Πολιτική 04/07/2015

Η βαρύτητα της λαϊκής ψήφου στο δημοψήφισμα

Τα νεοφιλελεύθερα ιδεολογικά προτάγματα που απορρέουν από τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν απωλέσει κάθε μορφή δημοκρατίας για τον απλούστατο λόγο ότι δεν δέχονται την λαϊκή συμμετοχική διαδικασία που θα εξασφαλίσει μία ευνοϊκή συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση, αλλά εκβιάζουν με κάθε τρόπο την χώρα να δεχτεί την διαιώνιση των μέτρων λιτότητας κάνοντάς τα ακόμη σκληρότερα.
Σαραφούδης Αθανάσιος

Στις 5 Ιουλίου ο ελληνικός λαός έχει κληθεί για να αποφασίσει εάν επιθυμεί να συνεχιστούν τα μέτρα λιτότητας που συνεπάγονται περαιτέρω μείωση των μισθών και των συντάξεων, είτε να αποκηρύξει τις πολιτικές που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και να προβεί σε μία ευνοϊκότερη συμφωνία με τους εταίρους. Όπως πολλάκις έχει διατυπωθεί από την κυβέρνηση, το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα δεν αφορά τη ρήξη με ΕΥΡΩ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά με την απόφασή του αυτή ο λαός θα μπορέσει να δείξει την απέχθειά του προς τους ταπεινωτικούς όρους που επιδιώκει να επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση εις το διηνεκές. Πιο συγκεκριμένα η νεοφιλελεύθερη πολιτική που αναδεικνύεται στην εποχή της οικονομικής κρίσης από τα θεσμικά όργανα και ειδικότερα από τα τραπεζικά στελέχη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ως απώτερο στόχο να καθηλώσει και να υποτάξει τα κράτη-μέλη που χρειάζονται οικονομική βοήθεια. Όπως  άλλωστε έχει ομολογήσει και ο Μαρξ σε χρηματικά ζητήματα δεν χωράνε γλύκες! Ακριβέστερα το μείζον ζήτημα που προκύπτει από την οικονομική στήριξη που μας προσφέρει η Ευρώπη είναι το πώς αναπαράγονται οι όροι που επιθυμούν οι δανειστές για να παραχωρήσουν χρηματική βοήθεια στην χώρα μας. Όπως όλοι έχουμε βιώσει οι όροι αυτοί, με τους οποίους <<δεχόμαστε>> την χρηματική ενίσχυση έχουν κατακερματίσει την ελληνική κοινωνία τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.

Επιπροσθέτως, τα νεοφιλελεύθερα ιδεολογικά προτάγματα που απορρέουν από τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν απωλέσει κάθε μορφή δημοκρατίας για τον απλούστατο λόγο ότι δεν δέχονται την λαϊκή συμμετοχική διαδικασία που θα εξασφαλίσει  μία ευνοϊκή συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση, αλλά εκβιάζουν με κάθε τρόπο την χώρα να δεχτεί την διαιώνιση των μέτρων λιτότητας κάνοντάς τα ακόμη σκληρότερα. Με άλλα λόγια οι δανειστές γνωρίζουν απολύτως ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο, όμως παρόλα αυτά  δεν μπορούν να το δεχτούν  διότι το κόστος είναι αμιγώς πολιτικό και συνεπάγεται με την απομάκρυνσή τους από το πολιτικό προσκήνιο, δηλαδή την πολιτική τους ήττα και την απώλεια των συμφερόντων τους. Συνεπώς, επιδιώκουν να συνεχίσουν τα μέτρα που θα καταδυναστεύσουν τους πολίτες της χώρας.

Όσον αφορά το εσωτερικό της χώρας οι πολιτικές δυνάμεις έχουν διασπαστεί στην διαιρετική τομή του δημοψηφίσματος με το ΝΑΙ να πρεσβεύει την αποδοχή της συμφωνίας (άρα και την συνέχιση της σκληρότερης λιτότητας) με κάθε κόστος και στην διαιρετική τομή του ΟΧΙ που μέσω της λαϊκής εντολής θα μπορέσει η κυβέρνηση να διεκδικήσει μια αξιοπρεπέστερη διαβούλευση με τους εταίρους εφόσον θα διαθέτει και την νομιμοποίηση από τον λαό. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση,  όπως προαναφέρθηκε τα ηνία έχουν στην κατοχή τους επιφανείς τραπεζίτες που σε συνδυασμό με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές αποσκοπούν να περιορίσουν την κρατική εθνική κυριαρχία των εκάστοτε χωρών και να προβάλλουν στην θέση της πολιτικής την οικονομία. Επί παραδείγματι επιθυμούν να έχει λόγο στην πολιτική εν γένει μόνο η οικονομία, δηλαδή να καθορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις μόνο οι τομείς της οικονομίας. Πιο συγκεκριμένα οι τραπεζίτες είναι αυτοί που λαμβάνουν τις πολιτικές αποφάσεις απαξιώνοντας τον βουλευτικό θεσμό ή ακόμη και τον θεσμό του κοινοβουλίου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπερτερεί η οικονομία στην πολιτική και να παραγκωνίζονται οι δημοκρατικές διαδικασίες, αφού το κεφάλαιο είναι αυτό που διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στον ώριμο καπιταλισμό, δηλαδή μετέπειτα της κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου στο βιομηχανικό.

Ακόμη ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να δεχτεί τους εκβιασμούς (όπως το κλείσιμο των τραπεζών, την απειλή για έξοδο από το ευρώ, τον  έλεγχο κεφαλαίων…) που του επιβάλλουν οι δανειστές, ούτε όμως την τρομοκρατία και την κινδυνολογία των ΜΜΕ που στοχεύουν να αποπροσανατολίσουν τους πολίτες και με όπλο τον φόβο να τους αποκόψουν από κάθε ορθολογική επιλογή.

Εν κατακλείδι κατά την γνώμη μου η έξοδος από το ΕΥΡΩ έχει ελάχιστες πιθανότητες να επιτευχθεί, διότι ένα τέτοιο εγχείρημα θα ήταν καταστροφικό για τις παγκόσμιες αγορές, αλλά κυρίως για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς το όνειρο για μία περαιτέρω ολοκλήρωση θα είχε καταρρεύσει. Συνεπώς, οι πολίτες της χώρα χωρίς φόβο θα πρέπει την Κυριακή να βροντοφωνάξουν ένα ηχηρό ΟΧΙ στην λιτότητα που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σαραφούδης Αθανάσιος,
φοιτητής Πολιτικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κρήτης

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

Σχόλια   

0 #1 μικρομέγας 07-01-2016 15:51
Γειά σου Σάκη,

σε παρακαλώ επικοινώνησε μαζί μου στο email που σου άφησα, θέλω να σε ρωτήσω κάτι. Χαιρετίσματα
Παράθεση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση