Κοινωνία 24/01/2012

Από την αγανάκτηση στη συνειδητοποίηση

 

Θέμης Χατζηχρήστου , Βιβλιοθηκονόμος - Επιστήμων της Πληροφόρησης

Tην περσινή άνοιξη γίναμε μάρτυρες μιας μεγάλης αλλαγής του Έλληνα πολίτη. Οι πολίτες της χώρας μας, άφησαν επιτέλους τον καναπέ του σαλονιού τους πλημμυρισμένοι από αγανάκτηση και κατέβηκαν στις πλατείες για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στις πολιτικές εξαθλίωσης της κυβέρνησης του μνημονίου. Αν και το κίνημα πυροδοτήθηκε κυρίως από την συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση του λαού δεν είχε λάβει μορφή με συγκεκριμένα αιτήματα ήταν όμως το πρώτο βήμα για να περάσουμε στο επόμενο στάδιο. Αυτό της απελευθέρωσης από τον κομματικό μηχανισμό που βλέπει τα πάντα ως αριθμούς χωρίς  να ενδιαφέρεται για το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών.

Ο αγώνας για να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα κάθε άλλο παρά εύκολος είναι και αυτό το ξέρουν καλά οι σημερινοί πολιτικοί, οι οποίοι με την εμπειρία τους αλλά και διαθέτοντας μέσα καταστολής όπως η Αστυνομία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έδωσαν μάχη για να καταστείλουν τις διαδηλώσεις, χτυπώντας αδιάκριτα και συκοφαντώντας τους διαδηλωτές, προπαγανδίζοντας ότι στο κέντρο γίνεται πόλεμος ώστε να μην γιγαντωθεί περισσότερο το κίνημα των Αγανακτισμένων.  

Πλέον οι απεργίες έχουν μειωθεί, οι διαδηλώσεις και οι πορείες είναι άνευρες και πλαδαρές καθώς η κύρια μάζα των διαδηλωτών απέχει. Ο κόσμος είναι απογοητευμένος βλέποντας ότι οι προσπάθειες που έκανε πνίγηκαν στα δακρυγόνα και στο ξύλο από την αστυνομία αλλά και από τις προβοκατόρικες επιθέσεις των παρακρατικών. Η απογοήτευση είναι πλέον έκδηλη όπως και ο φόβος. Αν ρωτήσουμε οποιονδήποτε αν πιστεύει πως μπορεί να αλλάξει κάτι, θα πει πως όχι. Διότι είδε πως, όταν κινητοποιήθηκε, οι προσπάθειες του έπεσαν στο κενό. Γιατί λογίστηκε πως «αυτοί οι πολιτικοί πάλι τα ίδια θα κάνουν, εγώ θα τους σταματήσω;». Γιατί λοιπόν να κατέβουμε πάλι στους δρόμους και να διεκδικήσουμε τη ζωή μας αφού αυτοί δε μας ακούν; Γιατί;

Επειδή:

-Η οργή για να έχει αποτέλεσμα πρέπει να κατεβαίνει στους δρόμους και στις πλατείες, όχι να εκτονώνεται βουβά στο Διαδίκτυο.

-Είναι ανήθικο τη στιγμή που αυξάνονται οι άνεργοι και οι άστεγοι τα κόμματα του κοινοβουλίου και το κόμμα των οικολόγων πράσινων να μοιράζονται/αυξάνουν τα εκατομύρια της κρατικής επιχορήγησης. 

-Το πενιχρό μεροκάματο δε συμβάλλει στην ανάπτυξη της οικονομίας αλλά στο χυδαίο πλουτισμό μιας καλά οργανωμένης μειοψηφίας.

-Η εργασία είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο το οποίο θα δίνεται από τους κεφαλαιούχους επιλεκτικά σε λίγους. 

-Με το να παγώνουν τα παιδιά μας στα σχολεία και να μένουν αμόρφωτα επειδή έτσι το θέλει η Διαμαντοπούλου και τα αφεντικά της το οικονομικό πρόβλημα δε λύνεται αλλά γιγαντώνεται.

-Εν καιρώ κρίσης, αν είσαι κυρίαρχο κράτος, επενδύεις μεγάλα ποσά στην παιδεία για να βγεις μακροπρόθεσμα κερδισμένος, δεν πετσοκόβεις τις ήδη περιορισμένες δαπάνες στην εκπαίδευση. 

-Το κράτος που πραγματικά ενδιαφέρεται για τους πολίτες του δεν κάνει περικοπές στην υγεία τη στιγμή που αυξάνει τα κονδύλια για να αγοράσει αμφιβόλου ποιότητας πολεμικούς εξοπλισμούς από τους δανειστές του.

-Είναι ανήθικο ο συνταξιούχος να λαμβάνει μειωμένη τη σύνταξη για την οποία πλήρωνε όσα χρόνια εργαζόταν με  τις ασφαλιστικές του εισφορές.

-Είναι εξοργιστικό να προσπαθείς με νύχια και με δόντια να πληρώσεις τους φόρους που σου αναλογούν τη στιγμή που οι μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου γλεντάνε επειδικτικά σε νυχτερινά κέντρα.

-Το ξεπούλημα έχει βαφτιστεί ιδιωτικοποίηση. Αν η δημόσια περιουσία δεν αξιοποιείται σωστά ώστε να είναι κερδοφόρα και να ευνοηθεί το σύνολο των Ελλήνων πολιτών τότε πρέπει να αλλάξουμε πολιτικούς και όχι να την ξεπουλήσουμε στους κερδοσκόπους.

-Τα χρήματα από την πολύτιμη «βοήθεια» των δανειστών δεν πάνε σε μισθούς, συντάξεις και παροχές αλλά στην πληρωμή τοκογλυφικών επιτοκίων δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο ανακύκλωσης και γιγάντωσης του όποιου χρέους.

-Αν αφήσουμε να συναφθεί η νέα δανειακή σύμβαση με το Βρετανικό δίκαιο, το οποίο δίνει πλεονέκτημα μόνο στο δανειστή, τότε θα πρέπει να ξεχάσουμε τη χώρα μας με τα σύνορα που γνωρίζαμε ως σήμερα.

-Στις 20 Οκτώβρη του 2011 όταν άτομα με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις συγκεντρώθηκαν επιτέλους σε κοινό μέτωπο εναντίον της πολιτικής της  καταστροφής, το κράτος τους χτύπησε με μανία με τους γνωστούς ύπουλους τρόπους για να τους διαλύσει. Εκείνη τη μερα το κρατος κερδισε μια μαχη. Θα το αφήσουμε να κερδίσει τον πολεμο;

-Το Ελληνικό Σύνταγμα δεν είναι χαλί για να το πατούν οι αυτόκλητοι σωτήρες του λαού και ο κάθε παράνομος πρωθυπουργός.  Όπως είπε ο Ίων Δραγούμης «αν το κράτος είναι ενάντια στο έθνος, πρέπει αναγκαστικά ή να αλλάξει μορφή ή να χαθεί. Το κράτος, που εμποδίζει την φυσιολογία του έθνους, είναι περιττό και βλαβερό».

-Έχουμε την υποχρέωση να μην παραδώσουμε την χώρα μικρότερη ή λιγότερο κυρίαρχη στις επόμενες γενιές.

Ότι αγώνα δώσει ο Ελληνικός λαός, θα τον δώσει και θα τον κερδίσει μόνος του. Οι Ευρωπαίοι «φίλοι» μας δεν ενδιαφέρονται για τις ζωές μας αλλά για την οικονομική υποδούλωση της χώρας και των πολιτών. Θέλουν μια χώρα εντός ευρώ, με πάμφθηνο εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα ώστε να αυξηθεί ο χυδαίος πλουτισμός τους. Μια νέα μορφή αποικίας, διαφορετική από αυτές που είχαμε γνωρίσει μέχρι σήμερα. Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας όπου η μορφή του πολέμου αλλάζει και τον ρόλο των πυροβόλων τον παίζουν οι οίκοι αξιολόγησης και οι μεγάλες τράπεζες. Η οικονομική εξάρτηση λειτουργεί πολύ πιο αποτελεσματικά από τα όπλα και αυτό το γνωρίζουν καλά οι κερδοσκόποι.

Τι θέλουμε λοιπόν; Θέλουμε εξέγερση ή εξαθλίωση; Θέλουμε τιμή ή ταπείνωση; Αρκετά . Οι αγώνες κερδίζονται στους δρόμους, ούτε στα τηλεοπτικά πάνελ, ούτε στο Facebook. Ας φανούμε όλοι μας αντάξιοι της ιστορικής συγκυρίας για να μη μας θυμούνται οι επόμενες γενιές ως ραγιάδες που περιμένουν τον σωτήρα, αλλά ως ελεύθερους ανθρώπους που κατέκτησαν με τους αγώνες και το αίμα τους το δικαίωμα στην εργασία, την εθνική αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη και την περηφάνια. Η ανατροπή δεν θα έρθει από τη μια μέρα στην άλλη, θα έρθει με συνεχή προσπάθεια. Στους δρόμους. Από όλους μας.

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση