Κοινωνία 03/04/2016

Ελλάδα, μία χώρα με δυο στρατόπεδα

Γιατί το ήθος και οι αξίες, είναι δύο συστατικά στοιχεία που παράγονται από την Παιδεία και δυστυχώς αυτή η έννοια αγνοείται χρόνια τώρα σε αυτό τον δύσμοιρο τόπο.
Ξένος Δημήτρης
Ο άνθρωπος είναι μια πολύπλοκη οντότητα. Σε αντίθεση με τα άλλα θηλαστικά, έχει καταφέρει να αναπτύξει, αλλά και να χρησιμοποιήσει την εγκεφαλική του ικανότητα, σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό. Για αυτό ευθύνεται κατά κύριο λόγο η ξαφνική του κοινωνικοποίηση, η δημιουργία ενός πολύ εξελιγμένου κώδικα επικοινωνίας και η ένταξη του σε σύνολα.

Πιστεύω αναμφισβήτητα, πως όλοι οι άνθρωποι έχουν την δική τους, ιδιαίτερη προσωπικότητα και δεν μπορούμε εύκολα να τους κατηγοριοποιήσουμε. Επειδή ο καθένας μας ξεχωριστά, υποχρεωτικά εντάσσεται σε μάζες, μια τέτοια μπορεί να θεωρηθεί ο λαός κάθε χώρας, έχουμε και πολλά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ μας. Έτσι ο κάθε λαός στο πλανήτη, που αποτελείται από διαφορετικές μονάδες, έχει ομογενοποιημένα χαρακτηριστικά. Αυτά τα χαρακτηριστικά εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες. Αρχικά από το καιρικό κλίμα, που επικρατεί στην περιοχή, τη γεωγραφική θέση της χώρας, τις τροφές στις οποίες έχει άμεση πρόσβαση ο λαός αυτός, η γλώσσα που ομιλεί, η θρησκευτική ταυτότητα, το πολίτευμα, τα τοπικά ήθη και τα έθιμα, οι γειτονικές χώρες, οι σύμμαχοι και οι εχθροί της και άλλα πολλά.

Ο δικός μας λαός, από δημιουργίας ελληνικού κράτους, αλλά και από πολύ πιο πριν, δυστυχώς, είναι χωρισμένος σε 2 μεγάλες ομάδες και πολλές φορές διχασμένος. Η μια ομάδα είναι αυτή που νιώθει πιο κοντά στα ανατολικά ήθη και έθιμα και η άλλη ομάδα που αισθάνεται κομμάτι του δυτικού κόσμου. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο καθώς η Ελλάδα τελούσε υπό τουρκική κατοχή για τουλάχιστον 400 χρόνια, ενώ τα τελευταία 30 χρόνια ανήκουμε στο κλαμπ της ευρωπαϊκής ένωσης. Άρα είμαστε ένας λαός που πολλοί και διάφοροι παράγοντες έχουν επηρεάσει την ψυχοσύνθεση, αλλά και τον τρόπο σκέψης μας.

Οι δύο αυτές ομάδες λοιπόν έχουν αρκετές αντιπαλότητες μεταξύ τους και δεν τα βρίσκουν εύκολα. Η κάθε ομάδα ανάλογα με το που νιώθει πιο κοντά, για χάρη του άρθρου θα τους ονομάσω «Ανατολίτες» και «Δυτικοί», διαμορφώνει και την στάση της για άλλα ζητήματα. Δηλαδή αυτές οι ομάδες εμφανίζονται κατά καιρούς και με άλλα ονόματα. Οι Ανατολίτες είναι η ομάδα του «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα, της δραχμής, των ριζοσπαστικών μεμονωμένων κινήσεων και οι Δυτικοί είναι η ομάδα του «ΝΑΙ», του ευρώ, των θεσμών, των νόμων και των συλλογικών κινήσεων. Αυτές οι ομάδες βέβαια δεν έχουν μια σταθερή σύσταση, ούτε μοιράζονται κοινά πολιτικά και κοινωνικά πιστεύω. Απλά τυχαίνει σε ορισμένα θέματα να συγκροτούν ένα σύνολο.


Τώρα τελευταία λοιπόν έχουν δημιουργηθεί δυο νέα ρεύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αφορμή τις όλο και αυξανόμενες επιθέσεις του ISIS. Η τοποθέτηση της κάθε ομάδας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το προφίλ που εξηγήθηκε παραπάνω. Οι ανατολίτες δραστηριοποιούνται όταν διαδραματίζεται κάποιο χτύπημα στις χώρες της Ανατολής, ενώ οι Δυτικοί ευαισθητοποιούνται όταν στόχος των τρομοκρατών αποτελεί κάποια χώρα του δυτικού τόξου. Και δώστου οι μάχες μεταξύ τους γιατί η ομάδα των Ανατολιτών κατηγορεί τους Δυτικούς ότι μεροληπτεί και ασχολείται μόνο όταν τις το επιβάλλουν κυρίως τα Μ.Μ.Ε. Κλασσικότερη ατάκα «Οι je suis Paris και Bruxellois, δεν θα προσευχηθείτε για τους υπόλοιπους;» Παρόλο που και η ίδια συμπεριφέρεται με εξίσου υποκριτικό τρόπο, κάνει ένα τεράστιο λάθος.

Η ομάδα των δυτικών λοιπόν, χωρίς να θέλω να δικαιολογήσω κανέναν, γιατί ο ανθρωπισμός πρέπει να ξεπερνάει στεγανά και συμφέροντα , δεν είναι αδιάφορη για τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά η έντονη ανησυχία της μόνο στη μια των περιπτώσεων, έχει βάσιμη λογική και εξήγηση. Η έντονη ανησυχία της λοιπόν και η θλίψη που εκφράζει σε χτυπήματα όπως στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες, είναι συνδεδεμένη άμεσα και με το συναίσθημα του φόβου. Πέραν του γεγονότος ότι η Ελλάδα υπάγεται και η ίδια στο δυτικό τόξο, μοιράζεται με αυτές τις χώρες πολλά κοινά στοιχεία. Αρχικά βρίσκεται πολύ κοντά με αυτές γεωγραφικά, γεγονός που αυξάνει αυτόματα την ανησυχία. Δεύτερον βρισκόμαστε σε μια κοινή ομάδα, η οποία μοιράζεται το ίδιο νόμισμα, έχει παρόμοια πολιτική κατεύθυνση(Δημοκρατικά κράτη όλα), μοιράζεται οικονομικά συμφέροντα, οι σχέσεις που έχουν επισυνάψει τα Δυτικά κράτη μεταξύ τους είναι ως επί το πλείστον άριστες και μεταξύ τους υπάρχει ένα εξαιρετικό κλίμα συνεργασίας. Είτε σε επίπεδο θεσμών και διαλόγου, είτε σε επίπεδο εμπορικών και οικονομικών συναλλαγών. Είναι ένας λόγος που σε φοβίζει ακόμη περισσότερο, αφού όλα αυτά συνηγορούν στο να θεωρείσαι και εσύ ο ίδιος στόχος. Τρίτον, ποσοστιαία οι περισσότεροι Έλληνες, είτε επαγγελματικά, είτε για λόγους αναψυχής, επιλέγουν ως προορισμό κράτη που βρίσκονται εντός Ευρώπης, παρά χώρες που βρίσκονται στην Μέση Ανατολή, στην Ασία και στην Αφρική. Επίσης οι δυτικές χώρες αποτελούν διαχρονικούς συμμάχους της Ελλάδας, καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε την συνεισφορά των Μεγάλων Δυνάμεων στην Απελευθέρωση. Αυτά τα στοιχεία, δημιουργούν μια οικειότητα αλλά και έναν πιο έντονο συναισθηματισμό και προβληματισμό όταν συμβαίνουν τέτοια δυσάρεστα γεγονότα. Τα κοινά μας με την Δύση δεν σταματούν εδώ όμως, καθώς μοιραζόμαστε κοινές ρίζες γλώσσας με πολλούς από αυτούς, έχουμε παρόμοιες εξελιγμένες Δημοκρατίες και ελευθερίες ενώ έχουμε παρόμοια δίκαια και κατοχυρωμένα δικαιώματα.


Η άλλη ομάδα, που ταυτίζεται περισσότερο με την Ανατολίτικη κουλτούρα, αφορίζει αρκετά από αυτά τα ευρωπαϊκά δεδομένα, αντιλαμβάνεται διαφορετικά τους πολιτικούς συσχετισμούς και θεωρεί την Ευρώπη και κατ’ επέκταση τον δυτικό κόσμο, υπεύθυνο για ότι συμβαίνει στο πλανήτη. Πιστεύει ακράδαντα πως η απουσία των Ανατολικών χωρών από την εξέλιξη και την πρόοδο του κόσμου, το γεγονός ότι αυτές οι χώρες στερούνται βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων (δες την θέση της γυναίκας στην Μέση Ανατολή), οι πόλεμοι και οι καταστροφές, είναι αποτέλεσμα της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του δυτικού κόσμου. Πολλές φορές μάλιστα, πιστεύει πως αυτά τα χτυπήματα είναι ένα είδος θείας δίκης. Άρα κατά κάποιο τρόπο είναι λογικό για την ίδια την ομάδα να μην ευαισθητοποιείται τόσο. Πολλά από αυτά που ισχυρίζεται, μπορεί εν μέρει να είναι και αλήθεια, παρόλα αυτά, μην ξεχνάμε ότι οι Ανατολικές χώρες, σε πολλές των περιπτώσεων επιλέγουν να μην συμμετέχουν στην πρόοδο. Οι μουσουλμανικές κοινότητες στον δυτικό κόσμο, ανεξάρτητα του μορφωτικού τους επιπέδου, είναι συνήθως απομονωμένες και δεν επιθυμούν την ένταξη τους με τους υπόλοιπους. Ενώ ακόμα, άλλες χώρες της ανατολής, που βρίσκονται πολύ πίσω σε σχέση με τις δυτικές(βλέπε Φιλιππίνες, Ταυλάνδη, Ινδία), ποτέ δεν εκδήλωσαν τέτοια επιθετική στάση.

Το θέμα δεν είναι όμως ποια ομάδα έχει παραπάνω δίκιο, το θέμα είναι ότι ως χρήστες των μέσων κοινωνικών δικτύωσης, βρίσκουμε συνεχώς αφορμές για να σκοτωθούμε, να χωριστούμε σε στρατόπεδα και να κανιβαλίσουμε δίχως αύριο. Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις, οπού αθώες, ανθρώπινες ψυχές έχουν χαθεί, οπού ο κόσμος βρίσκεται υπό την μόνιμη απειλή μιας εξτρεμιστικής ομάδας και ανά πάσα στιγμή ο καθένας μας μπορεί να πέσει θύμα μιας τέτοιας επίθεσης, το επίπεδο μας είναι τόσο χαμηλό που επιλέγουμε να τις ευτελίσουμε και να επιδείξουμε την υποτιθέμενη διαφοροποίηση μας. Μπορεί λοιπόν οι δυο αυτές ομάδες να έχουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους, αλλά έχουν και ένα κοινό. Η έλλειψη σοβαρότητας και η επίδειξη σεβασμού, ακόμα και σε στοιχειώδη ζητήματα, όπως είναι η ανθρώπινη ζωή. Γιατί το ήθος και οι αξίες, είναι δύο συστατικά στοιχεία που παράγονται από την Παιδεία και δυστυχώς αυτή η έννοια αγνοείται χρόνια τώρα σε αυτό τον δύσμοιρο τόπο.
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση