κέρμα,στην τσέπη κάποιου άλλου.Τότε οι νύχτες μας θα έχουνε τις μνήμες του. Οχι τις μνήμες του προσώπου του όμως,αλλα του κέρματος στην τσέπη του!

Ήρθε ο καιρός να ακουστείς. Ήρθε ο καιρός να τους πείς... Τί γυρεύουμε εμέις μέσα στις νύχτες των άλλων.
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση