Dave Simonds's full cartoon. Observer
Οικονομία 30/05/2015

Μαθήματα Ιστορίας από το...μέλλον

Οι συνεχείς μισθολογικές αυξήσεις και η χειραγωγούμενη καλπάζουσα άνοδος του Χρηματιστηρίου, όπου όλοι κέρδιζαν καθημερινά μεγάλα ποσά,έκαναν τον μέσο Ελληνα να χάσει την επαφή με την πραγματικότητα και να επιδοθεί σε ένα όργιο καταναλωτισμού.
Ψυχούλας Μάκης
Έτος 2121.
Απoσπάσματα από το e-book της Ιστορίας της Ομοσπονδιακής Πολιτείας της Ελλάδας για το μάθημα “Ευρωπαϊκή Ιστορία” του Ανοικτού Πανσπουδαστηρίου Ευρωπαϊκών Σπουδών:

Απόσπασμα 1ο

“1974-2014
Η περίοδος μετά τον Εμφύλιο πόλεμο, μετά τα ταραγμένα πολιτικά χρόνια της δεκαετίας του 1960, και μετά την επτάχρονη στρατιωτική χούντα,ονομάστηκε “Μεταπολίτευση” και χαρακτηρίστηκε από την εναλλαγή στην διακυβέρνηση της χώρας δυο πολιτικών σχεδιασμών,της Νέας Δημοκρατίας (Ν.Δ) και του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑ.ΣΟ.Κ).

Τα δυο αυτά κόμματα,αν και θεωρητικά διαφορετικών πολιτικών κατευθύνσεων (Φιλελεύθερη η Ν.Δ και Σοσιαλιστικό το ΠΑ.ΣΟ.Κ) αποτελούσαν στην ουσία τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Βαθιά υπέρ του κρατισμού, της γραφειοκρατίας και της διαπλοκής και τα δυο αυτά κόμματα, οδήγησαν την περίοδο αυτή να χαρακτηριστεί ως η περίοδος της “μίζας” και της διαφθοράς.

Το 1981 ήταν μια ιστορική χρονιά καθώς η Ελλάδα εντάχθηκε στον πρόγονο της Ευρωπαϊκής Κοινοπολιτείας, την Ε.Ο.Κ. Η ένταξη αυτή, σκοπό είχε να βοηθήσει την χώρα να αναπτυχθεί οικονομικά καθώς, αφενός απελευθερώθηκε το εμπόριο μεταξύ των χωρών μελών και αφετέρου τεράστια κοινοτικά κονδύλια με την μορφή επιδοτήσεων και χαμηλότοκων δανείων άρχισαν να εισρέουν στην ελληνική οικονομία για την ανάπτυξη της ιδιωτικής οικονομίας, αλλά και για την πραγματοποίηση των απαραίτητων διαρθρωτικών αλλαγών στον δημόσιο τομέα.Πολύ λίγα από αυτά τα κονδύλια όμως χρησιμοποιήθηκαν για τους σκοπούς αυτούς.Τα περισσότερα διαμοιράστηκαν με αδιαφανείς διαδικασίες μεταξύ διαπλεκόμενων ιδιωτών και διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών.Η εισροή μεγάλων και φτηνών κονδυλίων από την Ε.Ε έδωσε την ευκαιρία στο ελληνικό πολιτικό κατεστημένο να γιγαντώσει αυτό που αποκλήθηκε τότε “πελατειακό κράτος”. Διοχέτευε δηλαδή τα χρήματα αυτά,αφενός προς τους δημόσιους υπαλλήλους (που το ίδιο το κόμμα είχε διορίσει ακόμη και σε “εικονικούς” δημόσιους οργανισμούς) εν είδη μισθολογικών αυξήσεων και χορήγησης εξωπραγματικών επιδομάτων και αφετέρου είχε δημιουργήσει μια στρατιά από κρατικοδίαιτους ιδιώτες επιχειρηματίες (που δραστηριοποιούνταν κυρίως στο χώρο των κατασκευών και των εκδόσεων) προς τους οποίους ανέθετε τα μεγάλα έργα και ελάμβανε ως αντάλλαγμα την ευνοϊκή μεταχείριση από τα ΜΜΕ που έλεγχαν.

Η δεκαετία του 1990 και το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 2000 χαρακτηρίστηκαν από έντονους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας με αποκορύφωμα την ανάληψη και διοργάνωση το 2004 των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα.Μιας ανάπτυξης όμως που βασίστηκε σε σαθρά θεμέλια αφού καμιά ουσιαστική εκβιομηχάνιση έλαβε χώρα,ούτε και προσπάθεια να αναπτυχθεί κάποιος άλλος καινοτόμος και ανταγωνιστικός τομέας.Βασίστηκε κυρίως στην ανάπτυξη κορεσμένων και μη ανταγωνιστικών κλάδων(π.χ κλωστουφαντουργία),στις κατασκευές και στην ανάπτυξη των ήδη υπαρχόντων υπηρεσιών (HO.RE.CA).Οι συνεχείς μισθολογικές αυξήσεις και η χειραγωγούμενη καλπάζουσα άνοδος του Χρηματιστηρίου, όπου όλοι κέρδιζαν καθημερινά μεγάλα ποσά,έκαναν τον μέσο Ελληνα να χάσει την επαφή με την πραγματικότητα και να επιδοθεί σε ένα όργιο καταναλωτισμού. Σε αυτό βοήθησαν και οι Τράπεζες που ανέπτυξαν τη λιανική τους και χορηγούσαν εύκολα και γρήγορα καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια. Τίποτε δεν φαινόταν ότι θα μπορούσε να διακόψει αυτή την “εποχή της αφθονίας”. Έτσι δημιουργήθηκε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μια τεράστια μεσαία τάξη στην Ελλάδα που είτε είχε μια καλοπληρωμένη δουλειά, είτε μια ανθούσα επιχείρηση,είτε εύκολη πρόσβαση σε τραπεζικό δανεισμό και συνεπώς μπορούσε να καλύπτει τις ολοένα αυξανόμενες καταναλωτικές της ανάγκες.

Το πρόβλημα βέβαια ήταν ότι η χώρα δεν παρήγαγε σχεδόν τίποτε από αυτά τα καταναλωτικά αγαθά.Στην πραγματικότητα το 85% ήταν εισαγόμενα. Ένα άλλο πρόβλημα ήταν η μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγή εκ μέρους αυτής της τάξης, με αποτέλεσμα , τα δημόσια ταμεία να μην επωφελούνταν ανάλογα με την αύξηση της κατανάλωσης.Το μεγαλύτερο πρόβλημα βέβαια ήταν η κακοδιαχείριση των δημοσίων εσόδων και η ασυλλόγιστη διαχείριση των δημοσίων εξόδων (με αποκορύφωμα τα έξοδα για την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004) εκ μέρους του Κράτους.Όλα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα την δημιουργία μεγάλων ελλειμμάτων στον κρατικό ισολογισμό. Προκειμένου όμως να μην σταματήσει η χρηματοδότηση από την Ε.Ε,η οποία χρησιμοποιείτο κυρίως για να τρέφεται το “πελατειακό κράτος” που εν τω μεταξύ είχε γιγαντωθεί,οι ελληνικές κυβερνήσεις, κάλυπταν αυτά τα ελλείμματα με διάφορα νομότυπα ή/και παράνομα τεχνάσματα γνωστά και ως “Greek Statistics”.

Ώσπου το 2008 αυτή η “φούσκα” έσκασε!

Συνεχίζεται...........
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση