Κοινωνία 02/08/2015

Η συνθήκη του Παλέρμο και η συνθηκολόγηση της δικαιοσύνης

Ωραία συνεργασία θα κάνουν για την πάταξη του εγκλήματος όταν δεν θα μπορούν να συμφωνήσουν ούτε αν υπάρχει έγκλημα και αυτό που είναι έγκλημα σε κάποιες χώρες δεν είναι στις άλλες.
Έχω ασχοληθεί σε προηγούμενα άρθρα με τις ανύπαρκτες κατηγορίες με τις οποίες αποδεδειγμένα επίορκοι δικαστές κρατούν φυλακισμένους τους βουλευτές του τρίτου κόμματος της χώρας.

Δεν ασχολούμαι μ αυτό το θέμα για να διαμαρτυρηθώ για τις παράνομες φυλακίσεις αφού όσοι αποφάσισαν να δώσουν την μάχη εναντίον των καταστροφέων της χώρας, γνώριζαν και αποδέχτηκαν τις συνέπειες.

Αν κάποιος δηλώνει εθνικιστής πρέπει να θεωρεί μικρο τίμημα και μεγάλη τιμή την φυλάκιση του από το ανθελληνικό καθεστώς.
Δεν είναι εξ άλλου καθόλου απαραίτητο οι διωκόμενοι από κάποιο καθεστώς να είναι καλύτεροι από αυτό. Αυτό είναι άλλο θέμα που θα πρέπει να ερευνηθεί ξεχωριστα.

Είναι όμως σίγουρο, ότι τα καθεστώτα που συμπεριφέρονται έτσι, είναι αντιδημοκρατικά και διεφθαρμένα και όσοι στηρίζουν τέτοιες μεθοδεύσεις δεν μπορεί παρά να είναι απατεώνες και παλιάνθρωποι, που δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι.

Παρόλο που για τα ΜΜΕ είναι ανύπαρκτο, το θέμα των πολιτικών διώξεων εναντίον του μοναδικού κόμματος που δεν συμφωνεί στην εξαφάνιση των Ελλήνων καθώς και τα παράνομα και αντιδημοκρατικά μέσα που χρησιμοποιούνται, είναι το σημαντικότερο θέμα στην σημερινή συγκυρία.

Αυτό είναι το σημαντικό θέμα και όχι η μαγική εικόνα των καναλιών που παρουσιάζει την διαμάχη όλων αυτών που στην πραγματικότητα είναι δηλωμένοι διεθνιστές, ευρωπαϊστές και οπαδοί των πολυφυλετικών κοινωνιών ενώ παράλληλα ατιμώρητοι έχουν ρημάξει τα δημόσια ταμεία σε συνεργασία με τους νταβατζήδες των καναλιών και με την κάλυψη της δικαιοσύνης.

Δεν υπάρχει επιλογή ανάμεσα στον Τσίπρα και τους άλλους, όπως δεν υπήρχε και παλιότερα μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ούτε σήμερα μεταξύ του μνημονίου και του σχεδίου Β του Βαρουφάκη που κατηγορείται με το γελοίο σκεπτικό ότι ως υπουργός ετοίμαζε ένα εναλλακτικό σχέδιο.
Άξιοι κατηγοριών βεβαία είναι όσοι υπήρξαν υπουργοί και δεν είχαν εναλλακτικό σχέδιο, άλλα στην ουσία και το σχέδιο του Βαρουφάκη δεν είναι παρά το επόμενο βήμα των τοκογλύφων. Κάποτε επί ΓΑΠ, φωνάζανε ότι ήταν προδότης όποιος μιλάει για κούρεμα του χρέους. Όταν οι Γαλλογερμανοι ξεφόρτωσαν τα ομόλογα τους, όχι μόνο άρχισαν να μιλάνε οι ίδιοι, άλλα θεώρησαν και θρίαμβο το κούρεμα που έγινε με τις ευλογίες των τοκογλύφων και μας άφησε σε ένα χρόνο με μεγαλύτερο χρέος από ότι είχαμε.

Τώρα φαίνεται ότι πλησιάζει ο καιρός με τις ευλογίες και του Σοιμπλε άλλωστε, να πάμε σε κάποια μορφή διπλού νομίσματος η και επιστροφή στην δραχμή, όχι όμως με τους όρους που θα βάλει η χώρα, άλλα με τους όρους της ΕΕ, που οπωσδήποτε θα προκρίνουν τα συμφέροντα των τοκογλύφων εις βάρος μας.

Δεν υπάρχει επιλογή ανάμεσα σε κόμματα που υπόσχονται ότι θα πείσουν γι αυτό η για κείνο τους επικυρίαρχους των Βρυξελλών, εφ όσον συμφωνούν ότι θα τους υπακούν.

Η επιλογή που πρέπει να γίνει σήμερα είναι αν θελουμε την Ελλάδα σαν μια υποδουλωμένη επαρχία της υποδουλωμένης στους τοκογλύφους Ευρώπης, κατοικουμενη από μαζέματα Ασιατών και Αφρικανών, η αν θελουμε ένα ανεξάρτητο εθνικό κράτος.

Αν θελουμε αυτούς που μας έφεραν σ αυτά τα χάλια να μας κυβερνούν ακόμη ατιμώρητοι και πάμπλουτοι, η αν θα τιμωρηθούν παραδειγματικά για να μπορέσει η χώρα να απαλλαγεί από τα παράσιτα που της πίνουν το αίμα επί δεκαετίες.

Αυτή ακριβώς η μονή πραγματική επιλογή εμποδίζεται με τις διώξεις που δεν επιτρέπουν στον λαό να ενημερωθεί σωστά και να αποφασίσει, παγιώνοντας παράλληλα και το δικαίωμα των διαπλεκόμενων συμφερόντων να αλλοιώνουν το πολίτευμα και την λαϊκή βούληση, ελέγχοντας φανερά και κατά τις προτιμήσεις τους την δικαιοσύνη και την ενημέρωση των πολιτών προκειμένου να επιβάλλουν την άποψη τους.
Σήμερα θα ασχοληθώ με μια ακόμη πτυχή της υπόθεσης, που δείχνει και από άλλη μεριά την προσπάθεια του καθεστώτος να κρατήσει σε ομηρία, ένα κόμμα το οποίο φοβάται.

Ο εφέτης κ. Σαλάτας, που κλήθηκε να εισηγηθεί για την παραπομπή η όχι των κατηγορουμένων βουλευτών της Χ.Α σε δίκη, αν και γνωστός συνδικαλιστής της “κεντροαριστεράς”, εισηγήθηκε την μη παραπομπή σε δίκη των κατηγορουμένων, γιατί σύμφωνα με την συνθήκη του Παλέρμο για να υπάρχει εγκληματική οργάνωση, πρέπει να υπάρχει οικονομικό όφελος από την δράση της.

Θα προσπαθήσω λοιπόν να δείξω τις μεθοδεύσεις που ακολούθησαν την αθωωτική εισήγηση που θα είχε τελειώσει την υπόθεση, απεγκλωβίζοντας την Χ.Α από την σκευωρία η οποία της στοιχίζει ακόμη μετά από δυο χρόνια την ομηρία των βουλευτών της και την διακοπή της χρηματοδότησης του κόμματος που θα μπορούσε να το βοηθήσει να παρακάμψει τον παράνομο, αντισυνταγματικό, αντιδημοκρατικό και αντιδεοντολογικό αποκλεισμό του από τα ΜΜΕ.

Οι άλλοι δυο εφέτες, διαφωνώντας με τον εισηγητή, πράγμα εξαιρετικά ασυνήθιστο, αποφάσισαν ότι πρέπει να εφαρμοστεί όχι η συνθήκη του Παλέρμο αλλά το άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα που δεν απαιτεί υλικό όφελος για τον χαρακτηρισμό μιας οργάνωσης ως εγκληματικής.
Δεν ξέρω αν είναι συνηθισμένο να μην συμφωνούν οι εφέτες ποιος νόμος ισχύει, άλλα επειδή εμένα μου φαίνεται απίστευτο, έκανα μια μικρή έρευνα για να δω αν όντως υπάρχει τέτοιο μπέρδεμα.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΝΟΜΟΣ 3875 ΦΕΚ 158/Α/20.9.2010
( http://www.dsanet.gr/Epikairothta/Nomothesia/n3875_2010.htm)
 
Κύρωση και εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών κατά του Διεθνικού Οργανωμένου Εγκλήματος και των τριών Πρωτοκόλλων αυτής και συναφείς διατάξεις.
 
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
 
   Εκδίδομε τον ακόλουθο νόμο που ψήφισε η Βουλή:
 
Άρθρο πρώτο
 
   Κυρώνεται και έχει την ισχύ, που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, η Σύμβαση κατά του Διεθνικού Οργανωμένου Εγκλήματος, που άνοιξε για υπογραφή στο Παλέρμο Ιταλίας στις 12-15 Δεκεμβρίου 2000 και τα τρία Πρωτόκολλα αυτής, ήτοι:....................
  
........   Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του Διεθνικού Οργανωμένου εγκλήματος και τα τρία πρωτόκολλα αυτής.

........................Άρθρο 2
Έννοια όρων
 
   Για τους σκοπούς της Σύμβασης αυτής:
   (α) «Οργανωμένη εγκληματική ομάδα» νοείται δο­μημένη ομάδα τριών ή περισσότερων προσώπων που υπάρχει για κάποια χρονική περίοδο και ενεργεί με κοινό σκοπό τέλεσης ενός ή περισσότερων σοβαρών εγκλημάτων ή εγκλημάτων που θεσπίζονται σύμφωνα με τη Σύμβαση αυτή, προκειμένου να ποριστεί αμέσως ή εμμέσως οικονομικό ή άλλο υλικό όφελος.

Εδώ κατά πρώτο, βλέπουμε ότι για να υπάρχει εγκληματική οργάνωση, εκτός από εγκλήματα για την ανυπαρξία των οποίων έχω γράψει σε προηγούμενα άρθρα, πράγματι απαιτείται οικονομικό η άλλο υλικό όφελος σύμφωνα με την συνθήκη, πράγμα άλλωστε που δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν.
Το ζητούμενο όμως είναι αν η συνθήκη πρέπει να ισχύσει, η μέχρι την ενσωμάτωση της στον ΠΚ ισχύει το άρθρο 187 περί εγκληματικής οργάνωσης που δεν απαιτεί υλικό όφελος.
“Ο νόμος” λέει το ΦΕΚ του 2010, “κυρώνεται και έχει την ισχύ που ορίζει το άρθρο 28 του συντάγματος”.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΥΝΤΑΓΜΑ
'Άρθρο 28: (Κανόνες του διεθνούς δικαίου και διεθνείς οργανισμοί)
1. Oι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου.

Άρα σύμφωνα με το σύνταγμα, από την στιγμή που η συνθήκη του Παλέρμο ψηφίστηκε σαν νόμος από την βουλή, κυρώθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τέθηκε σε ισχύ με δημοσιοποίηση στο παραπάνω ΦΕΚ του 2010, υπερισχύει “από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου”, άρα και του άρθρου 187 του ποινικού κώδικα περί εγκληματικής οργάνωσης.
Αυτό αμφισβήτησαν οι δυο εφέτες, χωρίς να μπορώ να καταλάβω πως μπορεί να αμφισβητηθεί κάτι τόσο καθαρό.
Διάβασα και κάποιες άλλες απόψεις από κάποιους “αντιφασίστες” καραγκιόζηδες δικηγόρους (το καραγκιόζηδες δικαιολογείται πλήρως από την δήλωση ως αντιφασιστών ανθρώπων που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να υπηρετούν την δικαιοσύνη και όχι την πολιτική τους ιδεοληψία), άλλα ομολογώ δεν κατάλαβα τίποτε.
Είμαι σταθερά της άποψης ότι όταν κάποιος “ειδικός” σου λέει πράγματα που δεν μπορείς να καταλάβεις, λέει ψέμματα.
Μια άποψη που μπόρεσα να καταλάβω στο περίπου, είναι ότι ο νομοθέτης του άρθρου 187 του Π.Κ το 2001, είχε υπ όψιν του την συνθήκη αφού αυτή υπεγραφει το 2000, άλλα δεν την ακολούθησε.
Δεν καταλαβαίνω και πάλι τι σημασία έχει αυτό. Κανένας δεν θα απαιτούσε να εφαρμοστεί η συνθήκη και όχι ο ΠΚ πριν το 2010 που ψηφίστηκε από την βουλή κυρώθηκε και τέθηκε σε ισχύ και άρα σύμφωνα με το σύνταγμα υπερισχύει κάθε αντίθετης διάταξης. Τότε λοιπόν, που η συνθήκη είχε απλώς υπογραφεί και όχι ψηφιστεί από την βουλή, ο νομοθέτης είχε το δικαίωμα να νομοθετήσει ότι θέλει. Μετά την ψήφιση της όμως το 2010, είναι άκυρη κάθε διάταξη αντίθετη της.
Ας δούμε όμως και κάτι ενδιαφέρον που λέει ο εφέτης Σαλάτας στην εισήγηση του για να γίνει κατανοητό το πρόβλημα που προσπαθεί να αντιμετωπίσει η συνθήκη και το επικίνδυνο μονοπάτι που έχει πάρει η δικαιοσύνη, τραβολογώντας τους νόμους και το σύνταγμα προκειμένου να εκτελέσει τις εντολές που πήρε.

Το άρθρο 2 της σύμβασης του Παλέρμο αναφέρεται στο τι είναι η εγκληματική οργάνωση. Και μεταξύ άλλων στοιχείων που απαιτεί ο νόμος είναι ο πορισμός οικονομικού ή άλλου υλικού οφέλους. Αυτό έγινε το 2000, το 2001 τυποποίησε ο Έλληνας νομοθέτης το αδίκημα της εγκληματικής οργάνωσης χωρίς όμως να αξιώσει πορισμό οικονομικού οφέλους. Διότι ήθελε εκεί στο 187 να εντάξει τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Μετά από τρία χρόνια βγήκε νόμος αντιτρομοκρατικός, επομένως εξέλειπε η βούληση του νομοθέτη».
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η συνθήκη του Παλέρμο, λοιπόν, απαιτεί υλικό όφελος, για να μην διώκονται πολιτικές πράξεις με τους νόμους για το οργανωμένο έγκλημα.
Για πολιτική εκτός νόμου δράση, υπάρχει ο νόμος για τις τρομοκρατικές οργανώσεις, ο όποιος όμως φαίνεται ότι δεν προσφέρεται για διώξεις εναντίον της Χ.Α.

Όποιος έχει καλό μνημονικό θα θυμάται το 2001 που ψηφιζόταν αυτός ο νόμος που αν και αφορούσε το οργανωμένο έγκλημα έγινε γνωστός σαν “τρομονόμος” ακριβώς γιατί όπως λέει παραπάνω ο εφέτης, χρησιμοποιήθηκε και για την δίωξη των τρομοκρατών της “17 Νοέμβρη” εκείνη την εποχή.

Είναι κάπως ειρωνικό να διαβάζεις σήμερα στο φύλλο της Χρύσης Αυγής της 23 Μαρτίου του 2001 τα παρακάτω.
Όλα αυτά, που αναφέρει ο “τρομονόμος” σχετικά με το τι είναι “εγκληματική οργάνωση που αποσκοπεί στην διάπραξη κακουργημάτων” είναι σκοπίμως εξαιρετικά ασαφή και δίνουν τη δυνατότητα της οποιασδήποτε ερμηνείας στην εξουσία ώστε να προβαίνει σε πολιτικές κατ’ ουσίαν διώξεις, σε διώξεις του φρονήματος και των πεποιθήσεων

Δώδεκα χρόνια μετά επιβεβαιώθηκε με τον χειρότερο τρόπο.

Προσέξτε στο παραπάνω απόσπασμα ότι όπως έχω γράψει παλιότερα, σύμφωνα με αυτόν τον νόμο δεν χρειάζεται να έχεις κάνει, ούτε καν να έχεις σχεδιάσει κάποιο έγκλημα. Αρκεί να είχες σκοπό να κάνεις. Αν λοιπόν κάποιος βουλευτής είπε σε κάποια ομιλία του ότι οι προδότες θέλουν κρέμασμα, αμέσως ο εισαγγελέας τον κατηγορεί ότι έχει σκοπό να κάνει δολοφονίες. Αν πει τίποτε άλλο, κατηγορείται ότι σχεδιάζει βιασμούς.

Ακόμη λοιπόν κι αν όλα τα εγκλήματα που αποδίδονται στην Χ.Α καταπέσουν στο δικαστήριο και δεν βρεθεί σύνδεση με το κόμμα, πάλι μπορεί να καταδικαστεί, για τα εγκλήματα που είχε σκοπό να κάνει.

Όλο το κατηγορητήριο της Χ.Α εδράζεται στο ότι έχει οργάνωση (σαν κόμμα) και αρχηγό (σαν κόμμα) και ιεραρχία (σαν κόμμα).
Άρκεσε στο εισαγγελέα Βουρλιωτη, γνωστό κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και κοντοχωριανού (κι αυτού) του Μπάμπη, μια φωτοτυπία από ένα δήθεν καταστατικό της Χ.Α ( το πραγματικό είχε κατατεθεί αρμοδίως στην “θεούσα” επίσης κοντοχωριανή του Μπάμπη) που του παρέδωσε ο γνωστός ανθέλληνας και πολέμιος της Χ.Α δημοσιογράφος Ψαρρας και οι 32 ανοησίες του Δενδια για να συλλάβει επ αυτοφόρω και χωρίς καν άρση βουλευτικής ασυλίας ένα ολόκληρο κόμμα με τον μόνο τρόπο που θα μπορούσε. Σαν εγκληματική οργάνωση, σύμφωνα με το άρθρο 187.

Πάλι είναι άξιο προσοχής το ότι η συνθήκη του Παλέρμο θα έπρεπε να έχει αποτρέψει την δίωξη από την αρχή, γι αυτό και τάιζαν τον κόσμο με ψέμματα για μαύρα ταμεία, νταβατζιλίκια, εφοπλιστικές εισφορές, Πακιστανούς που πούλαγαν χρυσαυγιτικα μπλουζάκια και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες που τώρα τα κατάπιαν.

Σε κάθε κόμμα λοιπόν αφού είναι και δομημένη οργάνωση, μπορεί ο καθένας να βρει κάνα δυο εγκλήματα και να έχει μια εγκληματική οργάνωση, αν δεχτεί ότι οι εγκληματίες δεν έχουν σκοπό πάντα το κέρδος..

180 χώρες και η δίκη μας, συμφώνησαν με την συνθήκη του Παλέρμο ότι δεν μπορείς να κρίνεις σαν εγκληματική οργάνωση μια που δεν στοχεύει σε υλικό όφελος, γιατί κινδυνεύουν όλα τα κόμματα και οι πολιτικές οργανώσεις να πάνε φυλακή.

Το ΚΚΕ έχει ξεκάθαρα δηλώσει ότι στοχεύει στην ανατροπή του υπάρχοντος πολιτεύματος. Είναι λοιπόν εγκληματική οργάνωση, γιατί έχει παράνομους σκοπούς.

Το ΣΥΡΙΖΑ περιέχει μέσα του τους γνωστούς αντικοινοβουλευτικούς και μπαχαλάκηδες και συχνότατα υπερασπίζει τρομοκράτες. Είναι λοιπόν εγκληματική οργάνωση γιατί προφανώς όχι μόνο καλύπτει άλλα, επαινεί και ίσως και κατευθύνει τέτοιες δράσεις.

Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ δεν καλύπτονται από την συνθήκη, γιατί όλα τα σκάνδαλα υπουργών βουλευτών και μελών, δεν έχουν να κάνουν με πολιτική δράση άλλα με ρεμούλες και μίζες όπου εμπλέκονται εκδότες, δικαστικοί και πολιτικοί. Ο ορισμός της εγκληματικής οργάνωσης.

Το ακόμη καλύτερο είναι ότι και οι τρομοκρατικές οργανώσεις θα μπορούσαν να διωχθούν άνετα με τον νόμο περί εγκληματικής και όχι τρομοκρατικής οργάνωσης αφού χρηματοδοτούνται με ληστείες που τους αποφέρουν υλικά οφέλη.

Αντίθετα όλοι συμφωνούν, ότι η Χ.Α δεν είχε κανένα οικονομικό όφελος, αφού ξετινάχτηκε από το ΣΔΟΕ το οποίο εκτός των οικονομικών του κόμματος άνοιξε και τους λογαριασμούς 200 περίπου μελών, ελέγχοντας ακόμη και τους μανάβηδες που έφερναν της πατάτες για της διανομές τροφίμων και είναι το μόνο κόμμα με πιστοποιητικό οικονομικής καθαρότητας.

Άρα όλοι όσοι υπέγραψαν την συνθήκη, στην ουσία συμφωνούν ότι μόνο στην Χ.Α είναι σίγουρο ότι δεν πρέπει να ψάχνουν εγκληματική οργάνωση.

Ακόμη κι αν υποτεθεί ότι εμείς οι μη ειδικοί, δεν ξέρουμε τι διαβάζουμε και η συνθήκη δεν πρέπει να εφαρμοστεί πριν ενσωματωθεί στον ποινικό κώδικα, τι ακριβώς σημαίνει αυτό;

Δηλαδή θα καταδικάσουμε σε είκοσι και τριάντα χρόνια φυλακή κάποιους που εδώ και δεκαπέντε χρόνια έχουμε συμφωνήσει με την συνθήκη που τους αθωώνει;

Κρατάμε ακόμη προφυλακισμένους ανθρώπους ενώ πριν πέντε χρόνια την δεχτήκαμε με νόμο στην βουλή, ακριβώς για να αποφύγουμε τέτοιες καταστάσεις;

Είναι δυνατόν να μην είναι άθλιοι δικολάβοι όσοι υποστηρίζουν τέτοιες θέσεις;

Να θυμόσαστε πάντα ότι αν υπάρχει το παραμικρό στοιχείο για εμπλοκή οποιουδήποτε βουλευτή σε κάποιο έγκλημα, αυτός θα πάει φυλακή ακόμη και χωρίς να υπάρχει εγκληματική οργάνωση.

Το ότι όμως για κανέναν βουλευτή δεν γίνεται ιδιαίτερη μνεία από τα κανάλια η την δικαιοσύνη, άλλα κατηγορούνται όλοι για το ίδιο πράγμα, είναι η καλύτερη απόδειξη ότι δεν υπάρχει τίποτε που να συνδέει κάποιον με οποιοδήποτε έγκλημα.

Θα μπορούσαν κάλλιστα να κατηγορήσουν εμένα και τρεις φίλους μου ότι δίναμε τις διαταγές και θα είχαν τις ίδιες αποδείξεις που έχουν και τώρα. Ψευδομάρτυρες, πλαστά καταστατικά σε φωτοτυπία και πύρινους λογούς εναντίον της λαθρομετανάστευσης. Α! ναι, φοράω και βερμούδα παραλλαγής. Στην δουλειά βάζω και αρβύλες.

Ακόμη όμως και μετά την απόφαση του συμβουλίου εφετών να μην γίνει δεκτή η εισήγηση του κ. Σαλάτα και να παραπεμφθούν σε δίκη, υπήρχε πρόβλημα, γιατί ήταν ήδη δρομολογημένη η ενσωμάτωση της συνθήκης από ειδική επιτροπή.

Η επιτροπή για την αλλαγή του ποινικού κώδικα που θα έπρεπε να τροποποιήσει και το 187 για να συμφωνεί με την συνθήκη του Παλέρμο, με πρόεδρο τον κ. Μαρκη, υποψήφιο βουλευτή επικρατείας του “ΠΟΤΑΜΙΟΥ” και κοντοχωριανό (κι αυτόν) του Μπάμπη, προβληματίστηκε σύμφωνα με δήλωση του για την συγκυρία.

Και μόνο αυτή η δήλωση θα έφτανε για να πάει φυλακή.

Από ποτέ οι εισαγγελείς και οι νομοθέτες προβληματίζονται αν πρέπει να κάνουν την δουλειά τους επειδή αυτό σημαίνει ότι κάποιοι θα αθωωθούν;

Ο εντιμότατος αυτός λειτουργός της Θέμιδας δεν προβληματίστηκε για την ορθότητα του νόμου, που θα ήταν θεμιτό, άλλα μόνο για την συγκυρία.

Όταν όμως ένας σωστός νόμος αθωώνει κάποιον τότε προφανώς είναι αθώος.

Γιατί πρέπει ο κύριος εισαγγελέας να καταδικάσει οπωσδήποτε αυτόν που αθωώνουν οι νομοί;

Επειδή όμως ακριβώς πρόκειται για καθάρματα και κομματοσκυλα συνδικαλιστές και όχι εισαγγελείς, ακόμη κι αυτή η δήλωση που έγινε στην “πατσαβούρα των συντακτών”, στην κόρη του Ψαρρα και έλεγε ότι «η επιτροπή προβληματίστηκε πολύ λόγω και της δεδομένης συγκυρίας, αλλά δεν είναι δυνατόν οι συγκυρίες να καθορίζουν τον εκσυγχρονισμό του Ποινικού Κώδικα», και έδειχνε μια κάποια εντιμότητα, στην ουσία ήταν προσπάθεια απολογίας. Ο “εντιμότατος” δικαστής δήλωνε ,πως αν και σαν “αντιφασίστας” θα ήθελε να καταδικάσει την Χ.Α δεν μπορούσε να παραβεί τους νόμους.

Μετά από μερικούς μήνες όμως μπόρεσε, όποτε είχαμε νέες δηλώσεις που έλεγαν το αντίθετο.

Συγκεκριμένα, την Κυριακή 12 Οκτωβρίου παραχώρησε νέα συνέντευξη στην ίδια εφημερίδα και είπε τα ακριβώς αντίθετα με πριν! Δηλαδή ότι τελικά δεν θα τροποποιηθεί το άρθρο 187 και «η υπόθεση της Χρυσής Αυγής θα κριθεί με βάση το ισχύον σήμερα νομικό καθεστώς».
Αν και προσπάθησα δεν κατάφερα να καταλάβω τελικά τι έγινε και για ποιο λόγο ακριβώς η υπόθεση θα κριθεί με το “ισχύον σήμερα νομικό καθεστώς".

Δεν τροποποιήθηκε το 187 μόνο, η δεν έγινε ακόμη ο εκσυγχρονισμός του ΠΚ;

Το ισχύον σήμερα νομικό καθεστώς βεβαία σύμφωνα με το 28 του συντάγματος είναι η διεθνής συνθήκη που επικυρώθηκε με νόμο και τέθηκε σε ισχύ και υπερισχύει κάθε άλλης διάταξης νόμου.

Αλλά φυσικά ο Μαρκης δεν εννοούσε αυτό, άλλα ότι όχι μόνο ισχύει το άρθρο 187 του ΠΚ και όχι η συνθήκη του Παλέρμο άλλα και δεν τροποποιείται μέχρι να τελειώσει η δίκη.

Δεν κατάλαβα λοιπόν τι ακριβώς έγινε, άλλα για να αποφύγουν την ενσωμάτωση της συνθήκης στον ΠΚ και να τροποποιήσουν σύμφωνα μ αυτήν το άρθρο 187, κάπου αναφέρουν το άρθρο 34 παράγραφος 3 της συνθήκης που υποτίθεται ότι δίνει το δικαίωμα στους εθνικούς νομοθέτες να νομοθετήσουν διαφορετικά από αυτήν.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Άρθρο 34 (της συνθήκης του Παλέρμο)
Εφαρμογή της Σύμβασης
 
   3. Κάθε Κράτος Μέρος μπορεί να υιοθετεί μέτρα σο­βαρότερα ή αυστηρότερα από αυτά που προβλέπονται στη Σύμβαση, για την πρόληψη και καταπολέμηση του διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Εγώ πάλι, δεν καταλαβαίνω. Σύμφωνα με την συνθήκη αν δεν υπάρχει υλικό όφελος δεν υπάρχει έγκλημα. Δηλαδή η συνθήκη λέει ότι μπορεί το κάθε κράτος να επιβάλλει αυστηρότερα και σοβαρότερα μέτρα εναντίον των μη εγκληματιών; Ποιος είναι αυτός που μεταφράζει τα αυστηρότερα μέτρα σαν αλλαγή του ορισμού του εγκλήματος;
Αντίθετα στο ίδιο άρθρο στην παράγραφο 2 διαβάζω.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
   2. Τα αδικήματα που θεσπίζονται σύμφωνα με τα άρ­θρα 5, 6, 8 και 23 της Σύμβασης πρέπει να θεσπισθούν στο εσωτερικό δίκαιο κάθε Κράτους Μέρους ..
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Τα αδικήματα λοιπόν που θεσπίζονται σύμφωνα με τα διαφορά άρθρα μεταξύ των οποίων και του 5 πρέπει να θεσπιστούν και στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Άρθρο 5

   ι. Συμφωνία με ένα ή περισσότερα άλλα πρόσωπα τέλεσης σοβαρού εγκλήματος, για σκοπό που αφορά άμεσα ή έμμεσα την απόκτηση οικονομικού ή άλλου υλι­κού οφέλους....
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Το αδίκημα επομένως που θεσπίζεται ΣΥΜΦΩΝΑ με το άρθρο 5, πρέπει να θεσπιστεί σαν αδίκημα και στο εσωτερικό δίκαιο.
Παρολ αυτά υποστηρίζεται ότι το ΣΥΜΦΩΝΑ δεν εννοεί να έχει τον ίδιο ορισμό για το αδίκημα της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση το εσωτερικό δίκαιο με την συνθήκη.

Τώρα βεβαία επειδή η συνθήκη είναι για να κτυπηθεί το διεθνές έγκλημα είμαι περίεργος τι θα γίνει αν η Ελλάδα θεωρεί εγκληματικές οργανώσεις αυτές που οι υπόλοιπες χώρες δεν τις δέχονται σαν τέτοιες.

Ωραία συνεργασία θα κάνουν για την πάταξη του εγκλήματος όταν δεν θα μπορούν να συμφωνήσουν ούτε αν υπάρχει έγκλημα και αυτό που είναι έγκλημα σε κάποιες χώρες δεν είναι στις άλλες.

Υπάρχει ακόμη και το “ενοχλητικό” άρθρο 28 του Συντάγματος που αναφέραμε στην αρχή, που λέει ότι η ψηφισμένη από την βουλή και κυρωμένη συνθήκη υπερισχύει κάθε άλλης διάταξης νόμου, άλλα την ίδια στιγμή το άρθρο 187 θα εξακολουθήσει να είναι αντίθετο.
Θα έχουν πλάκα τα μελλοντικά δικαστήρια που θα δικάζουν σχετικές υποθέσεις και δεν θα ξέρουν με ποιον νόμο θα πρέπει να κρίνουν.
Αυτά τα περίεργα γίνονται όταν δεν νομοθετείς σύμφωνα με το δίκαιο και την λογική, άλλα προσπαθείς να εξυπηρετήσεις τα αφεντικά σου.
Όταν βλέπεις εισαγγελείς και εφέτες να τραβολογάνε έτσι τους νόμους για να εξυπηρετήσουν πολιτικά συμφέροντα, καταλαβαίνεις γιατί είμαστε πρωταθλητές στην διαφθορά.

Όταν μάλιστα τα βλέπεις να γίνονται φανερά χωρίς να προσπαθεί κάνεις να κρύψει τους σκοπούς που θέλει να εξυπηρετήσει καταλαβαίνεις ότι σαν κοινωνία βρισκόμαστε στο τελευταίο βήμα πριν τον γκρεμό.
Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση