Πολιτική 23/04/2016

Η εκδίκηση της Αριστεράς

Υπήρξε ρεβάνς λοιπόν, του Εμφυλίου, αλλά όχι με όπλα αυτήν την φορά και όχι στα βουνά…αυτήν την φορά ο πόλεμος έγινε στην συνείδηση του μέσου Έλληνα και πιστέψτε με η έκβαση ήταν πολύ διαφορετική. Ποτέ δεν ξέχασε, ή συγχώρησε τους δεξιούς για την συμπεριφορά τους μετά το 1949, και εν έτει 2016 πήρε με τον πιο μεγαλειώδη τρόπο το αίμα της πίσω…
Αθανάσιος Χατζηϊωάννου
67 χρόνια έχουν περάσει από την ήττα του ΔΣΕ στον Ελληνικό Εμφύλιο, η οποία σήμανε και την άτυπη ήττα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς ως τρόπος κοινωνικοπολιτικής και οικονομικής οργάνωσης. Βέβαια, η ελληνική περίπτωση αποτελεί την μοναδική εξαίρεση στην Βαλκανική χερσόνησο, μιας και οι βόρειοι γείτονες της  ταύτισαν την τύχη τους με τον Κομμουνισμό και την ΕΣΣΔ, προκαλώντας την εγκαθίδρυση Λαϊκών Δημοκρατιών στην θέση των προπολεμικών τους καθεστώτων. Οι πλέον διορατικοί θα έχουν παρατηρήσει ότι η άνοδος και των κινημάτων της Ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς, αν και πλέον πανευρωπαϊκό φαινόμενο με διαδεδομένη βάση υποστήριξης, είναι εντονότερη σε χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ. Χώρες όπως η Ουκρανία, η Ουγγαρία και η Π.Γ.Δ.Μ, έχουν εκλέξει κυβερνήσεις στις οποίες οι ακροδεξιοί είτε ηγεμονεύουν είτε αποτελούν βασικοί συνεργάτες σε κομματικούς συνασπισμούς, ενώ η πλειονότητα των υπόλοιπων δημοκρατιών της Ανατολικής Ευρώπης, χαρακτηρίζονται από υπερσυντηρητικές κοινωνίες όπου ο ακραίος εθνικισμός και η λιγοστή ανοχή απέναντι σε μετανάστες, αλλόθρησκους, ομοφυλόφιλους κ.λπ., σπάνια συναντάτε στην υπόλοιπη Ευρώπη(χωρίς βέβαια να εννοώ ότι η Δυτική Ευρώπη είναι ένας παράδεισος προόδου και κοινωνικής αλληλεγγύης). Μεγάλο μερίδιο ευθύνης για αυτήν την κατάσταση έχει το σοσιαλιστικό παρελθόν αυτών των χώρων, στον βαθμό που τα κομμουνιστικά καθεστώτα επιδίωξαν συστηματικά την διάλυση των εκάστοτε εθνικών ταυτοτήτων και την αδελφοποίηση εθνοτικών ομάδων που κατά παράδοση εχθρεύονταν η μια την άλλη, προς όφελος της δημιουργίας του τέλειου «σοσιαλιστικού» ανθρώπου, καταπιέζοντας την ανθρώπινη ελευθερία και καταργώντας οποιαδήποτε ιδιωτική πρωτοβουλία που διαφοροποιούνταν από το κεντρικό πλάνο του εκάστοτε Κομμουνιστικού Κόμματος. Η ανάγκη των σημερινών κοινωνιών της Ανατολικής Ευρώπης να αποστασιοποιηθούν από αυτό το καταπιεστικό και απάνθρωπο παρελθόν τους, ταυτόχρονα με την ανάγκη εκτόνωσης των εθνικιστικών αισθημάτων που η Κομιντέρν πάσχισε για μισό αιώνα να περιορίσει, τις έχει οδηγήσει και στο ανάλογο Δεξιό άκρο, ώστε οτιδήποτε θυμίζει έστω και στο ελάχιστο την Κομμουνιστική Αριστερά, να απορρίπτεται δυναμικά.

Η Ελλάδα ακολούθησε μια αντίστροφη ιστορική διαδικασία, η οποία από την αρχή της Μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα, έχει οδηγήσει στην ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς στην κοινωνία. Οι μετεμφυλιακές ελληνικές κυβερνήσεις της Δεξιάς πρωτίστως αλλά  και το Κέντρου , εξαπέλυσαν ένα άνευ προηγουμένου ανθρωποκυνηγητό εις βάρος των αριστεροφρόνων πολιτών, οι οποίοι γέμισαν τις φυλακές της Μακρόνησου και του Αϊ-Στράτη και φυσικά τους χιλιάδες φακέλους της Κρατικής Ασφάλειας. Η απαγόρευση της λειτουργίας του ΚΚΕ, το Γ’ Ψήφισμα, τα πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων και μια μεγάλη σειρά από πολιτικές απαγορεύσεις που θεσπίστηκαν από την κατά βάση Δεξιά κρατική μηχανή, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εγχώρια «κομμουνιστική λαίλαπα», με οποιαδήποτε καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων αυτό συνεπαγόταν. Βέβαια, ορισμένα πράγματα που το χέρι του κράτους δεν φτάνει να αγγίξει, τα φτάνει το παρακράτος. Η οργάνωση Χ, η Καρφίτσα, ο ΙΔΕΑ και άλλες παρακρατικές ομάδες ακροδεξιών της μετεμφυλιακής περιόδου, προέβησαν στον εκφοβισμό και τον παραγκωνισμό των αριστερών εκλογέων και των βουλευτών του νόμιμου αριστερού κόμματος της εποχής(ΕΔΑ), καταλήγοντας ουκ ολίγες φορές στην φυσική εξόντωση των πολιτικών τους αντιπάλων, όπως ο Λαμπράκης, ο Τατάκης και ο Μπελογιάννης. Η διαίρεση του κοινωνικού συνόλου σε εθνικόφρονες πολίτες πρώτης κατηγορίας και κομμουνιστές δευτέρας διαλογής, την οποία το εθνικόφρων καθεστώς φρόντισε ευλαβικά να διατηρήσει, γέννησε ένα πολίτευμα που λίγα κοινά είχε με τις δυτικές δημοκρατίες και θα καταλυθεί το 1967 από την αντικομμουνιστική Χούντα των Συνταγματαρχών. Ακολούθησε ένα όργιο βασανισμών, φυλακίσεων και εκτελέσεων αριστερών αλλά και κεντρώων δημοκρατικών πολιτών, του οποίου η βαρβαρότητα στιγμάτισε την συλλογική μνήμη μετά την πτώση της Χούντας και σημείο αναφοράς για πολλά αριστερά κινήματα της μεταπολίτευσης.

Με την άνοδο της πρώτης κεντροαριστερής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 1981 και την άρση των απαγορευτικών μέτρων εις βάρος της Αριστεράς, η συσσωρευμένη οργή και ο πόνος για την τυραννία των προηγούμενων δεκαετιών θα διαποτίσει την κοινωνία και θα περιορίσει δραστικά την ακροδεξιά, η οποία θα παραμείνει στο περιθώριο για αρκετό καιρό μέχρι η κρίση του 2009 να της ξαναδώσει την ευκαιρία να επανεμφανιστεί στο πολιτικό προσκήνιο. Ταυτόχρονα, ακόμη και η συντηρητική ρητορική του κυρίαρχου κεντροδεξιού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας θα περιοριστεί, μιας και λόγω της ακραίας πόλωσης της πρωθύστερης περιόδου, όλα τα κόμματα εξουσίας θα προσπαθήσουν να ανοίξουν την εκλογική τους βάση προς το κέντρο, προσαρμόζοντας ανάλογα και την ρητορική και δράση τους προκειμένου να απαλυνθούν οι παλαιότεροι ανταγωνισμοί Δεξιάς-Αριστεράς. Με αυτόν τον τρόπο, η μαζική συντηρητικοποίηση της Ελληνικής κοινωνίας, προκειμένου αυτή να απομονώσει τους κομμουνιστές, θα αντιστραφεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε η ανάμνηση των εγκλημάτων του Δεξιού κράτους και της Χούντας να επιβάλλει όλη την ρητορική δεξιότερα του Κέντρου σε ένα άτυπο καθεστώς ταμπού και πολιτικές ή δράσεις που θα υπάκουαν στις επιταγές της ιδεολογίας της Δεξιάς να κατακρίνονται από την πλειοψηφία της κοινωνίας πολιτών χωρίς δεύτερη σκέψη. Με λίγα λόγια, το ηθικό πλεονέκτημα που κάποτε κατείχε η Δεξιά ως θεματοφύλακας του Έθνους, πλέον το διαθέτει η Αριστερά ως θεματοφύλακας της Δημοκρατίας και της κοινωνικής ελευθερίας με τα ίδια αποτελέσματα.. η ανάγκη διαχωρισμού από το ένα άκρο οδηγεί τους πολίτες στο άλλο. Η κυριαρχία της Αριστεράς είναι πλέον παντού: στην πολιτική ορθότητα που ενθαρρύνει την λογοκρισία διαφημίσεων τύπου «Χτύπα σαν άνδρας», εκφράσεις όπως «λαθρομετανάστης» και στατιστικά που παρουσιάζουν την αναλογία των εγκλημάτων που γίνονται από αλλοδαπούς στην Ελλάδα σε σχέση με τους Έλληνες, στην ρήση  «Καλύτερα 50000 πρόσφυγες, παρά 500000 Χρυσαυγίτες», στην δικαιολόγηση της βίας εφόσον αυτή ασκείται εις βάρος φασιστών ή του καταπιεστικού κράτους, στην επιβράβευση του παρακράτους που δρα στο όνομα του Μαρξισμού ή της αναρχίας (17Ν, Πυρήνες της Φωτιάς) και φυσικά στην εντατική απόρριψη των χρόνιων εθνικών θέσεων της Ελλάδος ως φασιστικές αλλά και στην ίδια την χρήση της Αριστεράς ως ιδεολογίας από πολιτικούς προκειμένου να ορισθούν στην συνείδηση του μέσου Έλληνα ως προστάτες του μικρομεσαίου και του αδυνάτου(κάτι που συχνά πετυχαίνουν). Ευτυχώς βέβαια, η Αριστερά δεν βρίσκεται μόνο εκεί, αλλά και στην ηθική υποχρέωση της αλληλεγγύης χωρίς σύνορα, στην προώθηση των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων και των μειονοτήτων και λειτουργεί ως η βασικότερη κινητήρια δύναμη για τις διαμαρτυρίες και την αντίσταση ενάντια στην μνημονιακή λιτότητα που πλήττει την πατρίδα μας εδώ και 7 χρόνια.
 
Υπήρξε ρεβάνς λοιπόν, του Εμφυλίου, αλλά όχι με όπλα αυτήν την φορά και όχι στα βουνά…αυτήν την φορά ο πόλεμος έγινε στην συνείδηση του μέσου Έλληνα και πιστέψτε με η έκβαση ήταν πολύ διαφορετική. Ποτέ δεν ξέχασε, ή συγχώρησε τους δεξιούς για την συμπεριφορά τους μετά το 1949, και εν έτει 2016 πήρε με τον πιο μεγαλειώδη τρόπο το αίμα της πίσω…
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

Σχόλια   

+1 #1 Γιαγκος Γεωργιος 29-04-2016 22:30
Πολλες ανακριβειες και παντελης ελλειψη ιστορικης γνωσης και κρισης χαρακτηριζουν το αρθρο.
Ας δουμε κατ αρχας γιατι οι "κακοι δεξιοι" "εκδικηθηκαν" τους κουμουνιστες.
Μα γιατι σκοτωσαν 100.000 Ελληνες. Τι επρεπε να κανουν να τους δωσουν παρασημο;
Διαβαστε τα οχι απο δεξιους, αλλα απο τους ιδιους, μπας και μαθετε καποτε ιστορια.

«...Τους διέταζα να γδυθούν κι ύστερα τους έβαζα να γονατίζουν στο χώμα και να σκύψουν το κεφάλι πάνω σε μεγάλες πέτρες, που είχα αραδιάσει έξω από τα διυλιστήρια της Ούλεν. Τότε έπαιρνα ένα τσεκούρι και τους έδινα μια τσεκουριά πίσω στο κεφάλι και αν δεν τους αποτελείωνα με την πρώτη, τους έδινα και δεύτερη και τρίτη ώσπου «να τα βροντήξουν». Άλλα παλικάρια, όπως ο Τζογανάκος και ο Μακαρονάς, τους έδιναν μερικές μαχαιριές στην καρδιά και κατόπιν ερχόταν αλλουνού η σειρά. Όταν κουραζόμουν, έπαιρνε άλλος τη θέση μου...». - Στέφανος Λιόλιος. Απόσπασμα καταθέσεως ενός δημίου του ΕΛΑΣ και της «εθνικής αντίστασης».

«Στην περιφέρεια Κονίτσης εκτελούσαν κατά ομάδες πολίτες, μητέρες, γέροντες, παπάδες, ως δήθεν “πράκτορες του μοναρχοφασισμού ”. Ο κόσμος έτρεμε, ακούγοντας το όνομα “πράκτωρ”. Αλίμονο σ' εκείνον που θα είχε την τύχη να του πέσει τέτοιος χαρακτηρισμός. Και τέτοιους χαρακτηρισμούς ήταν εύκολα να κάμει και ο πιο άξεστος συμμορίτης και διά μόνο τον λόγο, ότι κάποιος του αρνήθηκε να δώσει το ζώο ή ένα κομμάτι ψωμί...
(Γεώργιος Μανούκας, εκ των υπευθύνων του Παιδομαζώματος)

«Σκότωναν φτωχές γυναικούλες γιατί έπλεναν ρούχα Ιταλών ή Γερμανών στρατιωτών. Θανάσιμο έγκλημα, επαίσχυντη αντιπατριωτική πράξη. Από πόσο πατριωτικό πάθος θα φλέγονταν αυτός ο λεβέντης για να σκοτώσει μια μάνα που έπλενε ρούχα για ένα κομμάτι ψωμί για τα παιδιά της. Σκότωσαν εργάτες γιατί δούλευαν σε γερμανικές επιχειρήσεις. Στους ομαδικούς τάφους που άνοιξαν στο Περιστέρι, μπροστά στην αντιπροσωπεία των αγγλικών εργατικών συνδικάτων όλα τα πτώματα φορούσαν μπαλωμένα κουρέλια και τα χέρια τους ήταν χέρια εργατών... Σκότωσαν γυναίκες γιατί από την πείνα ή για να σώσουν τα παιδιά τους δόθηκαν για μια πανιότα ή για μια κονσέρβα σε Ιταλούς ή Γερμανούς στρατιώτες... Χιλιάδες αθώοι ανύποπτοι άνθρωποι σφαγιάσθηκαν δίχως να ξέρουν γιατί, ούτε αυτοί ούτε εκείνοι που εν ψυχρώ τους εκτελούσαν. Ολόκληρες οικογένειες έχουν ξεκληριστεί με το πρόσχημα της συνεργασίας με τον εχθρό, ενώ στην πραγματικότητα κρύβονταν πίσω απ' αυτά οικογενειακά ή προσωπικά μίση... Δρούσε ακόμα στις πόλεις για λογαριασμό του ΕΑΜ και η ΟΠΛΑ. Πρόκειται για τους φονιάδες που χρησιμοποιούσε το ΚΚΕ στην Κατοχή... Αυτήν την ηρωική πλευρά του “Εθνικού Έπους”, ίσως από μετριοφροσύνη δεν την αναφέρουν στους πανηγυρισμούς της Εθνικής Αντίστασης!».
(Άγις Στίνας, παλαιό στέλεχος και βουλευτής του ΚΚΕ)

Κατα τα αλλα οταν μιλας για την Χ να πλενεις το στομα σου, γιατι δεν μπορεις να μιλας για τον ηρωα Γριβα Διγενη σαν να ηταν κανενας δεξιος αγγλοφιλος τραμπουκος. Αν δεν ηταν αυτος και η ομαδα του να εμποδισουν την καταληψη της Αθηνας μαζι με τους χωροφυλακες στου Μακρυγιαννη και αλλου δεν θα γεμιζαν με ανατολικοευρωπα ιες τα μπουρδελα της Ελλαδας, αλλα Ελληνιδες πουτανες ολη η Ευρωπη.
Για τις σαχλαμαρες για τα φρικτα βασανιστηρια που εκανε η χουντα, προφανως εισαι μικρος σε ηλικια και γι αυτο συγχωρησε. Τοσα χρονια τετοιο σανο ταιζουν τον κοσμο και οι μεν μεγαλυτεροι ξερουν οι νεωτεροι ομως το τρωνε ευκολωτερα.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν εκανε τετοια πραγματα. Αν τα εκανε ισως θα ειχαμε γλυτωσει απο τα σημερινα χαλια.
Παράθεση
0 #2 athena Z 05-05-2016 23:35
o πατέρας μου ως "δεξιός πατριώτης" τις ίδιες ιστορίες μας έλεγε σαν αυτές του κ ΓΓ και αποκαλούσε τον εμφύλιο συμμοριτοπόλεμο ...αυτή την προπαγάνδα έκανε τότε η δεξιά και οι χύτες μόνο που ψάχνοντας και μελετώντας η ιστορία μας είπε άλλες αλήθειες. Ας σεβαστούμε τον αριστερό έλληνα που σφαγιάσθηκε τότε, διαμπομπεύτηκε, ρημάχθηκε μόνο και μόνο επειδή είχε άλλες ιδέες και προτίμησε να τον πεθάνουν γι αυτές. Σεβασμός κ ΓΓ ή αλλιώς οφείλετε σαν έλληνας πολίτης να μελετήσετε την ιστορία στην πραγματική της διάσταση χωρίς πολιτικές παρωπίδες. Το οφείλετε σαν έλληνας πάνω απ όλα που είσθε
Παράθεση
-1 #3 Γιαγκος Γεωργιος 08-05-2016 20:40
Αν δεν το προσεξες, εγω δεν ειπα τιποτα. Τα αποσπασματα εχουν υπογραφες και ολες προερχονται απο αριστερους που πηραν μερος στον συμμοριτοπολεμο (ναι αυτη ειναι η σωστη λεξη).
Σιγουρα στις ταξεις του ΕΑΜ υπηρχαν και ιδεολογοι που πηραν ειδηση πολυ αργα το τι γινοταν, γι αυτο και υπαρχουν τετοιες μαρτυριες.
Αυτα λεει η ιστορια αν την ψαξεις και δεν περιμενεις να την μαθεις απο την τηλεοραση.
Παρε και μια ακομη μαρτυρια απο εναν "αγωνιστη" του ΕΑΜ που φροντισε μεσα στην κατοχη να γεμισει την "τρυπα" της Φενεου με πτωματα Ελληνων. Σημερα το μνημοσυνο των εκτελεσθεντων ονομαζετε "γιορτη μισους" και η αποδοση τιμης στους σφαγεις τους, ιστορικη δικαιοσυνη.


Εξέταση μάρτυρος Σαμαρτζή Νικήτα του Ιωάννου.
Κόρινθος 6-3-1945.
Νικήτας Σαμαρτζής του Ιωάννου ετών 33 Γεωργός, γεννήθηκα και κατοικώ εις χωρίον Καλύβια Κορινθίας, άγαμος, εγγράμματος, Έλλην και χριστιανός ορθόδοξος, Ορκίσθηκα επί του ιερού ευαγγελίου κατά τα άρθρα 121 και 124 της Ποινικής Οικονομίας.
Ερωτήθη δεόντως.

Απάντηση: Ήμουν αγροφύλακας Κοινότητας Καλυβίων κατά το έτος 1943, ήλθαν οι πρώτοι αντάρτες στην περιοχή Φενεού.
Τον Απρίλιο 1944 από το στρατόπεδο μονής Αγίου Γεωργίου μετεφέρθησαν από τον στρατοπεδάρχη,
1. Κρητικό ή Χατιώγην ή Γεώργιο Πισογιαννάκην
2. Σερμπέτη ή Γλυκό εκ Στομίου
3. Βλάσιο Οικονομόπουλο και
4. Εμένα
13 κρατούμενοι, εκ των οποίων γνώρισα τους ιατρό Β. Γεωργόπουλο εκ Δούσιας και ιερέα Ασπροκάμπου και εξετελέσθησαν δι όπλου υπό του Σερμπέτη και Πισογιαννάκη.
Στο στρατόπεδο Μονής Αγίου Γεωργίου έφερναν κρατούμενους από διάφορες περιοχές και τους συνόδευαν οι αποτελούντες την ΟΠΛΑ διαφόρων περιοχών.

Από το στρατόπεδο τους περνάμε λίγους – λίγους, και τους εκτελούσαμε σε διάφορες περιοχές του δασώδους της πέριξ της Μονής και σε μια τρύπα πολύ βαθιά που αν ρίξεις μια πέτρα θα μετρήσεις το 16 για να ακούσεις το χτύπο στο υπέδαφος που θα φτάσει. Την τρύπα αυτή τη βρήκα εγώ κατ' εντολή του Κρητικού ή Πισογιαννάκη όστις δε ξέρω από που το έμαθε ότι υπήρχε τέτοια τρύπα.
Κατά τον Μάιο 1944 πήγαν 9 κρατούμενους αγνώστους και τους οδήγησαν δια μέσου του χωρίου Γκούρα εις Μακριά Λάκα της Ζήρειας και τους εκτέλεσαν με τη βοήθεια του Νικολάου Σταυροπούλου ή Μουσουλίνη από τη Γκούρα.
Στην τρύπα που ανέφερα που βρίσκεται στη θέση Κακόβουνι - Ντουρντουβάνα εκτελέσαμε 260.......
ο Καραπάνος με τον Κρητικό και τον Μωριά πήγαν στη τρύπα.
Εκεί οδηγούντο δύο - δύο δήθεν για ανάκριση και χωρίς να αντιλαμβάνονται οι άλλοι, τους εκτελούσαν οι Μωρίας Κρητικός Καραπάνος κατά τον εξής τρόπο:
Τους γδύναμε τελείως και με το μαχαίρι τους έκοβαν το λάρυγγα και τους έριχναν μέσα στην τρύπα.
Τα ρούχα που παίρνανε τα πήγαιναν στην περιφερειακή Επιτροπή που ήταν στο Μπούζι και έπειτα στη Λαύκα και τα φορούσαν τα διάφορα μέλη της οργανώσεως.
Τότε εγώ δεν έλαβα μέρος στην εκτέλεση.
Την άλλη μέρα πήραμε άλλους τριάντα από το στρατόπεδο μεταξύ των οποίων και ο Αθανάσιος Ρεκουνιώτης και η Ελένη Καραλή από τα Καλύβια.
Φύγαμε στις 4 το πρωί και με δεμένα τα χέρια τους με σχοινιά τους πήγαμε στην ίδια τρύπα.
Εκτελέστηκαν κατά τον ίδιο τρόπο από τους ίδιους.

Έπειτα από 7-8 μέρες πήραμε από το στρατόπεδο άλλους 35-37 δεν θυμάμαι ακριβώς, μεταξύ των οποίων ήσαν ο Βλάσης Ρομπόκος γιατρός Γκούρας, Γεώργιος Γεωργίου. Κι αυτούς τους πήγαμε δεμένους. Τότε έκλεισε η ομάδα του Μωριά και την εκτέλεση με μαχαίρι την έκαναν ο Θύμιος Γιόκας, Σερμπέτης ή Γλυκός, ο Βλάσης Πρόβος, Νικόλαος Δάσκαλόπουλος από Κακούρι, Βλάσης Οικονομόπουλος και εγώ.
Έπειτα από αρκετές μέρες και μάλιστα κατά μήνα Ιούλιο 1944 μεταφέρθηκαν από το στρατόπεδο και εκτελέστηκαν στην τρύπα 48 που οι περισσότεροι ήσαν από το Φενεό, μεταξύ των οποίων 
και ο Αλέξανδρος Χαρλαύτης και οι δύο υιοί του Αργύρης και Γιάννης, Επίσης o Κωνσταντίνος Δάρης και ο υιός του ,ο Φαρμακοποιός Νίκος Λαδάς, Νίκος Μητρόπουλος, η Αθανασία Μπαλή, Παπα-Παναγής Χαρλαύτης κάτοικοι Γκούρας, 
το ζεύγος Τσεκρέκη, Δημ. Ψαχούλιας ή Βολιαρίτης από το Μεσινό, 
ο Παπαγιωργόπουλο ς και ο υιός του Γιάννης Τσούλης, o Κολοβός 
και η κόρη του από τα Καλύβια, 
Γρηγόρης Καπέλος κι ο αδερφός του ο Δάσκαλος, Ηλίας Σταματόπουλος κάτοικοι Φονιά,
Κατσαούνης από Γκιόζα, 
Φεντσής, Σωτήρης Κακκαβάς από τη Σιβίστα κλπ που δεν θυμάμαι.
Αυτών των 48 η εκτέλεση γινόταν με τον εξής τρόπο, Έλεγαν στον καθένα να πέσει κάτω κι αν αρνιόταν τον κτυπούσαν με γλωσσίδι καμπάνας.
Τους χτυπούσε ο Σίμος πίσω στο κεφάλι κι όταν έπεφταν κάτω τους έσφαζαν.
Την άλλη μέρα πήρανε άλλους 37-38 αν θυμάμαι ακριβώς. Τότε δεν ήρθε ο Σίμος αλλά ο Πισογιαννάκης. Οι 38 ήσαν από τη Νεμέα, τους έφερε ο Θύμιος με τον Απόστολο Καραΐσκο και άλλους που δεν τους γνωρίζω στο στρατόπεδο και αυτούς εκτελέσαμε με τον ίδιο τρόπο, πρώτα τους χτυπούσαμε με το γλωσσίδι κι έπειτα τους σφάζαμε με μαχαίρι.
Παράθεση
-1 #4 athena Z 09-05-2016 21:35
ψάχτε το λίγο...είναι καιρός να συμφιλιωθείται με τα εντός σας και να ωριμάσεται πολιτικά, υπάρχουν και άλλες ιστορίες που θα σας βοηθήσουν στο πνεύμα και στην καρδιά.Τον έλληνα (που έχει μελετήσει Αριστοτέλη) έτσι εγώ τον καταλαβαίνω!!!
Παράθεση
0 #5 Γιαγκος Γεωργιος 13-05-2016 01:49
Συμφιλιωση οπου τα μνημοσυνα των σφαγιασθεντων ονομαζονται "γιορτες μισους" και τα ονοματα των σφαγεων δινονται σε δρομους και πλατειες, δεν ειναι συμφιλιωση αλλα καθαγιασμος των σφαγων για τις οποιες οι πνευματικοι απογονοι των δολοφονων καθε αλλο παρα μετανοησαν.
Το θεμα θα ειχε ισως μονο ηθικη σημασια, αν η αριστεροι δεν εκμεταλλευοντου σαν επι τοσα χρονια τα αποτελεσματα αυτης της παραπληροφορησης.
Αντι να ψαχνουν τρυπα να κρυφτουν για τα εγκληματα τους εναντιον της χωρα και του λαου της, και να ζητανε γονατιστοι συγχωρεση γι αυτα, παρουσιαζονται και τιμητες εναντιον των υπολοιπων και ειδικα των εθνικιστων οι οποιοι και τοτε και τωρα δεχονται τα πυρα τους.
Καλος ο Αριστοτελης, αλλα εδω ταιριαζει Ισοκρατης.

ΟΥΔΕΝ ΟΥΘ ΟΣΙΟΝ ΟΥΤΕ ΚΑΛΟΝ ΕΣΤΙΝ ΤΩΝ ΜΗ ΜΕΤΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΤΤΟΜΕΝΩΝ.
Τιποτε ούτε κάλο ούτε οσιο δεν είναι, από αυτά που γίνονται και λεγονται χωρίς δικαιοσυνη.
Παράθεση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση