Το Μαδέρι

Τους δυνατούς ανθρώπους οι αδύναμοι τους αποστρέφονται και ας τους θαυμάζουν ενδόμυχα. Με έναν παράξενα λυτρωτικό τρόπο όμως, με προκαλείς να πολεμήσω και για σένα.
Πάνω σε μιά σανίδα στην μέση του πουθενά που δεν ορίζεται, στην μέση του πουθενά που δεν μετριέται, στην Θάλασσα την απέραντη, την υπέροχη, την τραγική, την θυμωμένη ή την τρυφερη ερωμένη, εκει πάνω σε μια σανίδα στραβιά, στέκομαι. Στέκομαι ορθια. Δεν κάνω σέρφινγκ. Είναι μαδέρι. 

Σανίδα από εκείνες που έχουν οι οικοδόμοι.
Δεν κάνω σπορ. Δεν διασκεδάζω.
Ισορροπώ!

Σε ένα τέτοιο ξύλο δοκιμάζω την αντοχή μου και την αντοχή της Θάλασσας να με νικήσει.
Της Θάλασσας του Κόσμου, των κόσμων. Την Θάλασσα των Αλλαγών, των  επαναστάσεων. 
Μια με κερδίζει και χάνω την ισορροπία μου και πέφτω και βρέχομαι λιγο ή και πιο πολύ,
μιά την κερδίζω και μένω όρθια και ας με κάνει μούσκεμη ώς το κόκκαλο.

Στην άκρη του Ορίζοντα σε βλέπω, φοβισμένε ανθρωπάκο!

Σε παρατηρώ να με αποφεύγεις, γιατι τους δυνατούς ανθρώπους οι αδύναμοι τους αποστρέφονται και ας τους θαυμάζουν ενδόμυχα. Με έναν παράξενα λυτρωτικό τρόπο όμως, με προκαλείς να πολεμήσω και για σένα. Για ότι δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις. Για όλα εκείνα που σε κατέστησαν ανήμπορο να αντιδράσεις. Να πάρω την δική σου ασπίδα και να φέρω την Ελπίδα ή Ταν ή επί Τας!!

Γίνεται μωρέ;
Πόλεμος δια αντιπροσώπου;
Κι αν κερδίσει ο αντιπρόσωπος τι θα σου δώσει από τα λάφυρα;
Όλα δικά του θα είναι!!
Κι αν χάσει, μήπως έχασες εσύ;

Μόνη στο μαδέρι μου εγώ και ας πολεμώ τους Δαίμονες από την μια και από την άλλη Τον
Εαυτό μου τον ίδιο! Δεν ξέρω αν επιβιώνω απο Εγωισμό, Υποχρέωση σε αυτους που αγαπώ, ή Πείσμα να περάσει το δικό μου. Μα όσο κρατά το ταξίδι στου Κόσμου τις Θάλασσες τόσο θα βρέχομαι και θα στεγνώνω και πάλι από την αρχή!
Το Μαδέρι αντέχει. Εγώ δεν ξέρω για πόσο ακόμα.
Το Μαδέρι θα είναι πάντα εκεί. Θα το αρπάξει ο Επόμενος.
Θα προσπαθήσει να φτάσει και να κατακτήσει τον Ορίζοντα.
Μόνο που οι Ορίζοντες δεν κατακτώνται πάντα όσο και οπως θέλουμε.
Κάποιες φορές απομακρυνονται όσο πλησιάζουμε.
Παιχνίδι και αυτο. Μια να κερδίζουμε, Μια να κερδίζουν.
Ποτέ να μην ευφησυχάζουμε και να προσπαθούμε να ισορροπήσουμε
ξανά, πάνω στο ξύλο που επιλέει.
 
Να θυμάσαι, παλεύουμε πάντα με τον Ανεμο και την Βροχή, τις καταιγίδες και τον Καυτό Ηλιο, μετρώντας πληγές που ξεπλένουμε με θαλασσινο νερό. Να θυμάσαι, εσυ που με φοβασαι γιατι μπορώ εκεινο που δεν τόλμησες εσυ, πως η απόφαση είναι μονο δική σου για το πως θα ζησεις, τι θα αγαπάς, και ποσο μακρια
θα φτάσεις.

Μπορώ να σου εκμηστυρευτώ ειλικρινά πως ούτε εγώ προχώρησα βήμα απο εκεί που βρίσκεσαι εσύ. Ο άνεμος με εσπρωξε ελαφρά στην αρχή, έπειτα με πηρε και με σήκωσε, με στροβίλισε με έριξε σε άλλες στεριές, κολύμπησα σε άλλες θάλασσες, μα δεν έκανα βήμα από εκεί που είσαι. Διότι κάποιες φορές, επιβάλλεται να προχωράμε μαζί, ειδάλλως, ο ένας θα τραβά πίσω στην εκκίνηση τον άλλον!

Να θυμάσαι πάντως...

Τα Μαδέρια διασώζουν όταν τα αγκαλιάσεις ο ίδιος. Είναι φορές που σώζεσαι μόνος σου. Είναι φορές που σώζεσαι με άλλους. Αλλά ποτέ, κανείς δεν σώθηκε δια αντιπροσώπου!
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση