Οικονομία 28/08/2015

Πως θα γλυτώσουμε από τα βράχια με ένα δημιουργικό σοκ

Ένα παράδειγμα μιας τέτοιας "ριζοσπαστικής" λύσης, θα μπορούσε να είναι η θέσπιση ειδικού αναπτυξιακού προγράμματος για zero-tax ή low-tax zones σε στρατηγικά επιλεγμένες θέσεις στην Ελλάδα.
Παπαδόπουλος Γιάννης

Φανταστείτε για λίγο, ότι είστε καπετάνιοι σε ένα ξύλινο καράβι στη μέση του πελάγους. Είναι ένα παλιό, ξύλινο σκαρί, από αυτά με τα κουπιά. Πάνω στο καράβι υπάρχουν 100 επιβαίνοντες. Κουπί τραβάνε όμως, μόνο οι 25, χωρίς ουσιαστική βοήθεια από τους υπόλοιπους. Έχει θαλασσοταραχή, τα νερά γύρω είναι γεμάτα καρχαρίες και το καράβι το παρασέρνουν ισχυρά ρεύματα προς ένα σύμπλεγμα από βράχια.

Σκεφτείτε, τι μπορείτε να κάνετε για να σώσετε το καράβι;

Όσο εσείς προσπαθείτε να βρείτε λύση, οι 25 κωπηλάτες κουράζονται όλο και περισσότερο από την υπερπροσπάθεια και έχουν αρχίσει να χάνουν τις δυνάμεις τους. Τους φωνάζετε να κάνουν κουπί πιο δυνατά, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Το να αρχίσετε να τους μαστιγώνετε μάλλον θα φέρει πολύ χειρότερα αποτελέσματα…

Λογικά, έχετε αρχίσει να αναρωτιέστε τι μπορείτε να κάνετε με τους υπόλοιπους 75 επιβάτες και αν μπορούν κάπως να βοηθήσουν…

Όχι, δεν είναι λύση να τους πετάξετε στη θάλασσα (για όσους το σκέφτηκαν...)! Είναι εντελώς απάνθρωπο και δεν θα βοηθήσει πρακτικά, ακόμα και αν ελαφρύνει λίγο το καράβι. Επίσης, είναι βέβαιο ότι μόλις αντιληφθούν τι πάτε να κάνετε, θα γίνει, δικαίως, ανταρσία, η οποία θα οδηγήσει στην καταστροφή …

Μέσα στους 75 υπάρχουν γέροι και μικρά παιδιά. Τα μικρά παιδιά είναι καμιά 10αριά και προφανώς δεν μπορούν να βοηθήσουν, αν και βλέπουν τι γίνεται. Όμως στους περίπου 25 γέρους είναι εμφανές ότι υπάρχουν αρκετοί, ίσως ακόμα και οι μισοί, οι οποίοι θα μπορούσαν να βάλλουν ένα "χεράκι". Μάλιστα οι νεότεροι από αυτούς, κάποιοι γεροδεμένοι μεσήλικες, είναι εμφανές ότι απλώς προσπαθούν να “λουφάρουν”.

Φυσικά υπάρχουν και 10 άτομα που εκτελούν "διαχειριστικά" καθήκοντα. Βοηθός καπετάνιου, λοστρόμος, αποθηκάριος, μάγειρας, βοηθός μάγειρα, λαντζιέρης, γιατρός, μηχανικός, βοηθός μηχανικού. Αναρωτιέστε μήπως είναι πολυτέλεια στις παρούσες συνθήκες, να υπάρχουν 10 άτομα τα οποία εκτελούν "διαχειριστικά" καθήκοντα. Πόσο μάλλον, όταν τα καθήκοντα αυτά, θα μπορούσαν να τα εκτελούν άνετα μόλις 5.

Τέλος υπάρχουν και περίπου 30 άτομα που απλώς δεν κάνουν τίποτα... Οι 15 από αυτούς και μπορούν και θέλουν να βοηθήσουν άμεσα. Σχεδόν εκλιπαρούν να βοηθήσουν. Από τους υπόλοιπους, οι περισσότεροι δεν έχουν πιάσει ποτέ στη ζωή τους κουπί. Δεν χρειάστηκε. Επιβάτες και λαθρεπιβάτες υπήρχαν πάντα …

Υπάρχει πλήρωμα, υπάρχει ελπίδα σκέφτεστε.

Όμως, οι 25 είναι στριμωγμένοι στα λιγοστά κουπιά που έχουν απομείνει στο καράβι και δεν χωράνε άλλοι. Παλαιότερα υπήρχαν αρκετά κουπιά, έφταναν ακόμα και για όλους. Όμως οι προηγούμενοι καπετάνιοι δεν τα διαχειρίστηκαν σωστά. Πλέοντας σε ήρεμα νερά, τα θεώρησαν περιττά και τα "χάρισαν" σε ξένα καράβια και βάρκες.

Ο χρόνος περνάει και τα βράχια πλησιάζουν όλο και πιο επικίνδυνα. Οι 25 έχουν σχεδόν εξουθενωθεί από την υπερπροσπάθεια. Και οι περισσότεροι από τους επιβάτες έχουν απελπιστεί. Δεν πιστεύουν ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να γίνουν. Κάποιοι μάλιστα, έχουν αρχίσει να προετοιμάζονται για την πρόσκρουση...

Σκέπτεστε, χρειάζονται κουπιά και να βάλουν ένα χέρι όσοι περισσότεροι μπορούν…

Όμως που να βρεις κουπιά μεσοπέλαγα?

Ακόμα και αν καταφέρνατε να βάλετε όλους τους επιβαίνοντες να κάνουν κουπί με ότι μπορούν να βρουν, με ξύλα, με ποδαρικά από τραπέζια-καρέκλες, με μαδέρια που θα ξηλώσουν από το καράβι, ακόμα και με τα χέρια τους, η συντριβή στα βράχια φαντάζει αναπόφευκτη.

Και υπό κανονικές συνθήκες είναι...

Κάποιοι θα σκοτωθούν με την πρόσκρουση. Κάποιοι θα πέσουν στη θάλασσα και θα πνιγούν ή θα τους φάνε οι καρχαρίες. Άλλοι θα πιαστούν απ’ ότι μπορούν και θα παρασυρθούν από τα κύματα προς άγνωστη κατεύθυνση. Και υπάρχουν και αυτοί που θα επιζήσουν, ναυαγοί πάνω στα βράχια, περιμένοντας να κοπάσει η καταιγίδα ώστε να φτιάξουν μια ξύλινη σχεδία με ότι έχει απομείνει από το ναυάγιο...

Όμως, τα πράγματα δεν χρειάζεται να γίνουν έτσι.

Αυτό το καράβι δεν είναι πλέει μόνο του. Σάλπαρε μέσα στην καταιγίδα μαζί με ένα μεγάλο στόλο που έχει κοινή κατεύθυνση. Μέσα στον στόλο υπάρχουν και μικρότερα καράβια, όμως υπάρχουν και μεγάλες, πλήρως εξοπλισμένες, πολεμικές γαλέρες.

Οι γαλέρες είναι αρκετά δυνατές ώστε να μπορούν να προσδεθούν στο καράβι και να το κρατήσουν προσωρινά μακριά από τα βράχια. Και μπορούν να βοηθήσουν δίνοντας και μερικά κουπιά που χρειάζονται για να μπει στη σωστή ρότα.

ΕΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΣΟΚ

Η πραγματικότητα δεν διαφέρει πολύ. Ένα από τα πιο βασικά προβλήματα στην Ελλάδα είναι ότι ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΕΡΓΟ.

Υπάρχουν πάρα πολλοί άνεργοι, πάρα πολλοί συνταξιούχοι (2,7 εκατομμύρια, συμπεριλαμβανομένων πρόωρων, "ρετιρέ", ψευτο-αναπήρων και … “highlander”), πολλοί Δημόσιοι Υπάλληλοι (στενού και "ευρύτερου" δημοσίου), πολλοί "εισοδηματίες", πολλοί φοροφυγάδες, πολλά λαμόγια, πολλοί "κουμπάροι"-ημέτεροι, πολλοί κρατικοδίαιτοι "επιχειρηματίες"-εργολάβοι και πολλοί που απλώς δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους για διάφορους λόγους…

Όποιος πιστεύει ότι ΜΟΝΟ με περικοπή δαπανών, διώχνοντας τους μισούς ΔΥ και καταργώντας τις πρόωρες συντάξεις θα λύσουμε το πρόβλημα, μάλλον κάνει λάθος. Δεν φτάνει μόνο αυτό, πρέπει να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ανάπτυξης της οικονομίας . Γιατί αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν βρουν δουλεία, ώστε να μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς και να συνεισφέρουν θετικά στη χώρα, το πρόβλημα απλώς θα οξυνθεί δραματικά και θα οδηγηθούμε μαθηματικά στην καταστροφή.

Ενδεικτικό της έλλειψης παραγωγικότητας είναι ότι η χώρα δαπανά ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ 2.4 δις € για συντάξεις, τη στιγμή που τα ΕΤΗΣΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΕΣΟΔΑ από εταιρίες (νομικά πρόσωπα) είναι μόλις 2.7 δις €!

Ο  φόρος δηλαδή που εισπράττει το κράτος, από το κατά γενική ομολογία (και συγκριτικά με τα γειτονικά κράτη), υψηλό 26-33% αντιστοιχεί σε μόλις 1 και κάτι μήνα συντάξεων. Το ποσό είναι "αστείο"! Δηλαδή, αν μειώναμε τον εταιρικό φόρο στο 15% (ώστε να μην κλείνουν ή μεταναστεύουν οι όποιες εναπομείνασες εταιρίες) θα χάναμε θεωρητικά άμεσα, περίπου 1 δις € από συνολικά ετήσια έσοδα της τάξης 55 δις €! Αυτό νομίζω τα λέει όλα...

Για να σωθεί αυτή η χώρα πρέπει να γίνει κάτι εξωπραγματικό και αληθινά "ριζοσπαστικό". Πρέπει να βρούμε άμεσα παραγωγική εργασία για όλους αυτούς τους ανέργους, τους υπεράριθμούς ΔΥ και τους πρόωρους συνταξιούχους. Ή έστω για όσους περισσότερους μπορούμε... Πρέπει να παράγουμε έργο ως χώρα και να δημιουργήσουμε προστιθέμενη αξία.

Χρειαζόμαστε άμεσα ένα Δημιουργικό Σοκ που θα οδηγήσει σε ένα Άλμα Ανάπτυξης (pun intended) !

Αυτό δεν μπορεί να γίνει από το κράτος. Δεν γίνεται σε αυτό το πλαίσιο και εντός της Ε.Ε. (γίνεται σε ένα κομμουνιστικού-φασιστικού τύπου καθεστώς, στο οποίο και οι παραγωγικές μονάδες ανήκουν στο κράτος, όχι μόνο οι υπηρεσίες. Όμως αυτό θέλουμε? Και είναι αυτό γεωπολιτικά εφικτό-συμβατό? Νομίζω πως όχι...).

Απαιτείται ουσιαστική συμβολή από τον ιδιωτικό τομέα. Πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε να ανοίξουν εταιρίες και να δημιουργηθούν άμεσα νέες θέσεις εργασίας. Για να γίνει αυτό γρήγορα θα χρειαστούμε όλη τη βοήθεια που μπορούμε να έχουμε από τους εταίρους μας. Όμως, πρέπει επιτέλους να βάλουμε και εμείς το χέρι μας να βοηθήσουμε τον εαυτό μας.

Θα χρειαστεί ένα γιγαντιαίο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, με άμεση αξιοποίηση των πακέτων βοηθείας που μας προσφέρουν οι εταίροι, σε συνδυασμό με τις χιλιοσυζητημένες ιδιωτικοποιήσεις. Και θα χρειαστούν και αληθινά "ριζοσπαστικές" και δημιουργικές λύσεις.

Ένα παράδειγμα μιας τέτοιας "ριζοσπαστικής" λύσης, θα μπορούσε να είναι η θέσπιση ειδικού αναπτυξιακού προγράμματος για zero-tax ή low-tax zones σε στρατηγικά επιλεγμένες θέσεις στην Ελλάδα (για εταιρικό φόρο αναφέρομαι, όχι ΦΠΑ). Πχ στις Βιομηχανικές Περιοχές Κομοτηνής, Θεσσαλονίκης, Σερρών, Ιωαννίνων κλπ όπου υπάρχουν αμέτρητα αναξιοποίητα "κουφάρια" εργοστασίων, τα οποία έχουν περάσει μέσω "κόκκινων" δανείων στα "βιβλία" των τραπεζών ως "assets" (ο θεός να τα κάνει...). Ή σε πόλεις όπως πχ η Νάουσα και τα Γρεβενά που μαστίζονται από ανεργία. Ή ακόμα και στα νησιά, τα οποία στηρίζουν τη βαριά μας βιομηχανία, τον Τουρισμό.

Παράλληλα, θα πρέπει με τη βοήθεια των εταίρων μας να απευθύνουμε άμεσα πρόσκληση σε μεγάλες παραγωγικές-μεταποιητικές (και μη) εταιρίες να μεταφέρουν μέρος της δραστηριότητας τους στη χώρα μας. Και όχι μόνο σε εταιρίες από την Ε.Ε… Αμερικανοί, BRICS, κτλ, όλοι οι καλοί χωράνε!

Οι εταιρίες, οι οποίες θα εγκατασταθούν σε αυτές τις ζώνες, θα μπορούν να έχουν zero-tax για ένα διάστημα (πχ 5-10  έτη) και ένα μόνιμο low-tax (πχ 10%) από εκεί και πέρα. Με μια βασική προϋπόθεση! Τη πρόσληψη και διατήρηση στο εργατικό δυναμικό για όσο ισχύει το zero-tax, ΔΥ που βρίσκονται ή θα μπούνε σε κινητικότητα, πρόωρων συνταξιούχων και μακροχρόνια ανέργων, κατά τουλάχιστον 50% επί του συνόλου των εργαζομένων της εταιρίας. Αντίστοιχα κίνητρα θα ισχύουν αναλογικά και για υφιστάμενες εταιρίες, πχ με φοροαπαλλαγές για κάθε νέα πρόσληψη από τις παραπάνω κατηγορίες.

Στην περίπτωση μάλιστα των ΔΥ θα μπορούσε το κράτος, ακόμα και να καλύπτει για ένα διάστημα (πχ 5 έτη) τις ασφαλιστικές εισφορές τους, και πάλι να έχει τεράστιο όφελος από την ελάφρυνση της κρατικής μισθοδοσίας! Ίσως μάλιστα μπορεί να επιδοτείται απευθείας ο ίδιος ο εργαζόμενος με ένα ποσοστό της μισθοδοσίας του και πάλι να συμφέρει το κράτος!

Ίδια λογική μπορεί να ακολουθηθεί και για τους πρόωρους συνταξιούχους, με αξιοποίηση της επιδότησης των ταμείων από τον κρατικό προϋπολογισμό για την επανένταξη τους στην αγορά εργασίας, έχοντας ως όφελος την παράλληλη αποφόρτιση των ασφαλιστικών ταμείων.

Αντίστοιχα για τους μακροχρόνια ανέργους μπορούν να χρησιμοποιηθούν κονδύλια του ΕΣΠΑ για τον ίδιο σκοπό, πχ για την επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών (κάτι που ήδη γίνεται, απλώς "δεν υπάρχουν" εταιρίες να το αξιοποιήσουν...).

Τα παραπάνω κίνητρα θα πρέπει προφανώς να διασφαλιστούν σε βάθος χρόνου (νομοθετικά και διακομματικά ει δυνατόν) ώστε να δημιουργηθεί ένα κλίμα επενδυτικής εμπιστοσύνης προς τη χώρα. Και φυσικά θα πρέπει να μεταβούμε το συντομότερο δυνατό και εντός του χρονικού ορίζοντα του σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης σε ένα γενικευμένο καθεστώς χαμηλής φορολογίας της τάξης του 10% για όλες τις εταιρίες.

Επίσης, θα πρέπει επιτέλους να ξεπεράσουμε ορισμένα "ταμπού", να αρθεί η μονιμότητα των ΔΥ, να αντιμετωπιστεί η ελληνική "συνδικαληστρική" νοοτροπία, να ξεφύγουμε από τις "αντι-καπιταλιστικές" μας ιδεοληψίες και να χτυπήσουμε γραφειοκρατία και διαφθορά. Αυτό ίσως είναι και το πιο δύσκολο μέρος...

Σε πρώτη ανάγνωση μπορεί τα zero-tax zones να μην αποφέρουν άμεσα φόρους. Όμως θα αποφέρουν μείωση κρατικών δαπανών και θα προκύψουν υπερπολλαπλάσια έμμεσα οφέλη και έσοδα από την ανάπτυξη των περιφερειακών επαγγελμάτων, κυρίως του τριτογενούς τομέα (πχ μεταφορές, κατασκευές, μηχανικοί, δικηγόροι, λογιστές, έμποροι, ασφαλιστές, κλπ) και από την αύξηση των εξαγωγών.

Αντίστοιχη zero-tax ή low-tax πολιτική μπορεί να ακολουθηθεί και για καινοτόμες ή high-tech start-ups, νεανική επιχειρηματικότητα και για εταιρίες που διαχειρίζονται-εκμεταλλεύονται πατέντες. Δεν πρέπει να αφήνουμε να "καλύτερα" νέα Ελληνικά μυαλά να φεύγουν στο εξωτερικό!

Οι εταιρίες αυτές θα πρέπει να εγκατασταθούν σε αληθινές ζώνες καινοτομίας, στρατηγικά τοποθετημένες κοντά ή και μέσα σε Πανεπιστήμια και Τεχνολογικά ιδρύματα, με στόχο την ανάπτυξη επωφελών συνεργιών. Θα μπορούσαμε πχ να μετατρέψουμε σε τέτοια μια δημιουργική θερμοκοιτίδα το χώρο και τα κτίρια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης (η οποία έτσι και αλλιώς είναι να μεταφερθεί εκτός πόλης...), σε ένα low-cost, low-rent, zero-tax High-Tech campus κατά τα πρότυπα του Eindhoven (όσοι δεν γνωρίζουν το παράδειγμα ας κάνουν μια αναζήτηση). Ένα αληθινό "άσυλο" νεανικής επιχειρηματικότητας απέναντι ακριβώς από το ΑΠΘ, το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα...

Αντιλαμβάνομαι, ότι για κάποιους τα παραπάνω παραδείγματα φαντάζουν δύσκολα, εξωπραγματικά ή ακόμα και "άδικα". Είμαι όμως πεπεισμένος ότι μόνο με τέτοιου τύπου δραστικές και ριζοσπαστικές λύσεις θα μπορέσουν να απελευθερωθούν οι δημιουργικές δυνάμεις της Ελλάδας και θα δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε να αντιμετωπιστεί άμεσα το πρόβλημα της αντιπαραγωγικότητας. Και μόνο τότε θα έχουμε τελικά όλοι, αληθινή ελπίδα να βρούμε και εργασία και να γλυτώσουμε από τους δυσβάσταχτους και άδικους φόρους...

Προσωπικά, δεν βλέπω άλλο δρόμο. Είτε με Ευρώ, είτε με Δραχμή... Και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε τόσο πιο γρήγορα θα ξεβαλτώσουμε από το αντιπαραγωγικό τέλμα που έχουμε κολλήσει σαν χώρα…

Υ.Γ.: Ευχαριστώ τον συνδημιουργό Βασιλη Πανίδη για την αρχική έμπνευση με το καράβι.

Γιάννης Παπαδόπουλος
Μέλος Π.Ο. Θεσσαλονίκης, "δημιουργία, ξανά!"

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

Σχόλια   

0 #1 ΓΙΑΓΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 31-08-2015 10:54
Το εμαθα κι αυτο.
Οταν το καραβι, ειναι ρημαδι, εχει μπει σε καταιγιδα και βρισκεται διπλα στα βραχια με το πληρωμα σε διαλυση, φταιει ο μουτσος.
Οι καπεταναιοι απλως χαρισαν τα κουπια οταν οι εποχες ηταν καλυτερες, αλλα δεν ειναι λογος αυτος να σκεφτουμε να τους ριξουμε στην θαλασσα.
Ποτε ηταν αυτες οι εποχες;
Οταν οι επιχειρησεις εκλειναν και τις κατασχαν οι τραπεζες κατα χιλιαδες;
Οταν οι αγροτικη μας παραγωγη εξαφανιζοταν;
Οταν το ρουσφετι στο δημοσιο τομεα και οι μιζες στον ιδιωτικο κατεστρεφαν το πλοιο;
Οταν πληρωναμε δισεκατομμυρια σε τοκους και τα χρεη ανεβαιναν συνεχεια;
Το καραβι παει στα βραχια γιατι εκει θελουν να το πανε οι καπεταναιοι και οσο περισσοτεροι τραβαμε κουπι τοσο πιο γρηγορα θα το βουλιαξουμε.
Οταν το οραμα/πορεια ειναι η χωρα αντι για ανεξαρτητο κρατος των Ελληνων να καταντησει επαρχια της ΕΕ που διοικειται απο διορισμενους (απο ποιους;) επιτροπους και κατοικειται απο Αφρικανοασιατες που θα πληρωνουν πειθηνια τους τοκογλυφους, τοτε μια ειναι η λυση.
Οι καπετανιοι στην θαλασσα και αλλαγη πλευσης.
Οσο για τα μεγαλα πλοια, δεν εγιναν μεγαλα μοιραζοντας τσαμπα φαι και κουπια.
Οσες φορες μας "προστατεψαν", καταστραφηκαμε.
Παράθεση
0 #2 Παπαδόπουλος Γιάννης 02-09-2015 12:34
Γιώργο σε κανένα σημείο του κειμένου μου δεν αναφέρω, ούτε υποννοώ, οτι φταίει ο εργαζόμενος. Όπως προφανώς δεν φταίει και ο άνεργος.
Επιγραμματικά αυτό που αναφέρω είναι ότι χρειαζόμαστε περισσότερες δουλειές και δίνω και κάποιες ιδέες για το πως μπορούμε να δημιουργήσουμε προυποθέσεις για αύξηση των θέσεων εργασίας. Σε αυτά απ' ότι κατάλαβα συμφωνείς ή τουλάχιστον δεν είδα κάποια αρνητικό σχόλιο.
Προφανώς η διαφωνία σου βασίζεται στο ότι εκτός Ε.Ε και Ευρώ θα μπορούν να δημιουργηθούν καλύτερες προυποθέσεις ώστε να μπορεί ο κόσμος να βρει δουλείες, το οποίο όμως δεν σχολιάζω άμεσα, αν και διαφωνώ.
Όπως καταλαβαίνεις αυτό από μόνο του είναι ένα τεράστιο θέμα συζήτησης, το οποίο όπως μπορείς να διαπιστώσεις και από την τελευταία πρόταση επί της ουσίας δεν αναλύω, καθότι είναι ήδη αρκετά μακροσκελές κείμενο.
Επίσης δεν μπαίνω στη διαδικασία επίρρηψης ευθυνών για το πως φτάσαμε ως εδώ, το οποίο επίσης είναι μια ατερμονη συζήτηση.
Παράθεση
0 #3 ΓΙΑΓΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 02-09-2015 23:57
Νομιζω οτι ειναι φανερο σε τι διαφωνω.

"Οταν το οραμα/πορεια ειναι η χωρα αντι για ανεξαρτητο κρατος των Ελληνων να καταντησει επαρχια της ΕΕ που διοικειται απο διορισμενους (απο ποιους;) επιτροπους και κατοικειται απο Αφρικανοασιατες που θα πληρωνουν πειθηνια τους τοκογλυφους, τοτε μια ειναι η λυση.
Οι καπετανιοι στην θαλασσα και αλλαγη πλευσης".

Δεν χρειαζεται ατερμονη συζητηση.
Χρειαζεται απλως να τους πεταξεις στην θαλασσα γιατι γι αυτους ο προορισμος του πλοιου ΕΙΝΑΙ τα βραχια.
Ειναι τα βραχια στα οποια θα τελειωσουν και η Ελλαδα και η δημοκρατια και οι Ελληνες.
Ευρω, επενδυσεις, ανταγωνιστικοτη τα, τραπεζικο συστημα, μνημονια και αλλα κολοκυθια μπορει να μας απασχολουν και να διατυπωνουμε ενδιαφερουσες ιδεες, αλλα στην ουσια ειναι ανευ σημασιας οταν ο στοχος των κυβερνησεων ειναι η παραχωρηση της εξουσιας του λαου στους τραπεζιτες και της πατριδας των Ελληνων, σε ξενους.
Δεν ειναι θεμα οικονομικο, αλλα πολιτικο.
Οποιος εχει την εξουσια, παιρνει οτι γουσταρει.
Αν νομιζει κανεις οτι το οραμα των τραπεζιτων που διοικουν την ΕΕ ειναι να μας εχουν καλοταισμενους και ευτυχισμενους, ειναι βαθια νυχτωμενος.
Αν νομιζει κανεις οτι οι μουσουλμανοι που καταλαμβανουν την χωρα μας, θα μοιραστουν μαζι μας τα ψιχουλα που θα μεινουν απο το φαγοποτι των τραπεζιτων δεν εχει διαβασει ποτε του ιστορια.
Η αληθεια που προσπαθει να κρυφτει με συζητησεις ατελειωτες για θεματα ανευ ουσιας, ειναι απλη.
Η αυτοκρατορια της παγκοσμιοποιηση ς,θελει την χωρα μας και εμας δεν μας θελει ουτε για δουλους.
Κι επειδη αυτη ειναι η αληθεια, παρολο που οι μαγικες εικονες των ΜΜΕ παιζουν με τα συναισθηματα και κοροιδευουν τον κοσμο, κανενας δεν μπορει να την αμφισβητησει με την λογικη.
Μπορει μονο να κανει οτι δεν την βλεπει.
Παράθεση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση