Παπαδόπουλος Ιωάννης

Παπαδόπουλος Ιωάννης

Γεννήθηκα στις αρχές της δεκαετίας του 60, στην Αθήνα. Μετά από αεροπορικές σπουδές στο Oxford Aviation Academy του Ηνωμένου Βασιλείου, εργάστηκα στο χώρο των αερομεταφορών, κυρίως ως κυβερνήτης αεροσκαφών Πολιτικής Αεροπορίας καθώς και στον τομέα της Αεροπορικής Εκπαίδευσης, με πλούσια εμπειρία εντός και εκτός Ελλάδος.

Παράπλευροι τομείς παγίου ενδιαφέροντος και μελέτης μου είναι:

Από το πεδίο των Φυσικών επιστημών: Γαιοεπιστήμες (κυρίως,Γεωγραφία, Γεωλογία, Μετεωρολογία), Περιβαλλοντολογία, Γεωπονία καθώς και, σύγχρονη Κοσμολογία και Αστρονομία.

Από τις Κοινωνικές Επιστήμες, κυρίως: Ψυχολογία, Κοινωνιολογία και Κοινωνική Ανθρωπολογία.

Όλοι οι ανωτέρω τομείς, αποτελούν απλώς πεδία προσωπικής μου μελέτης και έρευνας χωρίς, φυσικά, να υπαινίσσομαι αρτιότητα γνώσης και σπουδής. Εξάλλου, ο δρόμος της γνώσης και τη επίγνωσης είναι μία ατέρμων παραγωγική διαδρομή.

Η μακρόχρονη ενασχόλησή μου σε αυτά τα πεδία αναζήτησης, έχει σημαντικά επηρεάσει το προσωπικό ύφος της κριτικής και αναλυτικής αντίληψης, μέσω της οποίας επιχειρώ να κατανοώ την -δυναμικά εξελισσόμενη- εσωτερική και εξωτερική βιόσφαιρα του ανθρώπου.

Στη πατρίδα μας, αντιλαμβάνομαι ότι τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι απόρροια βαθύτερων αιτιών· αιτίες που άπτονται της χλιαρότητας της σύγχρονης πολιτισμικής μας κουλτούρας η οποία, αποξενωμένη από δημιουργικά πρότυπα, δείχνει πλέον να καταρρέει.

Η χώρα μας είναι κρισίμως αναγκαίο να εκπέμψει πλουσιότερο «φως», πνευματικό, αξιακό.  Οι –έως σήμερα φθίνουσες- αξίες της συλλογικότητας, της δημιουργικότητας, της καλλιεργημένης σκέψης, του αποδοτικού πρακτικού πνεύματος, πρέπει επειγόντως να αναζωογονηθούν.

Η Ελλάδα, μόνο εφόσον μετεξελιχθεί σε δυναμικό πεδίο παραγωγής πολιτισμού και ευγενών ρεαλιστικών οραμάτων, θα μπορέσει να πραγματώσει το αδιαμφισβήτητα υψηλό δυναμικό των Ελλήνων. 

Επί του παρόντος, στο δημόσιο βίο κυριαρχούν οι «προ-αποφασισμένες… βεβαιότητες», εκτοπίζοντας τις «δημιουργικές αμφιβολίες» που προάγουν την ερευνητική σκέψη και, εν συνεχεία, την πρόοδο. Πρόκειται για μία αδιέξοδη κατάσταση που το πνεύμα της παιδείας, απλώς το ανατροφοδοτεί .

Διότι, ο κρίσιμος καταλύτης στο συλλογικό σκέπτεσθαι, εκείνο που μπορεί να παράγει πρόοδο και πολιτισμό, είναι ο ‘Τρόπος’. Δηλαδή, το «Πώς να σκεφτόμαστε» και, όχι το «Τί».

Από το 2012 είμαι συνοδοιπόρος της ομάδας πολιτών που συνέστησε τον πολιτικό φορέα «Δημιουργία, ξανά!». Μαζί με πολλούς εξέχοντες ανθρώπους που εκεί γνώρισα, με τους οποίους μας ενώνουν κοινά οράματα για μία νέα Ελλάδα, επιχειρούμε να συνεισφέρουμε στη προσπάθεια για ανάδυση αυτής της Πατρίδας· στη θέση όπου, σήμερα, κυριαρχεί μία γκρίζα πραγματικότητα και ένα ανέμπνευστα στείρο πολιτικό σύστημα που στραγγαλίζει κάθε ικμάδα ελπίδας και προοπτικής.
Στοχασμοί 05/05/2016

Προσμένοντας ‘ανορθόδοξα’ την Ανάσταση (μίας… «σταυρωμένης Ορθόδοξης» χώρας)

Ότι είναι μονάχα στο δικό μας χέρι να ξεκλειδώσουμε και να αλλάξουμε τη μοίρα μας. Όχι όμως από κάποιον εύκολο, έτοιμο στρωμένο δρόμο· αλλά από τον μελετημένα δύσκολο, τον απαιτητικό, τον δύσβατο.
Στοχασμοί 22/02/2016

Ο Αυτοσαρκασμός ως δείκτης ωρίμανσης και, τα σημειολογικά «βελανίδια» των καιρών…

Κατά συνέπεια, η συλλογική αναβάθμιση μιας κοινωνίας συντελείται πάντοτε μέσω της συνειδησιακής εκλέπτυνσης του Ατόμου. Εκλέπτυνση, που ζυμώνεται μόνο μέσω της συνειδητής δουλειάς εσωτερικά, από το ίδιο το άτομο.
Πολιτική 10/02/2016

“Brace for impact!”. Επιβαίνοντας -ως χώρα- σε αεροσκάφος τής… Λαϊκιστάν Airlines

Οι κυβερνήτες και το πλήρωμα του σκάφους «Ελλάς», δεν οφείλουν (δεν τους ζητούνται) εχέγγυα που να στοιχειοθετούν τη συνολική επάρκειά τους. Δεν οφείλουν να παρουσιάσουν πειστήρια γνώσης και αξιοσύνης για τις θέσεις ευθύνης που θα τους ανατεθούν.
Πολιτική 22/10/2015

Ηγετική ανεπάρκεια & ψευδεπίγραφο ήθος· δύο, εξίσου θλιβερές όψεις ενός νομίσματος

Ό,τι χαρτί αξιοπιστίας, ότι μαγιά είχε απομείνει ακόμα στη χώρα μας, τα κάψατε, τα σκίσατε· όπως δηλαδή *δεν* σκίσατε τα μνημόνια της λιτότητας για τα οποία προεκλογικά… σκίζατε τα ρούχα σας ότι θα τα ακυρώσετε, ώστε κατά κάποιο μαγικό τρόπο να επαναφέρετε (όπως με περισσή αμετροέπεια διακηρύσσατε) την ευμάρεια και την αξιοπρέπεια στους πολίτες αυτής της χώρας.
Πολιτική 11/10/2015

Ανεκπλήρωτη εφηβεία, κοινωνία και πολιτική. Ένα μείγμα εθνικής παρακμής

Είμαστε μια κοινωνία που θα «αντισταθεί» με πάθος ενάντια σε οτιδήποτε εν ονόματι της προόδου καλεί σε αλλαγές
Πολιτική 02/08/2015

Σιγοσφυρίζοντας αδιάφορα μετά τη καταστροφή

Πρόκειται για μία, τόσο μα τόσο, παραδοσιακή ελληνική πρακτική... Όπως επίσης και το, «σιγοσφυρίζειν αδιάφορα, μετά την καταστροφή».
Πολιτική 17/07/2015

Ο λαϊκισμός κλονίζεται· ο νεο-λαϊκισμός καραδοκεί…

Ο νεολαϊκισμός είναι μάλλον προ των πυλών, ενδεχομένως πολύ πιο ύπουλος και εξίσου καταστροφικός.
Κοινωνία 09/07/2015

Κοινωνική συνείδηση και συλλογικές ευθύνες

Δηλαδή από όλους εμάς, ως καλλιεργητές και φορείς ανάπτυξης της Κοινωνικής Συνείδησης · του καταλύτη αποτίναξης του παραλογισμού και των ευτελών προτύπων που τόσο πολύ έχουν αποπροσανατολίσει και, τελικά, καταδυναστεύουν τη κοινωνία μας.
Κοινωνία 24/06/2015

Όταν η… πραγματικότητα υποτροπιάζει στο ίδιο λάθος

Καταλήγω έτσι να δυσπιστώ έντονα στο διαδεδομένο διακήρυγμα ότι, το «έθνος των ιστορικά πολλών χαμένων ευκαιριών» έχασε αυτές τις ευκαιρίες μόνο από ατυχία ή παρεμβατισμό, αλλά όχι από την... ανατολίτικη στενοκεφαλιά του.
Κοινωνία 19/06/2015

"Μένουμε Ευρώπη" ή, πώς λόγω δυσανεξίας στην αντίθετη άποψη, "διολισθαίνουμε προς Ανατολάς"

Όμως η χώρα σε καμία περίπτωση δεν ανήκει σε κάποιους μόνο, όπως αυτοί οι κάποιοι υποσυνείδητα πιστεύουν. Θα πρέπει λοιπόν να είναι σαφές πως όσοι δεν συμμερίζονται τις -ολοκληρωτικής αντίληψης- θεωρήσεις αυτών των ‘κάποιων’ περί δημοκρατικότητας, δεν θα παραμένουν για πάντα υπομονετικά αδρανείς έναντι αυτού του παραλογισμού.
Σελίδα 1 από 2