Ελλάδα μου!!

"Ήρθανε ντυμένοι φίλοι αμέτρητες φορές οι εχθροί μου...." λέει ο ποιητής...
Νομίζω πως η Ελλάδα έχει να βιώσει τέτοια αίσθηση συμφόρησης και καταπίεσης ψυχολογικής και οικονομικής,
απο την εποχή του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Μεταπολεμικά η φτώχεια ήταν παντού, 
μα ξέραμε πως είχε περάσει ένας πόλεμος. Αν πεις και για την περίοδο της Δικτακτορίας ή την Μεταπολίτευση,
πάλι στο μυαλό μου έρχονται στοιχεία, που απλά δεν συγκρίνονται με την ασάφεια
και την κατάσταση της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας. 

Επιχειρηματίες τινάζονται στον αέρα. 
Σχολεία υπολειτουργούν έως σήμερα που σε ένα μήνα ξεκινούν εξετάσεις.
Δικηγόροι, Γιατροί, Δημοσιογράφοι, όλοι είναι στους δρόμους με τους απλούς πολίτες για να διεκδικήσουν τα αυτονόητα.
Επιπλέον, παρατηρούμε την τάση ενός κατά τα άλλα, αριστερού κόμματος να λογοκρίνει, να περιορίζει 
και να επιβάλλει ποινές, όχι εκεί που θα έπρεπε να επιβληθούν αλλά στην έκφραση της γνώμης κάποιου. 

"Κοίτα φίλε, εγώ θέλω να μπορείς να λες ελεύθερα την γνώμη σου γιατί εχω απαίτηση να λεώ κι εγώ την δική μου!
Αν εσύ ξαφνικά φιμωθείς, μεθαυριο θα φιμωθώ και εγώ. Δεν το θέλω αυτό
Αν ο δικός μου κανόνας σε στηνει προσοχή, τιμωρία στην γωνία. 
Ο δικός σου κανόνας αυριο θα στήσει το παιδι μου ή και εμενα την ίδια.
Θέλω ίδια αντιμετώπιση. Να τα λες εσυ για μενα. Να τα λέω και εγώ για σένα.
Να διαφωνούμε. Να επιχειρηματολογούμε. Να εχω αποψη για Ναι ή για Όχι. 
Είναι δικαίωμά μας!"

Σκέφτομαι ,παρενθετικά το αναφέρω. πως ο Ερντογάν παρεξηγήθηκε απο μια σατυρική εκπομπή
στην Γερμανική τηλεόραση και έκανε λεει ενέργειες προς την ηγεσία της Γερμανίας σχετικά με την ενόχλησή του.
Επενέβη στην ελεύθερη έκφραση και ελευθερία του Τύπου και του Λόγου.
Και λέγω: Σε λίγο καιρό και εδώ έτσι θα μας έχουν; .... Βρε λες;
Λες να μην μπορουμε να πουμε και να γράψουμε ελεύθερα αυτό που πιστεύουμε;

Σκέφτομαι πως όσο και αν φαίνεται τραβηγμένο, στα πλάισια μιας λογικής
που θέλει τους λαούς,- και καλά, μονιασμένους και ήρεμους για να λειτουργεί το πλάνο της παγκοσμιοποίησης
και της παγκόσμιας κονσέρβας, του τεράστιου μπλέντερ πολιτισμών που ετοιμάζουν εδώ και χρόνια,
θα πρέπει να μην υπάρχουν γνώμες. Να υπάρχει ενιαία αποψη και ενιαία σκέψη.
Κάτι σαν εκείνο που γράφει ο Οργουελ στο 1984... Αστυνομίας της Σκέψης.... Φοβερά πράγματα!

Η Ελλάδα ξαφνικά εχει γίνει μια ζωντανή πειραματική σκηνή.
Όχι μόνο απο την Ευρώπη, από όπου της ασκείται πίεση τρομακτική και ανεξέλεγκτη στα του οίκου της,
αλλά και από την ίδια την πολιτική της ηγεσία, που πειραματίζεται με τους πολίτες και τις αντοχές τους.

Η καθημερινή πολιτική πίεση, η οικονομική ύφεση,
οι χιλιάδες των μεταναστών που προσπαθουν για κάτι καλύτερο μα δεν το βρίσκουν,
η τρομοκρατία στον πλανήτη, συσσωρεύουν αργά αλλά σταθερά μια πρωτάκουστη, 
για τα ελληνικά δεδομένα δυναμική που οδηγεί τον τόπο και τους ανθρώπους του 
στον αφανισμό, μέσα απο μια διχαστική οδό. Να ειμαι ο εαυτος μου; Να προσπαθήσω;
Να πολεμήσω για το έθνος και την ταυτότητά μου; για την εργασία; την παιδεία; την υγεία;
την συνταξή μου; Να αντισταθώ; ή να συνθηκολογήσω;

Δεν ειμαστε ρατσιστές οι Έλληνες. Υπήρξαμε πρώτοι μετανάστες και πρόσφυγες.
Δεν είμαστε ανάλγητος λαός. Φιλότιμο και ανοικτά σπίτια δεν εχουν πολλοί λαοί στο κόσμο.
Δεν θα υποκύψουμε όμως, σε εκείνους που μας θέλουνε κουρέλια σε χωματερή ψυχών.
Δεν θα διακινδυνεύσουμε τα παιδιά μας να τα σφάζουν οι "πιστοί" επειδή ειναι "άπιστα".
Δεν πολεμήσαμε εμείς τόσα χρόνια βαρβάρους για να μας νικήσουν ευγενείς.

Σκέφτομαι επίσης παρενθετικά, εκείνη την παρέλαση με το κορίτσι που φορούσε μαντήλα.
Τι να πω; Αν η παρέλαση δεν ήταν στρατιωτικής και εθνικής σημασίας και ήταν μια παρέλαση σχολείων, 
δεν θα με ενοχλούσε καθόλου να παρελάσει μαζί μας ο οποιοσδήποτε φοιτά στα σχολειά μας,
είτε διαπρέπει είτε όχι.  Μα τόση ανοχή, αδιαφορία απέναντι στο σύμβολο που φέρει η σημαία μου 
και είναι της πίστης μου, δεν την αντέχω.  Φίλοι μας δεν λέω... 
Μα...
"Ήρθανε ντυμένοι φίλοι αμέτρητες φορές οι εχθροί μου...." λέει ο ποιητής... 

Φοβάμαι την αυριανή ομοιότητα των κόσμων.
Προσπαθώ και θέλω να ξαναβρώ την Ελλάδα που γεννήθηκα και ταχθηκα να ζήσω.
Να ζήσω στην Ελλάδα της Ελευθερίας και της Ευσπλαχνίας.
Αυτής που βάζει τον πρόσφυγα στο σπίτι της και τον κοιμίζει στο κρεβάτι της
ακόμη και αν είναι Τζιχαντιστής και δεν το ξέρει. Να ζήσω στην Ελλάδα που θα ξεχωρίζει και θα μπορεί να είναι αλληλέγγυα και αδελφική, προστατευτική και ευαίσθητη, δίχως να αλλάξει τα ήθη, τις αξίες και την πίστη της.

Την Ελλάδα των Γενναίων και των Επαναστατών.
Στην Ελλάδα του Φωτός και της Δημοκρατίας, 
Περισσότερα:
Εγγραφή στο newsletter του PoliticalDoubts.

YOUR OPINION

Το ΚΑΣ αποφάσισε να μην διατεθεί το μνημείο του Παρθενώνα για εκδήλωση οίκου μόδας:

Συμφωνώ. Η προστασία των μνημείων θα πρέπει να είναι απόλυτη
70.2%
Μάλλον διαφωνώ. Θα μπορούσαν να τεθούν αυστηρότεροι όροι.
8.7%
Διαφωνώ με την απόφαση. Δεν μπορεί να χάνονται ευκαιρίες προβολής της χώρας
14.9%
Συμφωνώ να μην διατεθεί ο Παρθενώνας. Δεν θα είχα αντίρρηση αν επρόκειτο για άλλον αρχαιολογικό χώρο
6.1%
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση