Η Αρμοδιότητα της Αρμοδιότητας υπό το πρίσμα του Διεθνούς δικαίου και της θαλάσσης

Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι πάγια τακτική του γεωπολιτικού εχθρού ήταν η ανάμειξη του Αμερικανικού παράγοντα στο Αιγαίο υπό τον ρόλο του ''Επιδιαιτητή''.Ένας επιδιαιτητής, που ρέπει προς τα Τουρκικά συμφέροντα.
Με αφορμή, τα τελευταία πεπραγμένα στο γεωπολιτικό πεδίο της χώρας μας και δή με την Νατοϊκή παρέμβαση στο Αιγαίο...θα ήθελα να παραθέσω ορισμένα στοιχεία νομοτελειακού χαρακτήρα καθώς έχει αναπτυχθεί μία παραφιλολογία που περιορίζει -κατά συνείδησίν - τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.

Η δήθεν υποβοήθηση από την Νατοϊκή δύναμη για το προσφυγικό, έχει κινήσει το ενδιαφέρον καθώς δεν είναι λίγοι οι κίνδυνοι που εγκυμονούν ώστε το πρόσχημα της ''επέμβασης του Νατοϊκούς αγήματος- για τον περιορισμό των προσφυγικών ροών'', να μετατραπεί σε κίνηση αποδόμησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, που θα μπορούσε να μας οδηγήσει σε μία ακόμη εθνική τραγωδία (από τους Τούρκους).

Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι πάγια τακτική του γεωπολιτικού εχθρού ήταν η ανάμειξη του Αμερικανικού παράγοντα στο Αιγαίο υπό τον ρόλο του ''Επιδιαιτητή''...

Ένας επιδιαιτητής, που ρέπει προς τα Τουρκικά συμφέροντα.
 
Οι Τούρκοι, εκμεταλλευόμενοι την αβουλία του ελληνικού πολιτικού συστήματος...κερδίζουν έδαφος όλο και περισσότερο σε αυτήν την -νομικά- αβάσιμη μάχη που έχουν κηρύξει ενάντια στη χώρα μας.

Οι όποιες, διεκδικήσεις του εξωτερικού εχθρού, είναι -πράγματι- νομικά αβάσιμες και διαφεύγουν πέραν της λογικής...αυτό ωστόσο είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει και να μας δημιουργήσει το ερώτημα ''Τελικά,επικρατεί το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θαλάσσης ή αποκλειστικά και μόνον η ισχύς ?''

Το ερώτημα αυτό,ευελπιστώ να απαντηθεί -από τον καθένα- έπειτα από την παράθεση ορισμένων στοιχείων....
 
Ιστορικότητα της διένεξης

Στο σημείο αυτό θα ήταν ορθό, να κάνουμε μία αναδρομή στο παρελθόν του διεθνούς δικαίου της θαλάσσης...

Με την λήξη του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου (συγκεκριμένα το 1958),κωδικοποιήθηκε γραπτά για πρώτη φορά το διεθνές δίκαιο της θάλασσας δια μέσω των τεσσάρων συμβάσεων της Γενεύης.Συγκεκριμένα, συντάχθηκε η σύμβαση της ανοικτής θάλασσας (ελεύθερη διέλευση πλοίων,ελεύθερα από τα κράτη), η σύμβαση της υφαλοκρηπίδας, η σύμβαση της αλιείας και η περιβόητη σύμβαση για την χωρικότητα της θαλάσσης και την συνορεύουσα ζώνη.

Όμως, το 1982 συντελείται μία ριζικού τύπου αλλαγή στο διεθνές πλαίσιο και δίκαιο καθώς το νέο διεθνές δίκαιο της θαλάσσης φέρνει στην επιφάνεια την ρύθμιση για τα πολυπόθητα 12 ναυτικά μίλια, όσον αφορά την Αιγιαλίτιδα Ζώνη. (34 χρόνια αργότερα...ΔΕΝ έχει κηρυχθεί ακόμη η ρύθμιση από την ελληνική πλευρά για λόγους που θα αναφερθούν-εν συνεχεία)

Ενώ, προστίθεται και η ευνοϊκή καινοτομία της ''Συνορεύουσας ζώνης'' (που δύναται να φθάσει τα 24 ναυτικά μίλια -συγκεντρωτικά) που σε συνδυασμό με την ρύθμιση της ΑΟΖ (182 ναυτικά μίλια) μπορούν να εξασφαλίσουν στην χώρα αλλά και στην Άμυνα μας τεράστια ευεργετήματα, τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά/γεωστρατηγικά .
 
Η κρίση της Υφαλοκρηπίδας

Η λεγόμενη κρίση ξεκίνησε το 1973, όταν η Τουρκική πλευρά -κατά παράβασίν των συμβάσεων της Γενεύης- προσπάθησε να θέσει ζήτημα διεκδικήσεων στα ελληνικά χωρικά ύδατα δια μέσω της ''εξουσιοδότησης'' για την διεξαγωγή ερευνών προς την Πετρελαϊκή Τουρκική Εταιρεία.Γεγονός,που δεν κατέστει αποδεκτό από την ελληνική πλευρά καθώς με αυτόν τον τρόπο παραβιάζονταν τα θεμελιωμένα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Επίσης, η μεγαλύτερη πληγή προς την Τουρκική πλευρά (που δεν έχει προσχωρήσει ΜΕΧΡΙ σήμερα στις συνθήκες) ήταν ότι με το νέο δίκαιο της θαλάσσης καταχωρούνται δικαιώματα υφαλοκρηπίδας σε όλα τα ελληνικά νησιά.
 
Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο

Το Ελληνικό κράτος, όπως είναι αυτονόητο έχει υπογράψει τις Συμβάσεις της Γενεύης αλλά και το νέο διεθνές δίκαιο του 1982 και κατά αυτόν τον τρόπο αποκτά δικαιώματα που μέχρι στιγμής δεν έχει ασκήσει για λόγους ανεξήγητους. Οι λόγοι αυτοί, συνήθως περιορίζονται υπό το αφήγημα του ότι σε περίπτωση που το Ελληνικό κράτος εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο κηρύσσοντας την ελληνική ΑΟΖ στα 12 +12 ναυτικά μίλια.... η Τουρκική πλευρά θα το θεωρήσει casus beli (αιτία πολέμου).

Η αδυναμία του ελληνικού πολιτικού συστήματος είναι εμφανής και σχεδόν ύποπτη καθώς οι χειρισμοί της υποθέσεως, μεσοπρόθεσμα, έχουν αποδώσει δικαιώματα υπέρ των κάλπικων όρων περί ''αποστρατικοποιημένων περιοχών, γκρίζων ζωνών α
λλά και 25ου μεσημβρινού''.

Η ανικανότης της ελληνικής πλευράς, έχει επιδώσει έδαφος στα παράλογα Τουρκικά επιχειρήματα.

Από την άλλη πλευρά, η Τουρκική ηγεσία αρνείτο να αποδεχτεί το Διεθνές δίκαιο της θαλάσσης, τις συμβάσεις της Γενεύης και κατ'επέκταση θεωρούν ότι τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου δεν έχουν υφαλοκρηπίδα καθώς ‘’είναι η φυσική επέκταση της Ανατόλιας’’.

Ενώ, δεν αποδέχεται και την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης...αφήνοντας υπαινιγμούς περί συνεκμετάλλευσης.
 
Όπως, παρατηρούμε οι Ελληνικές θέσεις στηρίζονται πλήρως στο Διεθνές δίκαιο ενώ τα επιχειρήματα των γειτόνων είναι στα όρια της παραλογικότητας και της έκνομης συνέπειας.

Κι όμως, από το 1992 που τέθηκε σε ισχύ το δίκαιο της θαλάσσης, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει η πολιτική βούληση για την κήρυξη των έννομων εθνικών κυριαρχικών συμφερόντων και δικαιωμάτων.

Αντιθέτως, έχουν προκληθεί επεισόδια (Ίμια) όπου έληξαν με την συνδρομή της επιδιαιτησίας των ΗΠΑ προς όφελος του αντιπάλου.
 
Και μέχρι σήμερα, ακολουθείται η ίδια γραμμή....Επιτρέποντας στην Δεύτερη μοίρα της Νατοϊκής δύναμης, την διέλευση στα χωρικά ύδατα της χώρας μας -δήθεν- για την διάσωση και την επαναπροώθηση των προσφύγων στα Τουρκικά παράλια.

Θεωρώ, ότι εφόσον δεν δύναται να χρησιμοποιηθούν κατασταλτικά μέσα για την παρεμπόδιση των προσφυγικών ροών ...ο ρόλος του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο εξυπηρετεί άλλα συμφέροντα όπως είναι η προκλητική αμφισβήτηση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και η επίβλεψη-ανάμειξη της ''συμμαχίας'' στο Συριακό έδαφος -προς όφελος της Τουρκίας.
 
Και για να επιστρέψω στο αρχικό ερώτημα που έθεσα...όλα αυτά τα παραπάνω μας επεξηγούν το ποιος τελικά ασκεί ισχύ, στην παγκόσμια γεωπολιτική σφαίρα.

Φυσικά,δεν είναι άλλος από αυτόν που επέχει την ''αρμοδιότητα της αρμοδιότητας'' δηλαδή την αυτεπάγγελτη δικαιοδοσία να επεμβαίνει αλλά και να παρεμβαίνει στα ''πράγματα'’  όποτε και όπου θέλει, επικαλούμενος την προστασία και την εξασφάλιση των συμφερόντων του...χωρίς να υπολογίζεται το Σύνταγμα και το Διεθνές Δίκαιο.
 
Η σπουδαιότητα της γεωπολιτικής μας θέσεως, μας καθιστά πολύ σημαντικό παράγοντα στην διαμόρφωση της ηπειρωτικής ειρήνης….Ωστόσο, για λόγους ανικανότητας και αστοχίας των πολιτικών…έχουμε καταφέρει να μετατρέψουμε το γεωπολιτικό μας πλεονέκτημα σε ένα προφανές μειονέκτημα.
 
Αντιθέτως,ο εξωτερικός εχθρός εκμεταλλευόμενος πάσα αστοχία της ελληνικής πλευράς έχει παρεισφρήσει όλες τις συνέπειες -θετικού χαρακτήρα.

Αν συνεχιστεί, αυτή η εξωτερική πολιτική που ασκείται από την πολιτική ηγεσία της χώρας μας τότε είναι βέβαιο ότι θα αντικρίσουμε ακόμη περισσότερες εθνικές τραγωδίες…όπως είναι αυτή της Κύπρου αλλά και των Ιμίων.
 
Τέλος, να τονίσω ότι η άμεση κήρυξη των 12 ναυτικών μιλίων από την χώρα μας …θα πρέπει να αποτελεί μείζον θέμα κατά την διαμόρφωση της κυβερνητικής ατζέντας…

Όπως συμπεραίνουμε, με την απάθεια των τελευταίων δεκαετιών έχουμε καταφέρει να υποκρύψουμε ‘’κάτω από το χαλί'’ ένα σπουδαίο εθνικό πρόβλημα-την ώρα που η αντίπαλη δύναμη επενδύει στατικά και συντονισμένα για την απόκτηση ισχύς που θα της επιτρέψει να επιβάλλει τις θέσεις της….κάνοντας χρήση της ‘’αρμοδιότητα της αρμοδιότητας’’….

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση