Πολιτική 14/04/2016

Η επιστολική ψήφος ως ύψιστο διακύβευμα στο Ελληνικό Σύνταγμα και η απειλή για το‘’κομματικό σύστημα’’.

Ναι, όσο και αν φαίνεται περίεργο σε κάποιους, η αρχή της καθολικότητας δεν εφαρμόζεται εξ’ολοκλήρου πρός όλους τους Έλληνες.
Σε μία χώρα, όπως την Ελλάδα καθημερινά οι πολίτες διερωτώνται -δικαίως- αν πράγματι εφαρμόζεται πλήρως το Ελληνικό Σύνταγμα ή απλώς τίθεται σε επιλεκτική λειτουργία αναλόγως τις ορέξεις των ‘’μεγάλων’’.
Όλες οι κυβερνήσεις και ιδίως αυτές που ανέλαβαν έπειτα από το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσεως έχουν θέσει σε επιλεκτική και προσωπικά συμφέρουσα εφαρμογή τον Θεμελιώδη χάρτη του Κράτους.
-Η αρχή, της εξασφάλισης των ατομικών, κοινωνικών και Κρατικών-Εθνικών συμφερόντων.
Η ισχύς του καταστατικού μας χάρτη τα τελευταία χρόνια έχει αμβλυνθεί -εμφανώς- εξαιτίας των μνημονιακών δεσμεύσεων. Δεσμεύσεις που κατά πλειοψηφία κρίνονται αντισυνταγματικές από τα Δικαστήρια της χώρας, εφαρμοστικοί νόμοι που εκπέφτουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας τον περίφημο Άρειο Πάγο.
Και όλη αυτή η παρανομία και η αντισυνταγματικότητα λανθάνει υπό την δικαιολογία του εξαναγκασμού και της υποχρεωτικότητας-εφαρμογής των δεσμεύσεων ώστε η χώρα να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα.
 
Ωστόσο, όλες αυτές οι παρεμβολές δεν επέχουν την ίδια βάση και την ίδια σημασία.
Ευθύς αμέσως θα αναφέρω ότι δεν ευθύνεται σε όλες τις περιπτώσεις το οικονομικό αδιέξοδο για τις αντισυνταγματικές πολιτικές που εκτυλίσσονται καθημερινά.
Ο σεβασμός προς τις αρχή του Κράτους Δικαίου, την αρχή της Δίκαιης Δίκης , την αρχή της Αναλογικότητας και της Νομιμότητας αλλά την αρχή της Καθολικής ψηφοφορίας…ΔΕΝ απαιτεί οικονομικούς όρους για να εφαρμοστούν αλλά περιέρχεται αποκλειστικά στην βούληση της εκάστοτε Κυβέρνησης αλλά και σύσσωμου του πολιτικού συστήματος.
 
-Και επεξηγώ, (αναφέροντας) ότι για να εξασφαλιστεί η διενέργεια της Δίκαιης Δίκης ΔΕΝ απαιτείται σε καμία περίπτωση καλή οικονομική κατάσταση του κράτους αλλά ορθές τοποθετήσεις και διαύγεια/διαφάνεια στις τοποθετήσεις των ανώτατων δικαστικών λειτουργών της χώρας. (Δηλαδή, πολιτική βούληση για επιβολή διαφάνειας στην Δικαιοσύνη)
 
-Για να εφαρμοσθεί, η αρχή της αναλογικότητας και της νομιμότητας απαιτείται πολιτική βούληση για την δίκαιη ανακατανομή των βαρών αλλά και των υποχρεώσεων προς τους πολίτες.(Εντοπίζουμε , πάλι ότι η αρχή εφαρμόζεται ΜΟΝΟ αν υπάρχει πολιτική βούληση)
 
Και κάπου εδώ φθάνω και στο ζήτημα που θα αναλύσω παρακάτω.
 
Καθολική ψηφοφορία και Ιστορικότητα:
Το σύνταγμα προβλέπει στο άρθρο 51 παράγραφος 3 ότι ‘’Oι βουλευτές εκλέγονται με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία από τους πολίτες που έχουν εκλογικό δικαίωμα, όπως νόμος ορίζει. O νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα παρά μόνο αν δεν έχει συμπληρωθεί κατώτατο όριο ηλικίας ή για ανικανότητα δικαιοπραξίας ή ως συνέπεια αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για ορισμένα εγκλήματα.’’
 
Η αρχή της καθολικής ψηφοφορίας καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1864 έπειτα από την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1844.Συγκεκριμένα, δόθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη (από τις πρώτες χώρες που εφαρμόστηκε) η δυνατότητα της ψήφου στους πολίτες ανεξαρτήτως της οικονομικής τους κατάστασης- η λεγόμενη ψήφος με σφαιρίδια.
 
Το Ύψιστο διακύβευμα:
Σήμερα, εν έτει 2016 η συγκεκριμένη αρχή τυγχάνει επιλεκτικής εφαρμογής!
Ναι, όσο και αν φαίνεται περίεργο σε κάποιους, η αρχή της καθολικότητας δεν εφαρμόζεται εξ’ολοκλήρου πρός όλους τους Έλληνες.
Στο σημείο αυτό, να ξεκαθαρίσω ότι -πράγματι- μπορεί να δίδεται το δικαίωμα σε όλους τους Έλληνες να ψηφίζουν στις εκάστοτε εκλογές-ΩΣΤΟΣΟ αν αναλογιστούμε ορθότερα θα αντιληφθούμε ότι δεν προσφέρεται η δυνατότητα επιστολικής ψήφου στους Έλληνες κατοίκους του εξωτερικού.
 
Σε ένα κράτος δικαίου και σε ένα συνταγματικό κράτος,δεν αρκεί μόνον η αναγνώριση του δικαιώματος αλλά και η διάθεση εγγενών μέσων για την εφαρμογή του.
Οπότε, όπως καταλαβαίνουμε το ελληνικό πολιτικό σύστημα παραβλέπει μερικώς και επιλεκτικά τις ρητές επιταγές του Συντάγματος και καθ’υπέρβασιν αυτού, δεν διαθέτει τα μέσα ώστε να εφαρμοσθεί η παράγραφος που αναφέρεται στην επιστολική ψήφο.
Πιο συγκεκριμένα,στο άρθρο 51 στην παράγραφο 4 αναφέρεται ότι '’Oι βουλευτικές εκλογές διενεργούνται ταυτόχρονα σε ολόκληρη την Επικράτεια. Νόμος που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών μπορεί να ορίζει τα σχετικά με την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους εκλογείς που βρίσκονται έξω από την Επικράτεια. Ως προς τους εκλογείς αυτούς η αρχή της ταυτόχρονης διενέργειας των εκλογών δεν κωλύει την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος με επιστολική ψήφο ή άλλο πρόσφορο μέσο, εφόσον η καταμέτρηση και η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων διενεργείται όποτε αυτό γίνεται και σε ολόκληρη την Επικράτεια.’’
 
Παρότι, η συγκεκριμένη συνταγματική επιταγή προσθέθηκε με την αναθεώρηση του 2001…
15 χρόνια αργότερα και δεν τυγχάνει εφαρμογής,για λόγους που θα αναφέρουμε στην συνέχεια!
 
Οπότε όπως κατανοούμε όλοι, η αρχή του κράτους δικαίου και η αρχή της αναλογικότητας παραβιάζονται εφόσον το ελληνικό πολιτικό σύστημα και οι Κυβερνήσεις δεν επιθυμούν να διαθέσουν μέσα (ψήφιση νέου εκλογικού νόμου με λεπτομέρειες του τρόπου διάθεσης και ψήφισης στις και προς τις Ελληνικές Πρεσβείες) ώστε να καθοριστεί με νόμο το πώς θα ψηφίζουν οι Έλληνες του εξωτερικού -υπόθεση μερικών ημερών στα τμήματα της Βουλής.
 
-Γιατί, απόλυτη προϋπόθεση για την λειτουργικότητα ενός δικαιώματος δεν είναι μόνο η ανάγνωση-αναγνώριση του αλλά και η διάθεση πρόσφορων μέσων για την άσκηση αυτού!
 
Υπόθεση Σιταρόπουλος-Γιακουμόπουλος:
Αρκετοί,θα γνωρίζουν ότι η παραβατικότητα του Ελληνικού Κράτους και δη του πολιτικού συστήματος της χώρας έχει αναγνωρισθεί και διεθνώς έπειτα από την προσφυγή δύο Ελλήνων που εργάζονται στο Συμβούλιο της Ευρώπης και διαμένουν μόνιμα στο Στρασβούργο.
Η εκούσια επιβολή αποχής,στις εκλογές από το Ελληνικό πολιτικό σύστημα προς τους ομογενείς κατοίκους του εξωτερικού, προκάλεσε την αγανάκτηση τους, εξαναγκάζοντας τους να προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εν προκειμένω να αποδειχθεί ότι το Ελληνικό Κράτος δεν εφαρμόζει την καθολική ψηφοφορία όπως προβλέπει το Σύνταγμα αλλά και υποστηρίζοντας ότι η αδυναμία τους να ψηφίσουν από τον τόπο της κατοικίας τους, συνιστά παραβίαση του δικαιώματος του εκλέγειν, όπως αυτό κατοχυρώνεται στο άρθρο 3 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.
 
Η έκβαση της υπόθεσης δεν ήταν η αναμενόμενη, υπό την τελεσίδικη μορφή της.

Οι προσφεύγοντες, παρότι δικαιώθηκαν κατά έναν μεγάλο βαθμό…τελικώς το ελληνικό πολιτικό σύστημα σώθηκε για άλλη μία φορά εξαιτίας της ευνοϊκής -εν μέρει- κατάληξη της δίκης.
Ουσιαστικά, το δικαστήριο απεφάνθει ότι υπάρχει, ναι μεν παραβίαση, ωστόσο δεν είναι πλήρης. Με λίγα λόγια, παρέτεινε τον χρόνο υπέρ του πολιτικού συστήματος και αναγνώρισε την (πιθανή) μελλοντική διάθεση μέσων ψηφοφορίας προς τους ομογενείς!
 
Οι συνέπειες μίας πιθανής εφαρμογής:
Το πολιτικό σύστημα είναι βέβαιο ότι αγωνιά για να την μη εφαρμογή του άρθρου.
Οι συνέπειες θα είναι ολέθριες για το σύστημα, όπου έχουν χτίσει και καλπάζει αντιδημοκρατικό μένος σε όλα τα πεδία.
Ας αναλογιστούμε , το πώς είναι κατανεμημένοι και με ποιόν τρόπο θα ψήφιζαν οι Έλληνες του εξωτερικού στις Εθνικές εκλογές. Η δυναμική των κομμάτων θα είχε κατακόρυφη πτώση καθώς όπως αντιλαμβάνεστε θα απευθύνονται ΜΟΝΟΝ προς το 60-70% του εκλογικού σώματος-που κατοικεί εντός της χώρας.
Τα εκατομμύριατων Ελλήνων και ομογενών που κατοικούν στο εξωτερικό θα μπορούσαν να καθορίσουν την εκλογική αναμέτρηση με παντελώς ξένους και δυσμενείς όρους προς το κομματικό σύστημα και το σύστημα της πατρωνίας. 
Ας φανταστούμε,μία εκλογική αναμέτρηση με συμμετοχή 13.000.000 πολιτών όπου το 40% θα διαμένει εκτός χώρας- άρα και δεν θα επηρεάζεται πρωτογενώς από την ισχνή προπαγανδίστικη κομματική πολιτική.
 
Οι αριθμοί ,πόσω μάλλον και η έκβαση, είναι σε συντριπτικό βαθμό κατά του κομματικού συστήματος.
Η δύναμη των κομμάτων θα μειωνόταν αυτομάτως κατά το ήμισυ και θα κατέρρεε, εμφανώς.
 
Καταλήγοντας, να τονίσω ότι η παραπάνω ανάλυση αποτελεί και η επεξήγηση για το πώς αντιλαμβανόμαστε την Δημοκρατία και το Συνταγματικό κράτος στην χώρα μας.
Θα μπορούσαμε να καταχωρήσουμε την πατέντα του ‘’Ναι μεν αλλά..’’

-Ναι μεν δημοκρατία αλλά….

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση