Πολιτική 07/09/2015

Η αποθέωση του ανορθολογισμού και η πολιτική παιδεία

Σε εποχές όπως οι σημερινές πρέπει αντιμετωπίσουμε με ορθολογικό τρόπο την πνευματική νηνεμία που έχει σκεπάσει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, και προπαντός να αντιληφθούν όλοι οι εχέφρονες και προοδευτικοί πολίτες, ότι η ιστορία δεν τελείωσε.

Μετά την  <<οδυνηρή>> συμφωνία που έφερε ο Σύριζα προς ψήφιση στο κοινοβούλιο, αναδύεται μια επικίνδυνη και αδιέξοδη πολιτική ανάλυση των γεγονότων, που περιστρέφεται γύρω από συναισθηματισμούς και ηθικά διλήμματα.

 Πιο συγκεκριμένα, πολλοί πολιτικοί και πολίτες στο όνομα της πολιτικής και ιδεολογικής καθαρότητας, αναλύουν τις πολιτικές εξελίξεις με στατικούς όρους, μη λαμβάνοντας υπόψιν τους υφιστάμενους ταξικούς και πολιτικούς συσχετισμούς. Χαρακτηριστικά, τις τελευταίες μέρες πληθαίνουν οι φωνές που αναφέρουν, ότι Σύριζα <<πρόδωσε>> την λαϊκή ετυμηγορία, καθώς  από μνημονιακό κόμμα μετατράπηκε σε μνημονιακό. Η προαναφερθείσα προσέγγιση είναι επιφανειακή και επιδερμική, καθώς η στροφή του Σύριζα δεν εξηγείται με όρους προθέσεων, αλλά με τους αντικειμενικούς κοινωνικούς συσχετισμούς που επικρατούν την τωρινή περίοδο στην εγχώρια και ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Ουσιαστικά, η στρατηγική ήττα του Σύριζα συνδέεται με διαλεκτικό τρόπο, με την αδιέξοδη πολιτική θεώρηση της ελληνικής κοινωνίας. Πιο επεξηγηματικά, την στιγμή που το 80% των πολιτών επιθυμεί την παραμονή της Ελλάδος στο Ευρώ, παράλληλα δεν αποδέχεται τα μνημόνια. Η προαναφερθείσα προσέγγιση οδηγείται εκ των πραγμάτων σε μια στρατηγική αντίφαση, καθώς  δυστυχώς για τα λαϊκά στρώματα αυτή τη στιγμή τα συντηρητικά κόμματα της Ευρώπης  ελέγχουν τους  κοινωνικούς συσχετισμούς, οπότε και τις πολιτικές, με αποτέλεσμα το ευρώ τα τελευταία χρόνια να είναι συνυφασμένο με την λιτότητα. Σε αυτό το σημείο διαφάνηκαν και τα πολιτικά όρια του Σύριζα, καθώς  από την μία αμφισβητεί τις μνημονιακές πολιτικές, και από την άλλη επιθυμούσε την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Δυστυχώς, η στρατηγική αυτή οδήγησε σε αδιέξοδο, καθώς  λόγω και του τραπεζικού πραξικοπήματος, μέσω των  capital controls οδηγήθηκε σε συνθηκολόγηση και στην  αποδοχή σκληρών μέτρων για τα λαϊκά στρώματα. Σε αυτό το σημείο οπότε αποδομούνται τα σενάρια περί προδοσίας, καθώς  πολλές φορές στην ιστορία της ανθρωπότητας  οι προθέσεις των πρωταγωνιστών συγκρούονται με τις αντικειμενικούς ταξικούς συσχετισμούς. Για αυτό είναι πολύ επιτυχημένος  ο όρος που χρησιμοποιήθηκε σε πολλά διεθνή πρωτοσέλιδα μετά τον εκβιασμό της κυβέρνησης  από τους συντηρητικούς κύκλους της Ευρώπης, η ελληνική τραγωδία.

Η διαπραγμάτευση της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές  θα μπορούσε να είναι ένα σενάριο τραγωδίας, με τραγικές φιγούρες την ελληνική κυβέρνηση, τον Τσίπρα και την ελληνική κοινωνία. Χαρακτηριστικά το περιεχόμενο της τραγωδίας είναι ότι τα ενεργά υποκείμενα (χαρακτήρες) θέτουν στόχους που είναι σε χαώδη απόσταση από την πραγματικότητα, με αποτέλεσμα η έκβαση της τραγωδίας να ξεβράσει  τις συναισθηματικές και ψυχικές αντιφάσεις των πρωταγωνιστών. Στην περίπτωση των πολιτών και της ελληνικής κυβέρνησης  οι συναισθηματικές και ψυχικές αντιφάσεις μεταφράζονται στην μαζική πικρία που έχει καταβάλλει το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας, οι οποίοι  εάν και κατηγορούν σιωπηλά την κυβέρνηση Σύριζα, αναγνωρίζουν στο πρόσωπο του Τσίπρα την δική τους μάχη όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων. Πέρα όμως από τα προαναφερθέντα, το πολιτικό συμπέρασμα που αναδύθηκε τις τελευταίες μέρες είναι ότι από την προϋπάρχουσα διαιρετική τομή μνημόνιο-αντιμνημόνιο, περνάμε στην νέα διαιρετική τομή, του Ευρώ και του εθνικού νομίσματος.  Πλέον σαν κοινωνία έχουμε φτάσει σε οριακές καταστάσεις,  καθώς τα διλήμματα που τίθενται αυτές τις μέρες είναι μείζονος ιστορικής σημασίας, και θα επηρεάζουν τις μελλοντικές γενιές. Χαρακτηριστικά, οι υποστηρικτές της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωπαϊκή ένωση και το ευρώ, θα πρέπει να αναλύσουν σε βάθος όχι μόνο την έκρυθμη κατάσταση που θα επικρατήσει στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και της γεωπολιτικές συνέπειες μια επιλογής αποδέσμευσης της Ελλάδος από το άρμα της Δύσης. Αναλύοντας τις υλικές και γεωπολιτικές συνθήκες που επικρατούν, παρατηρούμε, ότι στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον η κατάσταση είναι τόσο ρευστή, ώστε κανένας να μην γνωρίζει τις μελλοντικές γεωστρατηγικές ανακατατάξεις στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, και κυρίως της Μέσης Ανατολής. Από την άλλη, βλέπουμε την προσπάθεια του παλαικομματικού συστήματος να επανέλθει με δυναμικό τρόπο στην εξουσία, κατηγορώντας την κυβέρνηση του Σύριζα για όλα τα δεινά του Σύριζα.

Ο παραλογισμός είναι εμφανής. Οι ίδιοι που σε μεγάλο βαθμό  έφεραν την χώρα στην σημερινή κατάσταση και που κατά την σκληρή διαπραγμάτευση της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές ανέφεραν ότι: <<φέρτε μας να μας να ψηφίσουμε ότι θέλουν οι εταίροι>>, τώρα ασκούν και σκληρή κριτική. Ένα άλλο χαρακτηριστικό της έλλειψης πολιτικής παιδείας στην ελληνική κοινωνία είναι και η λογική ανάθεσης που επικρατεί σε μεγάλο ποσοστό. Χαρακτηριστικά πολλοί ημιμαθείς αναπολούν συχνά τους υποτιθέμενους <<μεγάλους ηγέτες>. Καταρχάς από επιστημονικής απόψεως είναι εσφαλμένο να συγκρίνουμε με απόλυτα μεγέθη την τωρινή πολιτική κατάσταση και τους υπάρχοντες κοινωνικούς συσχετισμούς με παρελθοντικούς πολιτικούς και τις εκάστοτε ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν στην εκάστοτε εποχή. Η ιστορία είναι μια πορεία κοινωνικών και ταξικών συγκρούσεων, που πρωτίστως έχει δυναμικό χαρακτήρα, και δεν έχει καμία σχέση με τα απλοϊκά και <<αστεία>> εργαλεία που περιστρέφονται γύρω από συνωμοσίες και σκοτεινά σχέδια κάποιων <<υποτιθέμενων>> ισχυρών που δήθεν διαφεντεύουν τις τύχες της ανθρωπότητας.  Από την άλλη, η γενικότερη κρίση των τελευταίων μηνών ανέδειξε και μια <<μόνιμη>> πληγή της αριστεράς, τις αντιδιαλεκτικές αναλύσεις. Χαρακτηριστικά πολλοί προοδευτικοί πολίτες και πολιτικοί συνεχίζουν να είναι εγκλωβισμένοι στην υποτιθέμενη ιδεολογική τους καθαρότητα, προτιμώντας τον καταγγελτικό λόγο από την πολιτική δράση. Καλώς η κακώς, η ιστορία μας έχει καταδείξει ότι η ιστορία δεν κυνηγάει καμία θεωρία, αντιθέτως  <<χρέος>> μια αυστηρής και δυναμικής θεωρίας είναι να κυνηγάει την  ιστορία, ώστε να αναλύσει με τον βέλτιστο τρόπο τις ταξικές και κοινωνικές αντιθέσεις που επικρατούν, με σκοπό την πολιτική δράση.

Εν κατακλείδι, σε εποχές όπως οι σημερινές πρέπει αντιμετωπίσουμε με ορθολογικό τρόπο την πνευματική νηνεμία που έχει σκεπάσει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, και προπαντός να αντιληφθούν όλοι οι εχέφρονες και προοδευτικοί πολίτες, ότι η ιστορία δεν τελείωσε. Μπορεί οι κοινωνικοί και πολιτικοί συσχετισμοί να είναι αυτή την στιγμή υπέρ των κυρίαρχων τάξεων, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει μόνο με την πολιτική αφύπνιση των μαζών με σκοπό την κοινωνική ισότητα και την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών. Άλλωστε ας μη ξεχνάμε ότι προϋπόθεση της διεξόδου είναι η ύπαρξη αδιεξόδου.   
Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση