Κοινωνία 29/07/2015

Η αιώνια διαμάχη

Μοναδική ελπίδα επιβίωσης η επιστροφή του μέτρου, η αξιολόγηση με βάση το αποτέλεσμα, ο προσανατολισμός προς το συλλογικό σύμφέρον των παιδιών μας όλων.
Διονυσόπουλος Δημήτρης

Σε μια ανώριμη κοινωνία αυτό που προέχει είναι η "αιώνια διαμάχη". Είτε πρόκειται για Αθήνα vs Σπάρτη, Ολυμπιακό vs Παναθηναϊκό, Δεξιά vs Αριστερά, Νέα Δημοκρατία vs ΠΑΣΟΚ (πριν και τώρα ΣΥΡΙΖΑ), ευρώ vs δραχμή, η "αιώνια διαμάχη" προέχει ακόμα και μπροστά στον κίνδυνο αφανισμού.

Το πεδίο δράσης, το έθνος, το στάδιο, η χώρα, η οικονομία, φαίνεται να μην έχουν σημασία, καθώς οι αντιμαχόμενες πλευρές ρισκάρουν την ολοκληρωτική καταστροφή, αρκεί να εμποδίσουν τη νίκη του αντιπάλου και να μην παραδεχθούν την ήττα ή την αποτυχία τους. Το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας παίρνει θέση με τη μία ή την άλλη πλευρά, είτε ως φανατικοί οπαδοί, είτε ως "σκεπτόμενοι" σχολιαστές, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά της αιώνιας διαμάχης, αυξάνοντας συγχρόνως τις παράπλευρες απώλειες και το ρίσκο. Ο καθένας μιλάει χωρίς κανείς να συζητάει με κανέναν: ο δικός σας έτσι και ο δικός μας γιουβέτσι, εμείς τα σκατώσαμε 6 μήνες ενώ εσείς τα σκατώνατε 40 χρόνια, φτάσαμε εδώ, εμείς εξαιτίας σας και εσείς εξαιτίας μας, και όλοι μαζί εξαιτίας "των άλλων". Ακόμα και αν ακουστεί μια λογική φωνή, περνάει ξυστά και δεν ακουμπάει γιατί είναι "άσχετη" με την αιώνια διαμάχη ή την πολεμάνε και οι δύο πλευρές, γιατί δεν συμφέρει ούτε τη μία ούτε την άλλη.

Κάθε λογική αποδομείται ενώ οποιοσδήποτε παραλογισμός είναι θεμιτός αρκεί να πούμε την τελευταία λέξη και να καυχηθούμε στους "δικούς" μας "είδες πώς χτυπάω εγώ βρε μαλάκα;" Φυσικά οι πιο φανατικοί παίχτες είναι αυτοί που έχουν συμφέροντα αν και πιο επικίνδυνοι είναι αυτοί που δεν έχουν. Το αποτέλεσμα όπως και να'χει είναι η απώλεια κάθε μέτρου και ο απόλυτος αποπροσανατολισμός. Γιατί όλοι φαίνεται να ξεχνάνε ότι το συλλογικό σύμφέρον υπερέχει του ατομικού, το στάδιο και το παιχνίδι είναι πιο σημαντικά από τις ομάδες, ενώ το έθνος, η οικονομία  και η χώρα είναι πιο σημαντικά από την πολιτική, τα κόμματα και τις κάθε είδους διαφορές. Στην τελική το ατομικό συμφέρον όλων συγκλίνει στο συλλογικό και όλοι θέλουμε το καλύτερο για την Ελλάδα, για το μέλλον των παιδιών μας, όλων! Αν οι εκπρόσωποί μας, είτε ομάδες, είτε πολιτικοί (που εμείς επιλέγουμε) δεν υπηρετούν το συλλογικό σύμφέρον,  αλλά το θέτουν σε κίνδυνο ή το βλάπτουν στο βωμό της αιώνιας διαμάχης, ενώ οι ίδιοι διατηρούν τα ατομικά τους ωφέλη, τότε απλά προδίδουν την αποστολή τους. Βλάπτουν άμεσα ή έμμεσα όλη την κοινωνία συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που τους επέλεξαν ή τους υπερασπίζονται.

Μοναδική ελπίδα επιβίωσης η επιστροφή του μέτρου, η αξιολόγηση με βάση το αποτέλεσμα, ο προσανατολισμός προς το συλλογικό σύμφέρον των παιδιών μας όλων. Ισως να πρέπει να επιλέγουμε αυτούς στους οποίους θα εμπιστευτούμε την τύχη της χώρας, με τα ίδια κριτήρια που επιλέγεται ο πιλότος του αεροσκάφους με το οποίο θα πετάξουμε, ή ο γιατρός στον οποίο θα εμπιστευτούμε την υγεία του παιδιού μας. Ίσως να πρέπει να ξεχάσουμε την αιώνια διαμάχη και να μη διστάσουμε να απορρίψουμε ή και να τιμωρήσουμε τους εκπρόσωπούς μας εκείνους, που θέτουν σε κίνδυνο ή και βλάπτουν το συλλογικό μας σύμφέρον. Ίσως να πρέπει να εμπιστευτούμε επιτέλους ανθρώπους εκτός της αιώνιας διαμάχης, που ταυτίζουν το συμφέρον τους με το να υπηρετούν το συμφέρον όλων μας.

Δημήτρης Διονυσόπουλος
Πολίτης, Ιατρός,  Επιμελητής Δημόσιας Υγείας

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση