Πολιτική 22/10/2015

Ηγετική ανεπάρκεια & ψευδεπίγραφο ήθος· δύο, εξίσου θλιβερές όψεις ενός νομίσματος

Ό,τι χαρτί αξιοπιστίας, ότι μαγιά είχε απομείνει ακόμα στη χώρα μας, τα κάψατε, τα σκίσατε· όπως δηλαδή *δεν* σκίσατε τα μνημόνια της λιτότητας για τα οποία προεκλογικά… σκίζατε τα ρούχα σας ότι θα τα ακυρώσετε, ώστε κατά κάποιο μαγικό τρόπο να επαναφέρετε (όπως με περισσή αμετροέπεια διακηρύσσατε) την ευμάρεια και την αξιοπρέπεια στους πολίτες αυτής της χώρας.
Σεπτέμβριος 2015, Προεκλογικά.  ΣΥΡΙΖΑ:
<< Θα καταργήσουμε τον ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση >>

5/10/2015, Προγραμματικές δηλώσεις Αλ. Τσίπρα:
<< Αναστέλλεται η επιβολή ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση >>

20/10/2015, Υπουργός Παιδείας, Φίλης:
<< Δεν μπορούμε να καταργήσουμε τον ΦΠΑ στην εκπαίδευση >>

Μήπως κύριοι της κυβέρνησης, καλύτερα, να "αυτο-καταργηθείτε" όλοι σας, να… ξεμυρίσει ο τόπος από την αποφορά σήψης που αναδίδει η πολιτική και ηγετική σας πενιχρότητα...;

Σίγουρα, η παρούσα συγκυβέρνηση δεν έχουν την αποκλειστικότητα σε ανεπάρκεια και ευθύνες.

Επί σαράντα χρόνια οι προηγούμενες κυβερνήσεις, (χέρι-χέρι με τον... "αθώο" μας λαό, ας μη το ξεχνάμε), δημιούργησαν ένα πελατειακών δομών, στρεβλό και αντιπαραγωγικό κράτος αναξιοκρατίας, με ατροφικές υποδομές παραγωγής και ανταγωνιστικότητας.

Έχτιζαν μία κοινωνία ευκαιριακής ευημερίας, εφησυχαστικής κατανάλωσης και μπουζουκο-κουλτούρας. Όλα, εντός ενός εγκαθιδρυόμενου καθεστώτος επιλεκτικής ανομίας και, επάνω στη βάση της αλληλο-εξαρτώμενης εξυπηρέτησης ατομικών ή, (πάσης φύσεως) συντεχνιακών συμφερόντων.

Ουσιαστικά, όλες οι κυβερνήσεις έστηναν αθεμελίωτους πύργους πάνω στην άμμο. Ήταν ζήτημα συγκυριών και νομοτέλειας, το οικοδόμημα κάποτε να καταρρεύσει ολοσχερώς και η θεμελιακή του γύμνια να φανερωθεί. Οι ευθύνες όλων των κυβερνήσεων (με συνυπευθυνότητα -μικρή ή μεγάλη- όλων μας), είναι τεράστιες. Διότι, όλη η πορεία μέχρι τη κατάρρευση, έχει επιδοκιμαστεί μέσω της ανοχής και της επιβραβευτικής ψήφου της πλειονότητας των σημερινών πολιτών-θυμάτων· ας μη μας διαφεύγει η …λεπτομέρεια.

Εσείς όμως οι σημερινοί, οι αναχρονιστικοί «νεοπασόκοι», εσείς που δήθεν εκπροσωπείτε το... (υπεργηρασμένο) "νέο" παριστάνοντας την υπεύθυνη κυβέρνηση κράτους, διαπράξατε κάτι πολλαπλά πιο τραγικό, πιο άθλιο, επάρατο και καταδικαστέο.

Μέσα σε λίγους μόνο μήνες, καταφέρατε να υπονομεύσατε καταστροφικά το μέλλον ενός έθνους.
Με την καθολική σας ανεπάρκεια,
την παντελή έλλειψη αισθητηρίου ανάγνωσης του ιστορικού γίγνεσθαι,
τη ‘πολιτικά νοητική’ αναπηρία που σας χαρακτηρίζει,
εξαϋλώσατε –σε βάθος γενεών- κάθε ικμάδα ελπίδας και οραματισμού· σε μία χώρα, μία κοινωνία ανθρώπων, που έχει τόσο επιτακτική ανάγκη να εμπνευστεί από την ιδέα ενός πιο φωτεινού και υγιούς αύριο.

Ό,τι χαρτί αξιοπιστίας, ότι μαγιά είχε απομείνει ακόμα στη χώρα μας, τα κάψατε, τα σκίσατε· όπως δηλαδή *δεν* σκίσατε τα μνημόνια της λιτότητας για τα οποία προεκλογικά… σκίζατε τα ρούχα σας ότι θα τα ακυρώσετε, ώστε κατά κάποιο μαγικό τρόπο να επαναφέρετε (όπως με περισσή αμετροέπεια διακηρύσσατε) την ευμάρεια και την αξιοπρέπεια στους πολίτες αυτής της χώρας.

Και όλα αυτά, προς χάριν εκπλήρωσης των ανώριμων εφηβικών σας φαντασιώσεων και ιδεοληψιών, συνδυαζόμενες με τη (παιδικά ανυπόμονη) λαχτάρα να τσαλαβουτήξετε στο βάζο με το μέλι της εξουσίας.
Μόνο που το μέλι, εκτός από γλυκό, είναι και κολλώδες· κολλάει στα δάχτυλα και -αν είσαι και λιγούρης- σε κάνει να θέλεις να είσαι μόνιμα δίπλα στο βάζο, να τα βουτάς μέσα του και να τα γλύφεις...

Όμως, η ηγεσία δεν είναι εργαλείο χρήσης από τον οποιοδήποτε τυχάρπαστο. Η ‘αποτελεσματική Ηγεσία’ απαιτεί δεξιότητες, ωριμότητα, επίγνωση, ικανότητα αξιολόγησης ρίσκου, διάκριση μεταξύ πραγματικού και ανεδαφικού, μεταξύ εφικτού και επιθυμητού.
Και φυσικά, η άσκηση εμπνευσμένης Ηγεσίας προαπαιτεί υψηλές επιδόσεις σε νοητική κρίση, ρεαλισμό, φιλαλήθεια, ωριμασμένο κοινωνικό και πολιτικό ήθος· στοιχεία τα οποία εσείς αποδείξατε στη πράξη ότι ουδόλως διαθέτετε, κατατασσόμενοι απλώς στους μικρόψυχους  πολιτικάντηδες

Και φυσικά, όταν προτάσσουμε την αξία του «ήθους», επ’ ουδενί αναφερόμαστε σε ένα ψευδεπίγραφο -και μόνο κατά δήλωσιν- "ήθος-φάντασμα" που εμφανίζεται μονάχα «στα χαρτιά» στα πανώ και στα συνθήματα. Αναφερόμαστε στο  Ήθος που εκπηγάζει από αξιακή καλλιέργεια πνεύματος και ψυχής.

Φιλοδοξούσατε μάλιστα να γίνετε και… ηγέτες-πρωτεργάτες της κοινωνική και πολιτικής αναμόρφωσης ολόκληρου του… πλανήτη. Ποιος, πού, πώς; Με τι προσόντα;;;

Μα τι θράσος, τι φαντασιοπληξία, τι γελοιότητα, τι εθνική καταστροφή…

Αν είχατε έστω και ίχνος τσίπας και αυτεπίγνωσης, θα είχατε ήδη αποσυρθεί και θα κρυβόσαστε από τη ντροπή σας.

Αλλά ποιος την έχασε τη εγγενή ταπεινοφροσύνη και αξιοπρέπεια για να τη βρείτε εσείς να τη φορέσετε πάνω από την αλαζονεία της κούφιας αυταρέσκειάς σας; Αποδειχθήκατε περίτρανα ότι είσαστε αυτό που δυστυχώς εξ αρχής φαινόταν σε όποιον ήθελε να το δει:  αδέξιοι, ιδεοληπτικοί και  απατεωνίσκοι.

Η πατρίδα μας δε σας έχει «άλλο» ανάγκη·
ούτε εσάς αλλά, ούτε κάθε ‘άλλους σαν εσάς’.

Αρκετά φαλκιδέψατε τη ζωή και το μέλλον της· τη ζωή και το μέλλον *μας*.
Φτάνει πιά! Όχι άλλος πολιτικαντισμός, όχι άλλη υποκρισία…
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση