Ασία 05/01/2014

Αραβο-Ισραηλινοί Πόλεμοι: Ποιος παίζει άμυνα και ποιός επίθεση;

Ηλίας Τσούνης , Διεθνολόγος - MA University of Brunel
Το Ισραήλ γεωπολιτικά βρίσκεται στο σύνορο του μαλακού υπογάστριου της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που είναι η Ελλάδα. Αν το Ισραήλ πέσει πρώτο, ο Ελληνικός κόσμος, η Κύπρος και η Ελλάδα είναι οι επόμενοι.

Η λέξη ‘’πρόβλημα’’ είναι συνυφασμένη με την διεθνή πολιτική. Υπάρχουν εκατοντάδες άλυτα προβλήματα ανάμεσα σε κράτη, λαούς, φυλές που συνήθως πηγάζουν από την διεκδίκηση συγκεκριμένου και περιορισμένου γεωγραφικού χώρου από δύο ή και περισσότερους παίκτες. Συνήθως οι περιοχές του κόσμου με την μεγαλύτερη σημασία στη Διεθνή Πολιτική είναι και οι περιοχές με τα περισσότερα προβλήματα καθώς εκεί παρουσιάζεται πολιτική διάδραση.

Κατά τον δέκατο ένατο και εικοστό αιώνα η περιοχή με την μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία για τις μεγάλες δυνάμεις ήταν η Μέση Ανατολή. Αυτό συνέβει κυρίως εξαιτίας της εγγύτητας της με τρείς Ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αφρική) αλλά και λόγω των μεγάλων ενεργειακών αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που υπάρχουν στην περιοχή. Το μεγαλύτερο ζήτημα της Μέσης Ανατολής είναι αυτό της σύγκρουσης ανάμεσα στο κράτος του Ισραήλ και τους Άραβες γείτονες του. Η Αραβοϊσραηλινή διαμάχη είναι ίσως ένα από τα πιο πολύπλοκα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής παγκοσμίως και σίγουρα σε αυτό το άρθρο δεν έχουμε τον χώρο να το αναλύσουμε επαρκώς. Έτσι θα αρκεστούμε σε μια σύντομη ιστορική αναδρομή των συγκρούσεων ανάμεσα στο Ισραήλ και τους Άραβες δίχως να μπούμε σε λεπτομερείς στο πολιτικό επίπεδο και σε τακτικές και επιχειρησιακές λεπτομέρειες στο στρατιωτικό επίπεδο. Στην συνέχεια θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε την θέση στην οποία βρίσκεται το Ισραήλ στις μέρες μας καθώς και κάποιες από τις πολιτικές του επιλογές αξιολογώντας ποιος τελικά παίζει άμυνα και ποιος παίζει επίθεση στην Μέση Ανατολή.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (Β' ΠΠ) οι Εβραίοι ανα τον κόσμο υπέστησαν την μεγαλύτερη οργανωμένη απόπειρα αφανισμού ενός λαού, έπεσαν θύματα της μεγαλύτερης, βιαιότερης και πιό βάναυσης γενοκτονίας που γνώρισε η ανθρωπότητα και έγιναν λεία της παρανοϊκής ιδεοληψίας του Ναζισμού, που στόχο είχε την καταστροφή του "άλλου" ακριβώς επειδή το άλλο ήταν διαφορετικό και επειδή το άλλο έτυχε να υπερέχει νοητικά και οικονομικά σε μια ιστορική συγκυρία. Έτσι οι Εβραίοι έπεσαν θύματα του μεγαλύτερου οργανωμένου κομπλεξισμού και έγιναν ο αποδιοπομπαίος τράγος της Γερμανικής ήττας στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μετά το πέρας του Β' ΠΠ οι Εβραίοι δικαιωματικά έπρεπε να έχουν μια πατρίδα, ένα οργανωμένο κράτος, ένα καταφύγιο που θα τους προφύλασσε από παρόμοια δεινά. Έτσι αποφάσισαν να γυρίσουν μαζικά στην γη των προγόνων τους, στην γη της Επαγγελίας, στην γη της Χαναάν κατά την Βίβλο, που κατακτήθηκε από Φιλισταίους και άλλους όμως ανακτήθηκε από το λαό του Ισραήλ με αγώνες, πορείες, διωγμούς και πολέμους κατά την Βιβλική περίοδο σύμφωνα με την παράδοσή τους. Παρά το τέλος του Β' ΠΠ τα πολιτικά παιχνίδια των Βρετανών, που είχαν ξεκινήσει από την απομάκρυνση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από την Μέση Ανατολή (1915-1918) και υπόσχονταν μία στους Άραβες και μια στους Εβραίους την επιστροφή της γης τους, δεν σταμάτησαν. Παρ όλα αυτά οι Εβραίοι κατόρθωσαν να δημιουργήσουν το κράτος που ονειρεύονταν το 1948 μετά από αιματηρούς αγώνες κατά Αράβων και Βρετανών.
Οι σειρήνες του πολέμου είχαν σιγήσει στην Ευρώπη αλλά όχι και για τους Εβραίους που το 1948 έπρεπε να αντιμετωπίσουν την επίθεση από πέντε Αραβικά κράτη (Αίγυπτος, Συρία, Ιορδανία, Ιράκ, Λίβανος) και ταυτόχρονα να αντισταθούν στις επιθέσεις ατάκτων Παλαιστήνιων μαχητών, καθώς και εθελοντών από την Υεμένη, το Πακιστάν, την Σαουδική Αραβία και την Μουσουλμανική αδελφότητα που προέβαιναν σε τρομοκρατικές επιθέσεις εντός του νεοσύστατου Ισραήλ. Ο λαός του Ισραήλ κατάφερε να ανακόψει τους Άραβες και εν τέλει να κερδίσει τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας (Εβραϊκά: מלחמת העצמאות) δείχνοντας θάρρος και πυγμή.

Μερικά χρόνια αργότερα, τόν Μάη του 1967 οι Αιγύπτιοι προκλητικά επανέλαβαν το κλείσιμο των στενών του Τιράν για την Ισραηλινή ναυσιπλοϊα όπως είχαν κάνει και το 1956, πραγματοποιώντας ναυτικό αποκλεισμό στο Ισραήλ από τον κόλπο του Άκαμπα και παραβιάζοντας την Συμφωνία Ανακωχής του 1949. Την ίδια στιγμή υπέγραφαν στρατιωτικό σύμφωνο με την Ιορδανία, ανέπτυσσαν στρατεύματα παραβιάζοντας το σύνορο που είχαν θεσπίσει τα Ηνωμένα Έθνη στην Χερσόνησο του Σινά και ανάγκαζαν τις δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών να αποχωρήσουν από την περιοχή. Το Ισραήλ μη έχοντας επιλογή πραγματοποίησε προληπτική επίθεση στις 5 Ιουνίου καταστρέφοντας αρχικά τις Αιγυπτιακές δυνάμεις και εν συνεχεία στράφηκε ανατολικά και διέλυσε τις Ιρακινές, Ιορδανικές και Συριακές Ένοπλες Δυνάμεις. Ο πόλεμος των έξι ημερών (Six-Day War) είχε τελειώσει με μια επιβλητική νίκη του Εβραϊκού κράτους. Το Ισραήλ κέρδισε έναν πόλεμο που ίσως ποτέ δεν ήθελε αλλά παρασύρθηκε να διεξάγει που όμως άλλαξε σημαντικά την γεωπολιτική ισσοροπία στην Μέση Ανατολή καθώς τα εδαφικά οφέλη του ήταν μεγάλα.

Παρά την ήττα τους οι Άραβες συνέχισαν να θέλουν τον αφανισμό του Ισραήλ και του λαού του όπως είχαν κάνει οι Ναζί μερικές δεκαετίες νωρίτερα. Το επισφράγισμα ήρθε με το Ψήφισμα του Χαρτούν το 1967, όπου επιβεβαιώθηκε πως τα Αραβικά κράτη δεν θα αναγνωρίσουν, δεν θα διαπραγματευτούν αλλά θα πολεμήσουν μέχρις εσχάτων το Ισραήλ και δεν θα υπάρξει ειρήνη μέχρι να εξαφανιστεί ολοκληρωτικά. Την ίδια χρονιά (1967) οι Αιγύπτιοι υιοθετούν την στρατηγική του πολέμου φθοράς (war of attrition) στην περιοχή της Χερσονήσου του Σινά ουτως ώστε να εξουθενώσουν το Ισραήλ και να το εξαναγκάσουν σε υποχώρηση. Η στρατηγική των Αιγυπτίων για άλλη μια φορά απέτυχε παταγωδώς αφού δεν είχε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα και εγκαταλήφθηκε με τον θάνατο του Νάσερ το 1970.
Το 1973 οι Αιγύπτιοι και οι Σύροι πραγματοποιούν μια ομολογουμένος ύπουλη αιφνιδιαστική επίθεση στο Εβραϊκό κράτος, αφού η μέρα που επηλέχθηκε για την επίθεση ήταν η 6η Οκτωβρίου που είναι η πιο Ιερή ημέρα στο Εβραϊκό ημερολόγιο. Ο πόλεμος του Γιόμ Κιπούρ είχε ξεκινήσει και το Ισραήλ είχε αιφνιδιαστεί σε μεγάλο βαθμό. Τις επόμενες ημέρες και αφού οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις καταφεραν να κινητοποιήσουν όλες τις απαραίτητες μονάδες ισορρόπησαν τον διμέτωπο σε δύση και ανατολή πόλεμο και αντεπιτέθηκαν επιτυχώς, με αιχμή του δόρατος την Ισραηλινή αεροπορική ισχύ που υπερτερούσε ποιοτικά έναντι των εχθρών. Οι Άραβες αυτή την φορά έφτασαν πολύ κοντά σε μια νίκη αφού χρησιμοποίησαν κάθε στρατιωτικό και πολιτικό μέσο για να κερδίσουν (π.χ τιμές του πετρελαίου ως μέσο πίεσης στον Δυτικό κόσμο). Παρ όλα ταύτα το κράτος του Ισραήλ κατάφερε να επιβιώσει για άλλη μια φορά χάρη στο θάρρος και την αποφασιστικότητα που επέδειξε ο λαός και οι Ένοπλες Δυνάμες του.

Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1981 η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) με την βοήθεια της Συρίας, πραγματοποίησε επίθεση στο Ισραήλ από τον Λίβανο με αποτέλεσμα το Ισραήλ να αναγκαστεί να εισβάλει στον Λίβανο το 1982. Το 2006 η φονταμενταλιστική Σιιτική τρομοκρατική οργάνωση Χεζμπολάχ πραγματοποίησε διασυνοριακή επιδρομή στο Ισραήλ, το οποίο και εισέβαλε ξανά στον Λίβανο για δεύτερη φορά. Ωστόσο οι Παλαιστίνιοι συνέχιζαν τις τρομοκρατικές επιθέσεις κατά Εβραϊκών στόχων για δεκαετίες, όπως στο Τελ Αβίβ (1970), στο Μόναχο (1972) και στην Ουγκάντα (1976) καθώς επίσης είχαν θέσει σε εφαρμογή την πρώτη και δεύτερη Ιντιφάντα το 1982 και το 2000 αντίστιοχα.

Στη Ελλάδα μέχρι πρότινος επικρατούσε η αντίληψη πως το Ισραήλ είναι ο επιτιθέμενος και οι Άραβες οι αμυνόμενοι, πως το Ισραήλ είναι το άδικο και οι Άραβες οι δίκαιοι, πως το Ισραήλ είναι το ισχυρό και οι Άραβες οι ανίσχυροι. Όμως είναι αυτή η πραγματικότητα ή μήπως η εικόνα του Ισραήλ ταυτίστηκε με την εικόνα της Αμερικής τις δεκαετίες του 70, 80 και 90; Μήπως ο Ελληνικός λαός παρασύρθηκε κυρίως από τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου σε έναν αναίτιο φιλοαραβισμό που επηρέασε και τις σχέσεις της χώρας με το Ισραήλ για τις επόμενες δεκαετίες και εν τέλει προσέφερε λιγότερα από ότι θα προσέφερε μια συμμαχία με το Εβραϊκό κράτος στις αρχές τις δεκαετίας του 80; Η ιστορία πάντως δείχνει πως σχεδόν κάθε Αραβοϊσραηλινός πόλεμος ξεκίνησε από επιθετικές ενέργειες Αράβων και όχι Ισραηλινών. Όμως για να γίνει σαφέστερα αντιληπτό το δίκαο και το άδικο θα το μεταφράσουμε σε δικά μας μέτρα και σταθμά.

Το κράτος του Ισραήλ είναι ένα κομμάτι γης 20,770 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αυτό σημαίνει πως είναι μικρότερο σε έκταση από την Πελοπόνησο που αποτελείται από 21,549 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο δε λαός του Ισραήλ είναι λίγο πάνω από 8 εκατομμύρια, άρα το Ισραήλ θεωρείται ένα μικρό κράτος. Οι Άραβες από την άλλη πλευρά ζούν σε εικοσι δύο κράτη που αποτελούν το σύνολο της βόρειας Αφρικής και το σύνολο της Αραβικής χερσονήσου με συνολική έκταση περίπου 13,333,296 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός τους είναι λίγο κάτω από 370 εκατομμύρια. Άρα πως θα μας φαινόταν αν ολόκληρη η Ελλάδα ήταν μόνον η Πελοπόννησος, η Στερεά Ελλάδα και η Αττική ήταν Τουρκικές και η Τουρκία ήταν πεντέμισι φορές μεγαλύτερη πληθυσμιακά και δεκαπέντε φορές γεωγραφικά; Αν συνυπολογίσουμε και άλλους μη Άραβες εχθρούς του Ισραήλ όπως οι Πέρσες (Ιράν), το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και προσφάτως η αναθεωρητική Τουρκία, οι αριθμοί είναι τρομακτικά χαοτικοί κατά του Ισραήλ. Μήπως ουδέποτε το Ισραήλ ήταν απειλή για τους Άραβες αλλά το θύμα μιας ακραίας θρησκευτικής και εθνικής Αραβικής επιθετικότητας;

Το Ισραήλ είναι και πρέπει να παραμείνει ανεξάρτητο, ελεύθερο και δημοκρατικό. Ο Εβραϊκός λαός πρέπει να έχει μια γωνιά γής που θα ζεί ειρηνικά, την ίδια γωνιά που δεν εγκατέλειψε εδώ και χιλιάδες χρόνια, την ίδια γωνιά που μάχεται να διατηρήσει και την ίδια γωνιά που ορίζει και καθορίζει η ιστορία του. Ο Δυτικός κόσμος έχει χρέος να στηρίζει, να συμπορεύεται και να βοηθά ένα άλλο ανάδελφο, μαζί με την Ελλάδα, συστατικό του κομμάτι που δεν είναι άλλο από το Εβραϊκό κράτος. Το Ισραήλ γεωπολιτικά βρίσκεται στο σύνορο του μαλακού υπογάστριου της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που είναι η Ελλάδα. Αν το Ισραήλ πέσει πρώτο, ο Ελληνικός κόσμος, η Κύπρος και η Ελλάδα είναι οι επόμενοι.

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

Σχόλια   

0 #1 ΓΙΑΓΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 07-01-2014 20:34
Θα συμφωνησω στο οτι το Ισραηλ βρισκεται σε δυσκολη θεση αντιπαλο με εχθρους που αν τα καταφερουν δεν θα αφησουν ζωντανο Εβραιο στην περιοχη. Σ αυτο το πλαισιο θεωρω αδικαιολογητες της επιθεσεις που δεχεται για την πολιτικη του.
Θα πρεπει ομως να γινουν και μερικες παρατηρησεις.
Αρχιζοντας απο τα παλια το οτι οι Εβραιοι δεν φαινεται να εχουν καποιες ενοχες για τους προγονους τους που κατελαβαν την " γη της επαγγελιας" υποβαλοντας σε γενοκτονια τους λαους της περιοχης μεχρι " να μην μεινει υπολοιπο" κατα την Π. διαθηκη, δημιουργει ερωτηματα για το αν πιστευουν ακομη οτι ο Θεος τους προστατευει σαν εκλεκτους και δικαιωματικα τους ανηκει οτι μπορουν " με την βοηθεια του Θεου" να παρουν.
Θα μπορουσα να παραθεσω αμετρητα αποσπασματα απο Π.Δ. και Ταλμουδ αλλα θα το αποφυγω.
Για τα νεωτερα θα πρεπει να πουμε οτι καλο θα ηταν να μην προσπαθουν με καθε τροπο να απαγορευσουν οποιαδηποτε συζητηση περι ολοκαυτωματος και διωγμων απο τους ναζι γιατι φαινονται υποπτοι προσπαθειας συγκαλυψης οχι τοσο για το αν παθανε και τι ( σιγουρα παθανε οπως και οι υπολοιποι λαοι) οσο του γιατι.
Δεν νομιζω οτι θα υπηρχε καλυτερο πραγμα για τους Ελληνες αν σ ολο τον κοσμο συζητουσαν, ας πουμε, για την γενοκτονια των Ποντιων και μαλιστα απο μεσα που προεβαλαν τις Ελληνικες αποψεις.
Αληθεια, οι Ελληνες υπουργοι και πρωθυπουργοι φορωντας τα σκουφακια τους παριστανται ανελλιπως στις επετειους του ολοκαυτωματος. Οι Εβραιοι Θεσσαλονικεις εχουν στειλει ποτε εκπροσωπο τους στις τελετες για την γενοκτονια των συμπολιτων τους Ποντιων;
Ο Χιτλερ κατηγορουσε τους Εβραιους οτι (ακουσον ακουσον) ελεγχαν τις τραπεζες, τα κομουνιστικα σωματεια που εκαναν απεργια ενω η Γερμανια ηταν σε πολεμο (1ο Παγκοσμιο) και τον τυπο και τα φιλειρηνικα κινηματα που επισης θυμηθηκαν να δρασουν την ιδια εποχη.
Ελεγε αληθεια;
Αν οχι ειναι πανευκολο να αποδειχτει και να εξευτελιστει οποιος υποστηριζει τετοιες ανοησιες. Αρκει να επιτρεπεται να συζητηθει.
Με δεδομενο μαλιστα οτι δεν υπαρχει λαος που να μην δοκιμασε την βαρβαροτητα των ναζι.
Εγω αυτο που βλεπω ειναι οτι σχεδον ολοι οι τραπεζιτες (ροτσιλντ, ροκφελερ, κοεν,πολσον, γκολντμαν, λιμαν, ακερμαν κ.α) ειναι εβραικης καταγωγης.
Ξερω επισης οτι το πρωτο κομουνιστικο κομμα στην Ελλαδα το ιδρυσε ο Εβραιος Μπεναρογια μαζι με αλλους ομοεθνεις του.
Ξερω ακομη οτι τα Ελληνικα ΜΜΕ χρωστανε εκατομμυρια τα οποια περιεργως οι εκπροσωποι των " δανειστων" που πεθαινουν στην πεινα τους Ελληνες, δεν απαιτουν.
Θα μπορουσα να αναφερω και το εβραιοκρατουμεν ο Χολυγουντ που οπωσδηποτε εχει την δυνατοτητα να επηρεαζει οσο και τα ΜΜΕ.
Εντυπωση ακομη μου προκαλει πως οι "φουκαραδες" Εβραιοι που τοτε κατεσφαγησαν απο τους ναζι σημερα δε κινδυνευουν με αφανισμο απο τα εκατομμυρια των Αραβων καταφεραν να πεισουν Ευρωπη και Αμερικη να απαγορευσουν και την συζητηση ακομη για τα δεινα τους παρα μονο να τους εγκωμιαζουν και να τους μνημονευουν.
Η Ελλαδα δεν μπορεσε να πεισει τους εταιρους της να επιβαλουν εστω και λεκτικες κυρωσεις για την γενοκτονια οχι μονο των Ποντιων αλλα και των Κυπριων των κατεχομενων. Ουτε για την αρνηση των Τουρκων να δωσουν εξηγησεις για 2.500 αγνοουμενους. Τελικα ο Ντεκτας μας ειπε οτι δεν υπαρχουν γιατι εκτελεσθηκαν χωρις και παλι να θρηνησει κανεις.
Αυτα και αλλα πολλα δυσεξηγητα θα μπορουσα να ξεκαθαρισω μεσα απο συζητησεις που θα γινοντουσαν και να μην ειμαι πια επιφυλακτικος.
Φαινεται ομως οτι οι εβραικες οργανωσεις προτιμουν να βλεπουν τους " φασιστες" και " ναζι" να ανεβαινουν συνεχως παρα να μας ανοιξουν τα ματια μεσα απο συζητησεις.
Αυτο μπορει να σημαινει μονο δυο πραγματα.
Η εχουν καπου "λερωμενη την φωλια τους" η μας θεωρουν παντελως ηλιθιους και παρολο που αυτοι εχουν ολα τα δικια και ολα τα μεσα δεν θα μπορεσουν να μας πεισουν.
Υπαρχει βεβαια και ο συνδιασμος των δυο οποτε γιατι να προσπαθουν να πεισουν τους ηλιθιους αντι να τους διαταξουν να πειστουν;
Για το οτι οι Ελληνες υποστηριζουν τους Αραβες γιατι
ταυτιζουν το Ισραηλ με την Αμερικανικη πολιτικη θα θυμισω οτι αρχης γενομενης απο τον Κισιγκερ ελαχιστοι μη Εβραιοι εγιναν υπουργοι εξωτερικων των ΗΠΑ.
Θα θυμισω ακομη τους εναγκαλισμους και τις αμυντικες συμμαχιες με την Τουρκια.
Οσο για το οτι αν πεσει το Ισραηλ θα πεσει κι η Ελλαδα δεν το ασπαζομαι μεν διοτι τα καταφεραμε και χωρις αυτο, αλλα καταλαβαινω την λογικη του.
Πραγματι Ισραηλ και Ελλαδα ειναι στα συνορα του Ισλαμ και θα πρεπει να βοηθιουνται.
Το κακο ομως ειναι οτι τωρα που η Ελλαδα και ολοκληρη η Ευρωπη αλωνεται εκ των εσω απο Μουσουλμανους, λαθρο και μη, μεταναστες, ολες οι Εβραικες οργανωσεις κατηγορουν ως φασιστες και ναζι οποιους προσπαθουν να αντισταθουν.
Αυτο με δεδομενο οτι δεν κανουν το ιδιο για τα μετρα προστασιας που παιρνει ( πολυ σωστα) απο την πλυθησμιακη αλλοιωση το κρατος τους δημιουργει παλι επιφυλαξεις (για να το πω κομψα).
Παράθεση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση