Οικονομία 28/01/2015

Οι εκλογές και τα μείζονα αιτήματα

Σε αυτό το σημείο είναι αναγκαίο και οι εκπρόσωποι των δανειστών, και κυρίως η Γερμανία να σεβαστούν τη βούληση του ελληνικού λαού, με αποτέλεσμα να ξανατεθεί και επίσημα στο κέντρο της πολιτικής ο άνθρωπος και όχι οι <<ευημερεύοντες>> αριθμοί.
Οι εκλογές της 25ης  Ιανουαρίου του 2015  καταγράφονται και επισήμως στις πιο σημαντικές στιγμές της  νεοελληνικής  ιστορίας, καθώς το αποτέλεσμα τους ανέδειξαν σαφή πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά αιτήματα, τα οποία ανοίγουν νέες προοπτικές στον μελλοντικό ορίζοντα της Ελλάδος.

Πιο συγκεκριμένα, η λαϊκή ετυμηγορία αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία ότι η χώρα  πρέπει να στραφεί σε προοδευτικές πολιτικές, οι οποίες θα συρρικνώσουν την κοινωνική ανισότητα και θα επιφέρουν την πολυπόθητη αξιοκρατία. Χαρακτηριστικά ο ΣΥΡΙΖΑ κατέλαβε το 36,34% των ψήφων, την ίδια ώρα που τα κόμματα της πρώην συγκυβέρνησης κατέλαβαν μαζί το  32,49%  (Νέα Δημοκρατία 27,81% και ΠΑΣΟΚ 4,68%). Πιο αναλυτικά η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα δοκιμαστεί κατά μείζονα βαθμό στην διαδικασία της διαπραγμάτευσης με τους εκπροσώπους των δανειστών, καθώς το αποτέλεσμα της (διαπραγμάτευσης), θα επιφέρει τεράστιες αλλαγές σε όλα τα επίπεδα, όπως στην οικονομία, την πολιτική, την δημοκρατία και τον πολιτισμό. Αποσαφηνίζοντας τα προαναφερθέντα θα πρέπει να γίνει μία ιστορική αναδρομή για να αναδειχτούν οι αιτίες και τα αποτελέσματα του μνημονίου σε σχέση με την οικονομία, την πολιτική, την δημοκρατία και τον πολιτισμό. Χαρακτηριστικά το μνημόνιο μας παρουσιάστηκε σαν ένας μηχανισμός στήριξης που θα βοηθούσε την ελληνική οικονομία να εξέλθει από την κρίση και την έλλειψη ρευστότητας, με <<μόνο αντάλλαγμα>> τη δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης σε συγκεκριμένους όρους. Η ιστορία των πέντε περίπου χρόνων του μνημονίου μας καταδεικνύει ότι η έλευση του συγκεκριμένου μηχανισμού υποβάθμισε την έννοια δημοκρατίας, φτωχοποίησε το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας και στο επίπεδο της οικονομίας αύξησε τα ποσοστά της ανεργίας στο 30% στον γενικό πληθυσμό και στο 60% στους νέους. Πιο επεξηγηματικά η <<θεοποίηση>> της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας στο όνομα της ανάπτυξης, υπονόμευσαν τις βασικές αρχές της δημοκρατίας σε θεσμικό αλλά και το χειρότερο από όλα σε συνειδησιακό επίπεδο. Πέρα από τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που <<έπλητταν>> ευθέως τις διαδικασίες του κοινοβουλίου, αναδύθηκε με έντονο τρόπο στον πολιτικό λόγο των μνημονιακών δυνάμεων η έννοια του μονόδρομου. Όπως γίνεται αντιληπτό η έννοια του μονόδρομου της λιτότητας μας παρουσιάζει τον μελλοντικό ορίζοντα ως νομοτελειακά προκαθορισμένο, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα μια άλλης οδού. Το προαναφερθέν όπως είναι σαφές αντικρούει σε ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό της δημοκρατίας, το οποίο είναι η αμφισβήτηση και η εκφορά εναλλακτικών προτάσεων, που καταδεικνύουν ότι όταν η δημοκρατία είναι υγιής και λειτουργεί δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Επιπροσθέτως στο επίπεδο της πολιτικής παρατηρούνται μείζονες αλλαγές, καθώς την περίοδο του μνημονίου οι δυνατότητες της πολιτικής παρέμβασης συρρικνώθηκαν σε τέτοιο βαθμό, όπου οι αντιπολιτικές τάσεις αυξήθηκαν με επικίνδυνους ρυθμούς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ανάδειξη  της Χρυσής Αυγής. Η υπονόμευση της πολιτικής στη συνείδηση του απλού πολίτη, συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τον αποκλεισμό ενός σεβαστού ποσοστού του πληθυσμού από τον κοινωνικό πλούτο. Επιπλέον εδώ αναφύεται και ένα τεράστιο ζήτημα που δεν περιορίζεται μόνο στα πλαίσια της ελληνικής πραγματικότητας, αλλά παρατηρείται τις τελευταίες δεκαετίες στα περισσότερα δυτικά κράτη, και όχι μόνο. Αναφέρομαι σαφώς στην υπερίσχυση των αγορών έναντι της πολιτικής. Χαρακτηριστικά οι νόμοι των αγορών και η τυφλότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, που λειτουργεί με ανεπαρκείς ελεγκτικούς μηχανισμούς, έχει σαν αποτέλεσμα να αποδυναμώνεται η δυνατότητα παρέμβασης από την πολιτική στο οικονομικό γίγνεσθαι. Αυτό συνδέεται σε κρίσιμο βαθμό και από τη επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού στο επίπεδο της οικονομίας, το οποίο στην ουσία διαλύει τα εργασιακά δικαιώματα και διευρύνει τις διαφορές μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Συμπληρωματικά οι διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και ο αποκλεισμός μεγάλων κοινωνικών ομάδων από τον παραγόμενο πλούτο, έχει σαν αποτέλεσμα ο φασισμός να τρέφεται συνεχώς, την ίδια στιγμή που η δημοκρατία υποχωρεί. Επιστρέφοντας στην ελληνική περίπτωση είναι αναγκαίο να διατυπωθούν πλέον με επιστημονικά αναλυτικά εργαλεία οι αιτίες της οικονομικής κρίσης (της Ελλάδος), και παράλληλα να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε και να αναλωνόμαστε σε ηθικοπλαστικές αναλύσεις, όπως παραδείγματος χάριν ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες,  σπάταλοι και άλλα τέτοια σενάρια. Άλλωστε αποδείχτηκε ότι τέτοιου είδους ηθικοπλαστικά επιχειρήματα λειτούργησαν σαν νομιμοποιητική βάση, για να υιοθετήσουν οι κυβερνητικές δυνάμεις πολιτικές λιτότητας. Σε αυτό το σημείο αποδεικνύεται πολύ εύστοχο το συμπέρασμα του George Orwell, ο οποίος στο μνημειώδες έργο του, το <<1984>> είχε διατυπώσει την θέση, ότι όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το μέλλον, και όποιος ελέγχει το παρόν ελέγχει  το παρελθόν, θέλοντας να υποδηλώσει με αυτόν τον τρόπο, ότι η εκάστοτε ιστορική ανάλυση χρησιμοποιείται πολλές φορές για να νομιμοποιήσει πολιτικές που εναντιώνονται στα συμφέροντα του λαού, διαστρεβλώνοντας πολλές φορές και τα αληθή γεγονότα.

Εν κατακλείδι με την επικράτηση ενός κόμματος όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει σαν στόχο να σταματήσει τις πολιτικές λιτότητας και να ανακτήσουν οι πολίτες την χαμένη εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα, γεννιούνται νέες ελπίδες και προσδοκίες στον πληττόμενο από την συνεχή λιτότητα λαό. Σε αυτό το σημείο είναι αναγκαίο και οι εκπρόσωποι των δανειστών, και κυρίως η Γερμανία να σεβαστούν τη βούληση του ελληνικού λαού, με αποτέλεσμα να ξανατεθεί και επίσημα στο κέντρο της πολιτικής ο άνθρωπος και όχι οι <<ευημερεύοντες>> αριθμοί.
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση