Οικονομία 07/07/2014

Το Barcode κι η «νέα αλλαγή»

Όταν πριν περίπου 3 εβδομάδες ήρθα στην Ελλάδα για τις καλοκαιρινές διακοπές, αναχώρησα από ένα αεροδρόμιο περίπου 100 χμ από την Στοκχόλμη, το οποίο χρησιμοποιείται μόνο από low cost αεροπορικές εταιρίες. Η μετάβαση στο αεροδρόμιο γίνεται με λεωφορείο και το εισιτήριο αγοράζεται με την ηλεκτρονική οδό – πληρώνεις με πιστωτική και σου στέλνουν το εισιτήριο στο e-mail σου.
Την τελευταία εβδομάδα σπατάλησα τα πρωϊνά μου σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες. Όπως και όλοι οι Έλληνες που σπουδάζουν στο εξωτερικό είμαι εγγεγραμμένος στον ΟΑΕΔ και ασφαλισμένος στο ΙΚΑ ως άνεργος κάτω των 29 ετών, ώστε να έχω ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης ασθενείας (ΕΚΑΑ). Το αστείο της όλης διαδικασίας έγκειται στο γεγονός ότι για να αποκτήσει κάποιος ΕΚΑΑ πρέπει να γραφτεί στον ΟΑΕΔ, να περιμένει 2 μήνες ώστε να μπορεί να κάνει αίτηση έκδοσης βιβλιαρίου του ΙΚΑ και έπειτα να περιμένει ακόμα 1 μήνα μέχρι να εκδοθεί η ΕΚΑΑ. Παράλληλα, για τις παραπάνω διαδικασίες χρειάζονται δεκάδες δικαιολογητικά, από διαφορετικές δημόσιες υπηρεσίες, που σημαίνει αρκετές ώρες αναμονής σε ουρές, μια τραγική κατάσταση.

Όταν πριν περίπου 3 εβδομάδες ήρθα στην Ελλάδα για τις καλοκαιρινές διακοπές, αναχώρησα από ένα αεροδρόμιο περίπου 100 χμ από την Στοκχόλμη, το οποίο χρησιμοποιείται μόνο από low cost αεροπορικές εταιρίες. Η μετάβαση στο αεροδρόμιο γίνεται με λεωφορείο και το εισιτήριο αγοράζεται με την ηλεκτρονική οδό – πληρώνεις με πιστωτική και σου στέλνουν το εισιτήριο στο e-mail σου. Το εισιτήριο έχει ένα barcode το οποίο σκανάρεις σε ένα ειδικό μηχάνημα στην είσοδο του λεωφορείου και εφόσον αποδειχθεί έγκυρο, ο οδηγός σου κάνει νόημα να μπείς.

Τα barcode χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες σε καταστήματα, ώστε να επιτυγχάνεται η ταχυτερη αναγνώριση της τιμής των προϊόντων και να μην είναι αναγκασμένος ο υπάλληλος να αναζητά τις τιμές σε καταλόγους. Η χρήση τους έχει πλέον διευρυνθεί σε πολλούς άλλους τομείς όπως οι ταχυδρομικές μεταφορές, όπου πλέον είναι σχεδόν αδύνατονα χαθεί ένα γράμμα μιας και βρίσκεται υπό συνεχή παρακολούθηση στα διάφορα check points.

Παρατηρώντας ένα-ένα όλα τα δικαιολογητικά τα οποία μάζεψα σκέφτηκα ότι θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι διαθέσιμα σε ηλεκτρονική μορφή. Θα μπορούσε το ελληνικό δημόσιο να δημιουργήσει ένα ηλεκτρονικό ΚΕΠ στο οποίο ο κάθε πολίτης θα εξέδιδε τα έγγραφα που έχει ανάγκη με ένα κλικ. Από βεβαίωση ΑΜΚΑ, μέχρι πιστοποιητικό οικογειακής κατάστασης, κάθε έγγραφο θα μπορούσε να αποθηκευτεί στον Η/Υ μας και αντί για σφραγίδα, να έχει το δικό του μοναδικό barcode με το οποίο θα ελέγχεται η γνησιότητα του. Επίσης, θα μπορούσαμε να κάνουμε τις αιτήσεις μας ηλεκτρονικά και δεν θα ήταν αναγκαίο να περιμένουμε στις ουρές. Θα μπορούσαμε να αυξήσουμε την αποτελεσματικότητα του δημοσίου τομέα, να γλιτώσουμε αρκετές ώρες ταλαιπωρίας και να μεταφέρουμε το πλεονάζον προσωπικό σε τομείς του κράτους με μεγαλύτερες ανάγκες.

Η επέκταση του «συστήματος barcode» σε τομείς όπως ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός θα μας παρείχε ξεκάθαρη εικόνα για το πόθεν έσχες του κάθε πολίτη. Στον τομέα της υγείας θα μπορούσαμε να έχουμε εξαιρετικά λεπτομερή ιατρικά ιστορικά των ασθενών. Η συχνότερη χρήση του πλαστικού χρήματος θα καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη την φοροδιαφυγή. Όλοι μας βλέπουμε ότι υπάρχουν προηγμένες τεχνολογίες που μπορούν να γίνουν χρήσιμα εργαλεία για αρκετές αναγκαίες ριζικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η Ελλάδα. Η παραπάνω σκέψη θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια από τις προτάσεις-πυροτεχνήματα που εμφανίζονται συνεχώς στα site τύπου protagon και αντιμετωπίζονται με θαυμασμό από τους αναγνώστες. Βρισκόμαστε άλλωστε σε μια εποχή όπου το εύπεπτο και αποσπασματικό πουλάει περισσότερο από το σύνθετο και το ολοκληρωμένο.

Γιατί όμως αυτή η αυτονόητη σκέψη δεν γίνεται πραγματικότητα; Εκεί το πράγμα γίνεται σύνθετο. Η μη χρησιμοποίηση τέτοιων εργαλείων οφείλεται στην αλληλεξάρτηση των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων με το καθεστώς της διαπλοκής, το οποίο επιθυμεί την διατήρηση μιας κατάστασης «ελληνικού χάους» ώστε να λειτουργεί ανεξέλλεγκτο. Οφείλεται όμως και στην χρόνια αναξιοκρατία που έφερε ανίκανους γαλαζοπράσινους κομματάρχες σε νευραλγικά πόστα, με μοναδικά κριτήρια διορισμού τις «κουμπαριές» και τις «πολιτικές χάρες».

Άρα χρησιμοποιώντας την "κοινή λογική" (άλλη αγαπημένη φράση των protagonιστών) καταλαβαίνουμε ότι με Σαμαρέλο και την μαφία τους προκοπή δεν θα δούμε. Αλλά έστω ότι οι ρητορικές ικανότητες του Σταύρου (ένας είναι ο Στάυρος) πείθουν τους Σαμαρέλους και τους 153 βουλευτές τους να λειτουργήσουν ενάντια στους χρηματοδότες τους, σκέφτηκε κανείς πως θα αντιδράσουν τα ΜΜΕ της διαπλοκής όταν ψιλιαστούν οι (κατά Κ. Καραμανλή) νταβατζήδες ότι το πάρτυ της φοροασυλίας έλαβε τέλος; Βλέπουμε λοιπόν, ότι η αναγκαία σύγκρουση δεν θα είναι στα πρότυπα των ξεκολλήματος τσιχλών των ατενίστας, αλλά μια εξαιρετικά άγρια κατάσταση.

Οι μεταρρυθμίσεις λοιπόν, δεν μπορούν να γίνουν από το πολιτικό σύστημα της χρεοκοπίας, το οποίο, φορώντας τον μανδύα του «μεταρρυθμιστή», πασχίζει ακόμα και σήμερα να λειτουργεί «όπως πριν». Οι ίδιοι που μπροστά στις κάμερες μιλούν για την αναγκαιότητα της αξιολόγησης είναι αυτοί που διορίζουν ημετέρους και εξαιρούν από την διαθεσιμότητα του αποσπασμένους σε βουλευτικά γραφεία υπαλλήλους. Είναι άλλωστε κωμικοτραγικό ο υπουργός «Διοικητικής Μεταρρύθμισης» κ. Μητσοτάκης να παρουσιάζει προσφάτως σαν ριζοσπαστική αλλαγή το γεγονός ότι ο διορισμός των προϊσταμένων στο Δημόσιο θα γίνεται μέσω... προσωπικής συνέντευξης!

Πέρα όμως από τις γραφικότητες του πολιτικού συστήματος που καταρρέει, από την μια άκρη της χώρας ως την άλλη, χιλιάδες καινοτόμες προτάσεις εμφανίζονται συνεχώς. Η κρίση έχει οδηγήσει στην δημιουργία μιας τεράστιας δεξαμενής ιδεών - οι Έλληνες «ψάχνονται» και δημιουργούν. Το μεγαλύτερο πρόβλημμα είναι ότι αυτές οι ιδέες παραμένουν σκόρπιες και ασύνδετες με ένα συνολικό πρόγραμμα διεξόδου. Επίσης, αυτή η «Νέα Ελλάδα» συνεχώς προσκρούει στο μνημονιακό φράγμα που έχει χτίσει το πολιτικό προσωπικό της «Παλαιάς Ελλάδας». Εάν αυτό το φράγμα δεν γκρεμιστεί, η χώρα θα συνεχίσει «με τους ίδιους και όπως πριν» και αυτός ο πλούτος δημιουργικότητας θα εκφυλιστεί σε μπαλώματα του «παλαιού» και όχι στην δημιουργία του «νέου». Αυτός είναι και ο μεγαλύτερος κίνδυνος : Αυτά τα δημιουργικά κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας να πιαστούν κορόιδα της σοσιαλδημοκρατίας και να πιστέψουν σε μια "νέα αλλαγή" όχι με όπλο τον αριστερόστροφο λαϊκισμό του Ανδρέα Παπανδρέου των 80's, αλλά με τον τρέντυ σοσιαλφιλελεύθερο λαϊκισμό, ο οποίος με τις πλάτες μεγάλων συμφερόντων επιχειρεί να καλύψει το κενό που άφησε το ΠΑΣΟΚ. Τούτο είναι και το στοίχημα για την αριστερά: Θα παρέμβει δυναμικά σε αυτόν τον χώρο με ξεκάθαρες προτάσεις και όχι γενικολογίες; Θα μπορέσει να πείσει ή θα κλειστεί στο καβούκι του 27% "χαρίζοντας" αυτές τις δυνάμεις στα Ποτάμια του Μπόμπολα;
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση