Οικονομία 16/06/2015

Η Φιλελεύθερη Δικτατορία

Στη «φιλελεύθερη δικτατορία» μας ποιος είναι ο στόχος; Με τι τρόπο θα τον αντιμετωπίσουμε δημοκρατικά; Τι σκοπό έχουμε και τι αποτέλεσμα αναμένουμε;
Δεληγιάννης Γεώργιος

Στον πυρετό των διαπραγματεύσεων των ημερών, στην περίοδο που όλος ο ελληνικός λαός ανησυχεί, τις ημέρες που όπου σταθείς και όπου βρεθείς ακούς τις ανησυχίες του λαού, εγώ κατέληξα σε ένα θλιβερές συμπέρασμα για τον εαυτό μου. Δε θέλω να μιλώ άλλο για πολιτική. Δε θέλω να ξανά χαλάσω χιλιοστό φαιάς ουσίας για το τι πρέπει να γίνει, πως πρέπει η κυβέρνηση να χειριστεί τις διαπραγματεύσεις και κυρίως δε θέλω να ξαναπιάσω το αγαπημένο θέμα μου συζήτησης με φίλους και γνωστούς. Το όραμά μου, αυτό που θα ήθελα να είναι, αυτό που ονειρεύομαι για τη χώρα μου. Δε θέλω να διαδηλώσω για κάτι. Μη με παρεξηγήσετε. Δεν αποθεώνω την «απολιτικοποίηση». Κάθε άλλο.

Είναι άλλη η έννοια μου και το άγχος μου. Παλαιότερα έγραψα ένα άρθρο με τίτλο «η φιλελεύθερη ολιγαρχία», θέλοντας να θίξω το γεγονός της αποχής του κόσμου από τις τοπικές αυτοδιοικήσεις και τα σωματεία. Θεώρησα πως αυτή είναι η βάση της δημοκρατίας. Σήμερα θα παραφράσω τον προηγούμενό μου τίτλο και θα ονομάσω αυτό που γράφω «φιλελεύθερη δικτατορία».

Είναι σκληρό να ομιλείς για δικτατορία σήμερα, ειδικότερα όταν δεν την έχεις ζήσει. Όταν δεν έζησες εξορίες, φυλακές και βασανιστήρια. Όταν δεν έζησες το φόβο. Όταν δεν έζησες από πρώτο χέρι τα αποτελέσματα του ψυχρού πολέμου στη χώρα σου. Είναι σκληρό όταν δεν έχεις ζήσει ούτε κατά διάνοια τον αγώνα του λαού για να πετάξει αυτό το καθεστώς από πάνω του. Τον αγώνα του ενάντια στη δικτατορία. Τον αγώνα του ενάντια στο καθεστώς Παπαδόπουλου και Παττακού. Τον αγώνα με στόχο την εγκαθίδρυση ενός δημοκρατικού πολιτεύματος στη χώρα, με ελευθερία λόγου και δικαιοσύνη για όλους μεταξύ άλλων. Τον αγώνα για ψωμί, παιδεία και ελευθερία για να λαϊκίσω και λίγο.

Είναι σκληρό να ομιλείς για δικτατορία σήμερα, ειδικότερα αν δεν είσαι Κουβανός και δεν έχεις ζήσει τη δικτατορία Μπατίστα. Που (κάποιοι λίγοι τρελοί και μετά) ο λαός επαναστάτησε εναντίον του καθεστώτος Μπατίστα με στόχο την ανατροπή της δικτατορίας του και την εγκαθίδρυση ενός σοσιαλιστικού συστήματος διακυβέρνησης.

Είναι σκληρό να ομιλείς για δικτατορία σήμερα, ειδικότερα αν δεν είσαι Πορτογάλος και δεν έχεις ζήσει τη δικτατορία του Σαλαζάρ. Που πραγματοποιήθηκε η επανάσταση των γαρυφάλλων με στόχο την εγκαθίδρυση ενός δημοκρατικού καθεστώτος.

Θα μπορούσα να κάνω το παραπάνω σχήμα μεγαλύτερο και να σας κουράσω, αλλά θα μπω στο κυρίως θέμα.

Χρησιμοποιώ τον όρο «φιλελεύθερη δικτατορία» για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι πως όχι, δε βιώνουμε ούτε κοντά τη στέρηση ελευθεριών των προαναφερθέντων καθεστώτων. Μπορούμε να συναθροιστούμε, να διαδηλώσουμε, να πιστεύουμε ότι θέλουμε και να γράφουμε σχεδόν ότι θέλουμε. Άρα είμαστε «ελεύθερη» κοινωνία ως προς αυτό.

Ο δεύτερος είναι καθαρά οικονομικός λόγος και έχει να κάνει με το φιλελεύθερο σύστημα οικονομίας που προωθείται παγκοσμίως. Η συστηματική απαξίωση της χρησιμότητας του κράτους, η θεοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και των ιδιωτικών funds έχουν γίνει η μόνη αλήθεια. Τι κι αν οι σημαντικότεροι οικονομολόγοι της εποχής έχουν αποδομήσει τα παραπάνω επιχειρήματα, τι κι αν η μόνη λύση κατά της κρίσης (μιλώντας πάντα σε καπιταλιστικά πλαίσια) βρίσκεται αποδεδειγμένα στον Κέυνς; Τι κι αν ο Στίγκλιτζ, ο Κρούγκμαν, ο Πικετύ, ο Ρογκόφ και οι περισσότεροι διακεκριμένοι οικονομολόγοι σκίζουν τα ιμάτιά τους ότι οι πολιτικές λιτότητας είναι καταστροφικές για την Ελλάδα και στη συνέχεια για την ευρωζώνη (ένα μικρό παράδειγμα εδώ); Τι κι αν ο λαός χωρίς οικονομικές γνώσεις αντιδράει σε αυτές τις πολιτικές που έχουν ανεβάσει την ανεργία από 7,7% το 2008, σε 25,8% το Μάρτιο του 2015; Τι κι αν το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ έχει πάει από 129% το 2009 σε 188,9% το 2014; Τι κι αν το 2009 το ΑΕΠ της χώρας ήταν 231 δις ενώ το 2013 182,1; Τι κι αν όλα τα ανεπτυγμένα κράτη της ευρωζώνης δαπανούν από 2-3% του ΑΕΠ τους σε Έρευνα και Ανάπτυξη η Ελλάδα δεν έχει ξεπεράσει ποτέ το 0,5%; Μπορώ να περιγράψω και άλλο την κατρακύλα αλλά θα σταματήσω εδώ. Κατά την ευρωζώνη όλα πάνε καλά και τίποτα δεν πρέπει να αλλάξει.

Ο λαός αντέδρασε. Επέλεξε για πρώτη φορά σαν κυβέρνηση το ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα που εσωκλείει όλα σχεδόν τα φάσματα της αριστεράς, με την ελπίδα την ανατροπή της λιτότητας, την επιβολή δικαιοσύνης, την μείωση των εισοδηματικών ανισοτήτων και της ανεργίας της χώρας και την καλυτέρευση του επιπέδου ζωής του λαού και όλα αυτά ΜΕΣΑ στο ευρώ. Ο ΣΥΡΙΖΑ στη μικρή του έως τώρα θητεία δεν έχει καταφέρει να φτάσει σε κάποια συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους, κάνοντας μάλιστα σημαντικές υποχωρήσεις από αυτά που έχει δεσμευθεί προεκλογικά. Αποδεικνύεται πως εντός ευρωζώνης δεν μπορείς να ασκήσεις πολιτική στην ίδια σου τη χώρα. Από την άλλη ο λαός τρομοκρατείται στην περίπτωση να φύγουμε από το ευρώ οπότε φτάνουμε σε ένα αδιέξοδο που όμοιό του δεν πιστεύω να έχει υπάρξει στη σύγχρονη ιστορία.

Στις 11 Ιουνίου με κάλεσαν κάποιοι καλοί φίλοι στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. Ευγενικά τους απάντησα πως δεν έχω πρόβλημα να δώσω το παρόν, αν μου εξηγήσουν το λόγο της συγκέντρωσης. Μου απάντησαν πως είμαστε αντίθετοι σε κάθε είδους μνημόνια, σε κάθε είδους μέτρα και ημίμετρα. Δεκτό σκέφτηκα. Δεν έδωσα το παρόν όμως. Κάθισα, σκέφτηκα και κατάλαβα πως αφού ο λαός θέλει να παραμείνει στο ευρώ, ο στόχος μου δεν είναι εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ αλλά εναντίον των κυβερνήσεων των άλλων Ευρωπαϊκών κρατών. Άρα από τη στιγμή που εγώ δεν μπορώ να διεκδικήσω κάτι από την ίδια την κυβέρνησή μου πως θα το διεκδικήσω από όλη την Ευρώπη; Με ποια μέσα; Με τι είδους αγώνα; Εναντίον ποιανού ακριβώς; Ας υποθέσουμε το σενάριο πως η ανεργία αυξάνεται κι άλλο, οι μισθοί μειώνονται ακόμα περισσότερο, το ποσοστό κόσμου που βιώνει κάτω από τα όρια φτώχιας αυξάνεται κατά πολύ αλλά ο λαός πάλι επιθυμεί τη συνέχιση μέσα στο ευρώ. Τότε τι;

Οι παραπάνω εξεγέρσεις και επαναστάσεις που ανέφερα, είχαν στόχο, σκοπό και αποτέλεσμα. Στη «φιλελεύθερη δικτατορία» μας ποιος είναι ο στόχος; Με τι τρόπο θα τον αντιμετωπίσουμε δημοκρατικά; Τι σκοπό έχουμε και τι αποτέλεσμα αναμένουμε;

Αν υπάρχουν ερωτήματα που πρέπει να σκεφτούμε γρήγορα απάντηση πριν να είναι αργά είναι αυτά. Οπότε ναι, σαν πολίτης βαρέθηκα να μιλάω για την πολιτική και την επικαιρότητα. Δε με ενδιαφέρει τι χρώμα πουκάμισο φοράει ο Βαρουφάκης, σε τι ποσοστό του ΦΠΑ θα καταλήξουν στο τέλος και αν η Κωνσταντοπούλου πρέπει ή όχι να αφήνει τους αστυνομικούς να ουρούν στη Βουλή. Με ενδιαφέρει να μάθω πως θα αντιδράσω όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Γατί εδώ διακυβεύονται περισσότερα από ένα μισθό, διακυβεύεται ολόκληρη η έννοια της δημοκρατίας. Κάποια ιδέα;

Σημειώσεις: Τα στοιχεία είναι παρμένα από την ελστατ, τον ΟΟΣΑ και τη Eurostat.

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

Σχόλια   

0 #1 Γιαγκος Γεωργιος 19-06-2015 00:17
Τωρα δεν ξερω τι ακριβως θελεις να πεις μιλωντας για την αντικατασταση της δικτατοριας του Μπατιστα με τον "δημοκρατη" Καστρο που αφου κυβερνησε καμια πενηνταρια χρονια οπως ηθελε χωρις να ρωταει κανεναν, οταν γερασε αφησε το φεουδο της Κουβας στον αδελφο του.
Δεν ξερω και τι εννοεις με το παραδειγμα της Πορτογαλιας που απο τον Σαλαζαρ μεχρι σημερα δεν εχει δει θεου προσωπο, με μισθους στα 400 ευρω και ανεργια.
Εγω ομως που εζησα στην δικτατορια της Ελλαδας ουτε φοβο ειχα ουτε βασανιστηκα, ουτε ειδα τον πατερα μου να κλαιει γιατι δεν εχει δουλεια να ταισει την οικογενεια, ουτε 10.000 πατριωτες μου να πηδανε απο τα μπαλκονια, ουτε Γερμανους στα υπουργεια της χωρας μου, ουτε τροικες και θεσμους να μπαινοβγαινουν σαν επικυριαρχοι, ουτε τις τουρκικες φρεγατες να σουλατσαρουν εξω απο το Σουνιο.
Ο δικτατορας Παπαδοπουλος που θα μπορουσε να μεινει 50 χρονια οπως ο δημοκρατης Καστρο στην εξουσια, προτιμησε να κανει δημοψηφισμα καθιερωνοντας συνταγμα προεδρικης δημοκρατιας.
Ο ιδιος ηταν ο μοναδικος Ελληνας ηγετης που ειχε ψηφιστει απο τον Ελληνικο λαο απευθειας και οχι μεσω αντιπροσωπων και κομματων με ποσοστο 78%.
Εδωσε αμνηστια σε ολους, ακομη και στον επιδοξο δολοφονο του τον οποιο ειχε ηδη γλυτωσει απο την θανατικη ποινη στην οποια καταδικαστηκε.
Το πως του φερθηκαν αυτοι που ο ιδιος οταν μπορουσε δεν κρεμασε αν και θα τους αξιζε, το ξερεις.
Κανενας λαος δεν εδωσε αγωνα εναντια στην δικτατορια.
Αν δεις τις "επαναστασεις" των πολιτων στην Λιβυη, στην Αιγυπτο, την Συρια, την Τουρκια , την Ουκρανια και γενικα οπου η φιλελευθερη δικτατορια που ορθως διαβλεπεις, εβαλε το χερι της, θα καταλαβεις τι εγινε και στο πολυτεχνειο.
Ξενοι πρακτορες ξεσηκωσαν ανοητους νεαρους δινοντας την ευκαιρια για την συνεχεια.
Ο Ιωαννιδης ηγουμενος των στρατιωτικων που δεν ηθελαν τον εκδημοκρατισμο της χωρας, ανετρεψε την κυβερνηση Μαρκεζινη και φυλακισε τον προεδρο δημοκρατιας πια, Παπαδοπουλο.
Οι εκλογες που θα γινοντουσαν τον Φεβρουαριο για αναδειξη καινουργιας βουλης δεν εγιναν ποτε.
Σε μερικους μηνες αφου επετρεψε την αποβαση των Τουρκων στην Κυπρο καλεσε αυτους που μας εφεραν στα σημερινα χαλια για να παραχωρησουν το μισο νησι και να εγκαθιδρυσουν την φιλελευθερη δικτατορια.
Το συνταρακτικο ηταν οτι οι στρατιωτικοι που μαζι με τον Ιωαννιδη ηθελαν να συνεχιστει η δικτατορια, τωρα καλεσαν τους πολιτικους και οχι μονο δεν πληρωσαν ουτε για την ανατροπη της κυβερνησης Μαρκεζινη ουτε για τα "λαθη" τους στην Κυπρο, αλλα τιμηθηκαν απο την "δημοκρατια" και αποστρατευτηκαν ευδοκιμως Ο προεδρος Κιζικης, δεξι χερι του Ιωαννιδη, ορκισε τον Καραμανλη και επαιρνε και προεδρικη συνταξη την ωρα που ο εκλεγμενος με 78% απο τον λαο , Παπαδοπουλος σαπιζε στην φυλακη,
Τωρα μπορεις να γραφεις και να μιλας λες.
Βεβαιως μπορεις. Αρκει να μην σ ακουει κανεις.
Κανενας δεν ακουγεται αν δεν ειναι παπαγαλος της φιλελευθερης δικτατοριας.
Αν εισαι κινδυνος για το καθεστως μια χαρα σε βαζει φυλακη με στημενους δικαστες.
Οταν ο Παπαδοπουλος αρνηθηκε να υπακουσει τον Καραμανλη και να απεχει απο τις εκλογες, φυλακιστηκε σαν δικτατορας παρολο που υπηρχε αμνηστευση.
Το τριτο πολιτικο κομμα στην Ελλαδα ειναι φυλακη και το οτι δεν το λαμβανεις καν υπ οψιν σου δειχνει ακριβως με ποιον τροπο η δικτατορια αυτη επιβαλλεται.
Δικτατορας, εγκληματιας και φασιστας ειναι οποιος προσπαθει να την ανατρεψει και εφ οσον εχει ολα τα μεσα κοροιδευει ακομη και αυτους που οπως εσυ καταλαβαινεις οτι δεν εχεις να κανεις με δημοκρατες.
Οσο ομως ο λαος πιανεται θυμα ενω ξερει με ποιους εχει να κανει και δεν τους διωχνει,Α ο μονος τροπος που υπαρχει για να χασει την εξουσια, ειναι μια αλλη δικτατορια.
Να παρακαλας η επομενη, να ειναι τοσο καλη οσο η τελευταια.
Παράθεση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση