Κοινωνία 23/03/2017

Βγάλ' την μαντήλα ευλογημένη!

Ας αφήσουμε λοιπόν τα κροκοδείλια δάκρυα για μαντήλες, κεριά και λιβάνια κι ας απελευθερώσουμε κάτω απ τα θρησκοληπτικά υφάσματα την ομορφιά του γυναικείου σώματος

Με αφορμή την σημαντικής σημειολογίας ( και όχι μόνο ) απόφαση-σταθμό του Ανωτάτου Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, σχετικά με τη δυνατότητα των εργοδοτών να απαγορεύουν τη χρήση εμφανών θρησκευτικών, πολιτικών ή φιλοσοφικών συμβόλων, όπως παραδείγματος χάριν της μαντήλας στο χώρο εργασίας, στα αντιμαχόμενα στρατόπεδα "εμπειρογνωμόνων" σήμανε συναγερμός.

Ριπές κριτικής και υπόνοιες για παραθυράκια θρησκευτικού ρατσισμού στην εργατική νομοθεσία του δυτικού κόσμου για μία ακόμη φορά. Η κουβέντα μοιραία καταλήγει σε αφόρητες γενικεύσεις και φληναφήματα, καθαρά για ν αποφευχθεί η προφανής, ευθεία συσχέτιση του νομοθετήματος με το πολυσυζητημένο ντιμπέιτ περι μαντήλας.

Κι αυτό γιατι η εμφανής δημόσια έκθεση θρησκευτικών συμβόλων σε χώρους δουλειάς έχει τις τελευταίες δεκαετίες περιοριστεί σχεδόν αποκλειστικά στις πολυσυζητημένες ενδυματολογικές εκφάνσεις του Ισλάμ. Ο μέσος πιστός των λοιπών θρησκειών είτε λόγω ιστορικής στασιμότητας είτε λόγω παγιωμένης μετριοπάθειας φαίνεται να διαχειρίζεται την ανάγκη θρησκοληπτικής εκτόνωσης, περισσότερο σε χρόνο και ύφος ιδιωτικό ή εν πάσει περιπτώσει εν πολλοίς διακριτικότερα.

Ο εργασιακός χώρος αποτελούσε ανέκαθεν πεδίο έκφρασης και συχνά σύγκρουσης ευρύτερων κοινωνικοπολιτικών θεωριών, δίχως άλλο. Από το δικαίωμα στην απεργία και ποικίλες λοιπές πολιτικές εκφράσεις ως το ανακαινισμένο ζήτημα της θρησκευτικής έκφρασης στον εργασιακό χώρο.

Η διπλωματική και πλειοψηφούσα ανάγνωση του θέματος υπαγορεύει ουδετερότητα και σφυρίγματα κλέφτικα , του τύπου καμία κριτική και καμία απαγόρευση οποιασδήποτε έκφρασης πολιτικής και θρησκευτικής θεωρίας. Κοινώς μπάχαλο. Μα αλλιώς ανελευθερία; Όχι ακριβώς. Κι αυτό γιατί η εργασιακή νομοθεσία περιβάλλεται από σαφείς οργανωτικους κανόνες που αποσκοπούν απλά και κατανοητά στην ομαλή συνύπαρξη εργοδοτών, εργαζομένων και πελατών στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες.

Κι ερχόμαστε στο επι της ουσίας φλέγον ερώτημα εδώ:

"Και τι πειράζει η μαντήλα τον εργοδότη;" Η αλήθεια είναι πως ελάχιστες ειναι οι ντετερμινιστικές απαντήσεις σε τούτο το ερώτημα. Η μαντήλα, αυτή καθ αυτή, δεν ενοχλεί κατ ουσίαν κανέναν.

Εδώ σταματάμε και επινοούμε δύο ακραία παραδείγματα θρησκευτικής έκφρασης εν ώρα εργασίας. Η θρησκεία Α επιβάλλει στους πιστούς της να κυκλοφορούν εντελώς γυμνοί και η θρησκεία Β προβλέπει αυστηρά 9 ώρες προσευχής καθημερινά. Εύκολα αντιλαμβάνεται εδώ κανείς πως ένας πιθανός εργοδότης των εν λόγω πιστών θα χε πανεύκολα πτωχεύσει, είτε εκθέσει εργαζομένους και πελάτες σε τραγελαφικές καταστάσεις.

Κάπως έτσι λοιπόν επαγωγικά προκύπτει ευθεία σύγκρουση ανάμεσα στον ανεφάρμοστο διπολισμό που θελει να στριμώξει στον ίδιο χώρο τόσο τον πετυχημένο εργαζόμενο όσο και τον συνεπή πιστό. Η άλυτη τούτη και αχρείαστη σύγκρουση δεν ειναι επινόηση ή σπέκουλα κανενός , μα ένα αδιαμφισβήτητο αδιέξοδο.

Ο εκάστοτε νομοθέτης πέρα απ το αμιγώς δικονομικό και σωφρονιστικό του σκεπτικό διαθέτει ή πρέπει να διαθέτει κι ένα κοινωνικό και συμβολικό αισθητήριο, εφαπτόμενο στις σύγχρονες, εξελισσόμενες και επίκαιρες ανάγκες μιας πολυπολιτισμικής και ανοιχτής κοινωνίας. Σ αυτά τα πλαίσια προκύπτει συχνά στο ύφος των δικαστικών αποφάσεων ένας χαρακτήρας συμβολικός και (εκ)παιδευτικός που αποσκοπεί στη διαιώνιση της εύρυθμης συμβίωσης των ίδιων των πολιτών του. Έτσι πέρα απ το σκέλος της τιμωρητικής και του σωφρονισμού, ο δικαστής έχει χρέος να αφήνει βαρύ το στίγμα της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και λοιπών πανανθρώπινων αξιών. Αποδίδοντας έτσι στη Δικαιοσύνη, πέρα απ τον πολύτιμο ρόλο του ρυθμιστή και ισοσταθμιστή συγκρουόμενων κοινωνικών συμβάσεων κι ένα ρόλο έμπειρου και σοφού μέντορα, εγγυητή της αυτοδιάθεσης του κάθε ανθρώπου ισότιμα και χωρίς διακρίσεις. Έτσι κατα μία έννοια η Δικαιοσύνη δεν προφυλάσσει απλά το άτομο απ τους τριγύρω κακούς, μα ενίοτε κι απ τον ίδιο εκείνον τον κακό του εαυτό.

Εδώ λοιπόν πέρα απ τα πρακτικά και άμεσα αστυνομικού τύπου ερωτήματα του ποιον ενοχλεί το τάδε και το δείνα θρησκευτικό σύμβολο, προκύπτει κι ένας ισχυρός συμβολισμός.

Με την ανοχή και συχνά την αδόκιμη παρέμβαση του δυτικού κόσμου εξετράφησαν κοινωνικά μορφώματα, κράτη τερατώματα θρησκοληπτικής παράνοιας που έπνιξαν στο αίμα πρώτα τους ίδιους τους πολίτες τους και στη συνέχεια αιματοκύλησαν την Ευρώπη. Την ίδια Ευρώπη που τόσο οξύμωρα είτε τους ανέθρεψε , είτε τη φύλαγαν ως τελικό ευσεβή πόθο. Και όσο κι αν αυτά τα τερατουργήματα διαχωρίζονται εμφανώς απ τον μέσο πιστό, συμπαρέσυραν δυστυχώς και ριζοσπαστικοποίησαν ακόμη και την μετριοπαθέστερη ματιά θρησκευομένων προς εναν επικίνδυνο δίπολικο τρόπο σκέψης περι ομόθρησκων και αλλόθρησκων πληθυσμών.

Οι εικόνες υπέροχων νέων γυναικών "κουκουλωμένων" με θρησκοληπτικά υφάσματα, μπορεί κατα τα φαινόμενα να μην ενοχλούν κανεναν, μα επι της ουσίας ενοχλούν και προσβάλλουν πρώτα και κύρια αυτή την ίδια την ύπαρξη που τα φέρει.

Μια ύπαρξη που της επιβλήθηκε εξ απαλών ονύχων ένα ετερόκλητο δόγμα που θα της υπαγορεύει το πως θα ντύνεται και τι θα τρώει. Ένα δόγμα που τσαλαπατά και περιπαίζει ακόμη και τις θεμελιώδεις αρχές της χειραφέτησης και της ισονομίας των δύο φύλων. Προξενούν δε αλγεινή εντύπωση οι εικόνες προοδευτικών δήθεν και φεμινιστών διαδηλωτών, που εντελώς οξύμωρα προασπίζονται το δικαίωμα των γυναικών να φορούν μαντήλα ή οτι άλλο θρησκευτικό σύμβολο θα επινοήσουν τα εν λόγω δόγματα για να αποβλακώνουν και να μαντρώνουν τους πιστούς τους. Και μάλιστα, προκλητικά ακόμη και σε χώρους επιστημονικής κατάνυξης, εκεί όπου η πίστη στην επιστήμη θα πρεπε να θεωρούνταν αυστηρό και μοναχικό προαπαιτούμενο. Αντί όλοι αυτοί που διαδηλώνουν να εγκύψουν πάνω στην θρησκοληπτική πλύση εγκεφάλου, την διασπορά θρησκευτικών παραληρήματων και την μετατροπή νεαρών γυναικών σε αυτουποτιμούμενες μαντηλοφορούσες, πειθήνια όργανα δογμάτων που τσακίζουν την φυλετική ισότητα σε επίπεδα βάναυσα και απαράδεκτα, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Έτσι κράτη που έχουν ανώτατους θρησκευτικούς άρχοντες πάνω από Συντάγματα και αστικούς νόμους καλά κρατούν και η αποδοχή της Σαρία ως ανώτατου νόμου διακυβέρνησης αγγίζει σε αρκετές δημοσκοπήσεις τις τάξεις ακόμη και του 70% μεταξύ των πιστών του Ισλάμ . Αντί ν ανοίξει λοιπόν η συζήτηση για ολα αυτά, ο αυτοακυρούμενος ψευτοεπαναστάτης του πληκτρολογίου μέσος δυτικός στοχαστής λυσσάει και ωρύεται ν αποδείξει την αθωότητα της μαντήλας.

Δεν μας πείραξε λοιπόν αυτή καθ αυτή η μαντήλα ή ο σταυρός ως σύμβολο παράδοσης και ιδιωτικής θρησκευτικής έκφρασης ή πίστης. Μας πείραξε η συνεχώς εντεινόμενη και επικίνδυνη τάση να μπερδεύουμε τον ιδιωτικό με τον δημόσιο χαρακτήρα της πίστης μας, μας πείραξε τ οτι ο εργασιακός χώρος δεν ειναι πασαρέλα πολιτικοθρησκευτικών παραληρημάτων. Μας πείραξε να αποκαλούμε ελεύθερο δικαίωμα , κάτι που βρίθει ανελευθερίας, δογματισμού και θρησκοληψίας, κάτι που αφαιρεί απ τον ελεύθερο πυρήνα του ατόμου τον έλεγχο του κορμιού, της εμφάνισης και της αυτοδιάθεσης του, χτίζοντας ενα ψευδεπίγραφο πλέγμα δήθεν αποδοχής της γυναικείας κατωτερότητας, της ενδοοικογενειακής βίας με την ανοχή των Γραφών και λοιπών άλλων εκτρωμάτων που αρκετά εκ των προαναφερθέντων θρησκευτικών δογμάτων αν οχι επικροτούν ανοιχτά, τουλάχιστον επουδενί δεν καταδικάζουν.

Ας αφήσουμε λοιπόν τα κροκοδείλια δάκρυα για μαντήλες, κεριά και λιβάνια κι ας απελευθερώσουμε κάτω απ τα θρησκοληπτικά υφάσματα την ομορφιά του γυναικείου σώματος, την σαγήνη των νεαρών προσώπων και κυρίως την πυγμή της αυτοδιάθεσης, της αυτοκυριαρχίας και της βαθιάς πίστης στη δύναμη του ανθρώπου πριν και πάνω απόλα.

Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση