Πολιτική

Η καταπάτηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και η ιδεολογική υπεροχή της απεργίας ως μείζονα ζητήματα.

γράφει ο

Η συμπόνια μετεξελίζεται σε δυσαρέσκεια και η δυσαρέσκεια σε οργή. Τελικώς, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο καθείς κυριεύεται από την λογική, αίροντας αυτομάτως πάσα συναισθηματικό φραγμό.

Περί «δημοκρατικής αποσύνδεσης»

γράφει ο

Yπάρχει μία υπολανθάνουσα τάση που ενδυναμώνεται διαχρονικά και αφορά τους νέους ανθρώπους στις δυτικές δημοκρατίες.  δηλαδή ακριβώς εκείνη την ομάδα του πληθυσμού που συνδεόταν κάποτε με προοδευτικές αντιλήψεις και την κοινωνική αλλαγή. 

Αφήστε τους να ησυχάσουν

γράφει ο

Μόνιμη επωδός των αριστερών κομμάτων αλλά, κυρίως, των εκπροσώπων του ΚΚΕ είναι η συχνή αναφορά στην ανάγκη επίδειξης σεβασμού στους αγώνες του ΚΚΕ.

Μητσοτακικό «Outsourcing»: Ταϊζοντας τους νταβατζήδες

γράφει ο

Με δεδομένο το τεράστιο μέγεθος του ελληνικού δημοσίου και την διαφθορά, το outsourcing όχι μόνο δεν μειώνει τις δαπάνες, αλλά γεννά σπατάλες και πελατειακές σχέσεις με εργολάβους που συχνά τιμολογούν υπηρεσίες πολύ πάνω από τις τιμές της αγοράς αποκομίζοντας μεγάλα κέρδη. 

Άντρας Άκιμ και Εντρέ Μπάισι-Ζιλίνσκι

γράφει ο

Στην παγκόσμια ιστορία παρουσιάζονται συχνά μορφές των οποίων η δράση συνυφαίνεται άρρηκτα, με μια ποικιλία τρόπων, και τα έργα και οι ημέρες της μιας δεν μπορεί να κατανοηθούν ανεξάρτητα από εκείνα της άλλης. Ο Σωκράτης και ο Πλάτων, ο Καίσαρας και ο Βρούτος, ο Μαρξ και ο Ένγκελς, οι αδελφοί Κένεντι παρέχουν σχετικά παραδείγματα.

Η δημοκρατία δεν είναι εκ φύσεως μαλθακή

γράφει ο

Έχει επικρατήσει σταδιακά στα μεταπολιτευτικά χρόνια η δυναμική καταστολή να ταυτίζεται με απολυταρχικές ή χουντικές πρακτικές.  Η ασυδοσία και αυθαιρεσία δεν είναι δομικές αδυναμίες της δημοκρατίας αλλά ξεκάθαρη κυβερνητική επιλογή.  Ας παύσει η δημοκρατία μας λοιπόν να είναι μαλθακή και να δίνει ερείσματα και ευκαιρίες σε ακραίους κάθε προέλευσης.  

Η Προεδρική Δημοκρατία οδηγεί σε βαθιά διαίρεση

Η θέση του αρχηγού του κράτους είναι για να υπηρετεί την ενότητα του έθνους, την ευθύνη για την διακυβέρνηση της χώρας θα πρέπει να την έχουν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί, σε συνάρτηση με το εθνικό κοινοβούλιο και όχι ο ανώτατος άρχοντας, ο οποίος θα πρέπει να είναι ίσος για όλους τους πολίτες μιας χώρας.

Σελίδα 1 από 36
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.