Οικονομία 13/08/2014

Άλλο ένα άρθρο για την Αργεντινή; Ή μήπως για την Ελλάδα;

Για άλλη μια φορά, τα χειρότερα τόσο για την Αργεντινή όσο και για την Ελλάδα είναι μπροστά. Εκτός κι αν...
Η τελευταία «επιλεκτική χρεοκοπία» της Αργεντινής καθώς και η συμμετοχή της στο τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου, έφεραν τη συμπαθή αυτή χώρα για ακόμα μια φορά στην επικαιρότητα. Ως συνήθως βέβαια κανένας δεν ασχολείται σοβαρά με τα θέματα της κρίσης που τη μαστίζουν εδώ και δύο δεκαετίες αλλά επιλεκτικά παρουσιάζονται κάποιες ενέργειές της, περισσότερο για να διαμορφώσουν την ντόπια πολιτική σκηνή. Η μέση εικόνα που υπάρχει για την Αργεντινή στους Έλληνες έχει να κάνει με μια χώρα η οποία ενώ έχει χρεοκοπήσει, τελικά κατάφερε να ορθοποδήσει διώχνοντας το ΔΝΤ, στηριζόμενη στο δικό της νόμισμα καθώς αποσύνδεσε την ισοτιμία του νομίσματός της από το δολάριο των ΗΠΑ και κατάφερε να επανακάμψει με γρήγορους ρυθμούς παρουσιάζοντας μεγάλους δείκτες ανάπτυξης.  
 
Όσοι διαβάσετε παρακάτω μάλλον θα τρομάξετε από αυτό που συμβαίνει στην Αργεντινή, εκτός αν είστε κολλημένοι με τις απόψεις σας οπότε το πιο πιθανό είναι να με χαρακτηρίσετε ως άλλο έναν ακραίο εκπρόσωπο του νεοφιλελευθερισμού που προσπαθεί να επιβάλει τα δικά του πιστεύω. Προσωπικά συμπαθώ αυτό το κράτος, η δική μου συμπάθεια ξεκινά από το χορό, το Tango και πολύ περισσότερο από τη Milonga τον εύθυμο ρυθμό του Tango, κάποτε δεν έχανα ευκαιρία από το να εξασκούμαι σε «Μιλόγκες» (βραδιές αργεντίνικου χορού).

Η Αργεντινή είναι ένα failed state, ένα αποτυχημένο κράτος που μόνο με πρωτόγονα κράτη της Αφρικής θα μπορούσε να συγκριθεί. Οι γραβάτες των βουλευτών και τα όμορφα ταγέρ της κυρίας Κιρχνερ, προέδρου της χώρας, δεν είναι ικανά να αλλοιώσουν την εικόνα ενός κράτους που είναι βουτηγμένο στη διαφθορά σε όλα τα επίπεδα διοίκησής του. Έχει σημασία να δούμε όμως πως ξεκίνησε όλο αυτό: «Η βλάβη της θεσμικής υποδομής της Αργεντινής είναι μια κληρονομιά του Περονιστικού παρελθόντος της. Κοιτάξτε για παράδειγμα το κρίσιμο ζήτημα της δικαστικής ανεξαρτησίας. Πριν τη κατάρρευση στο στατισμό (απόλυτο κρατισμό) οι δικαστές του Αργεντίνικου Ανώτατου Δικαστηρίου απολάμβαναν μεγάλες θητείες, ανενόχλητοι από πολιτικές παρεμβάσεις. Στην αρχή της πρώτης θητείας του Juan Peron οι δικαστές έμεναν κατά μέσο όρο 12 χρόνια στην έδρα. Μετά ήρθε ο κατήφορος. Από το 1960 η μέση θητεία έχει πέσει πλέον κάτω από τα 4 χρόνια. Μετά τον Peron (άφησε την προεδρία από τη δεύτερη του θητεία το 1974), πέντε από τους 17 προέδρους διόρισαν κάθε μέλος της σύνθεσης του δικαστηρίου κατά τη διάρκεια της θητείας τους, μια διάκριση που είχε μόνο ο πρώτος συνταγματικός πρόεδρος της χώρας Bartolome Mitre (1862-1868). Έτσι ενώ πριν τον Peron τυπικά η πλειοψηφία των μελών του δικαστηρίου είχε διοριστεί από προηγούμενους προέδρους, αντιπολιτευόμενους, πλέον αυτό σταμάτησε να συμβαίνει. Το Ανώτατο Δικαστήριο, το υποτιθέμενο προπύργιο του κράτους δικαίου, μειώθηκε σε μια μαριονέτα της εκτελεστικής εξουσίας» (1).

Για να δούμε όμως τι συμβαίνει πιο χαμηλά, στα πιο χαμηλά στρώματα της δημόσιας διοίκησης. Η Αργεντινή διοικητικά χωρίζεται σε 23 περιφέρειες και μια αυτόνομη πόλη, το Μπουένος Άιρες. Για παράδειγμα στη περιφέρεια Tucuman, «από τα 400.000 άτομα που αποτελούν το εργατικό προσωπικό, οι 80.000 είναι δημοτικοί ή περιφερειακοί υπάλληλοι και οι 10.000 υπάλληλοι της κεντρικής κυβέρνησης. Οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι κατευθύνουν προς τους εαυτούς τους μια μικρή περιουσία, ο ετήσιος μισθός τους φτάνει τις 300.000 δολάρια. Παρόλα αυτά, το Tucuman δεν είναι αξιοσημείωτο για καταχρήσεις. Στη φτωχή περιφέρεια της Formoza στα βόρεια σύνορα της χώρας περίπου οι μισοί εργαζόμενοι είναι δημόσιοι υπάλληλοι, πολλοί από αυτούς εμφανίζονται μόνο μια φορά το μήνα για να εισπράξουν το μισθό τους.» Και ενώ το κράτος ως κεντρική διοίκηση αντιμετώπιζε πλήθος προβλημάτων τη δεκαετία του 1990, μόνο από το 1995 ως το 2000, λίγο πριν χρεοκοπήσει και επίσημα η χώρα, οι περιφέρειες αύξησαν τα έξοδά τους κατά 25%!

Πως καλύπτονταν όμως αυτού του είδους η διακυβέρνηση; Μα με εξωτερικό κρατικό δανεισμό. Λογικό ήταν κάποια στιγμή το κράτος να μη μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του αφού δανείζονταν για να ξοδεύει σε μισθούς χωρίς ανταποδοτικότητα, αφού άφησε τις περιφέρειες να οργιάζουν με τα κεφάλαια που έπαιρναν δημιουργώντας τοπικά κέντρα διαφθοράς. Ο μόνος τρόπος για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στο πρόβλημα ήταν να σταματήσει να πληρώνει το κράτος τους πιστωτές. Παράλληλα, έπρεπε να εφαρμοστούν και κάποιες πολιτικές στο εσωτερικό που ήταν «ο έλεγχος της εγχώριας παραγόμενης ενέργειας, ακύρωση συμβολαίων με ξένες εταιρίες, φόρος εξαγωγών (!!!), αύξηση της απασχόλησης στο δημόσιο τομέα και μεγάλη αύξηση στις δαπάνες του κράτους. Όταν δεν πληρώνεις τεράστια χρέη αποκτάς ζωτικό χώρο, έτσι η ανάπτυξη επανέρχεται.» (2) Αν αυτό συνδυαστεί με τις υψηλές τιμές που απέκτησαν κάποια αγροτικά προϊόντα που εξήγαγε η Αργεντινή, εξηγείται η ανάκαμψη των τελευταίων χρόνων. Το πρόβλημα στην Αργεντινή είναι ότι όλες αυτές οι περιπέτειες δεν έκαναν κανένα να αλλάξει τις βασικές πολιτικές κατευθύνσεις του. Το κράτος θα συνεχίζει να πορεύεται με την ίδια φιλοσοφία μέχρι την επόμενη κατάρρευση που πλέον θα είναι εσωτερική αφού οι ξένοι έχουν σταματήσει να τη δανείζουν όπως παλιά.



Χαρακτηριστικό είναι το νέο σκάνδαλο που ξέσπασε στην δικαιοσύνη μόλις το 2011. Αποκαλύφθηκε ότι ο δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Eugenio Zaffaroni διατηρούσε 6 διαμερίσματα στο Μπουενος Αιρες τα οποία χρησιμοποιούσε ως οίκους ανοχής. Ένα τέτοιο σκάνδαλο σε ένα φυσιολογικό κράτος θα ήταν ικανό οχι μόνο να στείλει τον ίδιο στη φυλακή αλλά να ξεκινήσει και έρευνα για αυτούς που τον διόρισαν στη συγκεκριμένη θέση. Τι έγινε; «Ο συνάδελφος δικαστής Carmen Agibay χαρακτήρισε την υπόθεση ‘ιδιωτική’ λέγοντας ότι ‘δεν επηρεάζει το ανώτατο δικαστήριο κατ’ ελάχιστο’ και δήλωσε ότι ο Zaffaroni θα ‘παρουσιάζει μια εξήγηση τελικά’» (3) . Σήμερα ο κος Zaffaroni είναι ομότιμος καθηγητής της ποινικής δικονομίας στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες και εξακολουθεί να ανήκει στη σύνθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Αν υπάρχει ένας δεύτερος λόγος για να συμπαθήσουμε τους Αργεντίνους είναι γιατί ως κράτος είμαστε το ίδιο διεφθαρμένοι αλλά όχι μόνο ως εξουσία αλλά και ως πολίτες. Και ενώ η κουβέντα για την Αργεντινή περιστρέφεται πάντα γύρω από θέματα ισοτιμιών, σχέσεις του κράτους με το ΔΝΤ ή με τους πιστωτές, ποτέ μα ποτέ δε γίνεται αναφορά στη διαφθορά! Για την κυβέρνηση είναι σίγουρο ότι δεν την βολεύει μια κουβέντα περί διαφθοράς γιατί τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ είναι άξιοι αντιγραφείς της Αργεντίνικης διαφθοράς. Αλλά ούτε από την αντιπολίτευση ακούσατε τίποτα γιατί αυτή η κατάσταση την βολεύει. Πως αλλιώς θα γίνονταν άλλωστε από τη στιγμή που ο μόνος υπερασπιστής διεφθαρμένων συνδικαλιστών σήμερα είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάτι από το οποίο πάσχει και η Αργεντινή;

Το συμπέρασμα λοιπόν από τα παραπάνω είναι πολύ απλό, τόσο η Αργεντινή όσο και η Ελλάδα παραμένουν μη κυβερνήσιμες, διεφθαρμένες χώρες, όχι γιατί έχουν διεφθαρμένη ηγεσία αλλά γιατί το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα έχει τεράστια ερείσματα στη κοινωνία. Το δε διεφθαρμένο σύστημα κυβέρνησης – αντιπολίτευσης χρησιμοποιεί τη κατάλληλη επιχειρηματολογία ώστε να πείθει τους υπόλοιπους αφελείς ψηφοφόρους ότι δεν έχουν εναλλακτικές επιλογές. Το γεγονός για παράδειγμα ότι η δική μας αντιπολίτευση όταν αναφέρεται σε διαφθορά στοχοποιεί συγκεκριμένους επιχειρηματίες που μάλλον είναι διεφθαρμένοι αλλά εξαντλεί το θέμα μέχρι εκεί, χωρίς να επισημαίνει ότι η διαφθορά είναι πολυεπίπεδη και έχει πάνω από όλα διεισδύσει για τα καλά στο κράτος, δείχνει ότι η όποια αλλαγή κυβέρνησης δε θα φέρει ουσιαστική αλλαγή στη χώρα.

Τα δε κόμματα που ανέδειξαν τη διαφθορά σε όλα τα επίπεδα, το κρατικό, το επιχειρηματικό, της τοπικής αυτοδιοίκησης, το μιντιακό δαιμονοποιηθήκαν και αγνοήθηκαν από τους ψηφοφόρους. Για άλλη μια φορά, τα χειρότερα τόσο για την Αργεντινή όσο και για την Ελλάδα είναι μπροστά. Εκτός κι αν...

(1) How Argentina Got Into This Mess, Brink Lindsey, CATO Institute (αναδημοσίευση από τη Wall Street Journal, 2002)
(2) Argentina's Luck Is Finally Running Out, Ian Vasquez, www.forbes.com, 31/1/2014
(3) Corruption in Argentina, Michael Kurtz, www.politicsandpolicy.org, 6/3/2012
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

Σχόλια   

0 #16 ΓΙΑΓΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 31-08-2014 01:49
Ολες οι εξουσιες βασιζονται στην βια.
Θα δημοσιευσω συντομα κι ενα αρθρο σχετικο.
Αν θελεις δημοκρατια καλα θα κανεις να εισαι ετοιμος για πολυ βια, γιατι δεν προκειται κανενας να σου παραδωσει την εξουσια οικειοθελως.
Να ελπιζεις μονο οτι αυτην την φορα ο λαος θα διεκδικησει την εξουσια για λογαριασμο του και οχι για τον καινουργιο του νταβατζη.
Εγραψα οτι ο Παπαδοπουλος εκανε "αναγκαστικη" παρενθεση με τα εισαγωγικα να σημαινουν οτι δεν ειμαι σιγουρος αν ηταν απαραιτητη,
Επρεπε ομως να βαλω εισαγωγικα και στην παρενθεση γιατι δεν ειμαι σιγουρος οτι αλλαξε το πολιτευμα. Χουντα ηταν, χουντα παρεμεινε.
Η δικη μου εντυπωση τοσο απο οτι διαβαζω οσο κι απο οτι εζησα ειναι οτι η χουντα του Παπαδοπουλου, ηταν πολυ δημοκρατικοτερη της "δημοκρατιας" και οπωσδηποτε δεν αφησε την Ελλαδα στα ιδια χαλια.
Προσπαθησε να διαβασεις καποια πραγματα γιατι δεν μπορω να τα γραφω σε σχολια. Ειναι πολλα και τα σχολια μου ειναι ηδη τεραστια.
Για τα "θυματα" της οπως και για τα θυματα οποιουδηποτε "εχθρου της δημοκρατιας" να εισαι λιγο επιφυλακτικος.
Κοιτα σημερα πως βγαινει το μαυρο ασπρο και κανε την αναγωγη. Προσπαθησε να διευρυνεις τις πηγες σου.
Μην ξεχνας τα θυματα της "δημοκρατιας", οπως οι χιλιαδες αυτοχειρες, οι δολοφονημενοι απο ξενους και ντοπιους εγκληματιες, οι καταληστευμενοι απο τους τραπεζιτες και τα λαμογια και αλλα πολλα θυματα που επι δικτατοριας δεν υπηρχαν.
Δεν δικαιολογεις λες καμια δικτατορια αλλα φαινεται οτι με τις ολιγαρχιες δεν εχεις τετοιο κολλημα.
Εγω ειλικρινα δεν προκειται να μαυροφορεσω γιατι καποιος δικτατορας θα αρπαξει την κουταλα απο τους πουλημενους πολιτικους και τους Μπομπολοαλαφουζοκοντομηνοβαρδινολατσηδες.
Σχετικα με τα εμφιοπολεμικα συνδρομα εχεις δικιο οτι θα επρεπε να σταματησουν να μας ταλαιπωρουν, αλλα απο την αλλη λαος που ξεχναει την ιστορια του ειναι καταδικασμενος να την ξαναζησει.
Το ΠΑΣΟΚ ηταν 90% κεντρωοι ψηφοφοροι, 100% κουμουνιστικα συνθηματα και 100% αμερικανοδουλο. Τι το αριστερο εκανε; Την υπερχρεωση, την καταστροφη της Ελληνικης βιομηχανιας, το θεριεμα της τραπεζοκρατιας; την διαλυση της Ελληνικης αγροτικης παραγωγης; τις στρατιες των διορισμενων; Αυτος ηταν και η αριστερη στροφη που μου ελεγες οτι σταματησε η χουντα το 1967. Γι αυτο σου ειπα οτι τοτε μας εσωσε απο αυτα που τωρα λουζομαστε. Τα δυο πρωτοπαλληκαρα του Ανδρεα, Κουτσογιωργας και Ακης ηταν λαμογια ολκης που πιαστηκαν με τα λεφτα στα χερια. Το "πατριωτικο ΠΑΣΟΚ" ποτε δεν επαιξε κανεναν ρολο και οσοι δεν το εγκατελειψαν επι Ανδρεα δεν υπηρχε περιπτωση να μεινουν στο ΠΑΣΟΚ του Σημιτη. Καλο θα ηταν το ΠΑΣΟΚ να ειχε να επιδειξει εστω και εναν γνησιο Ελληνα προεδρο. Οσο για τα αριστερα καραγκιοζιλικια το αποτελεσμα ηταν να γινουμε φιλελευθεροι με κουμουνιστικη σφραγιδα. Δηλαδη απατριδες φιλελευθεροι με ανθελληνικο διεθνισμο Σταλινικης κατασκευης. Σε τιποτε δεν οφελησαν παρα μονο τα λαμογια και τους αφισσοκολλητες.
Αφησα τελευταια την παρατηρηση σου για το αν υπηρχε φιλελευθερισμος επι Μεταξα η επι Παπαδοπουλου, γιατι μας παει σε αλλο επιπεδο και δειχνει οτι ο στοχος της παγκοσμιοποιηση ς εχει επιτευχθει. Οχι μονο κανεις δεν σηζηταει την ευθυνη της αλλα ξεχασαν και την υπαρξη της σε εκεινη την εποχη, αφηνοντας τον παραφρονα Χιτλερ να τα βαζει στα καλα καθουμενα με τους Εβραιους και με ολο τον κοσμο, ενω οι ηρωες Αμερικανοι και Αγγλοι απεκτησαν αθανατη δοξα με την μεχρι εσχατων παλη τους για την "ελευθερια".
Το 1929 εγινε το γνωστο κραχ, με πληρη οπως και σημερα εφαρμογη του φιλελευθερισμου.
Το 1931 η Ελλαδα πτωχευσε με πρωθυπουργο τον Ελ. Βενιζελο με το κομμα των φιλελευθερων.
Οι ενεργειες της κυβερνησης για να αντιμετωπιση την κριση, που δειχνουν τι πολιτικη επικρατουσε τοτε, ηταν η αποδεσμευση της δραχμης απο την λιρα Αγγλιας (οπως η Αργεντινη με το δολλαριο), επαναφορα δασμων στα συνορα (που δεν υπηρχαν οπως σημερα), ελεγχος συναλλαγματος, και αλλες πολιτικες ακυρωσης του φιλελευθερισμου.
Το ιδιο ειχε κανει και ο Ρουσβελτ αν και ο Χιτλερ υποστηριζε οτι δεν πετυχε πολλα πραγματα.

Η έσχατη μεγάλη οικονομική κρίση έπληξε τόσο την Γερμανία όσο και τις Ηνωμένες Πολιτείες την ίδια περίπου εποχή και με την ίδια ένταση. Οι δύο χώρες αντιμετώπισαν την καταιγίδα καταφεύγοντας στους ίδιους περίπου χειρισμούς. Το εγχείρημα αυτό, αν και υπήρξε εξαιρετικά δυσχερές, στέφθηκε με επιτυχία από την πλευρά μας.
Στην Αμερική, όπου σημειωτέον ότι δεν ενεφάνιζε καμιά σοβαρή δυσκολία, η επιχείρηση σημείωσε μόνο μια μέτρια επιτυχία. Και αυτό συνέβη υπό την καθοδήγηση του Ρούζβελτ και των εβραίων συμβούλων του. Αυτή η αποτυχία του Νιου Ντηλ θα πρέπει να θεωρείται υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό για τον πολεμικό πυρετό που διακρίνει σήμερα τις ΗΠΑ.

Αξιζει να σημειωσουμε οτι οπως λενε και οι σημερινοι παπαγαλοι ο Χιτλερ ηταν η απαντηση των απελπισμενων Γερμανων που μετα την ηττα του πρωτου πολεμου τους βρηκε και η κριση. Εκεινο που ξεχνουν να πουν ειναι οτι το 1933 παρελαβε την χωρα του σ αυτα τα χαλια και το 1937 την ειχε κανει υπερδυναμη. Πως; Παντως οχι με μνημονια.

Στην Ελλαδα την διευθετηση της κρισης ανελαβε μετα την αποτυχια των υπολοιπων ο Μεταξας.
Οχι με περικοπες και μνημονια. Ακου μερικα απο τα μετρα που πηρε.

Μόνον εντός του πρώτου εξαμήνου του 1936, είχαν γίνει 244 απεργίες και υπήρχαν 135.000 άνεργοι. Όταν ήλθε η 4η Αυγούστου του 1936, η ανεργία εκμηδενίστηκε και πλήθος φιλεργατικών θεσμών δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά. Όπως: Η Υποχρεωτική Διαιτησία μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας. Η καθιέρωση της Αδείας μετ' Αποδοχών. Η καθιέρωση του 8ώρου και των Υπερωριών. Η επιβολή κατωτάτων ορίων Ημερομισθίων και Μισθών. Η θεσμοθέτηση των Κοινωνικών Ασφαλίσεων και η ίδρυση του ΙΚΑ. Η απαγόρευση της εργασίας εις ανηλίκους. Η καθιέρωση της Κυριακής ως υποχρεωτικής Αργίας. Η ίδρυση της Εργατικής Εστίας. Η επέμβαση του Κράτους, μέσω του Ανωτάτου Οικονομικού Συμβουλίου εις θέματα ιδιωτικής οικονομίας, αποτρέποντας οικονομικές ανισότητες. Καθιερώθηκε η Πρωτομαγιά ως Εθνική Εργατική Εορτή,

Παραληλλα ετοιμαζοταν και για τον πολεμο, με εξοπλισμους και με το τεραστιο οχυρωματικο εργο στην Ελληνοβουλγαρικ η μεθοριο που πηρε το ονομα του.
Ηταν ο πρωτος ηγετης που κατεφυγε στα διεθνη δικαστηρια και πηρε αποφαση κατα των τραπεζων με το σκεπτικο οτι επρεπε πρωτα να εξασφαλιστει η ζωη των Ελληνων και μετα οι τραπεζιτες. Την αποφαση αυτη την επικαλεστηκε μεταξυ αλλων και η Αργεντινη για την διαγραφη του χρεους της.
Καποιοι ισως αμφισβητησουν καποια απο αυτα και ισως ναχουν καπου δικιο, αλλα δεν μπορουν να πεισουν οποιον εχει ματια και βλεπει τι γινεται σημερα οτι ο Μεταξας κινηθηκε σε τελειως αλλη κατευθυνση απο το φιλελευθερο μοντελο. Το πιο γελοιο ειναι οταν τον κατηγορουν για υποτελεια αυτοι που δεχονται να βλεπουν Γερμανους επιτροπους στα υπουργεια μας.
Μετα τον πολεμο ξεκινωντας απο Καραμανλη και με τελικες υπογραφες Μητσοτακη η Ελλαδα συμφωνησε να αποπληρωσει τα προπολεμικα χρεη που ειχαν λογω πολεμου παραγραφει για να παρει και τοτε την δοση της απο το σχεδιο Μαρσαλ.
Τιποτε δεν αλλαξε απο τοτε.
Η παγκοσμιοποιηση ειναι πολυ παλια υποθεση που περιγραφεται στα πρωτοκολλα των σοφων της Σιων το 1890, πριν 120 χρονια, πριν τον ΟΗΕ,τον ΟΟΣΑ το ΔΝΤ την ΕΕ και ολους τους διεθνεις οργανισμους , στους νομους των οποιων υποτασσομαστε

ΤΟΤΕ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΑ ΘΑ ΑΠΑΛΕΙΨΟΥΝ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΚΑΝΟΝΙΖΕΙ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ

Το ιδιο και η ελευθερη αγορα που ειναι στην ουσια ο τροπος μεσω δανειων και χρηματηστηριου να πλουτιζουν οι τραπεζιτες

ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΟΣ ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ. ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΘΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΕ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΘΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΝΤΑ Σ ΤΗΝ ΓΗ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΩΝ ΚΤΗΜΑΤΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ. ΠΡΕΠΕΙ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΗ ΤΟΝ ΚΑΡΠΟ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ.

Οπως και η υπερχρεωση των κρατων καθως και ο τροπος αντιμετωπισης τους.

ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΜΕ ΠΡΟΣΚΑΙΡΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΥΣ ΤΟΥΣ, ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΠΛΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ ΝΑ ΖΗΤΟΥΝ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΜΑΣ. ΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΔΕΛΕΣ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΞΕΚΟΛΛΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΚΟΛΛΗΣΟΥΝ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ Η ΑΝ ΔΕΝ ΤΙΣ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΡΙΖΙΚΑ.

Και η "Δημοκρατια"

Η ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΕ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΧΕΙ ΦΕΡΕΙ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΑΣ, ΔΙΟΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΠΑΛΗ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΟΛΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Αλλα και η αντιμετωπιση των "φασιστων" ως εγκληματιων του πονικου δικαιου.

ΓΙΑ ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΣΟΥΜΕ ΤΟ ΓΟΗΤΡΟ ΤΗΣ ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΔΩΛΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΕΥΤΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΑΜΕΡΠΕΙΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ.

Και αλλα πολλα.
Πολλοι αμφισβητουν τους συντακτες του βιβλιου, αλλα στην ουσια δεν εχει σημασια ποιος το εγραψε αλλα αν αυτα που περιγραφει πραγματοποιουνται.
Οταν λοιπον οι πολιτικοι υπηρετες της παγκοσμιοποιηση ς μαζι με τους υπευθυνους για την κοροιδια του λαου, σας επαναλαμβανουν μονοτονα οτι πρεπει να καταδικασετε αυτο η εκεινο χωρις να το ψαξετε και σας ζητουν να επικροτησετε την ανευ συζητησης καταδικη οποιου σας υποδεικνυουν να κουμπωνεστε.
Κυριως να μην θεωρειτε δεδομενο οτι αυτοι ειναι πιο δημοκρατες απο τον χειροτερο δικτατορα.
Παράθεση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση