Πολιτική 10/03/2015

Ελληνική Σοσιαλδημοκρατία: Ο τελευταίος βγαίνοντας, να κλείσει την πόρτα

Να αφήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ να πάρει την θέση που απ’ ότι φαίνεται δικαιωματικά του ανήκει: Αυτή της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα.
Οι τελευταίες εκλογές έφεραν στο πολιτικό προσκήνιο, σε εντονότερο βαθμό απ’ ότι οι εκλογές του 2012 και οι ευρωεκλογές του 2014, την κατάρρευση των ποσοστών του χώρου που αρέσκεται να αποκαλείται κεντροαριστερά. Μια γρήγορη άθροιση των ποσοστών αυτών των κομμάτων που θέλουν να εκπροσωπούν την κεντροαριστερά, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ, του ΚΙΔΗΣΟ και της ΔΗΜΑΡ μας οδηγεί στον μαγικό αριθμό του 7,63%. Το ποσοστό αυτό δεν ξεπερνά ούτε το ποσοστό της ΕΛΙΑΣ του Βαγγέλη των ευρωεκλογών (8,02%). Ίσως σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί και το κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη (ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ). Πολλοί είναι αυτοί που το εντάσσουν στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς αλλά, καλό είναι να μην αναφερθούμε σε κόμματα χωρίς σαφείς ιδεολογικές καταβολές γιατί η πολιτική βασίζεται σε ιδεολογίες και, όχι σε επίπεδο πολιτικών σχηματισμών που δηλώνουν ότι εκπροσωπούν το απολιτίκ της εποχής.

Ίσως, όσοι πιστεύουν σε εξωγήινες υπάρξεις και απαγωγές ανθρώπων από την Γη, μπορούν να εξηγήσουν με μεγάλη ευκολία, που εξαφανίστηκαν όλοι αυτοί οι ψηφοφόροι ή οπαδοί των παραπάνω κομμάτων. Η αλήθεια όμως είναι περισσότερο απογοητευτική για κάποιους.
Μήπως γι’ αυτή την εκλογική καθίζηση ευθύνονται τα φθαρμένα πολιτικά πρόσωπα όσων εκπροσωπούν όλα αυτά τα κόμματα; Μήπως φταίνε τα σκάνδαλα που έχουν παράγει πρόσωπα όπως ο Άκης; Μήπως η διάσπαση του ΠΑΣΟΚ και η γένεση του ΚΙΔΗΣΟ; Μήπως η κακοδιαχείριση των τελευταίων 30 χρόνων που οδήγησε το δημόσιο στην ανάγκη ενός Ευρωπαϊκού bailout plan; Ίσως, όλα αυτά τα θέματα θα μπορούσαν να συζητηθούν σε μια λέσχη ή σε ένα συνέδριο σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, αλλά πέραν του ότι δεν αγγίζουν τον παλμό της κοινωνίας, δεν απαντούν στο βασικό ερώτημα: Μπορεί ο κεντροαριστερός χώρος να επανασυσταθεί;

Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί, ότι το μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων κυρίως του ΠΑΣΟΚ ως μεγαλύτερη δεξαμενή και της ΔΗΜΑΡ δευτερευόντως βρήκαν πολιτική στέγη σε νεοναζιστικά κόμματα όπως η Χρυσή Αυγή. Είναι ολοφάνερο λοιπόν, ότι ο κύριος όγκος κατευθύνθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ κατά κύριο λόγο αλλά και στην ΝΔ, ειδικά κατά την περίοδο των εκλογών με την λογική της χρήσιμης ψήφου. Από αυτή την άποψη, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, πρόκειται για μια αμοιβαδική κίνηση προς τα αριστερά και τα δεξιά του πολιτικού χάρτη. Άρα μάλλον πρόκειται για μια ‘’άτσαλη’’ μετακίνηση ψηφοφόρων και στελεχών από το κεντροαριστερό σπίτι, στην οποία όσοι έφυγαν πήραν ρούχα, έπιπλα, κόψανε το τηλέφωνο και, άφησαν ανοιχτή την πόρτα με τα κλειδιά πάνω στην κλειδαριά. Καθώς έφευγαν όμως, πήραν και τις ιδέες τους;

Απ’ ότι φάνηκε δεν χρειάστηκε να πάρουν τις ιδέες τους μαζί γιατί, οι ιδιοκτήτες του νέου σπιτιού στο οποίο μετακόμισαν οι περισσότεροι είχαν φροντίσει να προσαρμοστούν για να κάνουν τους νέους να αισθανθούν σαν στο σπίτι τους! Η μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ ή αλλιώς η στροφή στον ρεαλισμό και το στρογγύλεμα θέσεων είναι εμφανής πλέον μέσα από τα πρώτα δείγματα γραφής της νέας κυβέρνησης, του μαζέματος του προγράμματος της Θεσσαλονίκης και η υπόσχεση ότι θα υλοποιηθεί σταδιακά, ένα πρόγραμμα που δεν θα το έλεγε κανείς ριζοσπαστικό παρόλα αυτά, πάει προς τα πίσω. Ο προβληματισμός λοιπόν θα έπρεπε να στρέφεται γύρω από το εξής: όταν ένα πρώην αριστερό κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία, υιοθετεί το βασικό κορμό άσκησης πολιτικής ενός σοσιαλδημοκρατικού χώρου ποιος ο ρόλος των απανταχού σοσιαλδημοκρατών; Ο ρόλος πάντως του εκ δεξιών ψάλτη της αριστεράς απ’ ότι βλέπουμε δεν λειτουργεί όπως θα ήθελαν.
Στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής πολιτικής και του κατά πόσο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αλλάξει τις πολιτικές που επικρατούν στην Ευρώπη, η κριτική που ασκούν τα κεντροαριστερά κόμματα είναι ότι δεν μπορεί να αλλάξει το νεοφιλελεύθερο αυτό μοντέλο γιατί είναι πολύ ριζοσπαστικός ως και ευρωσκεπτικιστής και ότι η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα . Δυστυχώς, γι’ αυτούς όσοι ασκούν τέτοια κριτική δεν μπορούν να καταλάβουν ότι χάνουν οι ίδιοι επιχειρήματα από την φαρέτρα τους, γιατί έτσι περιθωριοποιούν τον ρόλο που θα μπορούσαν δυνητικά να παίξουν αυτοί και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, σαν να θέλουν να πουν ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Η προσπάθεια κοινής πορείας της ΔΗΜΑΡ με τον ΣΥΡΙΖΑ αν και δεν καρποφόρησε, ίσως ήταν μια κάποια λύση μπροστά στο αδιέξοδο της μη εκλογής. Το ΠΑΣΟΚ όμως και το κόμμα του Γιώργου με το βάρος που κουβαλoύν και κυρίως τα πρόσωπα πίσω από αυτά τα κόμματα σίγουρα δεν θα μπορούσαν να σκεφτούν το ίδιο. Η νέα προσπάθεια του Γιώργου με το ΚΙΔΗΣΟ δεν την λες και επιτυχημένη αλλά μάλλον βιαστική, σαν να ήθελε να προλάβει κάτι. Η απώλεια του οποίου κοινωνικού προσώπου μπορεί να έχει μια φιλελεύθερη πολιτική που υπέστη η ΝΔ τα τελευταία 2,5 χρόνια με την υιοθέτηση των μνημονίων, ενώ θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν φιλί ζωής για τον σοσιαλδημοκρατικό χώρο, απέδειξε ότι το χέρι του δεξιού ψηφοφόρου στην κάλπη πάει ευκολότερα στον ΣΥΡΙΖΑ παρά στο ΠΑΣΟΚ και σε ονόματα που κουβαλούν κομμάτι της ιστορίας του. Ίσως λοιπόν, το πιο σοφό αν πράγματι οι πολιτικοί κολοσσοί πίσω από αυτά τα κόμματα ενδιαφέρονται για τον χώρο τους, θα ήταν να αποστασιοποιηθούν από πεδίο της πολιτικής και να αφήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ να πάρει την θέση που απ’ ότι φαίνεται δικαιωματικά του ανήκει: Αυτή της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα.
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση