Ειρήνη, Αγάπη, Δημοκρατία

H Δημοκρατία που δεν μπορεί να νιώσει την Αγάπη για τον πολίτη που υπηρετεί και την υπηρετεί, λειτουργεί εις βάρος του.

Το Σαββάτο 13 Μαίου βρέθηκα καλεσμένη στην θεατρική παράσταση για παιδιά – και όχι μόνο – ΑΛΦΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Ν, στο θέατρο Σταθμός στο Μεταξουργείο. Ένα έργο εμπνευσμένο, πολυεπίπεδο, με χαρακτήρα και κυρίως με τεράστιας σημασίας μηνύματα για την εποχή που διανύουμε. Μια εποχή που οι ενήλικες βρισκόμαστε υπό οικονομική κατοχή, τα παιδιά δεν μπορούν να νιώσουν ασφαλή και ελεύθερα, το κακό καραδοκεί και η αδικία παραμονεύει. Η πτώχευση των ταμείων έχει επιφέρει μια πτώχευση αξιών και κατ’ επέκταση, μια πτώχευση συναισθημάτων και ως μεγαλύτερο θύμα αυτών των κατ’ εξακολούθηση πτωχεύσεων κινδυνεύει να καταγραφεί η ΑΓΑΠΗ.

Καταθέτοντας την προσωπική μου αίσθηση από την βραδιά της παράστασης, θα συμφωνήσω πως η Δημοκρατία που δεν μπορεί να νιώσει την Αγάπη για τον πολίτη που υπηρετεί και την υπηρετεί, λειτουργεί εις βάρος του, ή πολύ απλά είναι μια άλλη Δημοκρατία της οποίας την έννοια αδυνατούμε να κατανοήσουμε. Στο όνομα ποιας Δημοκρατίας λοιπόν, κυβερνώντες και ιθύνοντες στρέφονται καθημερινά κατά της Αγάπης και της Συμπόνιας;

Ξεχάσαμε πως μόνο η αγνή και αφειδώλευτη αγάπη είναι και αυτή που μπορεί να καθορίσει και να δημιουργήσει τις συνθήκες των ανθρώπων, αφού η δύναμη που δίνει στη ψυχή τους μπορεί να νικήσει τα πάντα και όχι οι ψυχροί, κυνικοί, ορθολογιστικοί υπολογισμοί.
Το κείμενο της Ντίνας Γιαμπουράνη οξυδερκές. Οι ηθοποιοί που συμμετέχουν όλοι εξαιρετικοί και ταλαντούχοι. Η σκηνοθεσία το ίδιο εμπνευσμένη με το κείμενο. Ήρωες; Η Αγάπη η Ειρήνη…. Η Δημοκρατία ίσως… Πρέπει να δείτε το έργο!
Η Κωνσταντίνα(Ντίνα) Γιαμπουράνη, της οποίας το ευφυές κείμενο φέρνει τα παιδιά αλλά και τους μεγάλους εμπρός σε μια τόσο απλή, όσο και συγκλονιστική διαπίστωση, ότι η ψυχή μας πρέπει να είναι γεμάτη από αγάπη, επειδή η Αγάπη είναι αυτή που θα σώσει τον κόσμο, μιλά στις Αννα- Διατυπώσεις.

ΑΝΝΑ ΤΣΕΚΟΥΡΑ: Θα ήθελα να σε ρωτήσω πως έγινε η σύλληψη αυτού του θεατρικού έργου;

ΝΤΙΝΑ ΓΙΑΜΠΟΥΡΑΝΗ: Έγραψα το έργο το 1992 όταν μετά τις σπουδές μου στην Τεχνολογία Τροφίμων εργάστηκα σε ένα λογιστικό γραφείο. Η αφορμή που πυροδότησε την έμπνευσή μου ήταν η επίσκεψη στο λογιστικό γραφείο μιας γυναίκας που πούλαγε καλαμπόκια και ζήτησε από το γραφείο να την βοηθήσουμε να βρει μια δεύτερη δουλειά γιατί δε μπορούσε από τις πωλήσεις που έκανε να καλύψει το ποσό της εισφοράς προς το ταμείο ΤΕΒΕ. Έτσι μας είπε. Όταν ρώτησα στην εφορία: με ποια λογική έχουν επιβάλει το ποσό στο ΤΕΒΕ σε κάποια επαγγέλματα, που δεν έχουν τη σταθερότητα και τη βεβαιότητα του μισθού που έχει ένας δημόσιος υπάλληλος και με ποιο δικαίωμα αποφασίζουν, μου είπαν: «Αυτή είναι η δημοκρατία», ότι δεν ξέρω από πολιτική επειδή είμαι μικρή και να… «μην την ψάχνω». Σταμάτησα πράγματι να ψάχνω, αλλά άρχιζα να φαντάζομαι ότι βρίσάκομαι σε ένα πλανήτη που του έδωσα το όνομα. ΑΡΠΑ ΓΗ. Παράλληλα μέσα στο λογιστικό γραφείο γίνονταν συνεχώς διακοπές δραστηριότητας εργασιών, επειδή αδυνατούσαν οι άνθρωποι, να καταβάλουν τις εισφορές που επέβαλαν, τα ασφαλιστικά τους ταμεία. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τόσο ο εργαζόμενος-εργοδότης όσο και ο εργαζόμενος-υπάλληλος αμφότεροι να μην έχουν δουλειά. Βλέποντας πολλά σκηνικά μέσα στα κτίρια των ταμείων που είχαν να κάνουν με τις συγκρούσεις ασφαλισμένου και ταμείου φαντάστηκα αυτά τα ασφαλιστικά ταμεία σαν αστεροειδείς κι έτσι άρχισα να γράφω το έργο που είχε προσωρινό τίτλο το ΑΦΜρολόι. Είχα ήδη στήσει το σκηνικό μου στον πλανήτη που ονόμασα ΆΡΠΑ ΓΗ όπου οι επιχειρήσεις έλαμπαν σαν άστρα μέσα στο διάστημα της αγοράς...

Α.Τ. Ήταν μια ιδέα που εξαρχής θα απευθυνόταν στο θέατρο, ή ήταν κάτι που ξεκίνησε για διήγημα ή ίσως ένα βιβλίο και κατέληξε σε παράσταση;

Ν. Γ. Τίποτα από όλα αυτά. Να πω κάτι σημαντικό. Όταν ξεκίνησα να γράφω δεν είχα ιδέα από θέατρο. Ούτε καν είχα διανοηθεί ότι θα σπουδάσω σε δραματική σχολή και πολύ αργότερα σκηνοθεσία. Δεν είχα αντιληφθεί τι μπορεί να κάνει το θέατρο στην ψυχή μας και στον κόσμο που μας περιβάλλει. Ήμουν πολύ νέα - η σε χαμηλό επίπεδο συνειδητότητας - ακόμα για να έχω αντιληφθεί ότι η ζωή ήταν κάτι παραπάνω από μια δουλειά, λεφτά, φαΐ, ξενύχτια, καφέ και διασκέδαση. Βασικά ήταν η απορία που γεννήθηκε μέσα μου και ξεκίνησε από το ερώτημα που σας είπα παραπάνω. Όταν στην εφορία μου είπαν, Αυτή είναι η δημοκρατία... Απόρησα. Με ποια λογική -αν υποθέσουμε ότι υπάρχει λογική - αυτοί που υπογράφουν νόμους ή προεδρικά διατάγματα αποφασίζουν για τους άλλους; Είχαν πληρώσει έστω και μία φορά στη ζωή τους ΤΕΒΕ ώστε να καταλάβουν τι είναι αυτό που επιβάλουν και τι εμπόδια γίνονται για τον δημιουργικό έντιμο ελεύθερο εργαζόμενο επαγγελματία; Αναρωτήθηκα αν έχουν μέσα τους αγάπη... εάν σέβονται τον κόπο και αν νιώθουν τον συνάνθρωπο τους που δεν κατέχει θέση εξουσίας αλλά τους έχει δώσει την δύναμη με την ψήφο του να κατέχει την θέση που έχουν.

Α.Τ. Η ένωση της Τέχνης με τις επιστήμες είναι εφικτή, όταν υπάρχουν επιστήμες που, ας μου επιτραπεί ο όρος, είναι αρκετά «κυνικές» και φυσικά ορθολογιστικές; Θέλω να πω, στην Τέχνη υπάρχει το πάθος, το πέρασμα των ορίων της λογικής, η φαντασία, ο ρομαντισμός, η υπεραισιοδοξία κάποιες φορές. Η επιστήμη δεν κινείται στα ίδια μονοπάτια…

Ν.Γ. – Το ότι δεν κινείται στα ίδια μονοπάτια δεν σημαίνει ότι δεν είναι εφικτή η ένωση. Νομίζω πως και η Επιστήμη έχει το πάθος και την φαντασία , ένας επιστήμονας θέλει να ανακαλύψει μέσα από την έρευνά του μέρος της Αλήθειας άρα έχει και αυτός το δικό του πάθος για να φτάσει στο στόχο του. Μπορεί στην επιστήμη να μην υπάρχει το συναίσθημα αλλά ο επιστήμονας ο ίδιος που ασχολείται μαζί της, σαν άνθρωπος εννοώ, έχει συναισθήματα και εδώ ακριβώς είναι η σύνδεση του με την Τέχνη γιατί κάτω από μια τέτοια οπτική μπορεί να της δώσει πολύ χώρο και να πορευτούν μαζί και να έχουν μια εξαιρετική πορεία. Και τα δύο αναζητούν την αλήθεια, η επιστήμη έχει το πείραμα και την παρατήρηση, η τέχνη έχει την έκφραση, τη διαίσθηση, την φαντασία όπως λέτε, τον εξευγενισμό της ψυχής και την καλλιέργεια , άρα μπορούν να γίνουν αλλά και πρέπει να γίνουν συνοδοιπόροι στην κοινωνική τους αποστολή που δεν είναι άλλη παρά η εξέλιξη του ανθρώπου. Ξέρετε όμως κάτι... το θέατρο για μένα δεν είναι μόνο τέχνη είναι και επιστήμη και κακώς μέχρι σήμερα μιλάμε μόνο για τέχνη.

Α.Τ. Πόσο δύσκολο είναι να απευθύνεις ένα αλληγορικό, σουρεαλιστικό κείμενο σε παιδιά;

Ν.Γ. - Επειδή έχω δουλέψει πολλά χρόνια με παιδιά μέσα από το παιδικό θέατρο πιστεύω ακράδαντα πως τα παιδιά έχουν υψηλό δείχτη ευφυΐας και συλλαμβάνουν τις αλήθειες με άλλο κώδικα που δεν έχουν οι μεγάλοι, αρκεί να τους πεις την ιστορία με απλά λόγια και να μην ξεχνάς το παιχνίδι. Παράλληλα όμως να τα αγαπάς... Τα παιδιά πιστεύω, έχουν μια δύναμη ψυχής άλφα εις την ν που για μένα είναι η αθωότητα η απλότητα και η αλήθεια που ακόμα δεν έχει καταστραφεί από... (καλυτέρα να σταματήσω εδω.) Δεν είναι τυχαίο που ο Χριστός είπε: « Αλήθεια σας λέω, αν δεν στραφείτε και δε γίνεται σαν τα παιδιά, δεν θα εισέλθετε στη Βασιλεία των ουρανών. »

Α.Τ. Η ψυχή μπορεί να νικήσει την ύλη;

Ν. Γ. Να νικήσει; Δεν υπάρχει κανένας πόλεμος για μένα. Και απορώ γιατί αυτά τα δύο μας τα πέρασαν έτσι. Η ψυχή έχει ανάγκη την ύλη για να εκφραστεί και η ύλη έχει ανάγκη την ψυχή για να κινηθεί. Οπότε μιλάμε για σχέση βαθιά αρμονίας και όχι για δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Όταν αυτό το αντιληφθούμε τότε θα μιλάμε και για νέα ποιότητα ανθρώπου που δεν θα πολεμάει πια πότε τον συνάνθρωπο του για τίποτα. Όλοι άνθρωποι είμαστε με ψυχή πνεύμα και ύλη. Η ποιότητα είναι το μεγάλο θέμα για μένα.

Α.Τ. Ένα μήνυμα σας για τα παιδιά και τους γονείς που θα διαβάσουν αυτή την συνομιλία μας, παρακαλώ.

Ν.Γ. Οι γονείς για να είναι αληθινοί γονείς και όχι μόνο συνεχιστές του ανθρώπινου είδους - δηλαδή γεννήτορες- θεωρώ ότι έχουν μια τεράστια δύναμη ψυχής άλφα εις την ν, δύναμη αγάπης, για να βγάζουν σε πέρας το πιο δύσκολο έργο που μπορεί να επιτελέσει άνθρωπος πάνω στην γη. Το λέω αυτό γιατί το παιδί, ναι μεν σου χαρίζει στο υπέρτατο την ευτυχία, αλλά είναι και τεράστια ευθύνη. Χρειάζεται όμως και υλικά αγαθά και χρήματα και οι συνθήκες σήμερα δεν είναι εύκολες, οπότε το μήνυμα είναι, ότι η αγάπη εις την νιοστή δύναμη, είναι η μία και μοναδική δύναμη που θα πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά από την πρώτη στιγμή που θα έρθουν στην ζωή, να νιώσουν ασφαλή. ώστε να την ανακαλύψουν τα ίδια μέσα στην δική τους ψυχή στην πορεία της ζωής τους, και έτσι να αγαπήσουν τον εαυτό τους και τον κόσμο, για να μπορούν να ξεπεράσουν, εμπόδια, βάσανα, και οτιδήποτε αρνητικό που δυστυχώς οι εξουσίες αυτού του πλανήτη μας έχουν δημιουργήσει - που εμείς με δημοκρατία επιλέξαμε! - και να μην γίνουν παθητικοί δέκτες, ή να μην οδηγηθούν σε συμπεριφορές που βλάπτουν την αρμονία της κοινωνίας. Αντιθέτως να προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο μας όμορφο δημιουργικό και χαρούμενο.

Με αφορμή το έργο, πριν από την έναρξη της κάθε παράστασης, διακεκριμένοι επιστήμονες κάνουν μικρές, ουσιαστικές εισαγωγές με θέμα την απαραίτητη σύνδεση της Επιστήμης με την Τέχνη για την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Στην παράσταση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13 Μάιου μίλησαν η Κοινωνιολόγος Μαρία Βαλάση για την «Αφύπνιση της κοινωνίας μας μέσω ενός πρωτότυπου θεατρικού έργου» και ο εκπρόσωπος της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, Διδάκτωρ Φιλοσοφίας Πανεπιστήμιου Αθηνών, (Τομέας Αστροφυσικής - Αστρονομίας - Μηχανικής) κ. Κωνσταντίνος Καλαχάνης για την «Γέννηση και το θάνατο ενός άστρο σουπερ Νόβα».
Η καλλιτεχνική ομάδα Μεταμόρφωση σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Φυσικών, έχει αναλάβει την παραγωγή του θεατρικού έργου. Μέγας υποστηριχτής είναι η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία.

Η παράσταση έχει διπλό στόχο: Πρώτον ο θεατής να μάθει πράγματα για τη Φυσική και την Αστρονομία που θα παρουσιαστούν με τη μέθοδο επαυξημένης πραγματικότητας (AR – Augmented Reality), Projection Mapping (χαρτογραφημένη προβολή) και χρήση προηγμένων γραφικών κινηματογραφικής ποιότητας. Δεύτερον, ο θεατής να κατανοήσει τη σύνδεση του ανθρώπου με όλο το σύμπαν και να αισθανθεί ότι αποτελεί μέρος του μεγάλου θαύματος της ζωής. Προς αυτήν την κατεύθυνση έχει γίνει η σκηνοθεσία της Μαρίας Τσαρούχα (με τη νέα θεωρία και μέθοδο Perceptual Acting and Directing) και της Κωνσταντίνας Γιαμπουράνη προσφέροντας σε όλους μια μοναδική εμπειρία και ένα ταξίδι στον έξω πλανήτη Αρπαγή που βρίσκεται στον γειτονικό μας γαλαξία της Ανδρομέδας.


Τοποθεσία Θέατρο Σταθμός
Διεύθυνση Βίκτωρος Ουγκώ 55, Μεταξουργείο, Αθήνα
Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων Κάθε Σάββατο, 18:15 έως 3 Ιουνίου
Για σχολεία τις καθημερινές πρωί
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Μαρία Τσαρούχα, Κωνσταντίνα Γιαμπουράνη - HΘΟΠΟΙΟΙ (με σειρά εμφάνισης) Νίκος Τουλιάτος, James Konstantinidis, Κατερίνα Μπουζάνη, Γιάννης Χαντέλης, Σωτηρία Χρυσικοπούλου

 

Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση