Κοινωνία 28/03/2016

Η ασύμμετρη απειλή των Θεών του κόσμου

Η επίπονη προσπάθεια να μεταβεί ο άνθρωπος στο επόμενο στάδιο εξέλιξης του, δεν μπορεί να γίνει αν το ανθρώπινο γένος δεν σπάσει τα δεσμά που τον διχάζουν, μεταξύ ενός Θεού φιλεύσπλαχνου και ενός Θεού τρομοκράτη
Κωνσταντίνος Αρχοντής
Το αναμενόμενο τρομοκρατικό χτύπημα κατά πολλούς ,στην καρδιά της Ευρώπης τις Βρυξέλλες , σηματοδοτεί μια νέα εποχή δραματική, αγωνιώδη ,γεμάτη καχυποψία με κορωνίδα την αφαίρεση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών .

Από την 11η Σεπτεμβρίου ο κόσμος άλλαξε στο πως ορίζουμε έναν πολίτη τρομοκράτη.
Καταφέραμε να του δώσουμε όνομα , να ξέρουμε πως ντύνεται, τις συνήθειες του πως δρα χωρίς όμως να μας υπόσχεται από που θα μας έρθει…
Έτσι η ίδια νέα τάξη έγινε η ασύμμετρη απειλή της ανθρωπότητας χρησιμοποιώντας την τρομοκρατία η οποία βέβαια γεννήθηκε τράφηκε και γιγαντώθηκε μέσα στις σύγχρονες κοινωνίες που τώρα την αποτάσσουν.
Μια τρομοκρατία που θυσιάζει αθώους ανθρώπους στο όνομα κάποιου Θεού ....

Του δικού τους ,του δικού μας ,των άλλων ,των υπολοίπων , ενός Θεού που ποτέ κανείς δεν είδε αλλά πάντα πίστευε πως υπάρχει.
Την ευθύνη των τρομοκρατικών χτυπημάτων, δεν την έχουν αποκλειστικά αυτοί που μας δείχνουν, οι οποίοι είναι εκτελεστικά και μόνο όργανα, η ευθύνη δεν έχει χρώμα μελαμψό ,δεν εφαρμόζει σαρία ή ιερά εξέταση, δεν εξομολογείται ,δεν φέρει σταυρούς πετραχήλια ή ημισελήνους μόνον ,δεν έχει δράκους και φίδια ως έμβλημα ,δεν είναι καν υπόθεση των αθώων θυμάτων .
Την ευθύνη των τρομοκρατικών εγκλημάτων, έχουν τα ιερατεία των θρησκειών που εμμένουν να διαχωρίζουν την πίστη έτσι όπως συμφέρει τα υψηλά ιστάμενα κλιμάκια διαχείρισης της θρησκείας, σε συνεργασία με τις εκάστοτε κυβερνήσεις των κρατών .

Γιατί απλούστατα τα ίδια τα ιερατεία με την δογματική εκπαίδευση και προσηλυτισμό τους είναι εγκληματικές οργανώσεις
Το ερώτημα πως θα ήταν ο κόσμος χωρίς Θεό χωρίς ιερατεία, προσηλυτισμό και τελετές μένει αναπάντητο διότι η ανάγκη του ανθρώπου , μας οδηγεί να συνεχίσουμε δεχόμενοι την ύπαρξη όλων των παραπάνω, παρ όλο που η αναζήτηση ,η πίστη και η αποδοχή ή μη της ύπαρξης Θεού, είναι αυστηρά προσωπικό δεδομένο του καθενός μας.
Η ύπαρξη πολλών θρησκειών και ταυτόχρονα πολλών θεοτήτων ανά τον κόσμο έχει την κορυφή της , στην πυραμίδα του θρησκευτικού συναισθήματος
ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΕΝΟΣ ΘΕΟΥ

Όπου σκοπό της Δημιουργίας είχε την πανσπερμία ζωής στο σύμπαν κι όχι φυσικά σε μια γωνία, ενός ασύλληπτου μεγέθους στον άνθρωπο Δημιουργήματος .
Ο άνθρωπος πιστεύει στην ουσία σε έναν Θεό με διαφορετικές εκφάνσεις, με διαφορετικές δοξασίες ,διαφορετικό τρόπο τελετών και λατρείας ,χαρίζοντας Του διαφορετικό όνομα.
Είναι Το ανθρώπινο κοινό σημείο , που θα πρέπει αν θέλει να επιβιώσει τελικά σαν οντότητα στον σύμπαν ,να αποδεχτεί να κατανοήσει και να εκμεταλλευτεί προς το δικό του συμφέρον.
Αυτό που φαίνεται είναι πως ο άνθρωπος έχει ανάγκη να πιστεύει σε έναν Θεό, απλοποιώντας την έννοια της δογματικής θρησκείας αλλά η καταπίεση και η επιβολή της δήθεν ορθότητας της πίστης στον ανάλογο Θεό του εκάστοτε ιερατείου, δημιουργεί τείχη αξεπέραστα. Ταυτόχρονα η πίστη περνά σε μια φάση που δεν έχει διακρατικές αναστολές αφού κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος η ποικιλότητα στο μωσαϊκό που απαρτίζει τις σύγχρονες κοινωνίες .

Ο σύγχρονος άνθρωπος θέλει να είναι και να νιώθει ελεύθερος πολίτης του κόσμου κι όχι υποχείριο στενόμυαλων και θερμοκέφαλων που υποτάσσονται και επιβάλουν θρησκευτικά παράδοξα.
Η κατάρρευση των δίδυμων πύργων ,το εφαλτήριο της τρομοκρατικής ασύμμετρης απειλής που ζει η ανθρωπότητα, έπρεπε να αφορά και να εφαρμοστεί στα ιερατεία των θρησκειών ανά τον κόσμο, με στόχο των εκκλησιαστικών ανά τον κόσμο θρησκευτικών οργάνων-ομάδων και οργανισμών που πίσω από τις πλάτες αθώων πολιτών στήνουν τον θρησκευτικό φανατισμό ,την βία και το μίσος , καθοδηγώντας με τα δόγματα τους την δήθεν διαφορετικότητα του ΕΝΟΣ Θεού ,υποσχόμενοι διαφορετικά επίπεδα παραδείσων και κολάσεων.

Ο μελλοντικός σκοπός-στόχος του ανθρωπινού είδους είναι η διαιώνιση του στο σύμπαν... Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει αν ο άνθρωπος ελλείπεται ελεύθερης βούλησης, δεν αποτάξει αυτό που πρεσβεύουν τα ιερατεία( το δόγμα εμείς και οι άλλοι) και συνεχίσει να είναι δέσμιος θρησκευτικών εξαρτήσεων, περιστρεφόμενος στην δίνη μιας ασύμμετρης απειλής που αφορά τους θεούς του κόσμου .
Η επίπονη προσπάθεια να μεταβεί ο άνθρωπος στο επόμενο στάδιο εξέλιξης του, δεν μπορεί να γίνει αν το ανθρώπινο γένος δεν σπάσει τα δεσμά που τον διχάζουν, μεταξύ ενός Θεού φιλεύσπλαχνου και ενός Θεού τρομοκράτη
Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση