Πολιτική 10/05/2017

Η δημοκρατία δεν είναι εκ φύσεως μαλθακή

Έχει επικρατήσει σταδιακά στα μεταπολιτευτικά χρόνια η δυναμική καταστολή να ταυτίζεται με απολυταρχικές ή χουντικές πρακτικές.  Η ασυδοσία και αυθαιρεσία δεν είναι δομικές αδυναμίες της δημοκρατίας αλλά ξεκάθαρη κυβερνητική επιλογή.  Ας παύσει η δημοκρατία μας λοιπόν να είναι μαλθακή και να δίνει ερείσματα και ευκαιρίες σε ακραίους κάθε προέλευσης.  

Αντιεξουσιαστές καίνε οχήματα, καταλαμβάνουν κτίρια και οριοθετούν ζώνες επιρροής και άβατα. Πανεπιστήμια αποτελούν όχι άσυλο διακίνησης ιδεών αλλά άντρο διακίνησης ουσιών. Επικίνδυνοι κακοποιοί αφήνονται ελεύθεροι και συνεχίζουν το μόνο πράγμα που ξέρουν να κάνουν. Υπουργοί απαλλάσσονται από πράξεις που είναι ποινικά κολάσιμες, χάριν του νόμου περί ευθύνης των.Και έρχεται ο εκ του πονηρού ή εξ αφελείας νοσταλγός της επταετίας και λέει, τότε είχαμε τάξη και ασφάλεια. Η αντιδιαστολή αυτή όμως αποτελεί λογικό άλμα.

Η ασυδοσία και αυθαιρεσία δεν είναι δομικές αδυναμίες της δημοκρατίας αλλά ξεκάθαρη κυβερνητική επιλογή. Κυβερνητική επιλογή ήταν να καεί η Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2008 προκειμένου να μην επωμισθεί "πολιτικό κόστος" και κυβερνητική επιλογή είναι να οριοθετηθούν πλέον τα σύνορα του ευνομούμενου κράτους στην Πατησίων.

Μια δημοκρατία όμως που υπερασπίζεται την ασφάλεια των πολιτών της θωρακίζεται και η ίδια από αυτόκλητους "σωτήρες".

Έχει επικρατήσει σταδιακά στα μεταπολιτευτικά χρόνια η δυναμική καταστολή να ταυτίζεται με απολυταρχικές ή χουντικές πρακτικές. Όποιος Υπουργός Δημόσιας Τάξης ή (μη) Προστασίας του Πολίτη δώσει εντολή στα σώματα ασφαλείας να περιφρουρήσουν την τάξη βάσει της κείμενης νομοθεσίας και εντός των πλαισίων των αρμοδιοτήτων τους , αυτόματα θεωρείται "αντιδημοκράτης". Πολύ περισσότερο έναντι ταραχών υποκινούμενων από "ιδεολογικά" κίνητρα. Το πολιτικό κόστος μιας τέτοιας στάμπας έχει σταδιακά αδρανοποιήσει τα αντανακλαστικά των κυβερνήσεων και κανονικοποίησε τις έκνομες ενέργειες και ταραχές ως αναπόφευκτες. Έφτασαν να θεωρούνται οι καταστροφές μετά από κάθε επέτειο του Πολυτεχνείου ή του θανάτου του Γρηγορόπουλου ως αναπόσπαστα εποχιακά φαινόμενα, κάτι σαν το χαλάζι ή τον χιονιά που απλά περιμένουμε μέχρι να ξεθυμάνουν.

Η αυξημένη συχνότητα των απαράδεκτων αυτών φαινομένων ενεργοποιούν, αναμενόμενα, φοβικές αντιδράσεις στους πολίτες. Όπου υπάρχει κενό αποφασιστικής αντίδρασης από τα δημοκρατικά κόμματα θα το γεμίσουν οι επιτήδειοι ακραίοι. Με μοναδικό αφήγημα το "ησυχία, τάξη και ασφάλεια", καθώς η οικονομική τους πολιτική είναι επιεικώς εκτός πραγματικότητας, κερδίζουν συμπάθεια η οποία συχνά μετατρέπεται σε ψήφους. Οι νεότεροι που δεν έχουν εμπειρία από πραγματική χούντα αναρωτιούνται μήπως εκεί κρύβεται η λύση. Οι δε παλαιότεροι τείνουν να καταστέλλουν τις πάμπολλες αρνητικές αναμνήσεις προς ωραιοποίηση κάποιων συγκεκριμένων πτυχών.

Ακούμε έτσι από πολλούς την επωδό «η πολλή δημοκρατία βλάπτει». Πόσο εύκολα λέει κανείς "η πολλή δημοκρατία", υπονοώντας ότι από τη φύση της ανέχεται την ασυδοσία. Λάθος! Η έλλειψη περιφρούρησής της βλάπτει. Η ασυδοσία βλάπτει, και η ασυδοσία δεν είναι συνώνυμο της ελευθερίας. Η τελευταία βάλλεται βάναυσα όταν ο πολίτης δεν τολμάει να ξεμυτίσει γιατί οι συμμορίες αναρχομπαχαλάκηδων σεργιανίζουν . Η διστακτικότητα στην απόδοση ευθυνών και στην αστυνόμευση των νόμων αποτελεί στρέβλωση της δημοκρατίας. Αναρωτηθείτε σε πόσα προηγμένα κράτη της Ευρώπης οι καταλήψεις, λόγου χάρη, δημόσιας ή ιδιωτικής περιουσίας αποτελούν πρακτική που δεν ενεργοποιεί αυτόματα τις προβλεπόμενες νομικές και κατασταλτικές διαδικασίες;

Οι περισσότεροι πολιτικοί ή τα κόμματα του «δημοκρατικού τόξου» στη χώρα μας διστάζουν να δηλώσουν δημόσια ότι οι καταλήψεις δημόσιων ή ιδιωτικών χώρων, η εισβολή σε πανεπιστήμια, οι ταραχές με αφορμή το Πολυτεχνείο, η παρεμπόδιση εργαζομένων να εισέλθουν στους χώρους εργασίας των ή πελατών να εισέλθουν σε καταστήματα που λειτουργούν με διευρυμένο ωράριο είναι ποινικά κολάσιμες και επισείουν παρέμβαση της Αστυνομίας. Και όταν λέμε παρέμβαση εννοούμε σύλληψη των δραστών και απαγγελία κατηγοριών.

Αρκετά λοιπόν με αυτόν τον παραλογισμό! Το αφήγημα της ακροδεξιάς και των νοσταλγών (αφελών ή πονηρών) της Χούντας μπορεί να καταρρεύσει.

Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν, η απολυταρχία, χούντα ή κομουνισμός είναι εκ φύσεως καταστροφική και απευκταία για μία χώρα. Καταστροφική διότι πέρα από τον έλεγχο των ελευθεριών, αναπόφευκτα θα εφαρμόζει και έλεγχο της οικονομίας ποδηγετώντας την υγιή ανάπτυξη. Και επιπλέον στηρίζονται στην πεποίθηση ότι ο ηγέτης ή η ηγετική ομάδα θα είναι πεφωτισμένοι. Επειδή όμως συνήθως είναι εξουσιολάγνοι ή παράφρονες η καταστροφή θα έρθει ταχύτερα.

Ας παύσει η δημοκρατία μας λοιπόν να είναι μαλθακή και να δίνει ερείσματα και ευκαιρίες σε ακραίους κάθε προέλευσης. Ας δείξει πυγμή και αποφασιστικότητα στην εφαρμογή του νόμου χρησιμοποιώντας, όπου χρειαστεί, νόμιμη καταστολή. Έτσι θα δείξει έμπρακτα ότι υπερασπίζεται τα δικαιώματα του πολίτη στην απρόσκοπτη καθημερινότητα και στην παραγωγική δραστηριότητα που εμποδίζονται βάναυσα από αναρχικά κακοποιά στοιχεία.

Ουδείς θα έχει τότε ανάγκη να κρυφοκοιτάζει προς ακραία κόμματα για να εφαρμοσθεί δημοκρατική πολιτική. Αλλά για να εφαρμοσθεί η τελευταία πρέπει να ψηφισθούν δημοκράτες που εξαγγέλλουν την εφαρμογή του νόμου προς πάσα κατεύθυνση. Ας το έχουμε στο μυαλό μας την επόμενη φορά που θα περάσουμε από την κάλπη.

 

Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση