Στοχασμοί 05/03/2016

Οι Συνέπειες της Εισδοχής του Ισλάμ στην Δύση, Μέρος Β

Η ελευθερία του λόγου είναι μια καθαρά Δυτική παράδοση, και μάλιστα πολλή σημαντική για την ίδια την ύπαρξη του Δυτικού πολιτισμού και δυστυχώς, είτε θέλουμε, είτε όχι οι Μουσουλμάνοι είναι εναντίον της ελευθερίας του λόγου.

Οι Σταυροφορίες είναι ένα γνωστό θέμα, το οποίο χρησιμοποιούν κατά καιρούς διάφοροι κήρυκες της πολιτικής ορθότητας, θέλοντας να προσθέσουν ακόμη περισσότερες ενοχές στους λευκούς, Χριστιανούς Ευρωπαίους και Αμερικάνους. Ασφαλώς ποτέ δεν αναφέρεται το γεγονός ότι οι πρώτοι, οι οποίοι αποφάσισαν να διεξάγουν έναν κατακτητικό πόλεμο ήταν οι Μουσουλμάνοι.

Οι Μουσουλμάνοι απειλούσαν την Ευρώπη για αιώνες, απ’ τους Άραβες μέχρι τους Τούρκους, στίφη φανατισμένων Μουσουλμάνων προσπάθησαν να κατακτήσουν την Ευρώπη αλλά πάντα κάποιος τους σταματούσε την έγκαιρη στιγμή. Το 718  ήταν ο Λέων ΙΙΙ ο Ίσαυρος απ’ την πλευρά της ανατολικής Ευρώπης, ενώ το 732  ο Κάρολος Μαρτέλ απ’ την πλευρά της δύσης. Μόλις το 1683 αποσοβήθηκε εντελώς ο κίνδυνος της μουσουλμανικής κατάκτησης της Ευρώπης, μετά την ήττα των Οθωμανών στην Βιέννη και την συντονισμένη επίθεση του Ιερού Συνασπισμού στα Βαλκάνια.

Παρ’ όλα αυτά συνεχίζεται ν’ ακούγεται η ίδια ιστορία, περί των ιμπεριαλιστικών ορέξεων των δυτικών και η τάση τους να κατακτούν και να βασανίζουν τους άλλους λαούς. Κανείς δεν αναρωτιέται αν πράγματι η επέκταση της Δύσης δεν ήταν μια συνέπεια συγκεκριμένων χαρακτηριστικών και όχι μόνο μια διάθεση για επέκταση. Συστατικά μιας παράδοσης, η οποία προέρχεται απ’ την ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα και μπορούν να συνοψισθούν στην ελευθερία, στην πειθαρχία, στην σφύζουσα αγορά, στον ορθολογισμό, στην ελεύθερη κριτική και στη στράτευση των πολιτών. Χαρακτηριστικά, τα οποία κατέστησαν μια κουλτούρα και δημιούργησαν έναν ξεχωριστό πολιτισμό, ο οποίος μπορεί να στηρίζεται την ανεκτικότητα, τον ορθολογισμό και την ελευθερία του λόγου.

Στο προηγούμενο άρθρο αναφέρθηκα σε μια σειρά μεμονωμένων φόνων από Μουσουλμάνους, οι οποίοι αποδεικνύουν την μη-ανεκτικότητα τους αλλά και την θέληση, που έχουν να επιβάλλουν την θρησκεία τους σε όσους διαφέρουν απ’ αυτούς. Οι μεμονωμένοι φόνοι δεν είναι ο μόνος τρόπος όμως με τον οποίοι οι Μουσουλμάνοι δείχνουν την έλλειψη ανεκτικότητας τους. Κατά τη διάρκεια των αιώνων είναι συνηθισμένη η πρακτική τους να εξασκούν πίεση σε μη-Μουσουλμάνους, εξαναγκάζοντας τους είτε να πιστέψουν στο Ισλάμ, είτε να φύγουν.

Εδώ πρέπει να αναφερθεί και το σχετικά πρόσφατο παράδειγμα το πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης. Στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου του 1955, τουρκικός όχλος επιτέθηκε στα καταστήματα και στα σπίτια της ελληνικής κοινότητας στην Κωνσταντινούπολη, μιας κοινότητας που αριθμούσε τότε γύρω στα 135.000 άτομα και έσπειρε τον τρόμο στους Χριστιανούς. Στα επόμενα χρόνια οι Έλληνες αισθάνθηκαν υποχρεωμένοι να φύγουν από την Τουρκία, επειδή φοβόνταν για τις περιουσίες και τις ζωές τους.

Το αποτέλεσμα ήταν, η ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης, η οποία δήθεν προστατευόταν από τη Συνθήκη της Λωζάννης (όπως και η Μουσουλμανική κοινότητα της ελληνικής Θράκης), να αριθμεί τώρα γύρω στα 4.000 άτομα. Αυτό φυσικά πρόκειται για μια καθαρή εθνοκάθαρση και ένα ακόμη παράδειγμα εθνικισμού αναμεμειγμένου με θρησκευτικό ισλαμικό φανατισμό απ’ την πλευρά των γειτόνων.

Όσο αφορά την ανεκτικότητα των Οθωμανών αυτό πια πρόκειται για μια μεγάλη πλάνη. Η λεγόμενη ¨ανεκτικότητα¨ των Οθωμανών προς τους μη-Μουσουλμάνους σήμαινε ότι θα έπρεπε οι μη-Μουσουλμάνοι να αισθάνονται τυχεροί επειδή δεν αφανίστηκαν απ’ το τουρκικό σπαθί. Η αλήθεια είναι ότι ολόκληροι πληθυσμοί της Βαλκανικής χερσονήσου υποχρεώθηκαν να αλλαξοπιστήσουν και να αποδεχτούν το Ισλάμ, συνήθως με έμμεσο τρόπο (καταπιεζόμενοι και θεωρούμενοι πολίτες δεύτερης κατηγορίας). Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχουν χώρες με συμπαγείς ισλαμικούς πληθυσμούς στα Βαλκάνια όπως η Αλβανία και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Δυστυχώς πολλοί δυτικο-ευρωπαίοι αλλά και Έλληνες συμπολίτες μου, πιστεύουν ότι το χαρακτηριστικό των Μουσουλμάνων να θέλουν να επιβάλλουν την θρησκεία τους και να υποχρεώνουν τους άλλους να υπακούν στους Ισλαμικούς κανόνες δεν είναι παρά ένα επιφανειακό χαρακτηριστικό, το οποίο θα διαλυθεί με την πάροδο των χρόνων και την παραμονή τους σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, στο οποίο κυριαρχούν οι αξίες του Διαφωτισμού, της ελεύθερης κριτικής και έκφρασης της άποψης του καθενός.

Είναι περίεργο το ότι το πιστεύουν αυτό οι Ευρωπαίοι. Φαίνεται ότι δεν καταλαβαίνουν πως αυτοί οι άνθρωποι θέλουν πραγματικά να ζουν έτσι, δεν τους ενδιαφέρει ούτε μια στάλα του δυτικού πολιτισμού, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η θρησκεία τους και αν κάτι αντίκειται στην θρησκεία τους, προτιμούν να το καταστρέψουν, ακόμη και αν είναι αληθινό, παρά να μειώσουν την πίστη τους.

Το Ισλάμ πρόκειται για μια θρησκεία, η οποία είναι αβυσσαλέα ολοκληρωτική και μάχεται εναντίον της κριτικής ενώ παράλληλα επιβάλλει τρομερούς καταναγκασμούς στους ανθρώπους. Σκεφτείτε πως ακόμα και στην ¨προοδευτική¨ Τουρκία πολλοί ιστότοποι απαγορεύονται, ιστότοποι, οι οποίοι έχουν σχέση με το επιστημονικό έργο ενός Ρίτσαρντ Ντώκινς, επειδή η βιολογική εξέλιξη αντίκειται στο Ισλάμ.

Πάντως εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει τι κάνουν στις χώρες τους. Πιστεύω ότι έχουν το δικαίωμα να κάνουν ότι θέλουν και απεχθάνομαι τις επεμβάσεις στην κουλτούρα και τον πολιτισμό των άλλων. Το ζήτημα όμως έγκειται στο ότι οι Μουσουλμάνοι, που έρχονται στην Ευρώπη δεν πρόκειται να σεβαστούν κανένα στοιχείο του δυτικού πολιτισμού.

Για παράδειγμα το φθινόπωρο του 2005 εμφανίστηκαν 12 σκίτσα, τα οποία απεικόνιζαν τον Μωάμεθ. Αυτό έγινε αντιληπτό όχι σαν κάτι προσβλητικό, αλλά σαν βλασφημία απ’ τους περισσότερους Μουσουλμάνους γιατί, σύμφωνα με την παράδοση του Ισλάμ, ο Μωάμεθ δεν θα έπρεπε να απεικονίζεται καθόλου, επειδή αυτό παραπέμπει σε ειδωλολατρία. Το γεγονός αυτό κατέληξε σε βίαιες διαμαρτυρίες από Μουσουλμάνους ανά τον κόσμο, με αποτέλεσμα πυρπόληση πρεσβειών της Δανίας σε Μουσουλμανικές χώρες, κατάληψη κτιρίων στην Ευρώπη και πάνω από 100 θανάτους συνολικά.

 Κάποιοι Ισλαμιστές κατασκεύασαν νέα σκίτσα, τα οποία ψευδώς και συκοφαντικά ισχυρίστηκαν ότι είχαν εμφανιστεί από την αρχή στη Δανική εφημερίδα. Αυτά τα νέα σκίτσα παρουσίαζαν τον Μωάμεθ σαν γουρούνι, σαν παιδόφιλο, ή να τον έχει “καβαλήσει” ένας σκύλος ενώ προσευχόταν. Τέτοια ψεύτικα “ενοχοποιητικά στοιχεία” συνεισέφεραν εξαιρετικά στις βίαιες διαμαρτυρίες που ακολούθησαν, συνεπώς και στους θανάτους των ανθρώπων. Με άλλα λόγια, οι ίδιοι οι Ισλαμιστές τροφοδότησαν τη δημόσια Μουσουλμανική οργή με ψέματα, και πέτυχαν να την κάνουν πιο θανατηφόρα. Μουσουλμάνοι κληρικοί ζήτησαν το θάνατο των σκιτσογράφων

Η διαμάχη περί των σκίτσων του Μωάμεθ είναι άκρως ενδιαφέρουσα γιατί εδώ έχουμε το φοβερό γεγονός ότι ένας πολιτισμός υπαγορεύει σε έναν εντελώς διαφορετικό πολιτισμό, ότι ο δεύτερος πρέπει να συμπεριφέρεται σύμφωνα με τους κανόνες του πρώτου. Ας αναρωτηθούμε κάτι: έχει μήπως ο πολιτισμός μου το δικαίωμα να απαιτήσει απ’ τους Μουσουλμάνους να γκρεμίσουν τους μιναρέδες των τζαμιών τους ; Αν όχι, τότε με ποια λογική οι Μουσουλμάνοι έχουν το δικαίωμα να ζητούν από άλλους να συμπεριφέρονται σύμφωνα με τους Ισλαμικούς κανόνες ;

Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που βρίσκω προσβλητικά στο Ισλάμ και θεωρώ αυτή την θρησκεία ένα μεγάλο καρκίνωμα το οποίο καταστρέφει την ανθρωπότητα, θεωρώ ανεπίτρεπτα πράγματα όπως η μεταχείριση των γυναικών σαν κατώτερα όντα, οι κτηνώδεις θανατώσεις παραβατών της σαρία διά λιθοβολισμού, αποκεφαλισμού, απαγχονισμού κτλ και άλλες τιμωρίες όπως μαστίγωση και ακρωτηριασμοί, η αποκοπή των σεξουαλικών οργάνων μωρών, κοριτσιών και αγοριών, ακόμη και εφήβων αλλά δεν επιζητώ τον θάνατο των Μουσουλμάνων που προσβάλλουν τον σεβασμό μου προς την ανθρώπινη ζωή με τις παραδόσεις τους.

Η ελευθερία του λόγου είναι μια καθαρά Δυτική παράδοση, και μάλιστα πολλή σημαντική για την ίδια την ύπαρξη του Δυτικού πολιτισμού και δυστυχώς, είτε θέλουμε, είτε όχι οι Μουσουλμάνοι είναι εναντίον της ελευθερίας του λόγου. Δεν μπορεί να υπάρξει ορθολογική συζήτηση με ανθρώπους, οι οποίοι διακατέχονται απ’ την φανατική ουσία ενός πολιτισμού και μιας θρησκείας, η οποία δεν αποδέχεται καμία απ’ τις αρχαίες ελληνορωμαϊκές αξίες ούτε φυσικά τις αξίες της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού.

Η Δύση πέρασε από περιπέτειες αιώνων για να υπάρξει η ελευθερία του λόγου. Τον Μεσαίωνα ο περιορισμός της ελευθερίας και η κυριαρχία της χριστιανικής θρησκείας (η οποία δεν είναι τόσο επιθετική όσο το Ισλάμ) κατέπνιξε την δημιουργικότητα και τις επιστημονικές ανακαλύψεις. Αν ο Χριστιανισμός επέβαλε μια απόλυτη λογοκρισία και φραγμό στην ελευθερία του πνεύματος, σκεφτείτε τι έχει να γίνει αν αρχίσει η Ευρώπη να κατοικείται από συμπαγείς ισλαμικούς πληθυσμούς, οι οποίοι θα θέλουν να προσηλυτίσουν και να επιβάλλουν τους κανόνες τους.

Η πιθανή επικράτηση του Ισλάμ στην Ευρώπη λόγω της αυξημένης γεννητικότητας των Μουσουλμάνων και της υπογεννητικότητας, που μαστίζει τους Δυτικούς νομοτελειακά θα οδηγήσει σ’ έναν νέο Μεσαίωνα, αυτή τη φορά υπό το αποπνικτικό σφιχταγκάλιασμα του Ισλάμ, που κατά τη γνώμη μου, είναι ένας ακόμη χειρότερος και αγριότερος εχθρός της ελευθερίας της έκφρασης από τον μεσαιωνικό Χριστιανισμό. 

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση