Στοχασμοί 29/07/2012

Ο πόλεμος συνεχίζεται

Ο Φουκουγιάμα και οι παπαγάλοι είπαν πως η ιστορία τελείωσε. Η ιστορία δεν τελείωσε και ούτε θα τελειώσει όσο υπάρχουν σκεπτόμενοι άνθρωποι και πιστεύω πως θα υπάρχουν για να δικαιολογήσουν το όνομα "ο άνθρωπος ο σοφός". Την ιστορία θέλουν να τη τελειώσουν τελειώνοντάς μας, το σχέδιο είναι φανερό. Πολυπολιτισμός, παγκοσμιοποίηση, φιλελεύθερη δημοκρατία κοινοβουλευτικού τύπου και κυριαρχία των μονοπωλίων. Είναι ένα σχέδιο το οποίο δεν κτίστηκε, δεν σχεδιάστηκε, δεν υπήρχε κάποια επιτροπή από πίσω ούτε κάποια λέσχη πεφωτισμένων η οποία κινεί τα νήματα. Είναι η φυσιολογική έκβαση των πραγμάτων, η επέκταση των αγορών, η ιδιωτικοποίηση των πάντων, το ξεπούλημα κάθε δημόσιου αγαθού στο όνομα της αγοράς και του κέρδους. Αυτό που γίνεται στην Ελλάδα είναι το πρώτο βήμα για την ένταξη σε μια παγκόσμια οικονομία και εν τέλει σ' ένα παγκόσμιο κράτος το οποίο θα χωρίζεται σε τάξεις, στους έχοντες και στους κατέχοντες. Φυσικά η ψευδαίσθηση της δημοκρατίας θα συνεχίσει να υπάρχει, μιας δημοκρατίας που είναι αγγλοσαξονική εφεύρεση και δεν έχει καμία σχέση με την Αθηναική δημοκρατία.

Είναι ένα κοινοβουλευτικό σύστημα το οποίο βολεύει τους υπηρέτες των τραπεζών και των πολυεθνικών, αφού οι πολιτικοί δεν είναι τίποτα περισσότερο. Ας μη ξεχνάμε τι είπε και ο Λόιντς Μπλανκφέιν, επικεφαλής της Γκόλντμαν Σακς, ο άνθρωπος που απ' το 2006 εως το 2010 εισέπραξε μπόνους παραπάνω από 200 εκατομμύρια δολλάρια: "Δεν είμαι παρά ένας τραπεζίτης που κάνει το έργο του Θεού". 

Φυσικά το έργο του Θεού κάνουν οι τράπεζες, το ΔΝΤ, οι πολιτικοί μας, οι πολυεθνικές και οι υπηρέτες τους. Αυτό το έργο του καπιταλιστικού Θεού έχουμε να αντιμετωπίσουμε, πρέπει να γίνουμε θεοκτόνοι. Πρώτο μας μέλημα είναι να δούμε τα πράγματα λίγο πιο πέρα απ' την Ελλάδα, λίγο πιο πέρα απ' την Ευρώπη. Η κρίση βαθαίνει παντού, η κρίση όμως είναι μια ευκαιρία, ευκαιρία για τους πλούσιους να γίνουν πλουσιότεροι και ευκαιρία για τους φτωχούς να ενωθούν πέρα από έθνη, θρησκείες, γνώμες. Αφού αυτοί θέλουν τη παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου και της εκμετάλλευσης ας αντιδράσουμε εμείς με τη παγκοσμιότητα της εργατιάς, της αντίστασης, της επανάστασης.

Δεύτερο μέλημα μας είναι η γνώση. Ο σκεπτόμενος άνθρωπος δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, τουλάχιστον θα πεθάνει γνωρίζοντας το δίκαιο. Ο σκεπτόμενος άνθρωπος μπορεί ν' αντισταθεί ενάντια στην εκμετάλλευση και να φωτίσει και τους διπλανούς του. Να τους ενθουσιάσει με την ιδέα της ουτοπίας, ενός κόσμου που έρχεται μόνο μέσω της συνεργασίας, ενός κόσμου που θα παρέχει τα κοινωνικά αγαθά σε όλους, γιατί οι παραγωγοί θα έχουν στα χέρια τους το πλούτο, γιατί οι επιστήμονες δεν θα υπηρετούν τις στρατιωτικές βιομηχανίες και τις πολυεθνικές αλλά την επιστήμη τους και τη κοινωνία. Γι' αυτό και οι φτωχοί βρίσκονται σε συνεχή πόλεμο με τους πλούσιους, ένας πόλεμος που κρατάει χρόνια επειδή δεν υπάρχει σωστό μοίρασμα των αγαθών και σήμερα για πρώτη φορά μετά από χρόνια είναι φανερό πως οι πλούσιοι δεν κατέχουν τον πλούτο επειδή εργάστηκαν, επειδή κουράστηκαν αλλά επειδή ανήκουν σε μια ορισμένη τάξη η οποία τους έδωσε το δικαίωμα και τη δύναμη να συνεχίσουν την παράδοση της τάξης τους. Αυτοί οι άνθρωποι που υποστηρίζουν πως "κάνουν το έργο του Θεού" πρέπει να πέσουν για να ανέβουν όσοι κάνουν το έργο του Διαβόλου, δηλαδή της επανάστασης ενάντια στο σύστημα που αυτοανακηρύχθηκε ως αλάνθαστο.

Τρίτο μέλημα μας να αντιληφθούμε την φύση του καπιταλισμού πριν τον αντιμετωπίσουμε. Ο Τζορτζ Σόρος προτείνει πως όποιος θέλει να καταλάβει τι εστί καπιταλισμός πρέπει να διαβάσει το Κεφάλαιο του Μαρξ. Βέβαια ποιος να βρει χρόνο να διαβάσει τέτοιο έργο. Ο Σόρος μάλλον το διάβασε γιατί ξέρει καλά τι κάνει. Αλλά απ' τον εργάτη, τον ψαρά, τον βόσκο, τον αγρότη δεν περιμένεις να κάτσει να διαβάσει το Κεφάλαιο. Είναι όμως ολοφάνερο πως ο καπιταλισμός είναι κάτι το απάνθρωπο για τον απλούστατο λόγο γιατί αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν πράγμα ισοδύναμο με τα πράγματα που παράγει. Ο εργαζόμενος είναι ένας αριθμός, γι' αυτό και ο βιομήχανος λέει "εγώ έχω τόσους εργάτες" όπως ένας τσοπάνος λέει "εγώ έχω τόσα πρόβατα". Δεν είναι τυχαίο που τα επιδόματα και οι συντάξεις είναι το αναγκαίο κακό του καπιταλισμού γι' αυτό μην αναρωτιέστε γιατί κόβουν πρώτα αυτά και όχι κάτι άλλο. Τα κόβουν επειδή ο άρρωστος, ο ανάπηρος δεν είναι αρκετά παραγωγικός. Δεν μπορεί να σε αρμέξει ο τσοπάνος καπιταλιστής εάν έχεις μακροχρόνιο πρόβλημα υγείας αδερφέ μου. Στο τέλος έρχεται το έρωτημα: "Τι συμβαίνει αν δεν είσαι παραγωγικός;" , "Τι συμβαίνει αν δεν μπορείς να παράξεις το τάδε προιόν στο χρόνο που το θέλει ο καπιταλιστής και χρειάζεσαι περισσότερο χρόνο για να το παράξεις ;" . Δεν έχει σημασία αυτό και τι έγινε αν οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί ; Πρέπει να υιοθετούν τους νόμους της αγοράς, πρέπει να είναι ελαστικοί, πρέπει να έχουν τη φοβερή ικανότητα να μεταναστεύουν σε άλλες χώρες, σε άλλους τόπους, πρέπει να προσαρμόζονται, γιατί αν δεν μπορούν να τα κάνουν όλα αυτά τότε αυτό που τους προσφέρει το καπιταλιστικό σύστημα είναι ένα επίδομα ανεργείας ή ακόμα καλύτερα μια απόλυση και δεν πας να κουρεύεσαι και όμως αυτοί οι άνθρωποι που παράγουν κάτι, αυτοί που φτιάχνουν ρούχα στην Ινδονησία για να τα φοράμε εμείς στην Ευρώπη, αυτοί που φτιάχνουν τους υπολογιστές μας στη Κίνα, οι αγρότες που πουλάν το γάλα στους εμπόρους, σ' αυτούς τους ανθρώπους ανήκει ο πλούτος, όλοι εμείς οι υπόλοιποι ζούμε απ' αυτούς και άντε να κάνουμε κάτι άλλο, να είμαστε γιατροί, επιστήμονες ή καλλιτέχνες πάει στο καλό. Όμως αν είμαστε απλά εκμεταλλευτές τι νόημα έχει ;

ΓΙατί τότε παίρνουν τα περισσότερα χρήματα αυτοί που δεν παράγουν ; Είτε είναι τραπεζίτες, είτε είναι επικεφαλείς σε πολυεθνικές, είτε είναι έμποροι. Μα γιατί αυτοί υπηρετούν το σύστημα και αυτή η αντίφαση υπάρχει στο καπιταλισμό αυτοί που δεν παράγουν απολύτως τίποτα παρά μόνο εκμεταλλεύονται αυτοί οι ίδιοι έχουν και τον περισσότερο πλούτο.Το να εκμεταλλέυεσαι είναι απανθρωπιά, δεν είναι ταλέντο και ας το έχουν μεταμφιέση οι φιλελεύθεροι με τον όρο "επιχειρηματικότητα". Αν αυτό το σύστημα είναι απάνθρωπο κάτι που το έδειξε ο Μαρξισμός ο οποίος είναι πραγματικός ανθρωπισμός και όχι κουραφέξαλα, γιατί δεν εξαρτάται απ' τα "καλά μας αισθήματα" και ας πούμε και κάτι για να γελάσουμε. Μόνο στο καπιταλιστικό σύστημα θα μπορούσαν τα Μακ Ντόναλντς που παράγουν φαί που οδηγεί στη παχυσαρκία θα μπορούσαν να είναι το επίσημο εστιατόριο των "ολυμπιακών" καλύτερα καπιταλιστικών αγώνων.

Τι χρειάζεται να κάνουμε λοιπόν ; Ο πόλεμος συνεχίζεται και είναι ταξικός. Ανατροπή του συστήματος τώρα, μην πιστεύετε τις αυταπάτες που δεν οδηγούν πουθενά, ούτε τους εκμεταλλευτές, εργάτες, άνεργοι, παραγωγοί, άνθρωποι που πιστεύουν στον άνθρωπο και όχι στην εκμετάλλευση πάρτε τη κατάσταση στα χέρια σας και διώξτε τα αρπακτικά και τα παράσιτα, δεν είναι κάποια μυστική δύναμη, έχουν όνομα και επίθετο οι περισσότεροι. Ανατροπή τώρα!

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

Σχόλια   

0 #1 Γιάννης 24-10-2013 14:03
ωραίο το κείμενο φίλε Γιάννη . Αν και κάπου θα διαφωνήσω με το ότι το Κεφάλαιο , ο Μαρξ και γενικότερα ο μαρξισμός είναι η απόλυτη επεξήγηση του καπιταλισμού και η λύση στο πρόβλημα ... Ένα μέρος του το είδαμε και στην ΕΣΣΔ και κρίθηκε όμοιο με τον καπιταλισμό από άποψη καταπίεσης και καπελώματος της υπεραξίας , από τους κομισάριους αυτή τη φορά .
Παράθεση
0 #2 Γιάννης Καμίνης 24-10-2013 14:05
Συμφωνώ. Ο Μαρξισμός είναι ένα εργαλείο, αν το πάρεις ως δόγμα αμετακίνητο και απόλυτο τότε δεν οδηγεί πουθενά, αλλά δεν μπορούμε και να αρνηθούμε το μέγα γεγονός της Οκτωβριανής επανάστασης, οι Ρώσοι χωρικοί και οι καταπιεσμένοι δεν επαναστάτησαν επειδή ήταν Μαρξιστές και ο Λένιν το ήξερε αυτό. Επαναστατήσανε λόγω της φτώχειας και της καταπίεσης. Η ίδια καταπίεση και φτώχεια υπάρχει και τώρα αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο και είναι φανερό πλέον πως κάποιοι είναι αδικαιολόγητα πλούσιοι. Εν τελει η επανάσταση έχει πάντα ένα έτοιμη, να εξαλειφθεί η οικονομική ανισότητα για να μπορέσουν οι άνθρωποι να αναπτύξουν όσες δυνατότητες έχουν, πνευματικές, καλλιτεχνικές, επιστημονικές. Γιατί μέσα σε κατάσταση οικονομικής ανισότητας τότε δουλεύεις σαν το σκλάβο και αλλοτριώνεσαι για να βγάλεις λεφτά ίσα - ίσα για να επιβιώσεις. Αυτό είναι το ζητούμενο συνονόματε. Δεν είμαι ακραίος μαρξιστής, συμπαθώ και μελετώ όλους τους επαναστατικούς στοχαστές.
Παράθεση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση