Πολιτική 02/11/2013

Η δημοκρατία μας στο απόσπασμα

Δημοκρατία , μια τόσο πολυμνημονευμένη και πολυλατρεμένη αξία. Στο όνομά της διεκδικούνται δικαιώματα και γίνονται αγώνες για ένα καλύτερο αύριο. Στο όνομά της ,συγχρόνως, εκφράζεται και η βία, γίνονται παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τσακίζεται ο αδύναμος, γίνεται πόλεμος. Η δημοκρατία του σήμερα θα φάνταζε φρικιαστική πρίν από κάτι αιώνες. Αγωνιστήκαμε τόσο σαν κοινωνία να την εγκαθιδρύσουμε, ακόμη και με την ανάσα μας την υποστηρίζουμε έως σήμερα, χωρίς να την εφαρμόζουμε στην ουσία. Η Δημοκρατία είναι μια έννοια πολυσχιδής και με πολλές διαφορετικές εκφάνσεις. Για κάποιους είναι απλώς η διακυβέρνηση από λίγους και ενάρετους πολίτες, δεδομένου ότι στην Αρχαία Ελλάδα την ιδιότητα του πολίτη είχαν σχετικά λίγοι άνθρωποι. Για κάποιους άλλους είναι περισσότερο μια ιδεολογία, η οποία περιλαμβάνει έννοιες όπως λαική κυριαρχία, ελευθερία, παρρησία, δικαιώματα.

Δημοκρατία, όμως, στην πρακτική της εφαρμογή είναι ένα σύστημα διακυβέρνησης και ένα σύστημα αξιών και για αυτό θα πρέπει να μπούμε στην διαδικασία να την αξιολογήσουμε και να δούμε κατά πόσο λειτουργεί αποτελεσματικά στην σημερινή εποχή. Η αλήθεια είναι πως σήμερα υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας. Και δεν αναφέρομαι στο έλλειμμα δημοκρατίας αόριστα. Από την μία πλευρά, οι δημοκρατικές λειτουργίες και θεσμοί βρίσκονται σε safe mode, και υπολειτουργούν. Από την άλλη, η δημοκρατικότητα μέσα μας είναι σε χειμέρια νάρκη.

Από την πλευρά της λειτουργίας, Δημοκρατικό κράτος είναι ένα κράτος όπου:

- γίνονται ελεύθερες, δίκαιες και τακτικές εκλογές

- Οι κατέχοντες την εξουσία έρχονται αντιμέτωποι με τις πράξεις του, λογοδοτούν και ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από τον λαό καθ’όλη την διάρκεια της θητείας του, και όχι μόνο εκ του αποτελέσματος λίγο πριν τις εκλογές

- Προστατεύονται ουσιαστικά τα δικαιώματα του πολίτη (δικαίωμα στην εκπαίδευση, δικαίωμα στην έκφραση, δικαίωμα στην υγεία και την ασφάλιση, δικαίωμα στην εργασία)

- Υπάρχει περιορισμός στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας και όχι κατάχρηση αυτής, γιατί η διακυβέρνηση μιας χώρας πρέπει να εχει ως μοναδικό σκοπό την ευημερία του λαού και την προαγωγή της χώρας σε ενα καλύτερο βιωτικό, οικονομικό, επιχειρηματικό επίπεδο.

- Υπάρχει διάλογος και ενδιαφέρον να γίνει κάτι καλό για την χώρα και το κοινωνικό σύνολο.

Όλα τα ανωτέρω αποτελούν επίσης κοινωνική ανάγκη και είναι για όλους μας αισθητή η μη εκτενής εφαρμογή τους.Αντίστοιχα, από την κοινωνική /ανθρωπιστική πλευρά, Όλοι μας καυχιόμαστε και υπερηφανευόμαστε ότι ζούμε στην χώρα της Δημοκρατίας και ότι είμαστε γνήσιοι απόγονοι των μεγάλων σοφών και πατέρων της δημοκρατιας. Έχουμε αναλογιστεί , όμως, το αν όλη αυτή την κληρονομιά μας την χρησιμοποιούμε και την πολλαπλασιάζουμε; Είμαστε αληθινά δημοκράτες΄;

Δημοκρατία δεν είναι μόνο να λές φωναχτά την απόψη σου και να απαιτείς να την δεχτεί ο άλλος σαν απόλυτα σωστη. Δημοκρατία είναι να λες την άποψη σου, να την υποστηρίζεις και συγχρόνως να δέχεσαι την γνώμη του διπλανού σου και να στηρίζεις το δικαίωμα του να την λέει ελεύθερα. Δημοκρατία δεν είναι να κάνεις ό,τι θέλεις χωρίς να υπολογίζεις τον περίγυρό σου. Δημοκρατία είναι να κάνεις αυτό που θες χωρίς να στερείς στον άλλον την δυνατότητα να κάνει και αυτός αυτό που επιθυμεί. Δημοκρατία δεν είναι να κυκλοφορείς στον δρόμο και να περιμένεις ότι οι υπόλοιποι θα κάνουν στην άκρη για να περάσεις. Δημοκρατία είναι να περπατάς και να κάνεις στην άκρη για να περάσει κάποιος άλλος. Δημοκρατία δεν είναι να κομματικοποιήσε και να φανατίζεσαι με συγκεκριμένο κόμμα, αδικώντας τους συμπολίτες σου που ψηφίζουν κάτι άλλο. Δημοκρατία είναι να επιλέγεις ποιόν θες να σε αντιπροσωπεύει και να δέχεσαι τους αντιπροσώπους των υπολοίπων. Δημοκρατία δεν είναι να είσαι ένα με την μάζα. Δημοκρατία είναι να είσαι αυθεντικός, διαφορετικός και να αποδέχεσαι την διαφορετικότητα των άλλων ατόμων. Δημοκρατία δεν είναι να φωνάζεις, να κάνεις ό,τι θέλεις αβίαστα, να κυκλοφορείς αδιαφορώντας για τον άλλον που περπατά δίπλα σου, να φανατίζεσαι, να αντιπαθείς. Δημοκρατία είναι η ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης, η μετριοφροσύνη, η αλληλεγγύη, η δεκτικότητα και η διαφορετικότητα. Και όλα αυτά μαζί αποτελούν ένα δημοκρατικό «σύστημα» αξιών και αρετών.

Εντέλει, από ό,τι φαίνεται, η σημερινή οικονομική κρίση έφερε στην επιφάνεια αυτή την κρίση αξιών που ταλανίζει την Ελλάδα εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Από γενέτειρα της δημοκρατίας και της φιλοσοφίας μεταμορφωθήκαμε σε χώρα της διαφθοράς, της εύκολης λύσης, του ωχαδερφισμού και της αδιαφορίας. Κομματικοποιούμαστε και δεν πολιτικοποιούμαστε. Συμμετέχουμε σε κομματικές δομές είτε σε εθνικό είτε σε τοπικό ή και σε φοιτιτικό επίπεδο όχι επειδή θέλουμε να παλέψουμε για να βελτιώσουμε την λειτουργία και την δομή της χώρας μας αλλά επειδή ονειρευόμαστε ένα μέλλον σε μεγάλο γραφείο με εύκολη δουλειά, χρήματα και prestige. Η νέα γενιά δεν φταίει για τα λάθη της προηγούμενης, φταίει όμως για το ότι δεν πετάει από πάνω της όλη αυτή την επιφανειακή νοοτροπία. Ενώ βλέπουμε τα αποτελέσματα αυτής της νεοελληνικής νοοτροπίας και συμπεριφοράς, συνεχίζουμε να έχουμε τις ίδιες αντιλήψεις και να λειτουργούμε όπως μας δίδαξαν. Το αδιέξοδο που έχουμε μπροστά μας πρέπει να μας ταρακουνήσει και να μας ανοίξει τα μάτια. Πρέπει να αποφύγουμε τα λάθη των γονιών μας και με «ανοιχτά μυαλά» να αλλάξουμε το κράτος και να μην γίνουμε μέρος του επί χρόνια σάπιου κρατικού μηχανισμού. Και αυτή η μεταστροφή στην νοοτροπία και η καλλιέργεια των αρετών που έχουμε διδαχθεί από την αρχαία ελλάδα, για την οποία περηφανευόμαστε παντού, μπορεί να γινει με την αλλαγή στην σκέψη μας.

Δεν μπορούμε να κατηγορούμε απλώς τα πάντα χωρίς να αντιπροτείνουμε κάτι. Δεν μπορούμε να μπαίνουμε σε καλούπια και να μην προσπαθούμε να βγούμε έξω από αυτα. Πρέπει να απελευθερωσουμε το μυαλό μας αληθινά και να βρούμε εναλλακτικούς τρόπους πολιτικής ζωής. Η δημοκρατία δεν είναι μόνο μια ιδεά ή ένα κίνητρο για κινητοποίηση και έμπευση, είναι και πίστη και σκληρή δουλειά, είναι θυσίες και συμβιβασμοί. Παντού ακούμε ότι μας ψεκάζουν, ότι μας απομονώνουν, ότι μας βιάζουν. Κανείς όμως δεν τολμάει να αλλάξει την καθημερινότητά του. Η Δημοκρατία κτίζεται και διατηρείται στον δρόμο. Και όχι στον δρόμο των διαδηλώσεων και των καυγάδων αλλά στον δρόμο όπου εκτυλίσσεται η πραγματική ζωή, η καθημερινότητα και η ρουτίνα. Θες την δημοκρατία σου; Φώναξέ την, υποστήριξέ την, τεκμηρίωσέ την. Θες να αλλάξει κάτι; Φώναξέ το αλλά πρότεινε συγχρόνως και λύσεις. Κραυγές οργής για τους πολιτικούς, κραυγές απελπισίας για τα δημοσιονομικά και φορολογικά μέτρα, χωρίς όμως να παλεύεις να αντισταθείς στην ίδια εύκολη λύση που βρήκαν οι γονείς μας, ένας διορισμός, ένα βόλεμα, ένα ρουσφέτι. Στην ελληνική κοινωνία της μικροκομματικοποίησης, του βύσματος, της εύκολης λύσης και της άκρατης βίας, δημοκρατία δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι υπάρχει. Νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι, ξεχνώντας το πόσο σημαντικό είναι να είμαστε δημοκράτες. Χωρίς δημοκρατία, πραγματική ελευθερία δεν υπάρχει. Χωρίς δημοκρατική σκέψη και συμπεριφορά, κοινωνικό κράτος δεν υπάρχει. Γιατί η δημοκρατία περιλαμβάνει την αλληλεγγύη και το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπό σου. Είναι η πιο αλτρουιστική "θρησκεία" από όλες.

Αυτή η "θρησκεία" και μόνο θα πρέπει να μας παθιάζει και να μας κινεί στο να παλεύουμε για την ζωή μας, για τα όνειρά μας.

*Ο τίτλος που χρησιμοποιήθηκε δεν εμπεριέχει κανέναν κομματικό υπαινιγμό. Θεωρώ ότι ταιριάζει απόλυτα στην κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα και όχι μόνο.
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

Σχόλια   

0 #1 ΓΙΑΓΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 07-01-2014 13:16
Καλο θα ηταν να μην μπερδευουμε τα πραγματα. Δημοκρατια ειναι το να κρατει ο Δημος.
Δεν ειναι ουτε να λες οτι θελεις (ο Σωκρατης το πληρωσε με την ζωη του) ουτε εχει σχεση με την δικαιοσυνη.
Τα ἁνθρωπινα δικαιωματα"και τα συναφη επιβαλλομενα απο διεθνεις οργανισμους τον οποιων και το ονομα πολλες φορες αγνοουν οι λαοι που διαταζονται να τα εφαρμοσουν ειναι το ακρον αωτον της αντιδημοκρατικοτητας.
Επειδη πολυ καλως αναφερθηκε η Αρχαια Ελλαδα θα παραθεσω μερικα αποσπασματα ,επιλεγοντας τον "αντιδημοκρατη" Αριστοτελη να μας διδαξει μερικα πραγματα

ΠΟΛΙΤΗΣ ΔΕ ΑΠΛΩΣ ΟΥΔΕΝ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΟΡΙΖΕΤΑΙ Η ΤΩ ΜΕΤΕΧΕΙΝ ΚΡΙΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣ.
Απλα δε πολιτης οριζεται αυτος που μετεχει κρισεως (δικαστης) και αρχης (αξιωματων)
Με αυτον τον ορισμο ελαχιστοι πολιτες υπαρχουν σημερα. Ακομη λιγοτεροι απο οτι στην αρχαιοτητα.
Οχι μονο οι γυναικες και οι δουλοι δεν εγιναν πολιτες αλλα περιεπεσαν απαντες στην κατασταση του δουλου.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΝ ΜΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΗΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑΣ ΑΡΧΑΣ, ΤΟ Δ ΑΙΡΕΤΑΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΝ
το να κληρωνεις τις αρχες ειναι δημοκρατικο ενω το να τις εκλεγεις ολιγαρχικον.
Επομενως οι εκλογες βγαζουν ετσι και αλλιως ολιγαρχιες γιατι γινονται μεταξυ αναγνωρισιμων και η αναγνωρισιμοτητ α αγοραζεται.

ΕΠΕΙ ΣΟΛΩΝ ΓΕ ΕΟΙΚΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΑΤΗΝ ΑΠΟΔΙΔΟΝΑΙ ΤΩ ΔΗΜΩ ΔΥΝΑΜΙΝ, ΤΟ ΤΑΣ ΑΡΧΑΣ ΑΙΡΕΙΣΘΑΙ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΙΝ (ΜΗΔΕ ΓΑΡ ΤΟΥΤΟΥ ΚΥΡΙΟΣ ΩΝ Ο ΔΗΜΟΣ ΔΟΥΛΟΣ ΑΝ ΕΙΗ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΟΣ).
Ο Σολων φαινεται οτι εδωσε στον δημο την αναγκαιοτατη δυναμη. Να εκλεγει και να δικαζει τους αρχοντες.(Αν ουτε αυτου δεν ηταν κυριος ο δημος θα ηταν δουλος και εχθρος του κρατους)
Ακομα και στην ολιγαρχια οχι μονο εκλεγεις ΟΛΟΥΣ τους αρχοντες ( και οχι μονο βουλευτες απο τους επιλεγμενους απο τα κομματα υποψηφιους) αλλα τους δικαζεις κιολας αλλιως εισαι δουλος και βεβαια εχθρος του κρατους.
Σημερα τον πρωθυπουργο και τον προεδρο δημοκρατιας τον εκλεγει η βουλη (οχι ο λαος) και τους αρχηγους αστυνομιας στρατου δικαιοσυνης, καθως και τον κεντρικο τραπεζιτη τον διοριζουνε μαζι με ολες τις υπολοιπες αρχες. Για να τους δικαζουμε ουτε λογος.

ΔΙΑΜΑΡΤΑΝΟΥΣΙ ΔΕ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΑΣ ΒΟΥΛΩΜΕΝΩΝ ΠΟΙΕΙΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, ΟΥ ΜΟΝΟΝ ΕΝ ΤΩ ΠΛΕΙΟΝ ΝΕΜΕΙΝ ΤΟΙΣ ΕΥΠΟΡΟΙΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝ ΤΩ ΠΑΡΑΚΡΟΥΕΣΘΑΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟΝ. ΑΝΑΓΚΗ ΓΑΡ ΧΡΟΝΩ ΠΟΤΕ ΕΚ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΑΛΗΘΕΣ ΣΥΜΒΗΝΑΙ ΚΑΚΟΝ.
Πολλοι απο αυτους που θελουν να φτιαξουν αριστοκρατικα πολιτευματα κανουν το λαθος οχι μονο να δινουν περισσοτερα στους πλουσιους αλλα και να κοροιδευουν τον λαο( οτι εχει εξουσια). Γιατι ειναι αναγκη καποτε απο τα ψευτικα αγαθα να προκυψει πραγματικη συμφορα.
Τι να πω? Αν υπαρχει μυαλο δεν χρειαζεται νασαι προφητης.
Ετσι και σημερα απο τα ψευτικα αγαθα της ψευτικης δημοκρατιας βρεθηκαμε πραγματικα κατεστραμενοι.
Δεν κανει σε κανεναν εντυπωση οτι σημερα δεν υπαρχουν ολιγαρχικα πολιτευματα στον πλανητη;
Αυτο συμβαινει γιατι τα ονομασαν "αντιπροσωπευτι κες δημοκρατιες".

Ο αλλος μεγαλος "αντιδημοκρατης ", ο Πλατωνας, στο ολιγαρχικο (δεν του περασε απο το μυαλο να το πει δημοκρατια) πολιτευμα που προτεινει στους "Νομους" θελει ΟΛΟΥΣ τους αρχοντες (μεχρι και τους ιερεις) εκλεγμενους. Σε μερικους μαλιστα προβλεπει και κληρωση για να βαλει και λιγη δημοκρατια μεσα.
Για δε την δικαστικη εξουσια λεει.
ΠΕΡΙ ΔΕ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΜΕΝ ΤΩ ΠΛΗΘΕΙ ΜΕΤΕΔΙΔΟΝΑΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ - ΟΙ ΓΑΡ ΑΔΙΚΟΥΜΕΝΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΕΙΣΙΝ, ΟΠΟΤΑΝ ΤΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΑΔΙΚΗ, ΚΑΙ ΧΑΛΕΠΩΣ ΑΝ ΕΝ ΔΙΚΗ ΦΕΡΟΙΕΝ ΑΜΟΙΡΟΙ ΓΙΓΝΟΜΕΝΟΙ ΤΩΝ ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ.....
ΔΕΙ ΔΕ ΔΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΔΙΚΩΝ ΚΟΙΝΩΝΕΙΝ ΚΑΤΑ ΔΥΝΑΜΙΝ ΑΠΑΝΤΑΣ. Ο ΓΑΡ ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΟΣ ΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΖΕΙΝ ΗΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΟΥ ΜΕΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ.
Για δε τα δημοσια εγκληματα αναγκη κατα πρωτον ειναι να ανατεθει η κριση στο λαο διοτι οι αδικουμενοι ειναι ολοι οταν καποιος αδικει την πολη και δικαια θα το εφεραν βαρεως αν δεν συμμετειχαν σε τετοιες κρισεις....
Πρεπει δε και στις ιδιωτικες δικες να συμμετεχουν κατα το δυνατον ολοι. Διοτι ο αμετοχος της εξουσιας του να συνδικαζει νομιζει οτι ειναι αμετοχος και στην πολη.(στερηται πολιτικων δικαιωματων)

Οι δυο μεγαλοι φιλοσοφοι και οχι μονο θεωρουνται αντιδημοκρατες γιατι δεν επικροτουσαν την δημοκρατια της εποχης τους, οπου ολοι οι αρχοντες και οι δικαστες επελεγοντο με ΚΛΗΡΩΣΗ, και ολες οι αποφασεις εβγαιναν απο τον λαο στην εκκλησια του δημου. Δεν υπηρχαν πρωθυπουργοι και προεδροι παρα μονο ρητορες. Οποιος ηθελε ελεγε τη γνωμη του και ο Δημος αποφασιζε.
Θεωρουσαν καλυτερο τη Σπαρτιατικη "ολιγαρχια" οπου οι ανωτατοι αρχοντες (οι 5 εφοροι) ηταν αιρετοι (αρα δημοκρατικα εκλεγμενοι κατα το αρθρο) ενω η δυναμη τους ελεγχονταν απο την Γερουσια, τους δυο (για να μην περνουν μεγαλη δυναμη) βασιλεις και την Απελλα.
Σημερα η "δημοκρατια" ειναι ενα ΑΚΡΩΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟ πολιτευμα που κοροιδευει τον κοσμο ο οποιος μπερδευεται βλεποντας να γινονται τα αντιθετα απο αυτα που θελει ενω ειναι "κυριαρχος".
Τα πραγματα ειναι απλα για οποιον δεν τα μπερδευει. Στις δημοκρατιες υποφερουν πρωτοι οι πλουσιοι. Στις ολιγαρχιες οι φτωχοι.
Να το πω και παραστατικοτερα .
Οταν ο λαος τα τρωει με τον Παγκαλο, στην δημοκρατια κρεμανε τον Παγκαλο ενω στην Παγκαλοκρατια κρεμανε τον λαο.
Παράθεση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση