Στοχασμοί 01/06/2017

"Κακό ψόφο να χεις"

Τουρλού το λεγε η γιαγιά μου το Μπριάμ κι ανακάτευε τα μυρωδάτα λαχανικά του καλοκαιρινού κήπου πετώντας τα στο ταψί να βαφτιστούν στο λάδι και στην ντομάτα να μοσχοβολήσει η πλάση.

Κι αν καμιά φορά δεν πετυχαίνε το φαΐ ήτανε που κάποιο λαχανικό της παράπεσε περισσότερο απ' τ αλλά και "φώναζε" αταίριαστα χωρίς να σέβεται τις απαραίτητες ισορροπίες για την γλυκάδα στο ταψί. Κι απ αυτό το απαιτητικό μπαλανσάρισμα των υλικών που σέβονταν το ένα το άλλο και τα όρια του ταψιού έβγαινε το φαΐ μυρωδάτο. Συλλογίζομαι και πάλι απόψε το τουρλού της Δημοκρατίας μας. Ένα ταψί που τείνει προς τον αχταρμά παρά στο να μοσχοβολήσει. Μια συνεχής και αταίριαστη ανταρσία ενός υλικού κατά των άλλων λες και υπάρχει αυτοτελής πατατάδα ή κολοκυθάδα και δεν είναι υλικά στο ίδιο φαΐ που πρέπει απαραίτητα να δέσουν για να συνεχίσει το φαΐ να τρώγεται. Μετά σκέφτηκα εκείνους τους "κακοψοφίτες".  Εκείνη την νέα διαδικτυακή κάστα μας. Σ' όλα είπα πρωτοπορούμε. Αυτοί οι πρωτότυποι και πρωτόγονοι συνάμα εκφραστές, μιας ιδιόμορφης διαδικτυακής θανατικής ποινής. Αυτοί που σε κάθε γεγονός που εμπλέκει διαφωνούντες, βαφτίζονται αυτόκλητοι παντοκράτορες και εισαγγελείς και αναγγέλλουν στα διαδικτυακά τους κοπάδια ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει και ποιος παραλίγο τη γλύτωσε, θαρρείς πως ετοιμάζουν την επόμενη πετυχημένη προσπάθεια. Και δεν αρκούνται στην εξορισμού παρα φύσιν σκέψη να ποθείς τον αφανισμό του αντιπάλου και του διαφωνούντα. Όχι της καταδίκης δικαστικά και πολιτικά, όχι της τιμωρίας και του ερχομού ενώπιον των ευθυνών αλλά της δολοφονίας με τίναγμα μυαλών στον αέρα και της προσγείωσης αυτών στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου, όπως έγραψε σκωπτικά προχθές ένας απ' αυτούς με αφορμή μια απόπειρα πολιτικής δολοφονίας.

Γιατί το κάνεις αυτό τον ρώτησα; Γιατι μπορώ, με σόκαρε η απάντηση του κι αποσύρθηκα τρομαγμένος ξανά να συλλογισθώ. Γιατι μπορεί. Έσπασαν τα ταψιά άρχισαν να τρέχουν στο χώμα τα λάδια και τα υλικά χωρίς να ξέρουν που πάνε και απο που έρχονται. Αχταρμάς και χάος. Η πλήρης σύγχυση μεταξύ της προσωπικής γνώμης και μιας ευθείας ευχής θανάτου ως αναπάντεχης κορωνίδας μισανθρωπισμού. Απ τους κατα τ αλλα οδυρόμενους ανθρωπιστές. Σύσσωμη και συναθροισμένη η οχλαγωγία των "κακοψοφητών" να πανηγυρίζει επι πτωμάτων διαφωνούντων, θυμίζοντας  κάτι απ την κτηνωδία με τους γραφικούς "ισλαμιστίσκους" να τραβάνε περιχαρή βίντεο με κομμένα κεφάλια παιδιών αλλοθρήσκων.  Μα το μεγάλο ανέκδοτο με αυτή τη γραφική διαδικτυακή κάστα/τρόλ είναι που θεωρεί πως βαραίνει κατάτι το υπαρξιακό της αποτύπωμα με αυτό τον τρόπο. Το αστείο εδώ είναι που καλούν στις ευθύνες, οι ορκισμένοι εχθροί αυτής της έννοιας, αυτοί που τις αποφεύγουν σαν το διάολο το λιβάνι, ταμπουρωμένοι πίσω απο μηδενιστική κριτική κατα πάντων και δια παντός. Δήθεν ευαγγελιζόμενοι ουτοπικά και συχνά αυτιστικά συστήματα, δήθεν αναρχικής μα τελικά άναρχης διαβίωσης απο καναπέδες και πληκτρολόγια. Κακή η αστική δημοκρατία, κακός ο κοινοβουλευτισμός, εμμονή με την καραμέλα του καπιταλισμού και με καμιά δεκαριά αλλά ομοκατάληκτα. Όχι κακά προς διόρθωση. Κακά προς απόρριψη, μηδενισμό, αφανισμό, έτσι γιατί μπορούν. Και τί στη θέση τους; Σιωπή και μπάχαλο. Άβυσσος το μυαλό του "κακοψοφίτη". Εκεί στα εύκολα του να φταίει πάντα κάποιος, κάπου , κάποτε. Κάποιος που του κατέστρεψε την κατα τ αλλά αλάνθαστη ζωή του.  Και τόσο μακριά από τα δύσκολα του να φταις επιτέλους κι εσύ για κάτι που έστω προσπάθησες να αλλάξεις. Μα ασ'τους αυτούς, θα μιλάμε για βδομάδες.

"Κακό ψόφο ναχεις"για νοσηλευόμενο πολιτικό διαφωνούντα. Για υποκείμενο που δεν πυροβόλησε, δεν εκτέλεσε εν ψυχρώ κανέναν απ όλους αυτούς, απλά επηρέασε με πολιτικές επιλογές μέρος των ζωών τους. Έκανε ας πούμε λάθη πολιτικά , έδειξε ας πούμε δόλο, που πληρώθηκε με φτώχεια και κακουχίες ανθρώπων πολλών. "Κακό ψόφο να χεις". Βόμβες και ψευτομαγκιές πληκτρολογίου.

Και πάμε πίσω στο τουρλού. Ο φασισμός της πατάτας. Οι "πατατάνθρωποι" κι η αυθεντία τους.  Όταν αρνείσαι να διαφωνήσεις, όταν αφανίζεις το δικαίωμα του αντιπάλου σου στην τιμωρία. Όταν ποθείς βαθιά και εύχεσαι δημόσια το θάνατο πολιτικών, πρόσεξε, πολιτικών αντιπάλων. Όταν τόσο στενός έχει γίνει ο κόσμος σου που το δίπολο με μας ή με τους άλλους στοιχειώνει αυτιστικά την ύπαρξή σου. Όταν αυτή η ίδια σου η μάνα και η γενιά της γέννησαν αυτό το στραβό σύστημα που σου έδωσε ψωμί, σπουδές και την ελευθερία να λες, έστω κι έτσι, ό,τι ανοησία σου κατέβει στο κεφάλι, τότε ανόητε δεν δικαιούσαι να εύχεσαι το θάνατο ούτε και του χειρότερου εχθρού σου. Γιατι ανόητε αν αυτή η μισητή σου δημοκρατία είχε άλλο όνομα ( χάζεψε διπλανές σου χώρες στο χάρτη) τότε το δικό σου θάνατο δεν θα τον είχαν ευχηθεί δημόσια οι εκάστοτε διαφωνούντες, αλλά θα τον είχαν διατάξει, επιβάλλει, εκτέλεσει χρόνια πριν βολευτείς αναπαυτικά στον φλογερό επαναστατικό καναπέ σου και φορέσεις την τιάρα του θεού και του δικαστή να υπαγορεύεις απάνθρωπες ευχές για κακούς ψόφους. Λίγο πριν σκίσεις το καλσόν της επανάστασης κάτσε λίγο και σκέψου διάολε. Πάντα προς τα έξω, πάντα προς τους άλλους οδυρόμενος και τσιμουδιά για τα επώδυνα, τα προς τα μέσα. Για τις ειρηνικές εσωτερικές επαναστάσεις οικτρή σιγή και ανεπάρκεια. Ένας ακόμη καπιταλιστής άκουσα θα στείλει σύντομα ανθρώπους στον Άρη. Οι ελπίδες σου δεν εξαντλήθηκαν ανόητε ακόμα.

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση