Στοχασμοί 20/06/2012

Αριστερά Αριστερά Δεξιά Πουθενά

Ο Καρλ, ο Μίκχαηλ και ο Άλεξ έγιναν με την σειρά τους εργάτες στα κρατικά εργοστάσια και ζούσαν μια μικροαστική ζωή που είχαν αρχίσει να την απολαμβάνουν (σύνδρομο της Στοκχόλμης 1973). Στα ορυχεία του Φρίντριχ.

Ο Μίκχαηλ και ο Καρλ ήταν δύο παιδιά του ίδιου πατέρα μα διαφορετικής μάνας. Ο ένας είχε μια μητέρα ψευτοαριστοκράτισσα μεσαίας τάξεως και ο Καρλ είχε μια μητέρα εργαζόμενη στα κρατικά εργοστάσια. Ο Μίκχαηλ από μικρός, σχεδόν σε ηλικία 16 χρόνων, είχε εθιστεί στα φάρμακα λόγω και ενός προβλήματος που είχε στην μέση. Ο δε Καρλ φιλοσοφούσε σπουδάζοντας στα δημόσια δωρεάν πανεπιστήμια της Μπουρζουαζίας. Στην ηλικία των δεκαοκτώ ετών και οι δύο έπρεπε να υπηρετήσουν την στρατιωτική τους θητεία. Λόγω της κοινής καταγωγής τους και του κοινού τους επιθέτου, κλήθηκαν και οι δύο να παρουσιαστούν στο Γ' Σώμα Στρατού. Γνωρίζονταν βέβαια από πριν, καθώς είχαν βρεθεί σε κοινά μέρη στο παρελθόν και γνώριζαν και οι δύο προσωπικά το αστέρι της ομάδας ποδοσφαίρου της περιοχής, τον Άλεξ. Ο Άλεξ ήταν ένας χίππης της εποχής που πίστευε στην Τόντα Ράμπα και ήταν και μεγάλος μπαλαδόρος. Γίος του ψαρά της πόλης και παιδί της πόρνης Ορτάνς.

Σε ένα παιχνίδι της τοπικής ομάδος γίνονταν πανζουρλισμός. Οι "μπεμπηδες", όπως ήταν το παρατσούκλι τους, θα έφταναν ως τον τελικό του Κυπέλου πρωταθλητριών. Και ο Μίκχαηλ και ό Καρλ πήραν άδεια εξόδου ουτως ώστε να παρακολουθήσουν τον αγώνα. Ο Μίκχαηλ άνηκε στην ομάδα των ένθερμων υποστηρικτών της τοπικής ομάδας. Οι υποστηρικτές της ομάδας κατά την πλειοψηφεία τους αντιπροσώπευαν την γνώμη πως "η παρουσία μιας τέτοιας ομάδος αποτελεί κόσμημα για την πόλη τους αλλά και για όλο το έθνος". Οι πιο πολλοί ήταν διοικητικοί υπάλληλοι στις εταιρίες της πόλης που συνήθως ασχολούνταν με τα τραπεζικά και το μάρκετινγκ, καθώς και με τα μέσα ενημέρωσης. Όλες αυτές οι εταιρίες στεγάζονταν στα βόρεια της πόλης σε έναν πύργο που ταίριαζε απολύτως στις περιγραφές του Κάφκα.

Ο Καρλ από την άλλη ήταν απλά φίλαθλος. Δηλαδή του άρεσε πολύ το άθλημα και αφού οι καλύτεροι αγώνες συνέβαιναν στην πόλη του, έτσι κι αυτός δεν έβρισκε κανέναν λόγο να μην τους παρακολουθήσει.

Και οι δύο βέβαια ήθελαν να δουν τον φίλο τους τον Άλεξ να σκοράρει.

Εκείνο τον καιρό η πολίτες είχαν αρχίσει να ανησυχούν για τα οικονομικά τους σοβαρά. Οι φανατικοί υποστηρικτές της ομάδας, που είχαν κατακλύσει το γήπεδο, είχαν αρχίσει να χρησιμοποιούν την ισχύ που τους δίνει η εκστρατεία εναντίον του «άκοπου πλουτισμού» ώστε να εγκαθιδρύσουν έναν νέο «άκοπο πλουτισμό» (Βαρουφάκης, 2012). Οι ίδιοι είχαν αρχίσει να έχουν απόλυτες απόψεις αναφορικά με τους εργάτες της πόλης. Πολλές φορές μάλιστα είχαν ζητήσει να μην τους επιτρέπεται η είσοδος στο γήπεδο. Οι δε εργάτες που ήταν ως επι τω πλείστον φίλαθλοι, αντιδρούσαν σε τέτοιες ενέργειες καθώς πίστευαν πως η κοινωνική ομάδα που κατ’ εξοχήν πασχίζει να διατηρεί ένα κράτος το οποίο θα της εξασφαλίζει το προνόμιο του «άκοπου πλουτισμού» ήταν η αστική τάξη – η κοινωνική ομάδα που αποτελείται από μη εργαζόμενους ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής (Βαρουφάκης, 2012). Και τέλοσπάντων αυτό ένα παιχνίδι θέλουν να παρακολουθήσουν διάολε!

Όταν βρίσκονταν καμιά φορά μαζί ο Καρλ, ο Μίκχαηλ και ο Άλεξ και τα συζητούσαν. Ο Άλεξ πάντα προσπαθούσε να απέχει από στην συζήτηση και έλεγε με αδιάφορο ύφος: "εγω όταν καταπιάνομαι με την πολιτική, θα ήθελα να χωθώ σε μια τρύπα γης, να στραβωθώ, να μη βλέπω Να σηκώσω τα μάτια και να δω τη θάλασσα ή ένα δέντρο ή μια γυναίκα, μωρέ ας είναι και γριά, πάνε στο διάολο οι λογαριασμοί και οι πολιτικές. Κάνουν φτερά τα νούμερα και τα προγράμματα, αναθεμά τα, κάνουν φτερά και φεύγουν" (Καζαντζάκης, 1941).

Μετά από χρόνια διαμάχης και έντονων καβγάδων στο γήπεδο η τοπική ομάδα έπεσε κατηγορία λόγω χρεών(Ελλάδα 2012). Την επόμενη χρονιά έπεσε ακόμα μια κατηγορία. Οι φίλαθλοι άρχισαν να λιγοστεύουν. Πλέον οι κάτοικοι δεν είχαν και τα απαιτούμενα χρηματικά ποσά για την εξασφάλιση ενός εισιτηρίου. Παρόλο που οι τιμές τους ήταν εξεφτελιστικά χαμηλότερες από αυτές των προηγούμενων ετών.

Ο Καρλ, ο Μίκχαηλ και ο Άλεξ έγιναν με την σειρά τους εργάτες στα κρατικά εργοστάσια και ζούσαν μια μικροαστική ζωή που είχαν αρχίσει να την απολαμβάνουν (σύνδρομο της Στοκχόλμης 1973). Στα ορυχεία του Φρίντριχ.

 

Οι ήρωες:
Καρλ Μαρξ
Μίκχαελ Μπακούνιν
Αλέξης Ζορμπάς

Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση