Στοχασμοί 13/08/2012

Ο κίνδυνος του εθνικισμού

Ο εθνικισμός. Το μπάσταρδο παιδί της Γαλλικής Επανάστασης.

Ο εθνικισμός. Το μπάσταρδο παιδί της Γαλλικής Επανάστασης. Ο ακρογωνιαίος λίθος του αστισμού. Η ιδεολογία με τα χίλια πρόσωπα και τα χίλια ονόματα. Πατριωτισμός, εθνοφυλετισμός, εθνισμός, ναζισμός, σωβινισμός, φασισμός. Η ιδεολογία που όλα τα συσκοτίζει και όλα τα κρύβει μόλις η σαπίλα του συστήματος αρχίζει να διαφαίνεται. Δεν ξέρω Ο εθνικισμός. Το μπάσταρδο παιδί της Γαλλικής Επανάστασης. Ο ακρογωνιαίος λίθος του αστισμού. Η ιδεολογία με τα χίλια πρόσωπα και τα χίλια ονόματα. Πατριωτισμός, εθνοφυλετισμός, εθνισμός, ναζισμός, σωβινισμός, φασισμός. Η ιδεολογία που όλα τα συσκοτίζει και όλα τα κρύβει μόλις η σαπίλα του συστήματος αρχίζει να διαφαίνεται. Δεν ξέρω πως γεννήθηκε αυτή η ιδεολογία, ίσως απ' τον έμφυτο εγωισμό του ανθρώπου που αποφάσισε πως επειδή ανήκει σ' ένα έθνος πρέπει αυτό το έθνος να έχει κάτι το ξεχωριστό, όχι μόνο το ξεχωριστό αλλά και το ανώτερο σε σχέση με τ' άλλα έθνη.

Ο εθνικισμός ξεκίνησε ως μια φιλελεύθερη ιδεολογία που σκόπευε στην εθνική αυτοδιάθεση, στην απαγκίστρωση απ' τις Αυτοκρατορίες, εκεί όπου οι φεουδάρχες καταπιέζανε λαούς ολόκληρους και διαφορετικές εθνότητες.Βέβαια να μην ξεχνάμε πως κάθε Αυτοκρατορία έχει μέσα της μια κυρίαρχη τάξη που συνήθως ταυτίζεται με τη κυρίαρχη εθνότητα. Κάθε αυτοκρατορία είχε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, τα συνεκτικά της στοιχεία όπως π.χ η Ρωμαική αυτοκρατορία της Ανατολής - το Βυζάντιο δηλαδή στο οποίο αν ήσουν χριστιανός και μιλούσες την ελληνική γλώσσα μπορούσες να ήσουν μέλος του. Οι ταξικές διαφορές όμως στις Αυτοκρατορίες ήταν αδρές, καθαρότατες, ο δουλοπάροικος ήταν δουλοπάροικος και ο άρχοντας άρχοντας. Η Γαλλική επανάσταση επαναπροσδιόρισε τους όρους του παιχνιδιού. Δεν υπάρχουν άρχοντες και αφέντες, είμαστε όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο. Ανήκουμε σ' ένα έθνος και είμαστε πολίτες ενός κράτους.

Το πράγμα σάπισε όταν καταλάβανε όλοι πως οι ταξικές διαφορές υπάρχουν παρόλη την ισότητα απέναντι στο νόμο, γι' αυτό και ο "πονηρός" εθνικισμός έπαιξε τον ρόλο του υπέρ των συντηρητικών αστών και εναντίον του σοσιαλισμού. Ο Τσάρος Αλέξανδρος ο Γ΄ προσπάθησε να εκμεταλλευθεί την ιδεολογία του πανσλαβισμού ως ανάχωμα στον σοσιαλισμό αλλά και οι Ευρωπαικές κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν τον εθνικισμό και φυσικά ακόμα τον χρησιμοποιούν ως εμπόδιο ενάντια στον διεθνιστικό κομμουνισμό.

Ο εθνικισμός εξελίχτηκε σε μια επεκτατική ιδεολογία μέσω του ιμπεριαλισμού του 19ου αιώνα. Υπήρξε ένας ενθουσιασμός σε κάθε νέα πολεμική νίκη, μια ατράνταχη πίστη στο έθνος - κράτος, μια σχεδόν μεταφυσική πίστη που θα εκφραστεί κυρίως μέσω του ιδεολογικού τέρατους του ναζισμού παρόλο που ο εθνικισμός έλαβε ένα γερό πλήγμα λόγω του Α' Παγκοσμίου Πολέμου γιατί, όπως και να το κάνουμε, τα πολυβόλα δεν έχουν έθνος, είναι άψυχες μηχανές και θερίζουν με τον ίδιο βαρετό τρόπο τ' ανθρώπινα κορμιά. Η Οκτωβριανή Επανάσταση ήταν ακόμα ένα γερό πλήγμα ενάντια στον εθνικισμό αφού υπέδειξε πως το ζήτημα δεν είναι τα διαφορετικά έθνη αλλά να ενωθούν της γης οι κολασμένοι, να σπάσουν τα δεσμά τους και να καθαρίσουν τη γη απ' τα αρπακτικά και παράσιτα της αστικής τάξης. Η μαρξιστική αντίληψη περί διεθνιστικού σοσιαλισμού είναι ασυμβίβαστη με οποιονδήποτε εθνικισμό αφού οι εργάτες όλων των χωρών πρέπει να παλέψουν ενωμένοι ενάντια στο καπιταλισμό.

Παρόλα αυτά ο εθνικισμός όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά επιτέθηκε ξανά πιο υπερτροφικός από ποτέ μέσω της τερατογένεσης του φασισμού και του ναζισμού. Το φαινόμενο του εθνικοσοσιαλισμού έχει φοβερό ενδιαφέρον. Δεν είναι απλά εθνικισμός στην υπέρτατη μορφή που μπορεί να υπάρξει αλλά συνδυάζεται με στοιχεία μεταφυσικά και θρησκευτικά. Ο εθνικοσοσιαλισμός ήταν η ακραία μορφή του γερμανικού εθνικισμού η οποία οδήγησε στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και σε εγκλήματα που ξεπερνάνε τη φαντασία του ανθρώπου. Μετά τον εθνικοσοσιαλισμό έγινε φανερό πως κάθε είδους εθνικισμός αργά ή γρήγορα οδηγεί στη βία και στον πόλεμο.

Δεν αρνούμαι πως κάθε έθνος έχει τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά, όμως αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι στατικά αλλά εξελίσσονται και μεταβάλλονται. Είναι γελοίο να νοιώθει κανείς υπερηφάνεια επειδή γεννήθηκε Έλληνας, Τούρκος ή Γερμανός. Υπερηφάνεια δικαιολογείται να νοιώθει κάποιος αν καταφέρνει να προσφέρει κάτι σ' αυτό το κόσμο μέσω της επιστήμης, της γνώσης, της τέχνης και εν πάση περιπτώσει μέσω της συμβολής του στον παγκόσμιο ανθρώπινο πολιτισμό. Ως Έλληνες έχουμε τη τύχη να μιλάμε μια γλώσσα η οποία είναι η εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής και έτσι μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα έναν πολιτισμό που επηρέασε τόσο την Ευρώπη και την ανθρωπότητα. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως είμαστε ανώτεροι από τους άλλους ευρωπαικούς λαούς.

Η πρόσφατη άνοδος εθνικιστικών κομμάτων στην Ελλάδα αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη οφείλεται στη κρίση του καπιταλισμού. Τα εθνικιστικά κόμματα λειτουργούν παραπλανητικά χτίζοντας θεωρίες συνομωσίας και μεταθέτοντας τα προβλήματα σ' άλλες σφαίρες της κοινωνίας. Τα εθνικιστικά κόμματα πάσχουν από μεγαλοιδεατισμό και ανορθολογικά αιτήματα ενώ πάντα ο λαικισμός είναι το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο τους. Στα πλαίσια του ολοκληρωτικού καπιταλισμού τα εθνικιστικά κόμματα δρουν ως παράγοντες εξαπάτησης του λαού, στηρίζοντας το αστικό καθεστώς παρόλο που μερικές φορές, με λαικίστικο τρόπο, διατείνονται πως είναι εναντίον της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Το αντίδοτο στον εθνικισμό παραμένει ο πολιτισμός, η συνεργασία αλλά και η διαλεκτική. Δεν μπορούμε να αρκεστούμε σε απλές θεωρίες και συνταγές για την αντιμετώπιση των σημερινών οικονομικών προβλημάτων αλλά χρειαζόμαστε μια νέα πολιτική η οποία θα ενσωματώνει όλες τις πολιτισμικές αξίες της Δύσης. Μην ξεχνάμε πως και η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει καταδικάσει τον εθνοφυλετισμό ως αίρεση κάτι που υποδεικνύει πως ο εθνικισμός είναι αντίθετως και με τον χριστιανισμό τουλάχιστον το ορθόδοξο κομμάτι του. Εν τέλει έχουμε να αντιμετωπίσουμε δύο εχθρούς τον αστισμό-εθνικισμό και την οικονομική του πολιτική που εκφράζεται μέσω του ολοκληρωτικού καπιταλισμού ο οποίος καπιταλισμός διαμορφώνει ένα νέο αυταρχικό πολιτικό σύστημα που μπορεί να θεωρηθεί κοινοβουλετικός ολοκληρωτισμός. Μέσα σε τέτοιες συνθήκες είναι φανερό πως ένας ρηχός εθνικισμός όχι μόνο δεν βοηθάει αλλά μπερδεύει ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Γι' αυτό ελπίζω και πιστεύω πως βλέπουμε την τελευταία νεκρανάσταση του εθνικισμού.

Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

Σχόλια   

0 #1 Ηλίας Τσούνης 05-01-2014 00:01
Ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός και η οικονομική σκλαβιά που υπονοείς επιτυγχάνεται όταν δεν υπάρχουν πατρίδες. Το κράτος έθνος είναι η μόνη ρεαλιστική λύση όπου μια οργανωμένη κοινωνία μπορεί να επιτύχει τα μέγιστα συμφέροντά της. Το έθνος κράτος συμβαδίζει και ενισχύει την ανθρώπινη πολιτισμική και πολιτιστική διαφορετικότητα και λειτουργεί σαν ανάχωμα στο χωνευτήρι των τσαρλατάνικων διεθνιστικών θεωρήσεων πάσης φύσεως. Επίσης για να διαπιστ΄σεις την σημαντικότητα του έθνους κράτους μπορείς να διαβάσεις, Κονδύλη, Ήφαιστο, Gilpin, Organski, Kennedy, Wallerstein, Morgenthau, Waltz, Mearsheimer, Walt, Huntington, Sun Tzu, Kautilya, Kissinger.
Παράθεση
0 #2 Γιάννης Καμίνης 12-01-2014 16:05
Πατρίδα είναι εκεί που ζεις. Άλλο πατρίδα άλλο τα κατασκευασμένη έθνη κράτη. Δεν είμαι διεθνιστής αλλά πιστεύω ότι ο τύπος του ελληνικού εθνικισμού, ο οποίος δεν δέχεται ως Έλληνα πολίτη κάποιον που γεννήθηκε σε αυτή τη χώρα είναι ότι χειρότερο υπάρχει. Βέβαια αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλα κράτη, τα οποία είναι "πίσω" γενικώς. Οι αυτοκρατορίες κάποτε ήταν μια πραγματικότητα. Τώρα τα έθνη κράτη είναι μια πραγματικότητα. Η Ελλάδα, όπως και τα περισσότερα βαλκανικά κράτη είναι κατασκευασμένα έθνη κράτη που εκπροσωπούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Η Ελλάδα βασικά εκπροσωπούσε τα συμφέροντα των Άγγλων, έπειτα των Αμερικανών και τώρα είναι σκλάβος της ΕΕ. Το ίδιο περίπου συμβαίνει και με τα άλλα βαλκανικά κράτη. Για μένα η μόνη λύση θα ήταν μια βαλκανική ομοσπονδία στα χνάρια του Ρήγα Φεραίου και άλλων στοχαστών και επαναστατών όπως του Χρίστο Μπότεφ και αυτό δεν έχει καμία σχέση με διεθνιστικό τσαρλατανισμό,
Παράθεση
0 #3 ΓΙΑΓΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 12-01-2014 20:41
ΟΜΟΙΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΠΟΛΙΣ Η ΜΕΝ ΕΞ ΟΛΙΓΩΝ ΛΙΑΝ ΟΥΚ ΑΥΤΑΡΚΗΣ (Η ΔΕ ΠΟΛΙΣ ΑΥΤΑΡΚΕΣ),Η ΔΕ ΕΚ ΠΟΛΛΩΝ ΑΓΑΝ ΕΝ ΜΕΝ ΤΟΙΣ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙΣ ΑΥΤΑΡΚΗΣ ΩΣΠΕΡ ΕΘΝΟΣ, ΑΛΛ ΟΥ ΠΟΛΙΣ. ΠΟΛΙΤΕΙΑΝ ΓΑΡ ΟΥ ΡΑΔΙΟΝ ΥΠΑΡΧΕΙΝ
Εδω ο Αριστοτελης μας λεει οτι η πολη (κρατος) δεν μπορει να ειναι μικρη γιατι δεν θα ειναι αυταρκης ουτε ομως και μεγαλη γιατι δεν θα υπαρχει πολιτευμα εννοωντας οτι οι κατοικοι δεν θα ειναι πολιτες αλλα δουλοι.
Αυτο αλλωστε ειναι και η παρατηρηση σε ολες τις ιστορικες περιοδους σχετικα με τα μεγαλα κρατη-αυτοκρατο ριες που ειναι συνδεμενες αρρηκτα με τον μοναρχη-αυτοκρατορα.
ΣΤΑΣΙΩΤΙΚΟΝ ΔΕ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗ ΟΜΟΦΥΛΟΝ, ΕΩΣ ΑΝ ΣΥΜΠΝΕΥΣΗ. ΩΣΠΕΡ ΓΑΡ ΟΥΔ ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΧΟΝΤΟΣ ΠΛΗΘΟΥΣ ΠΟΛΙΣ ΓΙΓΝΕΤΑΙ, ΟΥΤΩΣ ΟΥΔ ΕΝ ΤΩ ΤΥΧΟΝΤΙ ΧΡΟΝΩ
Εδω μας λεει οτι το μη ομοφυλλον δημιουργει στασεις μεχρι να δημιουργηθει συμπνοια στο λαο και οτι η πολη δεν φτιαχνεται απο ενα τυχαιο πληθος ουτε σε καποιον τυχαιο χρονο.
Παρατηρωντας βλεπουμε οτι οι λαοι δυσκολα ομογενοποιουντα ι ειδικα οταν υπαρχουν οχι μονο εθνικες αλλα και θρησκευτικες διαφορες που δεν επιτρεπουν την επιμιξια. Στην χωρα μας Εβραιοι και Μουσουλμανοι δεν κατορθωθηκε να ομονοησουν με τους Ελληνες. Παρολο τους αιωνες συμβιωσης.
Ο εθνικισμος λοιπον ειναι μια απολυτα λογικη επιλογη που επιτρεπει στους λαους που εχουν κοινο παρελθον και παρον να συμφωνουν σε γενικες γραμμες και για το μελλον.
Σε αντιθετη περιπτωση ο λαος διαιρεμενος ακομη και αν δεν στασιαζει υποτασεται ευκολα σε ολιχαρχιες που τον εκμεταλλευονται ανικανος να δημιουργησει πολιτευμα.(δλδ με κατοικους πολιτες και οχι δουλους)
Οταν οποιαδηποτε ανοδος του μορφωτικου και βιοτικου επιπεδου ενος κρατους εχει σαν συνεπεια την εισβολη σ αυτο ξενων πληθυσμων που ακυρωνουν τα επιτευγματα δεν μπορουμε να μιλαμε για δυνατοτητα προοδου.
Αν φανταστουμε μια Γη χωρις συνορα. Το σεναριο θα ειναι εφιαλτικο συμφωνα μ αυτα που ειπαμε για τις αυτοκρατοριες. Μια παγκοσμια αυτοκρατορια της οποιας μοναδικος εχθρος θα ειναι ο λαος της.
Τα τελευταια ψηγματα δημοκρατιας που υπηρχαν στα Κρατη εξαφανιστηκαν ηδη λογω μεγεθους στην ΕΕ, της οποιας κατα τα αλλα οι λαοι θα μπορουσαν λογω του κοινου πολιτισμου τους να αποτελεσουν ενα κρατος.
Το πιο αστειο της υποθεσης ειναι οτι αυτοι που θεωρουν εμποδιο για την ειρηνη τα συνορα ειναι αυτοι που φωναζουν οτι ο εχθρος ειναι ταξικος και αρα μεσα στα οποιαδηποτε συνορα.
Ας μη βιαζουμε λοιπον τα πραγματα. Αν καποτε η τεχνολογια επιτρεψει θα φτιαξουμε μεγαλυτερα κρατη που να ειναι εφικτο να διοικηθουν απο τους πολιτες τους και αν οι λαοι αποκτησουν κοινο πολιτισμο θα μπορεσουν να ζησουν μαζι.
Μεχρι τοτε το μονο που θα κανουμε μαζευοντας ανθρωπους που δεν θελουν και δεν μπορουν να συμβιωσουν ειναι να δημιουργησουμε τα μελλοντικα μας προβληματα. Ισως και τον αφανισμο μας.
Παράθεση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση