Ασία 26/02/2015

Η αντίδραση ως δράση

Δεν πρέπει ποτέ να αφήνει κανείς να συνεχίζεται μια ανωμαλία για να αποφύγει έναν πόλεμο
Tον τελευταίο καιρό παρατηρούμε με περισσή απροθυμία το Ισλαμικό κράτος να μάχεται για την κατάληψη εξουσίας και εδαφών στην μέση ανατολή. Μοναδική αντίσταση σε αυτούς, αποτελούν οι Kούρδοι μαχητές, που όμως μοιάζουν πλέον να μην μπορούν να αναχαιτίσουν την δυναμική του. Η Διεθνής Κοινότητα παρατηρεί σχεδόν απαθής μια πολιτιστική καταστροφή να εκτυλίσσεται μπροστά της (βιβλιοθήκη Μοσούλης κ.α) και ταυτόχρονα μια επιχείρηση ανθρώπινης εξόντωσης της αντιμαχόμενης πλευράς. Όλα αυτά δεν θα είχαν σημασία σε διεθνές επίπεδο, εάν η αντιπαράθεση δεν εφορμούνταν απο τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό του εξουσιάζει και καθοδηγεί το ISIL. Ακόμη, η επίθεση στο Charlie Hebdo κατέδειξε με τον πιο βάναυσο αλλά ταυτόχρονα γλαφυρό τρόπο την επικινδυνότητα που συνεπάγεται η ανεξέλεγκτη εξάπλωση του φαινομένου στο δυτικό κόσμο και το μίσος που καλλιεργείται γι αυτόν από το Ισλαμικό κράτος.

Όμως το ζήτημα είναι τι είναι διατεθειμένη η διεθνής κοινότητα να κάνει. Ακόμη κι αν η παρέμβαση τα τελευταία χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί με περισσή ευκολία, τα γεγονότα επιτάσσουν την άμεση παρέμβαση για μια παγκόσμια απειλή. Αυτό βέβαια, πρέπει να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις επιταγές του διεθνούς δικαίου καθώς μοιάζει να έχουμε κατάφωρη παραβίαση του κεφαλαίου 7 του χάρτη του ΟΗΕ αφού συντελείται τόσο απειλή αλλά και διατάραξη της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας. Πρέπει πλέον να αναλάβουμε τα παγκόσμια βάρη για την εξασφάλιση ενός τόσο σημαντικού δημόσιου αγαθού, όπως η διεθνής ειρήνη και ασφάλεια και να απαντήσουμε στον κίνδυνο, χωρίς γενικεύσεις και ακρότητες αλλά με αίσθημα υπευθυνότητας και σεβασμού στον άνθρωπο και τις αρχές της φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας. Ο Μεσαιωνισμός που προάγεται από το Ισλαμικό κράτος πρέπει να νικηθεί για να νιώθει ο πλανήτης πιο ασφαλής, και απαλλαγμένος από φόβους επανάληψης μιας 11ης Σεπτεμβρίου μιάμιση δεκαετία μετά. Ακόμη, έχουμε χρέος να μην μείνουμε απαθείς όπως κάναμε στην Ρουάντα, την Σεμπρένιτσα, την Σομαλία ή σήμερα το Νταρφούρ. Και πλέον δεν μιλάμε για μια γενοκτονία, αλλά για έναν άνισο πόλεμο σε έναν εχθρό με παγκόσμιες επεκτατικές -Ιμπεριαλιστικές βλέψεις.

Τέλος όμως, ανακύπτει και ένα ζήτημα σε σχέση με το ποιος μπορεί να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας. Οι ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια μοιάζουν να ακολουθούν μια πιο μετριοπαθή στάση και να επιζητούν την απεμπλοκή τους από πολεμικές επιχειρήσεις που κόστισαν αρκετά εκατομμύρια σε αυτές. Κρίνεται όμως επιτακτική η εμπλοκή τους για μια επιτυχημένη επιχείρηση καθώς είναι τεχνολογικά προηγμένες και πολεμικά έμπειρες. Ταυτόχρονα όμως, δεν θα δέχονταν να επωμισθούν μόνες το οικονομικό κόστος αλλά και την διεθνή specula περί παρεμβατικής δύναμης ξανά. Έτσι, επιβάλλεται η δημιουργία μιας πολυεθνικής δύναμης, υπό την αιγίδα του συμβουλίου ασφαλείας, για ένα πρόβλημα που κρύβαμε και κρύβουμε πολλές φορές κάτω από το χαλάκι.

Κατά την Μακιαβελική ρήση λοιπόν, δεν πρέπει ποτέ να αφήνει κανείς να συνεχίζεται μια ανωμαλία για να αποφύγει έναν πόλεμο, γιατί δεν τον αποφεύγει,αλλά μόνο αλλάζουν οι συνθήκες προς όφελος των αντιπάλων του.
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση