Κοινωνία 13/12/2014

Δυσεύρετη η έννοια της αγάπης στις μέρες μας

Διαβολεμένε έρωτα, πόσο μας μεταβάλλεις εγωιστικούς στις κατακτήσεις σου. Κάνεις ώστε να μη ζει τίποτε άλλο στις καρδιές μας παρά εσύ.
Λες πως θέλεις να αγαπήσεις και να αγαπηθείς αληθινά αλλά δεν τολμάς.  Η αλήθεια είναι ότι φοβάσαι την αγάπη. Το να αγαπήσεις βαθιά είναι επικίνδυνο. Η βαθιά αγάπη οδηγεί στην τρέλα και στο χάσιμο των ορίων του εαυτού σου. Σε αποδιοργανώνει και σε φοβίζει θανάσιμα. Σου θυμίζει την θεότητά σου και τον ολόκληρο εαυτό σου. Σε παρασέρνει σε παράλογες πράξεις, σε κάνει να βάζεις διαφορετικές προτεραιότητες, σε ωθεί να γίνεις διαφορετικός και δεν το αντέχεις. Φοβάσαι να ορίσεις τον εαυτό σου με  άλλο τρόπο. Φοβάσαι την ελευθερία και την αναρχία της αληθινής αγάπης γιατί στηρίζεις την ύπαρξή σου στα περιορισμένα σου όρια. Αντιστέκεσαι σε ότι έχει τη δύναμη να σου γκρεμίσει αυτά τα τείχη. Νομίζεις πως είσαι ελεύθερος, είτε μοιράζοντας το σώμα σου δεξιά κι αριστερά, είτε απέχοντας πλήρως από τις ερωτικές σχέσεις.

Ακολουθούν κάποιοι στίχοι του Αντουάν ντε Σαντ-Εξιπερί για την αγάπη.

Η ζωή μας δίδαξε ότι η αγάπη
δε συνίσταται στο να κοιτάμε
ο ένας τον άλλο, αλλά στο να
κοιτάμε προς την ίδια κατεύθυνση.

Τι άλλο είναι η αγάπη
από το να είσαι στη φυλακή
και να είσαι ελεύθερος!
(Στίχοι του Τζον Κλερ)

Σήμερα οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει να αγαπούν και προστατεύονται μέσα στη νεκρή ασφάλεια της αποφυγής της αγάπης, γιατί δεν θέλουν να αλλάξουν. Έχουν ξεχάσει την ευδαιμονία της αγάπης και προτιμούν την κανονική μονότονη ρότα της ζωής τους.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα για μια ανεκπλήρωτη αγάπη

Παράδεισος είναι το μέρος που κτυπά η καρδιά σου, που φτερουγίζει η ψυχή σου, που σχηματίζεται το χαμόγελό σου… Εκεί είναι ο δικός μου παράδεισος, εκεί και η κόλαση! Η κόλαση της γνώσης ότι ποτέ δε θα ’μαστε - δε θα μπορούσαμε να είμαστε - μαζί. της γνώσης ότι μπροστά στον έρωτά μου για σένα υψώνεται ένα θεόρατο τείχος, ένα τείχος πέρα απ’ το χώρο, αλλά όχι πέρα απ’ το χρόνο. Στο χρόνο, ο έρωτάς μου για σένα θα κρατήσει γιατί είναι η πρώτη φορά που αγάπησα τόσο πολύ, η πρώτη φορά που αγάπησα με τρόπο, που καμιά λέξη δεν μπορεί να περιγράψει, που κανένα τραγούδι δεν μπορεί να εκφράσει!

Σ’ αγαπώ, πονάω, αλλά δε χύνω ούτε ένα δάκρυ για σένα. Τα δάκρυά μου τα φυλάω για άλλα πράγματα: για μια μικρή ανθρώπινη στιγμή, για ένα τραγούδι, για το παιδάκι που ρωτάει τη μαμά του γιατί - ο κόσμος που ζούμε είναι τόσο άσκημος ώστε - πεθαίνουν τα άλλα παιδάκια, για το κοριτσάκι που περιμένει νέα απ’ τον μπαμπά του, που έχει εδώ και χρόνια χαθεί, για… Στην αγάπη μου για σένα δε χωράει το δάκρυ. Δυο ρυάκια είναι οι ψυχές μας, που ανεβαίνουν και κατεβαίνουν το βουνό της ζωής από διαφορετικές κατευθύνσεις. Αν κάποτε συναντηθούν, θα γίνουν ποτάμι, και θα τρέξουν μαζί προς τη θάλασσα της αιώνιας αγάπης, προς τον ουρανό της αιώνιας ευτυχίας! Αν όχι…  Είναι η πρώτη φορά που νιώθω να πνίγομαι τόσο, που θέλω όσο τίποτ’ άλλο στον κόσμο να φιλήσω κάποια χείλη, να αγκαλιάσω ένα σώμα, να κλέψω μια καρδιά. Θέλω να τα κάνω όλ’ αυτά, αλλά είμαι δειλός. Τι παράξενα που είναι τα παιχνίδια του έρωτα, της αγάπης! Ποτέ δε φοβήθηκα τίποτα και κανένα, μα, να που η αγάπη δημιουργεί φοβίες μέσα μου. Διαβολεμένε έρωτα, πόσο μας μεταβάλλεις εγωιστικούς στις κατακτήσεις σου. Κάνεις ώστε να μη ζει τίποτε άλλο στις καρδιές μας παρά εσύ.
Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση