Και κάτω από τη Μαντήλα, τι;

Ποια είναι τα ερεθίσματα, οι εικόνες, η έκθεση σε γνώση και εμπειρίες που υποβοηθούν στην διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας χωρίς σύνδρομα ψυχικού ευνουχισμού;  Τα σύμβολα πατριαρχικής κοινωνίας και καταπίεσης θα πρέπει να είναι ανεπιθύμητα στο σχολικό περιβάλλον.

Όταν καταλαγιάζει η σκόνη της ειδησιογραφίας βλέπει κανείς τα πράγματα συνήθως μέσα από μια πιο ψύχραιμη οπτική γωνία.

Ας επιχειρήσουμε λοιπόν μια προσέγγιση στο θέμα της Αιγυπτιακής καταγωγής μαθήτριας της Γ’ Λυκείου του 41ου Λυκείου Αθηνών που συμμετείχε στην μαθητική παρέλαση της 25ης Μαρτίου φορώντας μαντήλα που κάλυπτε την κεφαλή και μακριά μέχρι τον αστράγαλο φούστα.

Οι αντιδράσεις για την εμφάνισή της ποίκιλαν από επικριτικές έως υποστηρικτικές για την συμμετοχή και εμφάνιση, σε πολλές περιπτώσεις υιοθετώντας αποπροσανατολιστική επιχειρηματολογία.

Κάποιοι από τους  επικριτές για παράδειγμα αναφέρθηκαν στον συμβολισμό της παρέλασης θεωρώντας ότι Μουσουλμάνοι είναι άτοπο να συμμετέχουν στους συγκεκριμένους εορτασμούς, ξεχνώντας ότι  βασικός σκοπός είναι οι νόμιμοι μετανάστες να γίνουν κοινωνοί της υμετέρας παιδείας.  

Κάποιες από τις υποστηρικτικές φωνές ανήρτησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εικόνες της μαντηλοφορεμένης ηρωίδας της επανάστασης Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας επιχειρώντας να αντιστοιχήσουν την εικόνα, ξεχνώντας ότι αναφέρονται σε συνήθειες δύο αιώνων παλαιές αλλά και πως, εναρμονισμένοι στο κοινωνικό έθιμο, ακόμη και οι άνδρες σπανίως περιφερόταν ασκεπείς την εποχή εκείνη.  

Άλλες φωνές αναφέρθηκαν στο δικαίωμα να τιμήσει την καταγωγή της ή και την θρησκευτική της ταυτότητα ή και το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης, ξεχνώντας επίσης ότι μεγάλες μερίδες του πληθυσμού στην Αίγυπτο, την Τυνησία ή τη Συρία δεν υιοθετούσαν την μαντήλα και την κάλυψη του δέρματος ως ενδυματολογική επιλογή.  Και αναφέρομαι σε χώρες που επισκέφθηκα έχοντας ιδία άποψη.  Στην Αίγυπτο δε, κατέφευγαν όλες οι κοπέλες από τις όμορες συντηρητικές χώρες που επιθυμούσαν να κάνουν καριέρα στη μουσική βιομηχανία, ως πιο προοδευτικών αντιλήψεων χώρα.

Άλλοι επιχείρησαν να αντιπαραβάλουν εικόνες με έφηβες μαθήτριες οι οποίες παρέλαυναν με ένδυση πιο αποκαλυπτική από τα συνηθισμένα πρότυπα, θεωρώντας ότι η εικόνα αυτή υπηρετεί ως αρνητικό αντιπαράδειγμα απέναντι στην συντηρητική εμφάνιση της κοπέλας με την μαντήλα.   Είναι μια συνήθης πρακτική σε ένα διάλογο να υπερτονίζεται μια αντιδιαμετρική κατάσταση προκειμένου να αποδυναμωθεί το αντίπαλο επιχείρημα. Και πάλι όμως η σύγκριση της Μαντίλας και του μακριού φορέματος με κάποιες ιδιαίτερες στιλιστικές εμφανίσεις δεν έχει καν νόημα.

Η δική μου οπτική δεν έχει να κάνει ούτε με τον θρησκευτικό ούτε με τον πολιτισμικό παράγοντα, που ούτως ή άλλως ανοίγουν δαιδαλώδη θέματα προς ανάλυση, αλλά με κάτι πιο πρακτικό και ουσιώδες:  ποιος είναι ο υγιής τρόπος ανάπτυξης ενός/μίας εφήβου;

Ποια είναι τα ερεθίσματα, οι εικόνες, η έκθεση σε γνώση και εμπειρίες που υποβοηθούν στην διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας χωρίς σύνδρομα ψυχικού ευνουχισμού;  

Βλέπετε, ο προορισμός του ανθρώπου είναι η ευτυχία, ουδείς έρχεται στον κόσμο αυτόν προκειμένου να δυστυχήσει εκούσια. Η ερωτική εξερεύνηση, οι αισθήσεις και το φλερτ παίζουν τον δικό τους ρόλο στα πρώιμα στάδια της μετάβασης από την εφηβεία στην ενηλικίωση. Όταν αυτό στερείται βίαια από τον/την έφηβο (βλέπε κάλυψη για μείωση της ερωτικής συνιστώσας) η ολοκλήρωσή του προς την εξερεύνηση και αναζήτηση της ευτυχίας είναι ατελής.  Θα πει κανείς υπάρχουν και άλλοι δρόμοι προς την ευτυχία. Ναι, αλλά αυτούς θα τους αναζητήσει κανείς όταν έχει περάσει πρώτα από τα βασικά στάδια της πυραμίδας των ανθρωπίνων αναγκών. Οι αποκαλυπτικές εμφανίσεις που ξεπερνούν τη νόρμα σε κάποιες μαθήτριες είναι απλά αδέξιες αναζητήσεις αποδοχής από πλευράς της εφήβου.  Όταν σου παρέχεται η ελευθερία θα υποπέσεις και σε υπερβολές κάποιες φορές. Το ζήτημα είναι ότι στο κοριτσάκι της μαντήλας όχι μόνο δεν της παρέχεται αυτή η ελευθερία αλλά ανοήτως το σχολικό περιβάλλον επιβράβευσε την στέρηση αυτή ως κουλτούρα.

Αν οι γονείς δεν έχουν την δυνατότητα ή την γνώση να αντιληφθούν τις συνέπειες στον ψυχισμό του παιδιού (ή έχουν άλλες προτεραιότητες στην γαλούχησή του) τότε το κράτος οφείλει να καλύπτει αυτό το κενό καθώς, θεωρητικά, διαθέτει την επιστημονική κατάρτιση  και το παιδαγωγικό προσωπικό προκειμένου να διαμορφώσει το σχολείο ως ένα ασφαλές περιβάλλον όπου όλοι οι έφηβοι θα νιώθουν ότι έχουν τις ίδιες δυνατότητες, ελευθερίες, δικαιώματα και υποχρεώσεις, την ίδια δυνατότητα να γευθούν την εφηβεία τους και να χαρούν τη ζωή.  

Από αυτή τη σκοπιά λοιπόν όλοι οι μαθητές θα πρέπει να έχουν δικαίωμα στην παρέλαση σύμφωνα όμως με κοινά κατανοητούς κανονισμούς συμμετοχής.  Τα σύμβολα πατριαρχικής κοινωνίας και καταπίεσης (γιατί περί αυτού πρόκειται) όπως η μαντήλα που καλύπτει μονίμως το κεφάλι θα πρέπει να είναι ανεπιθύμητα και να απαγορεύονται εντός σχολείου και μαθητικών δραστηριοτήτων.  

Με την ενηλικίωση κάθε άτομο μπορεί να επιλέξει τον τρόπο που επιθυμεί να προσδιορίζεται ενδυματολογικά ή θρησκευτικά. Αλλά θα το έχει κάνει έχοντας βιώσει και αξιολογήσει όλες τις πτυχές της ζωής και όχι μόνο αυτές που του επιβάλλεται από ένα τυχόν μονοδιάστατο και πιεστικό οικογενειακό περιβάλλον.  

Και πιο σημαντικό, θα επιλέξει γνωρίζοντας ότι αν επιθυμεί ένα είδος ζωής απαλλαγμένης από τα σύμβολα καταπίεσης δεν θα βιώσει τον αποκλεισμό από τον θρησκευτικό ή φυλετικό περίγυρό της καθώς η υπόλοιπη κοινωνία θα είναι αρωγός του/της.

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση