Η υποκρίνουσα ευχαρίστηση και επιτυχία της χώρας που ζουν οι πρίγκιπες του παραμυθιού στην χώρα τις τελευταίες μέρες σκοτώνει και τα ψήγματα ηθικής που είχαν απομείνει σε αυτές. Το πρωτογενές πλεόνασμα, που πιθανόν να υπάρχει, θυμίζει όνειρο θερινής νυκτός. Θυμίζει άστεγο που ενώ δεν έχει πού την κεφαλήν κλίναι, κατάφερε σήμερα να συγκεντρώσει μισό ευρώ να ξεγελάσει την πείνα του. Δυστυχώς, το παραμύθι μας έχει δράκους, έχει βασιλιάδες, έχει πατρικίους, έχει πληβείους αλλά δεν έχει πρίγκιπα.

Το ισχνό -για μερικούς, σημαντικό για άλλους- πρωτογενές πλεόνασμα επετεύχθη και τα οι διθύραμβοι εξαπλώνονται διαρκώς και ούριος άνεμος φυσάει για την Ελληνική οικονομία, τόσο από τα εγχώρια, όσο και από τα αλλοδαπά μέσα. Κανείς όμως δεν αναλογίστηκε ποτέ στα σοβαρά την πολυπρισματική Ιφιγένεια που θυσιάσαμε στο βωμό του, χωρίς να ξέρουμε αν τελικά αυτή θα προλάβει να σωθεί. Τι χάσαμε πραγματικά όμως;

Χάσαμε διάφορες πτυχές του κοινωνικού κράτους. Το ήδη ιδιαίτερο και σαθρό μοντέλο Ελληνικού κοινωνικού κράτους έχει ατροφήσει πλέον στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Υγεία, παιδεία, επιδόματα, πρόνοια και στοιχειώδεις κοινωνικές παροχές κατακρεουργούνταν, γιατί πλέον δεν έμεινε τίποτα. Λιγότερα νοσοκομεία, φτηνότερα φάρμακα, άνοιγμα στην ακριβή ουσιαστικά αγορά για τον ασφαλισμένο, δραματική μείωση του προσδόκιμου ζωής στη χώρα. Κλειστά πανεπιστήμια, που ακόμα και αύριο να ήθελαν να ανοίξουν δεν θα μπορούσαν εξαιτίας έλλειψης του προγραμματισμού της διαθεσιμότητας, αδύναμες παροχές στους φοιτητές, στέγαση και σίτιση μόνο για τους άπορους φοιτητές, αγορά συγγραμμάτων. Οι κοινωνικές παροχές , όπως τα επιδόματα ανεργίας, έχουν μειωθεί δραματικά ελέω δημιουργίας πρωτογενούς πλεονάσματος. Οι άστεγοι έχουν πολλαπλασιαστεί, οι φορείς του HIV το ίδιο. Η ανεργία καλπάζει, άνθρωποι πεθαίνουν συνεχώς δίπλα μας, παιδιά δεν έχουν τη στοιχειώδη πρόσβαση στην εκπαίδευση.

Επιπρόσθετα στην Ελλάδα χάθηκε, ίσως διαπαντός, η μεσαία τάξη. Οι ανισότητες αμβλύνονται διαρκώς και η σχετικά ομοιογενής και συνεχής ταξική διάρθρωση εμφανίζει πλέον, ένα χάσμα με λίγους πλούσιους και πολλούς φτωχούς. Χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν κλείσει τα τελευταία χρόνια, που αποτελούσαν την ραχοκοκαλιά της Ελληνικής οικονομίας. Ακόμη, τα κίνητρα δεν έφεραν επενδύσεις και αντί να έρθουν οι μεγάλες επιχειρήσεις έφυγαν σε φτηνότερες αγορές.

Τέλος, ήρθε η ώρα της ζυγαριάς. Ας βάλουμε το πλεόνασμα από τη μία και τις θυσίες από την άλλη. Όμως πρέπει να καταλάβουμε ότι η ζυγαριά δεν σηκώνει από κατασκευής άλλο βάρος. Την ίδια κατάσταση με αυτή ακολουθεί και η ποιότητα του πολιτικού κόσμου της χώρας-όχι στο σύνολο του- που πρέπει επιτέλους να μάθει να μετρά όχι αποκλειστικά ποσοτικά, αλλά χρησιμοποιώντας και ποιοτικά κριτήρια. Ας σοβαρευτούμε επιτέλους όλοι και ας καταλάβουμε πως στην πολιτική δεν υπάρχουν αδιέξοδα!
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση