Πολιτική 22/08/2016

Η πολυνομία καθιστά την νομοθεσία παράνομη

Από το 2001 εώς το 2015 έχουμε 1.478 νέους νόμους του ελληνικού κράτους εκ των οποίων οι 729 νόμοι αποτελούν κυρώσεις Διεθνών και Ευρωπαϊκών συμβάσεων ενώ οι υπόλοποι νέοι νόμοι του κράτους. 3.452 νέα προεδρικά διατάγματα, 19.727 εξουσιοδοτήσεις και 59.393 σελίδες νέας νομοθεσίας.
Στην σημερινή Ελλάδα, της οικονομικής δυσπραγίας και της κρίσης παραγωγής πολιτισμού,εντοπίζεται ένας κακός οιωνός που -ίσως- φέρει ευθύνη για πληθώρα προβληματικών πολιτικών στον χώρο της δημόσιας πολιτικής και φέρει το όνομα <<γραφειοκρατία>>.Για να εξαλείψει κανείς την γραφειοκρατία θα πρέπει να μελετήσει εις βάθος τις σταθερές που την δημιουργούν αλλά και τους παράγοντες που δύναται να έχουν σπουδαίο ρόλο στην εξάλειψη της. Ο σπουδαιότερος παράγοντας, που την εντείνει είναι η πολυνομία και η αντινομία.

Για να αναλύσουμε την προβληματική, ωστόσο, θα πρέπει να κατανοήσουμε το ‘’ τι εστί πολυνομία;'’

Ως πολυνομία, ορίζεται η ύπαρξη διαφορετικών νόμων που ρυθμίζουν το ίδιο -ακριβώς- θέμα της δημόσιας πολιτικής σφαίρας. Η πολυνομία, -τρόπον τινά- αποτελεί την δεσπόζουσα βάση για την ύπαρξη της παρανομίας, της ανομίας, της κακοδιοίκησης και της διαφθοράς.

Η πολυνομία εντοπίζεται πλεονασματικά σχεδόν σε όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης και της δημόσιας πολιτικής.  Ωστόσο, σε μεγάλο βαθμό παρατηρείται στην εφαρμογή της φορολογικής πολιτικής, της περιβαλλοντικής αλλά και της πολιτικής των κοινωνικών ασφαλίσεων.

Το πρόβλημα αυτό έχει δημιουργηθεί γιατί ο σύγχρονος νομοθέτης αντιλαμβάνεται την θέση του ως μέσο παραγωγής νομοθεσίας και όχι ως μέσο ρύθμισης ή και απορρύθμισης της ελληνικής νομοθεσίας.
Με λίγα λόγια, ο σύγχρονος νομοθέτης προσπαθώντας να καλύψει κάποιο νομοθετικό κενό ή ακόμη και προσπαθώντας να ικανοποιήσει το πολιτικό του <<γίγνεσθαι>> (θέλοντας να αφήσει το νομοθετικό στίγμα του)…δημιουργεί έναν νέο νόμο που αφορά ένα ζήτημα, για το οποίο ωστόσο υπάρχει ήδη νομοθετική ρύθμιση- χωρίς να καταργεί την προηγούμενη.

Νομοθετικό έργο 2011-2015

Για να καταστεί σαφές το πρόβλημα θα πρέπει να παραθέσουμε και μερικά αριθμητικά στοιχεία.(τα στοιχεία έχουν αντληθεί από την σχετική έρευνα του οργανισμού Νέοσις)
-Από το 2001 εώς το 2015 έχουμε 1.478 νέους νόμους του ελληνικού κράτους εκ των οποίων οι 729 νόμοι αποτελούν κυρώσεις Διεθνών και Ευρωπαϊκών συμβάσεων ενώ οι υπόλοποι νέοι νόμοι του κράτους.
-3.452 νέα προεδρικά διατάγματα, 19.727 εξουσιοδοτήσεις και 59.393 σελίδες νέας νομοθεσίας.
-Κάθε χρόνο εκδίδονται περίπου 250 προεδρικά διατάγματα.

Αλήθεια πόσους φορολογικούς νόμους έχουμε ;

Από το 1974 έχουν ψηφισθεί στην Ελλάδα 250 φορολογικοί νόμοι…την ίδια στιγμή που στις ΗΠΑ από το …1861 δεν έχουν ψηφισθεί πάνω από 60 φορολογικοί νόμοι.
 
Πολυνομία και δικαιοσύνη

Εδώ να σημειωθεί, ότι η πολυνομία δεν εντοπίζεται μόνο στην Ελληνική διοικητική νομοθεσία αλλά και στην ποινική νομοθεσία. Παράδειγμα αποτελεί ότι μέχρι σήμερα, δεν έχουν κωδικοποιηθεί οι κώδικες της Ελληνικής δικονομίας, πράγμα που δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο το έργο της Δικαιοσύνης. Άλλωστε, δεν είναι λίγες οι φορές που οι κώδικες της δικονομίας αλλάζουν εν μέσω μίας δίκης με αποτέλεσμα ο δικαστής να αδυνατεί να εκδώσει απόφαση που να συνέρχεται με το κράτος δικαίου και με το συνταγματικό δικαίωμα της διεξαγωγής μίας Δίκαιης Δίκης.

Πολυνομία και Οικονομία

Από την χαραμάδα της πολυνομίας δεν θα μπορούσε να ξεφύγει ούτε και η οικονομία.

Το Ελληνικό κράτος φέρεται να χάνει τεράστια έσοδα από αυτήν την κακοδαιμονία. Συγκεκριμένα, οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι κάθε χρόνο χάνονται περίπου 10 δις εκατομμύρια ευρώ λόγω της πολυνομίας καθώς δημιουργούνται παραθυράκια και κενά νόμων που επιτρέπουν σε πρόσωπα να υπεκφεύγουν νόμιμα φορολογικές επιβαρύνσεις. Ενώ την ίδια στιγμή έχει εξαχθεί το συμπέρασμα ότι σε περίπτωση μείωσης της γραφειοκρατίας κατά 25% θα σημειωθεί αύξηση του ΑΕΠ της τάξεως του 2,5% ετησίως!

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, ο κύκλος της πολυνομίας είναι ένας ατέρμονος κύκλος που φέρει συνέπειες σε όλους τους δημόσιους τομείς δίχως αδιέξοδο.

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω στοιχεία, μπορούμε να εξάγουμε μερικά συμπεράσματα.

Πιό συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα αυτής της φαυλότητας είναι τα εξής:
  •     Ενθαρρύνεται η παρανομία υπό κρατική αιγίδα καθώς τα νομικά κενά δημιουργούν καθεστώς ειδικής ασυλίας σε ορισμένα (νομικά και φυσικά) πρόσωπα.
  •     Η δημιουργία αδικιών και η ταλαιπωρία των πολιτών στις δημόσιες υπηρεσίες.
  •     Η ύπαρξη αντινομιών μεταξύ των νόμων ή των ρυθμίσεων.
  •     Η ύπαρξη πολλών νόμων που ορίζουν το ίδιο ζήτημα- με πολλές διχογνωμίες και αντιθέσεις.
  •     Η δημιουργία της κακοδιοίκησης, από την στιγμή που οι δημόσιοι υπάλληλοι και λειτουργοί δεν γνωρίζουν τι πρέπει να εφαρμόσουν.
  •     Η διεύρυνση του έργου της δικαιοσύνης καθώς αυξάνεται ο αριθμών των προσφυγών στα δικαστήρια από πρόσωπα που θίγονται από όλη αυτήν την κατάσταση.
  •     Αποθαρρύνεται η ιδιωτική επενδυτική πρωτοβουλία καθώς με το υπαρκτό σύστημα αδειοδότησης αλλά και το ασταθές φορολογικό σύστημα δεν καθίσταται δυνατό να ιδρυθεί κάποια νέα επιχείρηση με σταθερό πλάνο.
Και τελικά, καταλήγουν τα Δικαιοδοτικά όργανα να νομοθετούν.

Βέβαια, για να επιβραδυνθεί αυτό το βαρυσήμαντο πρόβλημα θα πρέπει καταρχήν να υπάρχει πολιτική πρωτοβουλία- δηλαδή αναγνώριση του προβλήματος από την πολιτική ηγεσία.
Ενώ στην συνέχεια, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν μοντέλα απορρύθμισης όπως είναι η μαζική κατάργηση νόμων. Ως επιτελικό στάδιο επίλυσης του προβλήματος καθίσταται η αλλαγή της αντίληψης, του τωρινού, πληθωρικού νομοθετικού έργου από τα εκάστοτε κυβερνητικά σχήματα.

Κλείνοντας, θα ήθελα να παραθέσω ένα χωρίο από ένα δοκίμιο του Ισοκράτη, όπου ήδη από τα αρχαία χρόνια υποστηρίζεται ότι η πολυνομία είναι δείγμα κακοδιοικήσεως και όχι σημείο καλής διοίκησης... «ἔπειτα τά γε πλήθη καὶ τὰς ἀκριβείας τῶν νόμων σημεῖον εἶναι τοῦ κακῶς οἰκεῖσθαι τὴν πόλιν ταύτην· ἐμφράγματα γὰρ αὐτοὺς ποιουμένους τῶν ἁμαρτημάτων πολλοὺς τίθεσθαι τοὺς νόμους ἀναγκάζεσθαι» (Αρεοπαγιτικός)
*Στοιχεία αντλήθηκαν από την σχετική έρευνα του ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗΣ διαΝΕΟσις  http://www.dianeosis.org/wp-content/uploads/2016/07/polynomia_teliko_keimeno.pdf
Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

Σχόλια   

0 #1 ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΓΚΟΣ 18-09-2016 11:19
Ειναι κριμα που τοσο λιγα αρθρα υπαρχουν που να ασχολουνται με τα βασικα θεματα της πολιτικης, τα οποια προφανως οι περισσοτεροι τα θεωρουν δεδομενα.
Η πολυνομια ειναι μια γνωστη απο παλια πληγη της κοινωνιας για την οποια ομως ελαχιστα σημερα ενδιαφερομαστε.
Σημερα θεωρειται φυσικο 151 ανθρωποι να διαταζουν τους πολιτες οτι θελουν μεσω των νομων. Και επειδη αυτους τους 151 τους διαταζει ενας, τελικα καταληγουμε σε μια κοινοβουλευτικη δικτατορια.

ΤΡΕΙΣ ΕΙΣΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΠΑΡΑ ΠΑΣΙΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ, ΤΥΡΑΝΝΙΣ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΑΙ Δ ΑΙ ΜΕΝ ΤΥΡΑΝΝΙΔΕΣ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΙ ΤΟΙΣ ΤΡΟΠΟΙΣ ΤΩΝ ΕΦΕΣΤΗΚΟΤΩΝ, ΑΙ ΔΕ ΠΟΛΕΙΣ ΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΑΙ ΤΟΙΣ ΝΟΜΟΙΣ ΤΟΙΣ ΚΕΙΜΕΝΟΙΣ.
Τρια πολιτευματα υπάρχουν σε όλους τους ανθρωπους, τυραννιδα και ολιγαρχία και δημοκρατια. Διοικουνται οι μεν τυραννιδες και ολιγαρχιες όπως θέλουν οι αρχοντες, οι δε δημοκρατουμενες πολεις με τους κειμενους νομους.

Αυτα λεει ο Αισχινης και αυτο ακριβως καταργειται οταν οι νομοι δεν ειναι "κειμενοι" αλλα αλλαζουν συνεχως. Μονο που αντι να σε διαταζουν ευθεως κι εσυ να υπακους σαν δουλος, βαζουν τον νομο να το κανει, δινοντας την εντυπωση της δημοκρατιας.
Το αποσπασμα απο τον Ισοκρατη που παρεθεσε ο αρθρογραφος μαζι με την συνεχεια του

ΔΕΙΝ ΔΕ ΤΟΥΣ ΟΡΘΩΣ ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΟΥΣ ΟΥ ΤΑΣ ΣΤΟΑΣ ΕΜΠΙΠΛΑΝΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΑΛΛ ΕΝ ΤΑΙΣ ΨΥΧΑΙΣ ΕΧΕΙΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΝ. ΟΥ ΓΑΡ ΤΟΙΣ ΨΗΦΙΣΜΑΣΙΝ, ΑΛΛΑ ΤΟΙΣ ΗΘΕΣΙΝ ΚΑΛΩΣ ΟΙΚΙΣΘΑΙ ΤΑΣ ΠΟΛΕΙΣ.
Πρέπει δε οι σωστά πολιτευομενοι να μην γεμιζουν με γραμματα τις στοες (όπου εγραφοντο οι νομοί) άλλα στην ψυχη τους να έχουν το δίκαιο. Διότι οι πόλεις δεν οικουνται κάλως με τα ψηφισματα άλλα με τα ήθη.

δειχνει το προβλημα που δημιουργειται οταν αντι να φτιαχνεις νομους που κανουν τους πολιτες δικαιους, φταχνεις νομους που στοχευουν στο να συγκρατησουν αδικους και αρπαγες, απο το να παρανομουν.
Στα "Πολιτικα" του Αριστοτελη αυτο ειναι το ζητουμενο. Η εκπαιδευση των πολιτων μεσω των νομων.

Η ΚΑΙ ΦΑΝΕΡΟΝ ΟΤΙ ΔΕΙ ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ ΕΠΙΜΕΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗ Γ ΩΣ ΑΛΗΘΩΣ ΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΗ ΠΟΛΕΙ, ΜΗ ΛΟΓΟΥ ΧΑΡΙΝ. ΓΙΓΝΕΤΑΙ ΓΑΡ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΤΟΠΩ ΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΜΟΝΟΝ, ΤΩΝ ΑΠΩΘΕΝ ΣΥΜΜΑΧΙΩΝ, ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΣΥΝΘΗΚΗ ΚΑΙ ΚΑΘΑΠΕΡ ΕΦΗ ΛΥΚΟΦΡΩΝ Ο ΣΟΦΙΣΤΗΣ, ΕΓΓΥΗΤΗΣ ΑΛΛΗΛΟΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ, ΑΛΛ ΟΥΧ ΟΙΟΣ ΠΟΙΕΙΝ ΑΓΑΘΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΑΣ.
Και είναι φανερό, ότι πρέπει η πραγματική και όχι η λόγου χάρη ονομαζομενη πόλη να επιμελειται της αρετης. Γιατί αλλως γίνεται η κοινωνία, συμμαχία μεταξύ των πολιτών, που διαφέρει από τις άλλες με τους έξω μόνο στον τόπο και ο νόμος συνθηκη και όπως είπε ο Λυκοφρων ο σοφιστης εγγυητης των δικαιων μεταξύ τους, άλλα οχι τετοιος που να φτιάχνει αγαθους και δικαιους τους πολίτες.


Και ο Πλατωνας στους "Νομους" το παει ακομη μακρυτερα, ζητωντας επιεικεια για αυτους που οι νομοι δεν εχουν μεριμνησει να εκπαιδευσουν, αλλα θεωρωντας αθεραπευτο και αναξιο οποιασδηποτε συγγνωμης τον πολιτη που οι νομοι αν και προσπαθησαν, δεν καταφεραν να του διδαξουν την Αρετη.

ΞΕΝΟΝ ΜΕΝ ΔΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ Η ΔΟΥΛΟΝ ΑΝ ΤΙΣ ΤΙ ΚΛΕΠΤΟΝΤΑ ΕΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩ ΕΛΗ, ΩΣ ΙΑΣΙΜΟ ΕΚ ΤΩΝ ΕΙΚΟΤΩΝ ΟΝΤΙ, ΤΙ ΧΡΗ ΠΑΘΕΙΝ Η ΤΙΝΑ ΖΗΜΙΑΝ ΑΠΟΤΙΝΕΙΝ ΑΥΤΟΝ Η ΚΡΙΣΙΣ ΓΙΓΝΕΣΘΩ. ΤΟΝ ΔΕ ΑΣΤΟΝ ΚΑΙ ΤΕΘΡΑΜΜΕΝΟΝ ΩΣ ΕΣΤΑΙ ΤΕΘΡΑΜΜΕΝΟΣ, ΑΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΥΛΩΝ Η ΒΙΑΖΟΜΕΝΟΣ ΑΛΙΣΚΕΤΑΙ, ΕΑΝΤ ΕΠ ΑΥΤΟΦΟΡΩ ΕΑΝΤΕ ΜΗ, ΣΧΕΔΟΝ ΩΣ ΑΝΙΑΤΟΝ ΟΝΤΑ ΘΑΝΑΤΩ ΖΗΜΙΟΥΝ.
Αν κάποιος πάει στο δικαστηριο καποιον ξενο η δουλο που συνεληφθει να κλέβει δημοσιά περιουσία, επειδη είναι θεραπευσιμος συμφωνα μ αυτά που σκεφτηκαμε, ας βγει η αποφαση τι προστιμο πρέπει να πληρώσει, η τι πρέπει να παθει. Ο πολιτης όμως που ανετραφει όπως ανετραφει, αν συλλαμβανεται να κλέβει η να χρησιμοποιει βια εναντίον της πατριδας του, είτε επ αυτοφορω πιαστεί είτε όχι, σαν ανιατος πρέπει να πληρώσει με θανατο.

Σημερα αυτα ακουγωνται σαν "ρομαντικες ιδεες", αλλα στην πραγματικοτητα ειναι διαχρονικες αληθειες που εχουν καθολικη εφαρμογη.
Αυτη αλλωστε νομιζω ειναι και η καταρα της ανθρωποτητας. Το τι γνωριζει με το τι ξερουν οι περισσοτεροι οτι γνωριζει δεν εχει καμμια σχεση.
Το ομηρικο "ρεχθεν τε και νηπιος εγνω" (οταν κατι ειπωθει το καταλαβαινει κι ο χαζος) δυστυχως δεν εχει εφαρμογη παντου.
Παράθεση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση