Στοχασμοί 13/09/2017

Ποιος και Τι είσαι

Διερωτήθηκες ποτέ φίλε μου ποιός και τι είσαι;

Ευάγγελος Βαρελίδης

Αλλά το ερώτημα ποιος και τι Είσαι στην εποχή μας, μόνον απορία και στην συνέχεια αγανάκτηση μπορεί να προκαλέσει. Στο δε ερώτημα γιατί αγανάκτηση;

Η απάντηση είναι διότι αισθάνομαι εξαπατημένος από όλους και από τα πάντα. Αισθάνομαι δηλαδή ένας εξαπατημένος και ανήμπορος να αντιδράσει άνθρωπος από τους πολιτικούς, από τους φίλους, από την οικογένεια, από τον Θεό, από το εχθρικό κοινωνικό περιβάλλον που βρίσκομαι, αλλά το κυριότερο από τον Εαυτό μου.
Ναι φίλοι μου, η απογοήτευση από τον Εαυτό, μας προκαλεί ανυπόφορο πόνο.

Ο ανήμπορος και εξαπατημένος Eαυτός μας είναι αυτό που μας πονάει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Η αίσθηση να βρίσκεσαι ανίσχυρος, αιχμάλωτος ενός τυφώνα που καταστρέφει ότι πίστεψες ως ορθό και σωστό και να μην μπορείς να αντιδράσεις, είναι τρομακτική και καταλυτική!
Και φυσικά, αν εγκαταλειφθείς σ’ αυτή τη κατάσταση, βυθίζεσαι σε μια κατάθλιψη από την οποία πολύ δύσκολα βγαίνεις και εκ της οποίας υποφέρει ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων του τόπου μας. Ενός τόπου, που ΔΕΝ φαντάζει καθόλου ως δικός μας πλέον!

Μπορείτε να φαντασθείτε την αίσθηση της απόγνωσης ενός στρατιωτικού, όταν διαπιστώνει ότι το όραμα της Πατρίδας, που τον οδηγούσε ακόμη και στην θυσία του Εαυτού, έγινε το παραμύθι ενός πολιτικού, ιερέα ή τραπεζίτη που τον οδηγεί σε μια θυσία αίματος, του δικού του αίματος, για την επίτευξη ενός εντελώς αλλότριου ιδιοτελούς σκοπού;

Την ίδια αίσθηση απόγνωσης ενός ιερέα, ενός δασκάλου, ενός πολιτικού, ενός γιατρού, ενός δικηγόρου, ενός επιστήμονα, ενός εργάτη, ενός οποιουδήποτε ανθρώπου που πίστεψε σε κάποια πατρίδα και τις αξίες της και η πατρίδα στην οποία επένδυσε το όραμα της ζωής του καταρρέει, βγάζοντάς του την γλώσσα κοροϊδευτικά; Γι’ αυτό όταν γίνονται τέτοιες ερωτήσεις, ποιος είσαι ή τι είσαι, τις κάνουν μόνον κάποιοι που θέλουν να κάνουν τους έξυπνους και περιμένουν να συναντήσουν την αυτονόητη άγνοια και φόβο των άλλων, προκειμένου να δείξουν ότι οι ίδιοι είναι κάτι. Παπαγαλίζοντας διάφορες προσβλητικές για τον άνθρωπο απόψεις του παρελθόντος και οι οποίες απόψεις μιας κάποιας απόκρυφης προπαγάνδας, συνήθως αντικρουόμενες και πλαστές μεταξύ τους, πολλαπλασιάζουν την άγνοια των ανθρώπων ή το χειρότερο. Βάζοντας αναπάντητα ερωτήματα, δημιουργούν ακόμη περισσότερη σύγχυση εκεί που δεν υπάρχει. Και τούτο, διότι ο εν αγνοία ευρισκόμενος, ακριβώς εξ αιτίας της άγνοιάς του, γνωρίζει πολύ καλά και ποιος είναι και τι είναι.

Παράδειγμα: Προσπαθήστε να αποδείξετε σε έναν αγρότη, κολλήγο, εργάτη ή δημόσιο υπάλληλο, ότι είναι Συνδημιουργός του Κόσμου! Ή έναν ακαδημαϊκό ορθολογιστή ότι ο ορθολογισμός του είναι λάθος στάση και πρακτική απέναντι στη ζωή και τον Εαυτό του!!
Σίγουρα θα δεχθείτε το ξύλο της χρονιάς σας.

Το ίδιο ερώτημα «Ποιός είσαι», αν τεθεί σε κάποιον που νομίζει ότι γνωρίζει, τότε αυτός ο κάποιος θα αρχίσει να περιγράφει τι είπαν κάποιοι άλλοι σοφοί στο παρελθόν, χωρίς ο ίδιος να έχει κτίσει μια προσωπική άποψη.
Εσύ ο αναγνώστης αυτού του κειμένου, ΔΕΝ αισθάνεσαι μια ακατανόητη αιμορραγία να απομυζά την πνοή της ζωή σου διαρκώς; Να χάνετε στο τίποτε η ζωή σου, τα παιδιά σου, το έργο σου, η ψυχή σου, η πατρίδα σου, το σπίτι σου, το χωράφι σου, έτσι, χωρίς νόημα;
Σκέψου και βίωσε αυτή τη φοβερή και αποκρουστική αλήθεια.

Μέχρι πριν λίγα χρόνια είχες μια εθνικότητα, μια οικογένεια, μια θρησκεία και κάποιο επάγγελμα για το οποίο ήσουν υπερήφανος. Ανήκες σε μια εθνοτική ομάδα για την οποία ήσουν επίσης υπερήφανος. Τι έμεινε από όλα αυτά για τα οποία επανειλημμένα ματώσαμε όλοι φρικτά στο παρελθόν για να κερδίσουμε το σημερινό τίποτε. Όλα μεταμορφώθηκαν σε άχρηστα σκουπίδια ακόμα ούτε και για κάποια χρήσιμη διαλογή.

Στο άγριο φυσικό περιβάλλον αν κάποιο ζώο δεν εναρμονισθεί με τους κανόνες επιβίωσης της ομάδας του πεθαίνει! Εμείς πως τα καταφέραμε και αφού γκρεμίσαμε τα πάντα του πλανήτη, ακόμη και την κλιματική και τεκτονική ισορροπία του, επιβιώνουμε! Θαυμαστό δεν είναι;

Διερωτήθηκες ποτέ πόσο κοστίζει μια τέτοια επιτυχία, να γκρεμίσεις την ζωή ενός πλανήτη στο σκοτάδι και εσύ ακόμα να επιβιώνεις; Τι αυθεντικό και αγνό υπάρχει πλέον στην επιφάνειά του; ΤΙΠΟΤΕ. Ψεύδος, αίμα και ανενδοίαστη εκμετάλλευση αίματος παντού.

Ένα άλλο, οποιοδήποτε πλάσμα, μπορεί να κάνει και να είναι μόνον αυτό για το οποίο δημιουργήθηκε. Ένα άλογο π.χ. μπορεί να είναι μόνον άλογο, ένα πρόβατο το ίδιο, ένας καρχαρίας το ίδιο. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε τα πάντα. Από την βασική δομή της αστερόσκονης που αποτελούμαστε μέχρι την τελευταία μύξα που σέρνεται στα βαθύτερα ορυχεία.

Προχωρώντας δε λίγο περισσότερο τον συλλογισμό μπορούμε να φτάσουμε στην άποψη ότι είμαστε θνητοί θεοί και αν πάμε λίγο παραπέρα μπορεί να γίνουμε ακόμα και αιώνιοι θεοί!

Βέβαια όλο αυτό που διάβασες εδώ φίλε αναγνώστη, είναι μια δική μου λογική ακολουθία η οποία όμως, μπορεί γίνει το ερέθισμα για μια δική σου λογική ακολουθία, που οπωσδήποτε θα καταλήξει σε ένα δικό σου συμπέρασμα από το δικό μου και αυτό θα είναι καλό, διότι θα είναι δικό σου και όποτε θα το ξεπεράσεις θα μπορείς να το αλλάξεις. Διότι αυτό γίνεται διαρκώς στην ζωή.

Και αν συνεχιστεί η ίδια πρακτική από άλλους ερευνητές, θα μαζευτούνε χιλιάδες τέτοιες λογικές ακολουθίες, αντικρουόμενες επίσης μεταξύ τους ως προς το ορθότερο συμπέρασμα.
Θα δημιουργηθεί δηλαδή μια νέα Βαβέλ η οποία θα κάνει την ζωή των ανθρώπων κόλαση.

Όπως ακριβώς η σημερινή! Αυτό το συμπέρασμα με κάνει να υποψιάζομαι πως οι δημιουργοί της παλαιάς Βαβέλ πρέπει να είναι και οι ίδιοι με της σημερινής…..

Παρένθεση: Τώρα που τελείωσα αυτόν τον συλλογισμό ήρθε στον Νου μου ο λόγος του Μεφιστοφελή στο Φάουστ του Γκαίτε, ο οποίος, έβλεπε την ανθρωπότητα από το μεσοδιάστημα που βρισκόταν να τυραννιέται από παράλογες σκέψεις και επιθυμίες και θλιμμένος, για την απίστευτη κατάντια εκείνης της εποχής, περίπου το 1830 είπε στον Θεό. Προσέξτε, είπε, δεν ρώτησε ούτε ζήτησε! Καλά τα έκανες όλα ρε μεγάλε, τα πάντα όμορφα και ωραία, ακόμα και ο άνθρωπος και αυτός ωραίος και καλός αλλά τι το ήθελες. Πως το αποφάσισες, εσύ που τα ξέρεις όλα και έκανες το λάθος να δώσεις την ικανότητα της σκέψης στον άνθρωπο.

Δεν βλέπεις ότι όλα τα πλάσματά σου ζουν εν ειρήνη, όμορφα, δίκαια και ευδαιμονικά.

Εκτός από τον άνθρωπο και αυτό, εξ αιτίας της σκέψης που του έδωσες και εξ αιτίας αυτού του πλεονεκτήματος έβαλες και εμάς στον πειρασμό να παλεύουμε μαζί σου προκειμένου να κλέψουμε κάποια από τα δικά σου καλά και νόστιμα πρόβατα. Κλείσιμο της παρένθεσης.

Βέβαια ο θεός γνώριζε από την αρχή πως θα εξελισσόταν τα πράγματα και γι’ αυτό είχε φροντίσει από νωρίς να ενημερώσει τον αγαπημένο του μαθητή, τον Δαυίδ, να δημιουργήσει την δογματική σκέψη σε αντιδιαστολή της ευφυούς που κατά λάθος έδωσε τότε στους πρώτους ανθρώπους. Ώστε ο αγαπημένος του μαθητής να μπορέσει μέσω της Δογματικής σκέψης να δαμάσει το σύνολο της ελεύθερης σκέψης των ανθρώπων παντού. Μεγάλη εύνοια για εκείνη την εποχή όπου η ανθρωπότητα αφυπνίζετο σε έναν πλανήτη απείρου κάλλους, αγνότητας και ομορφιάς.

Όμως, παρά τις εύνοιες του θεού προς το ιερατείο του, παρά τις σφαγές, τις φωτιές, τα παλουκώματα και τις καταστροφές, η πρώτη αρχική ευφυής θεία σκέψη ποτέ δεν έπαψε να λειτουργεί και ποτέ δεν έχασε την αξία της. Ιδιαίτερα στις τάξεις των αγαπημένων του θεού, οι οποίοι, διαρκώς μηχανευόταν ευφυή δογματικά τεχνάσματα, προκειμένου τα πρόβατα να μένουν σταθερά εντός των δογμάτων που διαρκώς οι ίδιοι κατασκεύαζαν. Και τα πρόβατα, διαχρονικά βεβαρημένα από την δουλεία, αναγκάστηκαν να αναπτύξουν και αυτά την ευφυή σκέψη, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την καταπίεση που ανοήτως τους επιβαλλόταν από τις λανθασμένες πρακτικές των τσελιγκάδων τους. Όπως π.χ. την καταπίεση του ερωτικού ενστίκτου. Καλή πρακτική όταν στην Ελληνιστική εποχή τα πάντα ήταν αγοραία. Αλλά στη συνέχεια, όταν η αρχαϊκή λαγνεία υποχώρησε, έπρεπε να αντικατασταθεί από το αντίθετό της, την ομορφιά και την εξιδανικευμένη ερωτική συμπεριφορά.

Αλλά ατυχώς, οι έξυπνοι και όχι οι ευφυείς, εύκολα παρασύρονται από την λαγνεία, την φιλαυτία, τον εγωκεντρισμό, την πλεονεξία και την λαιμαργία και πολύ σύντομα χάνουν το μέτρο και δημιουργούν προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Και έτσι, αυξάνοντας την πίεση για περισσότερες αποδόσεις σε γάλα από τα πρόβατα, όπως είναι φυσικό, αυτά αντιδρούν και κάποιες φορές χαλούνε τα σχέδια των τσελιγκάδων. Διότι τι νομίζετε ότι χρειάζονται τα καλά πρόβατα.

Καλό φαγητό και ένα καλό κρεβάτι να χαλαρώσουν σε μια εξαίσια ερωτική εκστατική εμπειρία. Όταν στερείς αυτές τις δυο φυσικές ανάγκες των προβάτων, δημιουργείς δυο αναπόφευκτες καταστάσεις. Κάποια πρόβατα γίνονται λύκοι και τα υπόλοιπα γίνονται υβρίδια προβάτων, χάνοντας την νοστιμάδα τους! Τότε μοιραίο θα θερίσεις θύελλες που θα σε υποχρεώσουν να χύσεις περισσότερο αίμα και κάποια στιγμή να βγεις έξω από τα όρια του εφικτού, όπως ακριβώς είναι η κατάσταση σήμερα!

Μ’ αυτά και μ’ αυτά φτάσαμε σήμερα εδώ. Στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας μας διότι και οι τσελιγκάδες και τα πρόβατα έχασαν την μπάλα. Και λέγω και οι δύο, διότι τα πρόβατα δεν αλλάζουν με τίποτε, ενώ οι τσελιγκάδες, από εγωκεντρισμό, πλεονεξία και ονειροφαντασία, η απεριόριστη δυνατότητα της οποίας τους δίδει την ικανότητα να διευρύνονται απεριόριστα. Κάπου εκεί, στο άπειρο των δυνατοτήτων που από την Δημιουργία τους χαρίσθηκε, ΔΕΝ έβαλαν όρια, με αποτέλεσμα, το σημερινό χάος στο οποίο για να μπει κάποια τάξη, απαιτείται μεγάλο κόστος αίματος. Αυτή τη φορά πολύ περισσότερο από κάθε άλλη φορά διότι γίναμε πολλοί.
Πάρα πολλοί λύκοι σήμερα και λιγότερα πρόβατα... Μπορείτε να φαντασθείτε τι θα γίνει μεταξύ των λύκων ελλείψη αρκετών προβάτων;

Ακολουθεί ένας φιλοσοφικός μονόλογος που με την δική σου συμμετοχή και προσοχή μπορεί να οδηγήσει σε κάποιο συμπέρασμα. Αν όχι σίγουρα θα συνεχίσει σε κάποιον άλλο λογισμό.

Είσαι κάποια εικόνα που εμφανίζεται στον χώρο του Νου σου;
Ή είσαι αυτό που βλέπει την εικόνα;
Είσαι κάποια αίσθηση που συγκλονίζει το σώμα σου;
Ή είσαι αυτό που συγκλονίζεται από την αίσθηση του σώματος;
Είσαι κάποιο συναίσθημα που πλημυρίζει τον Νου και το Μέγα Σώμα σου;
Ή είσαι αυτό που συνεπαίρνεται από την ασύλληπτη έκστασή του;
Είσαι κάτι που κάποιος άλλος σου έχει πει πως είσαι ή είσαι η επανάσταση ενάντια σε κάτι που κάποιος άλλος σου έχει πει ότι είσαι και σε υποχρεώνει να είσαι αυτό που ΔΕΝ θέλεις να είσαι;

Αυτοί είναι μερικοί από τους πολλούς δρόμους των δοσμένων υποβολών που μας υποβάλλονται και εμείς Ταυτιζόμαστε. Όλες αυτές οι ταυτίσεις και ταυτοποιήσεις έρχονται και φεύγουν.
Γεννιούνται και μετά πεθαίνουν. Όταν η αλήθεια για το ποιος Είσαι έρθει, ΔΕΝ φεύγει ποτέ, διότι είναι παρούσα ακόμα και πριν την γέννησή σου και θα μένει σε όλη τη διάρκεια της ζωής σου, ακόμη και μετά τον θάνατό σου. Το να ανακαλύψεις την αλήθεια του ποιος είσαι δεν είναι μόνο μια πιθανότητα, είναι το αναφαίρετο δικαίωμά σου. Ουσιαστικά αυτό είναι που σε βασάνιζε πάντα και πάντα θα σε βασανίζει. Όλο αυτό το πάθος να ΕΧΕΙΣ οφείλεται στο ότι ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ.

Με κάποιον τρόπο, αυτή είναι μια έμμεση ερώτηση που ρώτησες σε κάθε στάδιο της ζωής σου, αλλά δεν πήρες ποτέ σίγουρη απάντηση, διότι ΔΕΝ υπάρχει κανείς να σου την δώσει εκτός από τον Εαυτό σου. Και η δική σου ορθή απάντηση ΔΕΝ μπορεί να είναι με λέξεις!
Θα είναι υπέρλογη, αισθαντική εμπειρία χωρίς λέξεις. Διότι οι λέξεις είναι μεγάλη φτώχεια.

Γι’ αυτό φτάσαμε σήμερα σε τέτοια κατάντια, επειδή ζούμε με λέξεις και οι λέξεις είναι λέξεις, δηλαδή αέρας και μάλιστα δηλητηριασμένος, γεμάτος λιπαρά καυσαέρια.

Κάθε δραστηριότητα, ατομική ή συλλογική παρακινείται στη ρίζα της από μια αναζήτηση για αυτοπροσδιορισμό, του ποιος Είμαι Εγώ. Είναι ανυπόφορη η ζωή χωρίς να είσαι Κάτι.
Γιατρός δικηγόρος πολιτικός τραπεζίτης αλήτης καλλιτέχνης και πόσα άλλα………

Συνήθως, αναζητούμε μια θετική απάντηση στο ερώτημα που θα ικανοποιήσει την βαθύτερη διαισθητική ανάγκη να Είμαστε. Και τρέχουμε να αποφύγουμε μια απάντηση, διότι όλες οι απαντήσεις είναι μόνον ονόματα που δίδει η προσωπικότητά μας.
ΔΕΝ είμαστε η προσωπικότητα που έκτισε τον εργάτη, τον γιατρό, τον δικηγόρο….

Είμαστε Αυτό που έκτισε την προσωπικότητα.

Το ποιο σημαντικό ερώτημα που μπορείς να ρωτήσεις τότε στον Εαυτό σου είναι;
Ποιος είναι ο πραγματικός Εαυτός μου; Αυτός που λέγει ναι ή αυτός που λέγει όχι;
Αυτός που θέλω να Είμαι ή αυτός που δεν θέλω Είμαι;
Όταν στρέψεις την προσοχή σου προς την ερώτηση: Ποιός είμαι; Ίσως δεις μια οντότητα που έχει το πρόσωπό σου και το σώμα σου. Αλλά ποιος συνειδητοποιεί αυτή την οντότητα;
Είσαι το αντικείμενο ή είσαι η επίγνωση, δηλαδή Αυτό που βλέπει το αντικείμενο;
Το αντικείμενο έρχεται και φεύγει. Ο γονέας το παιδί ο εραστής ο νικητής ο εγκαταλελειμμένος, ο φωτισμένος ο ηττημένος. Αυτές οι καταστάσεις έρχονται και φεύγουν.

Δες Αυτό που ποτέ δεν γεννιέται και ποτέ δεν πεθαίνει.

Νιώσε την έκσταση που σου δίδεται όταν αφήνεις την επιβάρυνση του να καθορίζεις διαρκώς τον καλό και κακό Εαυτό σου και απαλλαγμένος από αυτό το τερατώδες βάρος, που κάποτε εν αγνοία σου φορτώθηκες, κοίταξε τον υπέροχο κόσμο από τον οποίο εκπορεύθηκες και διερωτήσου.
Ποιος είμαι; Τι είμαι; Και γιατί είμαι; Το να διερωτηθείς είναι μέσα στην αυθύπαρκτη ελευθερία της φύσης σου, όπως και η απάντηση που Εσύ θα δώσεις.
Και αυτό είναι μια μεγαλειώδεις υπαρξιακή δράση που μόνον το γένος του Ανθρώπου έχει.

Το ερώτημα είναι αυθύπαρκτο και το Ων άνθρωπος, καλείται να απαντήσει μέσα στα πλαίσια του Αυτεξούσιου που η Δημιουργία του έδωσε! Αυτό είναι η ευχή και η κατάρα του ταυτόχρονα.

Έως ότου, μέσα στα πλαίσια της ελευθερίας των ορθών και λανθασμένων σκέψεων και πράξεών του, ανακαλύψει μόνος του και επάξια, όπως ο Οδυσσέας, τον Λόγο για τον οποίο η Δημιουργία τον έκτισε. Διότι υπάρχει Λόγος και επειδή είμαστε εκτός αυτού του Λόγου, μας ανταποδίδονται τα αντίστοιχα. Και τότε σκέψου. Ποιο είναι Αυτό που ποτέ ΔΕΝ πεθαίνει και ποτέ δεν γεννιέται.
Αυτό που υπάρχει αυθύπαρκτα στο Σύμπαν!
Διερωτήσου: Δύναται να υπάρξει Ζωή στο Σύμπαν χωρίς Εγώ-Σκέψη-Βούληση;
Όχι είναι η βέβαιη απάντηση!
Δύναται να διαιωνισθεί αυτή η Ζωή, χωρίς Εγώ-Σκέψη-Βούληση;
Όχι είναι η βέβαιη απάντηση!
Δύναται να υπάρξει ένα οποιοδήποτε δημιούργημα στο Σύμπαν, χωρίς κάποιο Εγώ με Σκέψη και Βούληση να το εμφανίσει και να συμβάλει με την δράση του στον φαινομενικό Κόσμο;
Όχι είναι η βέβαιη απάντηση!
Η δική μου περιγραφή σταματάει εδώ….. και από εδώ αρχίζει η δική σου λογική ακολουθία…

Επίλογος.

Σήμερα βρισκόμαστε στο τέλος του πρώτου βήματος αυτής της εξελικτικής διαδικασίας.

Η δυνατότητα του επόμενου θα κριθεί από τις πράξεις αυτής της εποχής, στην οποία φτάσαμε τρέχοντας αυτόνομα και εκμεταλλευόμενοι προς ίδιον όφελος τα πάντα, τους Θεϊκούς νόμους λειτουργίας του Κόσμου, αλλά και τους ίδιους τους Θεούς που μας έκτισαν.

Οι επιστήμες οι τέχνες και οι αριθμοί ΔΕΝ μας εδόθησαν για να κατακτήσουμε ή να καταστρέψουμε τον Κόσμο μας, όπως συμβαίνει σήμερα. Αλλά μέσω αυτής της Θείας δωρεάς, να κατανοήσουμε τους Θεϊκούς νόμους λειτουργίας του Κόσμου και με υπηρεσία προς τα σχέδια του Κόσμου να δράσουμε υπέρ Αυτού και όχι κατ’ Αυτού. Σύμφωνα με τους νόμους της Ζωής, που καθρεπτίζονται στο οικοσύστημα της Γαίας και εκ της οποίας εκπορευθήκαμε. Είμαστε τα Όντα, τα δυνάμενα να διασπείρουμε την εξαίσια ομορφιά της στους άλλους πλανήτες.

Εξ’ αιτίας μιας κάποιας εγωκεντρικής εξουσιαστικής αρχής, που έθεσε τα πάντα κάτω από την εγωκεντρική αρχή των ιδιοτελών συμφερόντων της, σήμερα, βρισκόμαστε έκπτωτοι των φυσικών νόμων που μας δημιούργησαν και υπόλογοι μιας ασύλληπτης από τον κοινό Νου καταστροφής, που θα βαρύνει στο διηνεκές το γένος του Ανθρώπου. Μπορεί εμείς να είμαστε θνητοί, αλλά η ιδιότητα του Συνδημιουργού που εδόθη στο είδος μας, είναι αιώνια.

Μέσα στα πλαίσια της ανωτέρω διαπίστωσης, αν θέλουμε το είδος μας να πραγματώσει τον Λόγο για τον οποίο δημιουργήθηκε, πρέπει το Έργο στο σύνολό του, να αντιστραφεί και να δράσει υπέρ του έργου της Δημιουργίας από το οποίο εκπορευθήκαμε.

Και τούτο διότι μέρη Αυτού Έργου είμαστε και κανενός άλλου.

Αυτό είναι απαραβίαστος Νόμος του Κόσμου.

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση