Πολιτική 09/02/2017

Πλήρης ανάλυση και μελέτη των συνταγμάτων (Μέρος ΄Β)

Στο σύνταγμα του 1864 υπήρξε και μία γενναία επέκταση τόσο των ατομικών όσο και των πολιτικών δικαιωμάτων
Το συγκεκριμένο άρθρο αποτελεί το δεύτερο μέρος της μελέτης που έχω εκπονήσει, με σημείο αναφοράς τα συντάγματα του 1844 και 1864.
Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να τονίσω ότι η μελέτη έχει εκπονηθεί, με βάσει επιστημονικά συγγράμματα, ευγνωσμένου κύρους τα οποία και θα παραθέσω στο τελικό άρθρο.
Κάποιος, φιλοβασιλικός , φιλοχουντικός θεώρησε φρόνιμο να μου επιτεθεί φραστικά σε προσωπικό μήνυμα γιατί ''δήθεν'' παρατήρησε ότι η μοναρχία μέμφεται.
Τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε δε, ήταν αποστομωτικά και μου χάρισαν στιγμές άπλετου γέλιου.

Ως βασικό επιχείρημα παρουσιάσθηκε το γεγονός ότι <<δεν ζούσαμε τότε άρα και δεν μπορούμε να φέρουμε άποψη>>. (χαρακτήρισε και γελοία τα επιστημονικά τεκμήρια)
Να σημειωθεί, ότι είμαι ανοιχτός πρός πάσα συζήτηση επί των άρθρων ωστόσο ο τραμπουκισμός καουμποιστικου τύπου θα πρέπει να καταγγέλλεται από όπου και αν προέρχεται.
 
Η μετάβαση από το Σύνταγμα του 1844 στο Σύνταγμα του 1864 και η
Επανάσταση του Οκτωβρίου του 1862
 
Κατά την διάρκεια των δύο επόμενων δεκαετιών, από την παραχώρηση του Συντάγματος του 1844, οι διαρκείς μεταβαλλόμενες κοινωνικές εξελίξεις ενίσχυσαν
το δημοκρατικό πνεύμα. Γεγονός, που σε συνδυασμό με τις απολυταρχικές τάσεις του Όθωνα οδήγησαν στην πλήρη υπονόμευση της βασιλείας.
Στις 10 Οκτωβρίου του 1862, οι πολίτες και η στρατιωτική φρουρά προχώρησαν σε εξέγερση προκαλώντας την έκπτωση του βασιλέα και ολόκληρης της δυναστείας των Wittelsbach
 
Με την έκδοση του ψηφίσματος του έθνους, όπως χαρακτηρίστηκε, οι εξεγερμένοι έθεταν τρία βασικά και απαραβίαστα αιτήματα:

● Την σύνταξη νέου Συντάγματος από την νέα Εθνοσυνέλευση.
● Την έκπτωση του Όθωνα και την διατήρηση του θεσμού της Βασιλείας.
● Και τον διορισμό προσωρινής κυβερνήσεως που θα απαρτιζόταν από τρία μέλη.
 
Προτού συγκληθεί η Εθνοσυνέλευση, για την σύνταξη του νέου συντάγματος, ανακοινώθηκε η διεξαγωγή του πρώτου -φανερού- δημοψηφίσματος για την ανάδειξη νέου Βασιλέα. Ενώ, ο πρίγκιπας Αλφρέδος επικράτησε παταγωδώς επί των αντιπάλων του, τελικώς έπειτα από <<ωμή>> παρέμβαση των ξένων δυνάμεων, καθ’υπόδειξη της Αγγλίας, αναδείχθηκε ως βασιλιάς ο Δανός πρίγκιπας Γεώργιο-Χριστιανό-Γουλιελμο της δυναστείας Schleswig- Holstein- Sonderburg- Glucksburg. Ο νέος βασιλιάς ορκίσθηκε τον Οκτώβριο του 1863 με τον προσωνύμιο <<ΓεώργιοςΑ’, ο Βασιλεύς των Ελλήνων>>.
 
Να σημειωθεί, ότι μέχρι την ανάδειξη του βασιλέα η διακυβέρνηση του τόπου πραγματοποιήθηκε με το σύστημα της κυβερνώσας βουλής. Με βάση το συγκεκριμένο σύστημα, η Βουλή άντλησε υπερεξουσίες καθώς ήταν σε θέση να ελέγχει κατά ασφυκτικό τρόπο την κυβέρνηση. Αξιοσημείωτο, είναι το γεγονός ότι η Βουλή διόριζε τα μέλη της εκτελεστικής εξουσίας ενώ ανά πάσα στιγμή μπορούσε να εκδώσει ανακλητικό διάταγμα μέλους ή και ολόκληρης της κυβερνήσεως.
 
Οι εργασίες της <<Β’ εν Αθήναις Εθνικής των Ελλήνων Συνελεύσεως>>
 
Έπειτα, από δύο ολόκληρα χρόνια, σκληρής και μακρόπνοης συντακτικής διαδικασίας, τα 343 μέλη της Β΄ Εθνικής συνέλευσης κατέθεσαν το τελικό κείμενο του νέου συντάγματος προς ψήφιση στην Βουλή. Η διαδικασία, εκπόνησης του νέου κειμένου δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πάρα ως μία αρκετά ανεξάρτητη παραγωγή. Αν και κατά την διάρκεια των εργασιών υπήρξαν κάποιες προσπάθειες παρέμβασης , από πλευράς Βασιλέα, ωστόσο το τελικό κείμενο διαμορφώθηκε χωρίς να ληφθεί, ιδιαιτέρως, η βλέψη του.
 
Το νέο πανηγυρικό κείμενο δεν αναγνώριζε, πια, τον βασιλέα ως παράγοντα της συντακτικής εξουσίας. Ωστόσο, παρά τους συνταγματικούς φραγμούς δεν έλειψαν κάποιες εισηγήσεις που έγιναν δεκτές.
 
Χαρακτηριστικά του Συντάγματος 1864
 
Το σύνταγμα του 1864 περιλάμβανε 110 άρθρα, εκτενέστερο του 1844 κατά τρία άρθρα και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 17 Νοεμβρίου του 1864. Οι επιρροές του, προσδίδουν στο πρότυπο του Βελγικού συντάγματος του 1831 και της Δανίας του 1849. Αξιοσημείωτο, θεωρείται το γεγονός ότι το νέο κείμενο, δεν ήταν αποτέλεσμα μίας συναλλαγματικής διαδικασίας.

Μορφή πολιτεύματος
 
-Ως πολίτευμα, εγκαθιδρύθηκε η Βασιλευόμενη Δημοκρατία. Πηγή και φορέας της εξουσίας καθίσταται το ελληνικό έθνος. Δεν υπήρξε, ρητή πρόβλεψη για το πρόσωπο του βασιλιά, που δεν θεωρούνταν πια <<ιερόν και απαραβίαστον>>.

-Θεσπίστηκε στο άρθρο 21, για πρώτη φορά η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας <<Άπασαι αι εξουσίαι πηγάζουν εκ του Έθνους, ενεργούνται δε καθ’ ον τρόπον ορίζει το Σύνταγμα>> .
 
--Ως επίσημη θρησκεία του κράτους, ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 1, η Ορθόδοξη Ανατολική θρησκεία.
 
Αρμοδιότητες Βασιλέα και Συγκρότηση Βουλής

-Το νέο κείμενο, προέβλεπε ότι ο Βασιλιάς ήταν ανεύθυνος και απαραβίαστος. Παρά τους περιορισμούς που έθετε το συγκεκριμένο άρθρο, ο βασιλιάς θεωρούνταν ως βασικός παράγοντας της εκτελεστικής εξουσίας. Ενώ, υπήρχε και ρητή πρόβλεψη στο άρθρο 31, ότι οι Υπουργοί αποτελούσαν ένα είδος προσωπικής ιδιοκτησίας καθώς μπορούσε ο βασιλέας να τους παύει χωρίς περιορισμό.
 
-Το άρθρο 29, καθιέρωνε ότι η νομοθετική εξουσία ασκούνταν από τον Βασιλέα και τους αιρετούς αντιπροσώπους. Να σημειωθεί , ότι βασιλιάς μπορούσε να προτάσσει νόμους μέσω των Υπουργών του.
 
-Βάσει του άρθρου 36, ορίστηκε ότι <<νομοσχέδιον, επιψηφισθέν υπό της Βουλής και μη κυρωθέν υπό του Βασιλέως εντός δύο μηνών από της λήξεως της Συνόδου,λογίζεται ακυρωθέν>>. Ενώ, εξακολουθούσε να υπάρχει η πρόβλεψη περί δυνατότητας διάλυσης και σύγκλησης της βουλής από τον ίδιο Βασιλέα, όποτε αυτό κριθεί εύλογο. Βέβαια, για να γίνει κάτι τέτοιο, προϋποτίθετο η προσυπογραφή των μελών της κυβέρνησης.
 
-Το άρθρο 44,για πρώτη φορά κατοχύρωνε ότι ο Βασιλιάς δεν είχε άλλες αρμοδιότητες πέραν από αυτές που του απένειμε ρητά και αμετάκλητα το Σύνταγμα.
- Η Βουλή απαρτίζεται από τουλάχιστον 150 αιρετούς αντιπροσώπους, με θητεία τα τέσσερα έτη.
 
-Με βάση, το νέο κείμενο καταργήθηκε ο θεσμός της Γερουσίας και καθιερώθηκε ο θεσμός της μονήρης Βουλής.

Αρμοδιότητες των εξουσιών
 
-Σημαντικό, θεωρείται το άρθρο 107, όπου για πρώτη φορά, γίνεται ρητή αναφορά επί της διαδικασίας αναθεώρησης του νέου Συντάγματος. Ως μοναδικός παράγοντας της αναθεωρητικής διαδικασίας ορίστηκε η Βουλή, ενώ θα έπρεπε να τηρούνται συγκεκριμένες διαδικασίες.

Πιό συγκεκριμένα:

● Η αναθεώρηση δεν μπορούσε να επέλθει σε θεμελιώδεις διατάξεις του συντάγματος όπως: την μορφή του πολιτεύματος και την κατάργηση της Βασιλείας.
● Για να ξεκινήσει η αναθεωρητική διαδικασία απαιτούνταν η απόλυτη πλειοψηφία των τριών τετάρτων της Βουλής.
● Υπήρχαν τρείς φάσεις: Ως πρώτη ορίζεται η κατάρτιση/κατάθεση προτάσεων των βουλευτών για τις αναθεωρητικές διατάξεις. Σε δεύτερη φάση, προκηρύσσονται εθνικές εκλογές για την ανάδειξη νέας αναθεωρητικής βουλής. Ενώ, ως εσχάτη ενέργεια προβλεπόταν η τελική ψήφιση των άρθρων
από την νέα Βουλή.
 
-Το άρθρο 87, όριζε ότι η δικαστική εξουσία δεν πηγάζει εκ του Βασιλέως, αλλά μόνο οι δικαστικοί λειτουργοί διορίζονται από αυτόν <<κατά νόμου>>. Ενώ, ταυτοχρόνως οριζόταν ότι τα δικαστήρια της χώρας είχαν την αρμοδιότητα ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων.
 
-Το νέο κείμενο όριζε ότι το <<τεκμήριον της αρμοδιότητος>> υπέρ του λαού και των συντεταγμένων εξουσιών και κατά του βασιλέα.
 
-Θεσπίστηκε, το ασυμβίβαστο μεταξύ της δημοσιοϋπαλληλικής και δημαρχικής/βουλευτικού αξιώματος.
 
-Ενώ υπήρξε και ρητή αναφορά στο ότι << η τήρησις του παρόντος Συντάγματος αφιερούνται εις τον πατριωτισμόν των Ελλήνων>>.
 
Καθιέρωση και επέκταση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων

Στο σύνταγμα του 1864 υπήρξε και μία γενναία επέκταση τόσο των ατομικών όσο και των πολιτικών δικαιωμάτων.
 
Πιο συγκεκριμένα θεσπίστηκαν:

● Ως σπουδαίας σημασίας διάταξης, θεωρείται το άρθρο 66, που καθιέρωσε μίας αρκετά πιο απόλυτης μορφής, καθολικής ψηφοφορίας. Βέβαια, τέθηκε οπεριορισμός των περιουσιακών στοιχείων, γεγονός που απέκλειε μία μεγάλη μεριδα των ακτημόνων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.
● Καθιερώθηκε η ισότητα απέναντι στον νόμο και η αναλογική φορολογική επιβάρυνση όλων με βάση τα περιουσιακά τους στοιχεία.
● Το απαραβίαστο του οικογενειακού ασύλου και της προσωπικής ελευθερίας. (άρθρο 12)
● Η απαγόρευση της δουλείας και η κατάργηση της θανατικής ποινής.
● Η ελευθεροτυπία (άρθρο 14) και το δικαίωμα της προσωπικής ασφάλειας.
● Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι.

 
Ακολουθήστε με στο: https://twitter.com/MochamentElsaer
 
Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση